Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα texni. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα texni. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

26 Ιουλίου 2011

Η Μπαλάντα της φυλακής του Ρήντινγκ, το τελευταίο έργο του Όσκαρ Ουάιλντ

Η Μπαλάντα της φυλακής του Ρήντινγκ, το τελευταίο έργο του Όσκαρ Ουάιλντ, γράφτηκε μετά την έξοδό του από την φυλακή όπου παρέμεινε έγκλειστος από το Νοέμβριο του 1895 μέχρι τον Μάϊο του 1897 (για το “έγκλημα” του ότι ήταν ομοφυλόφιλος). Είναι εμπνευσμένο από την εμπειρία του συγγραφέα και αφιερωμένο στη μνήμη του κατάδικου C.T.W. που απαγχονίστηκε τον Ιούλιο του 1896 μέσα στη φυλακή.
Βγαίνοντας από τη φυλακή ο Όσκαρ Ουάιλντ εξουθενωμένος δεν βρήκε άλλη δύναμη παρά μόνο για να γράψει την «Μπαλάντα της φυλακής», κάνοντας έτσι ν’ αντηχήσουν για μια ακόμη φορά οι κραυγές απόγνωσης που βγαίνουν κάθε πρωί απ’ όλα τα κελιά. Το μόνο πράγμα που θα μπορούσε ακόμα να τον ενδιέφερε είναι οι κατάδικοι με τους οποίους μοιραζόνταν τον πόνο του.
Στις τελευταίες φράσεις του «De Profundis» ο Όσκαρ Ουάιλντ υπόσχεται ότι «η τέχνη μου θα ταυτίζεται απο δω και πέρα με τον πόνο». Η «Μπαλλάντα της φυλακής του Ρήντινγκ» αποτελεί την εκπλήρωση αυτής της υπόσχεσης.

Ποτέ δεν είδα άνθρωπο να κοιτάζει με τέτοιο πόθο τη
μικρή γωνιά του γαλάζιου, που οι κατάδικοι ονομάζουν ουρανό...

Κι όμως. Κάθε άνθρωπος σκοτώνει ό,τι αγαπά κι ας το
ξέρει ο καθείς: άλλος μ' ερωτικά γλυκόλογα, ο δειλός με φιλί κι
ο αντρείος με σπαθί 
.

http://iliadasphoto.grafbb.com/t8193-topic

12 Ιουλίου 2011

Αργοπεθαίνει όποιος γίνετε σκλάβος της συνήθειας - Pablo Neruda

Σαν σήμερα στις 12 Ιουλίου 1904 γεννήθηκε ο Χιλιανός συγγραφέας και ποιητής, Πάμπλο Νερούδα. Το 1971 του απονεμήθηκε το Νόμπελ Λογοτεχνίας, γεγονός που προκάλεσε αντιδράσεις λόγω της πολιτικής του δραστηριότητας. Εξέδωσε ποιητικές συλλογές ποικίλου ύφους, όπως ερωτικά ποιήματα, έργα που διέπονται από τις αρχές του σουρεαλισμού, ακόμα και κάποια που θα μπορούσαν να θεωρηθούν πολιτικό μανιφέστο.



KYRIAKATIKO SXOLEIO METANASTWN

19 Ιουνίου 2011

Nothing is forever



Wall intervention made around "Belio y la generacion del efecto 2000"
project in Escorxador, Elche. 2010.
Original music made by Cuneta. "Nothing is forever".

17 Ιουνίου 2011

Πεθαίνοντας στα 30 - Μια συγκλονιστική ταινία του Ρομέν Γκουπίλ για τη «γενιά» του Μάη του ΄68

κατέβασε την ταινία από εδώ
Μ ια παράλληλη εξιστόρηση της σχέσης του σκηνοθέτη με τον πρόωρα χαμένο ακροαριστερό αγωνιστή Μισέλ Ρεκανατί και ταυτόχρονα μια κινηματική αναφορά στις δεκαετίες του '60 και '70: το ξέσπασμα του Μάη '68, οι μαζικές συγκρούσεις και τα τακτικά διλήμματα, οι οδυνηρές, προσωπικές και συλλογικές, επιπτώσεις των αδιέξοδων πολιτικών επιλογών. Μ' αυτή την έννοια το «Να πεθαίνεις στα 30» έχει ένα διπλό raison d'être: Όχι απλά άλλη μια δραματοποιημένη εξιστόρηση των γεγονότων του Μάη, αλλά μια ταινία με χιούμορ και φρεσκάδα που δεν διστάζει να καταρρίψει κριτικά τους «ιερούς μύθους» μιας παρωχημένης Αριστεράς, εστιάζοντας στην προσωπική τραγωδία ενός πρωταγωνιστή των εξελίξεων.

Στην αρχή της ταινίας (1964), ο αφηγητής, ένας 14χρονος μαθητής, περιγράφει μέσα απ' την ανεμελιά της ηλικίας του το πρώιμο πάθος του ίδιου και της παρέας του για τον κινηματογράφο. Πολύ πριν απ' την ευκολία του video και παρά το απαγορευτικό κόστος της αγοράς και της εμφάνισης του φιλμ, οι τρεις φίλοι σκάρωναν απολαυστικά χιουμοριστικά φιλμάκια μικρού μήκους, αρκετά απ' τα οποία παρακολουθούμε στο πρώτο μέρος της ταινίας.
Τα επόμενα χρόνια, η ανέμελη διάθεση παραχωρεί τη θέση της στα πρώτα σημάδια ερωτικής αφύπνισης αλλά και συνειδητοποίησης και πολιτικοποίησης: Πάλη ενάντια στον Ντε Γκολ – ένταξη στο Κ.Κ. – αγωνίες και ερωτηματικά που παίρνουν τις στερεότυπες σταλινικές απαντήσεις και δεν βρίσκουν κινηματική διέξοδο.

1967. Ένταξη στην (τροτσκιστική) Επαναστατική Κομμουνιστική Νεολαία - γνωριμία με τον Μισέλ Ρεκανατί. Ο τελευταίος, αν και στην ίδια ηλικία με τον αφηγητή, ήταν «πιο πολιτικός, πιο σκεπτόμενος, πιο σοβαρός αλλά και περισσότερο κλειστός και ψυχρός».
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Μάης του '68 δεν καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας: Υπάρχει εκτεταμένη αναφορά στο κίνημα των καταλήψεων, τεράστιες συγκεντρώσεις εργαζομένων, παθιασμένες φοιτητικές συνελεύσεις, οδοφράγματα και καμένα αυτοκίνητα. Ωστόσο, μετά την παλίρροια ακολουθεί η άμπωτη -ο Ντε Γκολ θα αναλάβει και πάλι τα ηνία, ο χαρακτηρισμός «αριστεριστής προβοκάτορας» εμφανίζεται…

Αργά αλλά σταθερά, η οργάνωση διολισθαίνει στην υποστήριξη της μειοψηφικής, παραδειγματικής βίας που θα «αφυπνίσει» την εργατική τάξη: οργάνωση ομάδων και υπο-ομάδων που κάνουν επιθέσεις κομάντο σε επιλεγμένους στόχους: στο αμερικανικό προξενείο, στην Iberia ενάντια στο καθεστώς του Φράνκο, σε αμερικάνικες πολυεθνικές. Το τέλος του φαύλου κύκλου θα έρθει στις 21 Ιουνίου 1973: μια μαζική αντιφασιστική κινητοποίηση ξεφεύγει απ' τον έλεγχο και έχει σαν αποτέλεσμα 100 τραυματίες, την απαγόρευση και διάλυση της Λίγκας, τη σύλληψη των ηγετών της. Ο Μισέλ Ρεκανατί θεωρήθηκε υπεύθυνος και φυλακίζεται για τρεις μήνες: οι ακλόνητες βεβαιότητες ανατρέπονται, ο Μισέλ κάνει αυτοκριτική και τις, πολιτικές και προσωπικές, επιλογές του, αγωνίζεται να βρει καινούργιες ισορροπίες ψάχνοντας για δουλειά και αρχίζοντας απ' το μηδέν. Δεν τα καταφέρνει -θα αυτοκτονήσει στις 23 Μαρτίου 1978.

Η ταινία του Ρομέν Γκουπίλ στην πραγματικότητα κάνει ένα σαρωτικό σχόλιο στα ολέθρια λάθη της κοινοβουλευτικής και εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς στη Γαλλία. Γελοιοποιεί τη μακαριότητα και αναποτελεσματικότητα του Κ.Κ., αντιμετωπίζει με συντροφική κριτική αλλά δεν χαρίζεται στα αριστερίστικα λάθη της Λίγκας. Ο ίδιος, απογοητευμένος από τις συνεχείς διαψεύσεις, έφτασε το 2002 να υποστηρίξει την εισβολή στο Ιράκ. Παρόλα αυτά, το «Να πεθαίνεις στα 30» προσφέρει μια οξυδερκή, ειλικρινή κριτική στις αδιέξοδες τακτικές της άκρας Αριστεράς, όπως αυτές απεικονίζονται στη σύντομη προσωπική τραγωδία της ζωής του φίλου του Μισέλ Ρεκανατί.

Μια πολύ καλή ταινία που βραβεύτηκε με τη Χρυσή Κάμερα του Φεστιβάλ Καννών (1982).

http://www.dea.org.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=1242&Itemid=42

13 Μαρτίου 2011

Art is resistance - 3ημερο φεστιβάλ στην Κερατέα 8,9,10 Απρίλη

ΜΟΥΣΙΚΟΙ & ΜΟΥΣΙΚΗ, ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ, ΓΛΥΠΤΙΚΗ, ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ, ΘΕΑΤΡΟ, VIDEO ART, ΕΚΘΕΣΕΙΣ, ΠΡΟΒΟΛΕΣ, WORKSHOPS, ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ, ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ, ΖΟΓΚΛΕΡΣ...

ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΚΕΡΑΤΕΑΣ,
ΓΙΑΤΙ Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΕΡΑΤΕΑΣ,
ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΘΕΣΗ ΟΛΩΝ ΜΑΣ!!!

*ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ: artresistance@yahoo.com

http://www.facebook.com/event.php?eid=170053903047067&notif_t=event_invite

1 Ιανουαρίου 2011

Τέχνη και ακτιβισμός, Voina μια ριζοσπαστική καλλιτεχνική ομάδα (συνέντευξη)

Συνέντευξη με τους αναρχικούς καλλιτέχνες Voina απ’ τη Ρωσία

Οι Voina (που σημαίνει «πόλεμος») είναι μια ριζοσπαστική καλλιτεχνική ομάδα που ασχολείται με την αμφισβήτηση του ρωσικού κατεστημένου σε σημαντικά πολιτικά θέματα, όπως στάσεις απέναντι στην ομοφοβία, στο ρατσισμό και στις ολοκληρωτικές δράσεις του κράτους, μέσω της δημιουργίας εξωφρενικών και προκλητικών καλλιτεχνικών παραστάσεων στη Ρωσία. Δύο από τα μέλη τους, ο Oleg Vorotnikov και ο Leonid Nikolayev, είναι υπό κράτηση για περισσότερο από ένα μήνα στη φυλακή της Αγίας Πετρούπολης, με ψευδείς κατηγορίες εναντίον τους. Η σελίδα Don’t Panic μίλησε με την ομάδα

σεξ πάρτυ μέσα στο κρατικό βιολογικό μουσείο στην αίθουσα “μεταβολισμός, ενέργεια, διατροφή, χώνευση” 2 μέρες πριν τις εκλογές
.
Ο Oleg Vorotnikov και ο Leonid Nikolayev, οι καλλιτέχνες απ’ την ομάδα Voina, έδωσαν τις απαντήσεις τους από τη φυλακή της Αγίας Πετρούπολης, αναμένοντας τη δίκη τους με την κατηγορία του χουλιγκανισμού για μια απ’ τις προηγούμενες παραστάσεις τους. Ο Alex Plutser-Sarno και η Natalia Sokol έστειλαν τις απαντήσεις τους από το μυστικό διαμέρισμα, όπου κρύβονται από την αστυνομία.

Μπορείτε να μας μιλήσετε για σας και τη δομή πίσω από την ομάδα σας;

Alex Plutser-Sarno: Αυτήν τη στιγμή στο κέντρο της δομής βρίσκεται ο ψηλός αδιαπέραστος τοίχος της φυλακής της Αγίας Πετρούπολης, πίσω από τον οποίον 2 καλλιτέχνες, οι Oleg Vorotnikov και Leonid Nikolayev, εξασθενούν σιγά σιγά. Πρέπει να καταλάβετε πως οι ρώσικες φυλακές είναι σκέτη κόλαση. Ως επί το πλείστον, η Natalia Sokol συνεχίζει να συντονίζει το έργο της ομάδας. Συνεχίζω να κάνω μίντια-αρτ, γράφοντας ιδέες και συντάσσοντας κείμενα. Οι δράσεις δημοσιεύονται στο μπλογκ μου. Υπάρχουν κάποιοι ακόμα ακτιβιστές στην ομάδα, που επιτελούν σημαντικό έργο, αλλά χωρίς να αποκαλύπτονται τα ονόματά τους, αλλιώς η παρανοϊκές δεξιές αρχές της Ρωσίας θα τους συλλάβουν κι αυτούς/-ές.
Natalia Sokol: Η βάση της δομής της ομάδας είναι η πλήρης ισότητα των δικαιωμάτων των ακτιβιστών και η ανοιχτή φόρμα για τη συμμετοχή νέων ακτιβιστών. Η ομάδα μας είναι μια αναρχοπάνκικη συμμορία τεχνών.

Ποια είναι η βασική φιλοσοφία της ομάδας;


φαγοπότια σε βαγόνια του μετρό στη μνήμη ενός Ρώσου ποιητή αλλά και ενάντια στις αρχές και στις απαγορεύσεις στους δημόσιους χώρους
AP-S: Κάθε ακτιβιστής μέσα στην ομάδα έχει τη δικιά του/της φιλοσοφία. Στο πολιτικό ζήτημα, φυσικά, είμαστε φιλοαναρχικοί, φιλοσοσιαλιστές και γενικώς υπέρ της ριζοσπαστικής αριστεράς. Αλλά πρώτα απ’ όλα είμαστε καλλιτέχνες και όχι πολιτικοί φιλόσοφοι. Χρησιμοποιώντας τις καλλιτεχνικές μας μεθόδους, αποδομούμε τα ξεπερασμένα καταπιεστικά-πατριαρχικά σύμβολα και ιδεολογήματα.
Oleg Vorotnikov: Στη Ρωσία έχουμε δημιουργήσει το αριστερό μέτωπο της τέχνης. Στόχος μας είναι να ξαναδώσουμε ζωή στην πολιτική τέχνη της διαμαρτυρίας.
Leonid Nikolayev: Η καλλιτεχνική ομάδα μας αγωνίζεται ενάντια στον κοινωνικοπολιτικό σκοταδισμό και στη δεξιά αντίδραση.

Τι σημαίνει αναρχία για σας, και πώς μπορεί να κάνει τη Ρωσία ένα καλύτερο μέρος να ζει κανείς;

N.S.: Ο αναρχισμός, με τον ουτοπικό χαρακτήρα των ιδεών του, είναι η μόνη συνεκτική, ειλικρινής και ατρόμητη δύναμη.
A.P-S: Ακριβώς! Σεβασμός στους αναρχικούς. Αλλά η Ρωσία δε θα είναι μέρος να ζει κανείς για όσο διάστημα τα λεφτά για το πετρέλαιο και το αέριο εισρέουν σ’ αυτή. Μέσα στα επόμενα χρόνια θα είναι ο τόπος της λεηλασίας των φυσικών πόρων, που διαπράττεται από τους διπρόσωπους γραφειοκράτες και άλλους λυκάνθρωπους που φοράνε τιράντες.

Πώς σχετίζονται οι Voina με τις τάσεις της σύγχρονης τέχνης, καθώς και με την πολιτική επιστήμη και τα ανθρώπινα δικαιώματα;

A.P-S: Η τέχνη είναι, πρώτα απ’ όλα, ένας τρόπος σκέψης, η ικανότητα να βλέπουμε αυτόν τον τρελό κόσμο από μία εντελώς νέα οπτική γωνία. Για να μην αναφερθούμε και στ’ ανθρώπινα δικαιώματα, που αυτήν τη στιγμή βιάζονται και καταπατώνται σε όλο τον κόσμο… γι’ αυτό δε θα θίξουμε το θέμα περαιτέρω.
O.V.: Σήμερα η καινοτόμος γλώσσα της τέχνης είναι το μόνο μέσο κατανόησης της ξενοφοβικής ανοησίας και του χάους που υπάρχουν γύρω μας. Με τις πράξεις μας, απεικονίζουμε το πορτρέτο αυτού του τρελού κόσμου. Και κάνουμε τον κόσμο να το δει και να πάθει φρίκη. Για παράδειγμα, το «Γαμηθείτε για τον κληρονόμο» -η μικρή άρκτος του Medved!- την παραμονή της εκλογής του Μεντβέντεφ, ήταν ένα πορτρέτο της προεκλογικής Ρωσίας όπου μεταφορικά ο ένας γαμάει τον άλλον.
L.N.: Η γλώσσα της τέχνης μας είναι πραγματικά σε θέση να αντισταθεί στις επερχόμενες δεξιές αντιδράσεις. Όταν το «Πέος» μας στη γέφυρα Liteyniy -65 μέτρα ύψος, 26 μέτρα πλάτος, βάρος 4 τόνοι- υψώθηκε απειλητικά στα παράθυρα των κεντρικών γραφείων της FSB-KGB, οι αρχές δεν μπορούσαν να βρουν άλλη απάντηση απ’ το να μας απομακρύνουν παράνομα με ψευδείς κατηγορίες.

Θα μπορούσατε να περιγράψετε τις ιδέες που βρίσκονται πίσω από μερικές απ’ τις αντιλήψεις σας;


L.N.: Το βασικό καθήκον για τους καλλιτέχνες είναι να είναι ειλικρινείς και να μην κάνουν συμβιβασμούς. Στη Ρωσία βασανίζουν και εκτελούν ανθρώπους, οι φυλακές είναι και πάλι γεμάτες διαφωνούντες. Η ξενοφοβία και η ομοφοβία βασιλεύουν. Μια νέα κοινωνία σκλάβων οικοδομείται. Οι μπάτσοι χτυπούν και σκοτώνουν ανθρώπους. Κι εδώ ερχόμαστε εμείς, κάνοντας τη δράση«επανάσταση στο παλάτι», αναποδογυρίζοντας περιπολικά. Αυτή ήταν η καλλιτεχνική μας παρέμβαση στο υπουργείο Εσωτερικών.

O.V.: Ή, για παράδειγμα, την Ημέρα της Μόσχας, ως ένδειξη διαμαρτυρίας, η ομάδα Voina πήγε στο μεγαλύτερο σούπερ μάρκετ της πόλης, το Auchan, όπου στο διάδρομο με τα φωτιστικά οργάνωσε μια εκτέλεση με απαγχονισμό 3 παράνομων μεταναστών εργατών από την Κεντρική Ασία, ενός Εβραίου κι ενός ομοφυλόφιλου. Οι εκτελέσεις ήρθαν ως δώρο στον διεφθαρμένο δήμαρχο της Μόσχας Luzhkov, ο οποίος ακολουθούσε μια πολιτική μισανθρωπίας και παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Κάναμε αυτήν τη δράση για να τιμήσουμε τη μνήμη 5 Ρώσων επαναστατών, που απαγχονίστηκαν το 1826. Γι’ αυτό η δράση ονομάζεται «μνημόσυνο των Δεκεμβριστών». Θέλαμε να κάνουμε τους Ρώσους να θυμηθούν τα ελευθεριακά ιδεώδη των πρώτων επαναστατών της χώρας (το βίντεο εδώ).
A.P-S: Όταν ο εξέχων έφορος μουσείου Andrei Yerofeyev κατηγορήθηκε για υποκίνηση εθνικού και θρησκευτικού μίσους και για «προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας» για τη διοργάνωση μιας έκθεσης, και οδηγήθηκε στο δικαστήριο, η καλλιτεχνική κολεκτίβα Voina διέκοψε τη δίκη τραγουδώντας ένα νέο τραγούδι, το  All Cops Αre Bastards (ACAB: Όλοι οι μπάτσοι είναι μπάσταρδοι) από το άλμπουμ Fuck the Police Those Motherfucking Bosses μέσα στη δικαστική αίθουσα. Η ιδέα ήταν απλή, η εφαρμογή της ειλικρινής και ασυμβίβαστη.

Τι πιστεύετε για τα σχόλια σχετικά με τον ακτιβισμό και τη ριζοσπαστική τέχνη στη Ρωσία;

N.S.: Η σύγχρονη τέχνη είναι πρώτα απ’ όλα ένας καλλιτεχνικός ακτιβισμός για μας, κι όχι οι σωροί της τέχνης-σκουπίδια που υπάρχουν στις γκαλερί. Σήμερα ο ακτιβισμός είναι η μόνη μορφή ριζοσπαστικής αριστερής τέχνης, την οποία προσπαθούμε να αναβιώσουμε στη Ρωσία.  Είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι δεν υπάρχει καμία άλλη ριζοσπαστική τέχνη στη Ρωσία, εκτός από εκείνη που εκπροσωπείται από μια δωδεκάδα καλλιτεχνών ακτιβιστών.
A.P-S: Ο αναρχοκαλλιτεχνικός ακτιβισμός είναι η μόνη ζωντανή δραστηριότητα στη Ρωσία. Στις μέρες μας, όταν ακόμα και η ελπίδα για δημοκρατία στη Ρωσία έχει καταστραφεί, το να ζωγραφίζεις λουλούδια και γάτες ή να κάνεις οποιαδήποτε άλλη «καθαρή» τέχνη, χωρίς ένα κοινωνικοπολιτικό περιεχόμενο, σημαίνει ότι υποστηρίζεις τις δεξιές αρχές. Το σύμβολο της αναρχίας (ένα κρανίο και οστά) πρέπει να είναι ζωγραφισμένο στο κτήριο του Κοινοβουλίου της Ρωσίας. Αυτός είναι ο λόγος που κάναμε την προβολή με λέιζερ του Jolly Roger με ύψος σχεδόν 50 μέτρων, καλύπτοντας σχεδόν ολόκληρο το μπροστινό μέρος του Λευκού Οίκου στη Μόσχα.

Μιλήστε μας για την εμπειρία της σύλληψής σας απ’ τη ρωσική αντι-εξτρεμιστική αστυνομία.

O.V.: Μπορούμε να πούμε χωρίς δισταγμό ότι η ρεβάνς της δεξιάς είναι σε πλήρη εξέλιξη. L.N.: Η καλλιτεχνική ομάδα Voina έκανε στις αρχές ένα τεστ για να τις δοκιμάσει, και οι Αρχές τσίμπησαν.

Ποια είναι η κατηγορία εναντίον του Oleg Vorotnikov και του Leonid Nikolayev;

N.S.: Ο Oleg Vorotnikov και ο Leonid Nikolayev συνελήφθησαν παράνομα. Τα άτομα που διέρρηξαν το διαμέρισμα και το άφησαν άνω κάτω δεν είχαν ένταλμα σύλληψης. Όλα έγιναν στο στυλ της εποχής του Στάλιν του έτους 1937. Στη συνέχεια οι καλλιτέχνες, με χειροπέδες και με πλαστικές σακούλες στο κεφάλι τους, μεταφέρθηκαν από τη Μόσχα στην Αγία Πετρούπολη για 10 ώρες στο πάτωμα ενός λεωφορείου. Οι συλληφθέντες ξυλοκοπήθηκαν με κλοτσιές. Ο Oleg Vorotnikov έχει αιματώματα μέσα και γύρω από το κεφάλι και τα νεφρά. Το γεγονός αυτό καταγράφεται και από υποστηρικτές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων οι οποίοι επισκέφθηκαν τους συλληφθέντες καλλιτέχνες στο θάλαμο ανάκρισης και απομόνωσης δύο εβδομάδες μετά τη σύλληψη. Οι μώλωπες και οι εκδορές ήταν τόσο σοβαρές, που ήταν εμφανείς ακόμα και 2 βδομάδες αργότερα.
AP.-S.: Και τώρα ο Oleg και ο Leonid κατηγορούνται για «υποκίνηση μίσους και εχθρότητας ενάντια σε μια κοινωνική ομάδα», δηλαδή την αστυνομία. Εγώ, ως κύριος καλλιτέχνης της ομάδας, κατηγορούμαι ως ο οργανωτής και αρχηγός μιας εγκληματικής κοινότητας – δηλαδή της καλλιτεχνικής κολεκτίβας Voina. Αυτή η κατηγορία συνεπάγεται ποινή φυλάκισης 12 έως και 20 ετών. Και οι δύο παππούδες μου ήταν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης (γκούλαγκ) για 22 χρόνια κατά τη διάρκεια του σταλινικού καθεστώτος. Δεκάδες συγγενείς μου πέθαναν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς και στο γκέτο της Βαρσοβίας. Το να εκτίσω 20 χρόνια στη φυλακή για καλλιτεχνικό ακτιβισμό υπό τον Πούτιν, θα είναι πάρα πολύ για την οικογένειά μου.

Τι είναι το Free Voina και τι μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι για να βοηθήσουν στην απελευθέρωση των δύο μελών σας, Oleg Vorotnikov και Leonid Nikolayev;

N.S.: Το Free Voina είναι μια ομάδα ανεξάρτητων και έντιμων Ρώσων καλλιτεχνών, οι οποίοι άρχισαν να ενεργούν για την υποστήριξη της Voina. Έστησαν μια ιστοσελίδα όπου συλλέγονται χρήματα για τους συλληφθέντες. Πραγματοποιούν δράσεις διαμαρτυρίας. Οποιοσδήποτε/οποιαδήποτε μπορεί να ενωθεί μαζί μας σε αυτόν τον αγώνα για την ελευθερία.
ένα τεράστιο πέος σε μια κινητή γέφυρα στην Αγία Πετρούπολη. Η γέφυρα βρίσκεται απέναντι από τα γραφεία της τοπικής FSB, πρώην KGB (μυστικές υπηρεσίες)
Εδώ μπορείτε να δείτε το ημερολόγιο δράσεων της ομάδας (στα αγγλικά) με φωτογραφίες, βίντεο και ανάλυση:http://plucer.livejournal.com/266853.html
Για να βοηθήσετε τους Voina, επισκεφθείτε την ιστοσελίδα free-voina.org
ένα μεγάλο μπράβο από το active στα παιδιά του Contra info για την πολύ καλή  δουλεία των μεταφράσεων που κάνουν άλλα και για την επιλογή των αναρτήσεων τους. Καλή σας συνέχεια και πολλές εξεγερμένες ευχές :)

9 Δεκεμβρίου 2010

«Ο τυχαίος θάνατος ενός αναρχικού» του Ντάριο Φο, μια αληθινή ιστορία

Το Σάββατο 4 Δεκέμβρη, μαθητες, φοιτητές, αλλά και εργαζόμενοι, είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε την ξεκαρδιστική και ταυτόχρονα ανατρεπτική κωμωδία «Ο τυχαίος θάνατος ενός αναρχικού», του Ντάριο Φο. Οι παραστάσεις ξεκίνησαν τον Οκτώβρη και όπως μας δήλωσε ο Σπύρος Παπαδόπουλος (σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής), δεν έχει μετανιώσει καθόλου γι’ αυτή την επιλογή. Αν και ο ίδιος μας μίλησε κυρίως για τις συλλογικές ευθύνες μιας διεφθαρμένης κοινωνίας, το έργο, που ανεβάζει, καταγγέλλει τους θεσμούς του κράτους και παίρνει θέση υπέρ των καταπιεσμένων. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι, σε μια τόσο κρίσιμη εποχή, ακόμα και καλλιτέχνες που δεν είναι υπερπολιτικοποιημένοι (πάντως με αριστερό παρελθόν), επιλέγουν να μιλήσουν μέσα από τόσο ξεκάθαρα «στρατευμένα» έργα. Πολύ σημαντικό είναι το γεγονός ότι τη συγκεκριμένη παράσταση έχουν την ευκαιρία να την παρακολουθήσουν δωρεάν 30 άνεργοι ημερησίως.


Μια αληθινή ιστορία
Ο τυχαίος θάνατος ενός αναρχικού είναι ένα πραγματικό γεγονός. Ο Φο έγραψε το συγκεκριμένο έργο το 1970, ένα χρόνο μετά από τον καθόλου τυχαίο θάνατο του αναρχικού σιδηροδρομικού Πινέλι. Ο Πινέλι κατηγορήθηκε για την έκρηξη βόμβας στην Piazza Fontana, που οργανώθηκε από φασίστες σε συνεργασία με τις ιταλικές μυστικές υπηρεσίες το 1969 και προκάλεσε το θάνατο 16 ανθρώπων. Ο Πινέλι ήταν το 17ο θύμα, αφού πετάχτηκε από το παράθυρο του αστυνομικού τμήματος. Ο Ντάριο Φο αποκαλύπτει τη συνεργασία μπάτσων, δικαστών, υπουργών και δημοσιογράφων για να κουκουλώσουν την υπόθεση δολοφονίας ενός αθώου ανθρώπου. Απευθύνεται στην ιταλική κοινωνική γνώμη, που βομβαρδίζεται από ψευδείς πληροφορίες, για να πει την αλήθεια. Η προσαρμογή του έργου στην ελληνική πραγματικότητα έγινε με την περικοπή περιττών ονομάτων και όρων, που αναφέρονται στην ιταλική πραγματικότητα του 1970. Ωστόσο η παράσταση θα μπορούσε να είναι ακόμα πιο καυστική, αν ο σκηνοθέτης κρατούσε τα αποσπάσματα εκείνα που καλούν ευθέως σε ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος. Ακόμα και έτσι πάντως οι συνειρμοί που κάνει ο θεατής, με την κατάσταση που επικρατεί στα αστυνομικά τμήματα της Ελλάδας, είναι αναπόφευκτοι.


Το έργο
Ο Ντάριο Φο μεταμφιέζεται σε έναν απολαυστικό τρελό (Σπύρος Παπαδόπουλος) που ακριβώς επειδή είναι «τρελός με πιστοποιητικό», δεν υποτάσσεται σε κανένα νόμο. Λέει τα πράγματα με το όνομά τους. Μπουκάρει σε ένα αστυνομικό τμήμα, γελοιοποιεί αστυνόμους και αστυφύλακες και φέρνει τα πάνω κάτω. Από την αρχή του έργου ο «τρελός» κάνει γνωστές τις προθέσεις του, όταν σκίζει μηνύσεις, αθωώνοντας κάποιον που έκλεψε ένα σουπερ μάρκετ και έναν άλλο που εξύβρισε τις αρχές. Ο «τρελός» στήνει μια φάρσα και παγιδεύει τους υπεύθυνους για τη δολοφονία του σιδηροδρομικού. Γίνεται ένας από αυτούς, πρώτα δικαστικός και μετά επιθεωρητής, αναγκάζοντάς τους να παραδεχτούν την ενοχή τους και, γιατί όχι, να τραγουδήσουν το «Αvanti popolo». Οι ρόλοι αντιστρέφονται. Ο «τρελός» γίνεται γνωστικός και οι λογικοί τρελαίνονται. Η τάξη που επικρατεί στο αστυνομικό τμήμα καταρρέει, αποδεικνύοντας πόσο ρηχά είναι τα θεμέλια του συστήματος. Οι εξουσιαστές δεν είναι παντοδύναμοι. Ο αναρχικός είναι αθώος. Στο πρόσωπο του αναρχικού ο Ντάριο Φο δικαιώνει όλους τους καταπιεσμένους. Τους μετανάστες, τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους «στυμμένους σαν λεμονόκουπες από την εργασία», αυτούς που δολοφονούνται και εξευτελίζονται από το κράτος. Στο τέλος του έργου ο σκηνοθέτης, χρησιμοποιώντας τις πειραματικές μεθόδους που συχνά χρησιμοποιεί ο Ντάριο Φο, μας εκπλήσσει, αλλάζοντας το τέλος του έργου. Ο «τρελός» δοκιμάζει τα όρια του κοινού. Απευθύνεται σ’ εμάς και μας ζητάει να αποφασίσουμε για την τύχη των δολοφόνων. Να ζήσουν ή να πεθάνουν; Ο Ντάριο Φο, με εργαλεία το καυστικό χιούμορ και την εναλλαγή παράλογου-λογικού, αποδεικνύει πως το θέατρο μπορεί να διασκεδάζει και ταυτόχρονα να μορφώνει σε μαζικό επίπεδο. Ο τρελός-Φο μας καλεί ευθέως σε επαναστατική δράση. Ας τον ακολουθήσουμε.

http://www.dea.org.gr/

24 Νοεμβρίου 2010

Ζακ Πρεβέρ - Πως να ζωγραφίσετε ένα πουλί


3063566547_2a11aa6178
Ζωγραφίστε πρώτα ένα κλουβί
με μιά πόρτα ανοιχτή
ζωγραφίστε μετά
κάτι όμορφο
κάτι απλό
κάτι ωραίο
κάτι χρήσιμο
για το πουλί
βάλτε έπειτα το μουσαμά απάνω σ’ ένα δέντρο
σ’ ένα κήπο
σ’ ένα πάρκο
ή σ’ ένα δάσος
κρυφτείτε πίσω από το δέντρο
χωρίς μιλιά
τελείως ακίνητοι…
Κάποτε το πουλί έρχεται γρήγορα
μα μπορεί και να περιμένει χρόνια
πριν τ’ αποφασίσει
Μην απογοητευτείτε
περιμένετε
περιμένετε αν χρειαστεί χρόνια ολόκληρα
το αν έρθει γρήγορα ή αργά το πουλί
δε θα ‘χει καμιά σχέση
με την επιτυχία του πίνακα
Όταν φτάσει το πουλί
αν φτάσει
κρατείστε απόλυτη σιωπή
περιμένετε να μπει το πουλί στο κλουβί
κι όταν μπει
κλείστε απαλά την πορτα με ένα πινέλο
μετά
σβήστε ένα ένα όλα τα σύρματα
προσέχοντας να μην αγγίξετε ούτε ένα φτερό του πουλιού
Ζωγραφίστε κατόπιν το δέντρο
διαλέγοντας το πιο ωραίο κλαδί του
για το πουλί
ζωγραφίστε ακόμη το πράσινο φύλλωμα και τη δροσιά του ανέμου
τη σκόνη του ήλιου
το σούρσιμο των ζώων στη χλόη μέσα στο κάμα του καλοκαιριού
και μετά περιμένετε το πολί να τραγουδήσει
Αν δεν τραγουδά το πουλί
Είναι κακό σημάδι
σημάδι πως ο πίνακας είναι κακός
μ’ αν τραγουδά είναι καλό σημάδι
σημάδι πως μπορείτε να υπογράψετε
Τραβάτε λοιπόν πολύ απαλά
ένα φτερό απ’ το πουλί
και γράφετε τ’ όνομά σας σε μια γωνιά του πίνακα.



ΜΙΛΩΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΧΙΟΝΙ

8 Νοεμβρίου 2010

Θεατρική παράσταση 13/11 στην κατάληψη Ελαία, Κέρκυρα




Ένας θίασος γελωτοποιών εισβάλλει στην πόλη για να κάνει τον κόσμο να διασκεδάσει, να γελάσει αλλά και να προβληματιστεί. Ένα λαϊκό θέαμα με μουσική, χορό και τραγούδι. Ιστορίες από τη Βίβλο και την ευρωπαϊκή λαϊκή παράδοση των γελωτοποιών του μεσαίωνα, φιλτραρισμένες από την ανατρεπτική ματιά του Dario Fo (νόμπελ λογοτεχνίας 1997).
Ο Γελωτοποιός, ο Άγγελος, ο Εργάτης, η Μάνα, ο Μέθυσος, ο Τρελός, ο Κουτσός κι ο Τυφλός, σας επισκέπτονται στον τόπο σας και παρασταίνουν αρχαίες ιστορίες μέσα από τις διαχρονικές τεχνικές των πλανόδιων γελωτοποιών από την αρχαιότητα ως τις μέρες μας.
Παίζουν: Παντελής Παντελόγλου, Μαρίνος Μουζάκης, Κωνσταντίνος Πουλής, Ντίνα Μαυρίδου
Μετάφραση – σκηνοθεσία: Μαρίνος Μουζάκης
Βοηθός σκηνοθέτη: Ντίνα Μαυρίδου
Στιχούργος: Κωνσταντίνος Πουλής
Κοστούμια: Όλγα Βακούφη
Υπεύθυνος παραγωγής: Παντελής Παντελόγλου
Μουσική – δραματουργική επεξεργασία – φροντιστήριο – φωτισμοί – μακιγιάζ: Ο θίασος
Φωτογραφίες: Αφοι Γιαννακόπουλοι
Παραγωγή: Τσιριτσάντσουλες 2010
Είσοδος ελεύθερη φυσικά!!

Kατάληψη Ελαία
απελευθερωμένος κοινωνικός χώρος στην Κέρκυρα

30 Οκτωβρίου 2010

Ποιήματα ανήλικων κρατούμενων στις δικαστικές φυλακές Διαβατών

Έγκλειστες Συναντήσεις

“Χρειάζονται ανθρώπους”. “Δεν θα ξεχάσω ποτέ ένα έγκλειστο παιδί από την Αλβανία. Του έλεγα, όταν βγεις, πρέπει να φύγεις γρήγορα, να πας κοντά στη μάνα σου. Όταν βγήκε, η μάνα του από την Αλβανία με πήρε τηλέφωνο για να μου πει στα ελληνικά ‘ευχαριστώ’”

“Έχει μείνει χαραγμένη στο μυαλό μου μια εικόνα. Πριν από 20 χρόνια, στις 5 το πρωί έξω από τα δικαστήρια, αστυνομικοί κρατούν ένα κορίτσι 15 ετών. Ήταν ένα όμορφο αγρίμι. Αυτό που κάναμε εμείς, αναλαμβάνοντας την έκδοση του βιβλίου, δεν είναι σημαντικό. Τα παιδιά που ζουν στη φυλακή δεν χρειάζονται χρήματα. Χρειάζονται ανθρώπους που θα ενδιαφερθούν”.















Δεν μπορώ

Δεν αντέχω τη φυλακή
Μακριά από το σπίτι
Τα φώτα
Δεν αντέχω το άγχος της ανάκρισης
Την απόφαση της δίκης
Τη ζωή μου να περάσω έτσι δεν μπορώ

'Αθως

Άθως ένα βουνό
Απομονώνεσαι
Ξεφεύγεις από τη σκληρότητα
Η ψυχή αδειάζει, αλαφρώνει
Από τον πόνο
Το θυμό
Τη ζήλια
Τη μοχθηρία
Το άγχος
Την πίεση
Σου δίνει καθαρότητα στη σκέψη
Απομακρύνει την ομίχλη του μυαλού
Της ψυχής
Να φτάσω στην κορυφή του
Να αγγίξω τον ουρανό
Που αγναντεύει την καθαρότητα του κόσμου που σκεπάζει

Μετουσίωση

Ποθώ η ψυχή μου να είναι άσπρο, κάτασπρο βουνό
Να 'χει το λευκό της καθαρότητας
Το παρθένο της αγνότητας
Ποθώ τη σκληρότητα του βράχου
Στα δύσκολα
Να λιώνω σαν το χιόνι
Να γίνομαι απαλός, μαλακός
Σαν το χώμα
Στον πόνο του άλλου
Βουνό!

Λυγμός

Όταν για μένα δεν αποφασίζω
Όταν τον εαυτό μου δεν ελέγχω
Όταν οι εξαρτήσεις με κρατούν
Όταν η πίκρα της μάνας
Και η μιζέρια της ζωής ξεχειλίζει
Δειλιάζω

Αναζήτηση

Τις αλυσίδες στη σκέψη μου δεν αντέχω
Εχθρός μου το είναι μου
Στις αποφάσεις
Του «θέλω»
Το καλό και το κακό αντιπαλεύουν
Τη ζωή μου δεσμεύουν
Η ελευθερία φυλακίζεται
Αντίσταση στην λαμπερή αίσθηση
Δεν σταματώ
Φτάνω στο τέλος
Το μπορώ
Είμαι ελεύθερος

Χειμώνας - ανάμνηση

Ημέρα λευκή
Απαλό το χιόνι
Ζωντανεύω
Την παιδική μου ηλικία αναλογίζομαι
Ο χιονάνθρωπος
Παγωμένη συντροφιά

Μοναξιά
[Άγγελος]

Νιώθω μοναξιά
Όταν είμαι μακριά από όσα αγαπώ
Όταν μακριά σου είμαι
Όταν δεν έχω εσένα
Όταν δεν αισθάνομαι
Τη ζεστασιά σου
Όταν την ανάσα σου δε νιώθω
Όταν δεν ακούω τους χτύπους της καρδιάς σου
Όταν το σώμα σου στο σώμα μου δεν αισθάνομαι
Είμαι μόνος

Άνοιξη

Η φύση ξύπνησε
Τα μάτια της φούσκωσαν
Ματωμένες παπαρούνες
Μισάνοιχτα τα πέταλα της μυγδαλιάς
Λύτρωση
Ανάταση
Ζωντάνεμα ψυχής
Από τη συλλογή΄Έγκλειστες Συναντήσεις (2008)

1 Σεπτεμβρίου 2010

ΕΚΘΕΣΗ - ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΥ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ «ΟΙ ΕΠΙΓΟΝΟΙ»

Η Terra Verde, η ομάδα για το εναλλακτικό και αλληλέγγυο εμπόριο, κλείνει πλέον τρεις μήνες λειτουργίας. Έχοντας καταφέρει να ξεπεράσει πρακτικά και γραφειοκρατικά προβλήματα και έχοντας την στήριξη της χανιώτικης κοινωνίας προσπαθεί να προωθήσει μιαν άλλη αντίληψη για την εμπορική συναλλαγή, στην οποία η κερδοσκοπία των εταιριών δεν έχει θέση.
Έτσι, τώρα, η Terra Verde ανοίγει τις πόρτες της στους χειροτέχνες, σε ανθρώπους που με αφοσίωση και μεράκι δίνουν μορφή στα υλικά της φύσης, αλλά συχνά αδυνατούν να προβάλλουν την δουλειά τους.
Με μεγάλη χαρά από τις 1 Σεπτέμβρη και για 15 ημέρες στο χώρο της Terra Verde θα φιλοξενηθεί μια έκθεση με την δουλειά του ανεξάρτητου καλλιτεχνικού εργαστήριούμεταλλοτεχνίας «Οι Επίγονοι». Παράλληλα, θα πραγματοποιηθεί σεμινάριο για την τέχνη του χαλκού καθώς και δημιουργικό εργαστήριο για παιδιά και μεγάλους.
« Οι Επίγονοι »
Στο ανεξάρτητο καλλιτεχνικό εργαστήρι μεταλλοτεχνίας « Οι Επίγονοι » η επεξεργασία του χαλκού γίνεται με παραδοσιακές τεχνικές, όπως η σφυρηλάτηση, η συρματοδεσία και το πισρτσίνωμα. Ο χαλκός συνδυάζεται με υλικά όπως μπρούτζος, το γυαλί, η πέτρα και μεταμορφώνεται σε κοσμήματα, μάσκες, κηροπήγια, φωτιστικά, καθρέπτες διακοσμητικά αντικείμενα....
Πρόγραμμα
Τετάρτη 1 Σεπτέμβρη Εγκαίνια με ζωντανή μουσική (21:30)
Με τους Αναστασία Πρωτοπαπαδάκη
Θεοδόσης Βασιλάκης
Άγγελος Σκορδίλης
Γρηγόρης Φίλος
Σάββατο 4 Σεπτέμβρη Πρακτικό Εργαστήριο Μεταλλοτεχνίας ( 18:00)
Σάββατο 11 Σεπτέμβρη Συζήτηση για τον Χαλκό και τον Μπρούτζο ( 21:00)
Λίγα λόγια για τον χαλκό
O χαλκός από την αρχαιότητα μέχρι την σημερινή εποχή έχει παίξει πολλούς και διαφορετικούς ρόλους στο παρασκήνιο της εξέλιξης του ανθρώπου.
Πρόκειται για ένα υλικό με ισχυρή οπτική και χρηστική ταυτότητα, λόγω του μεγάλου εύρους αποχρώσεων, του φυσικού τρόπου οξείδωσης, της δυνατότητάς του να σφυρηλατείται, της ανθεκτικότητας του, των αντιμικροβίακων του ιδιοτήτων, της εξαίρετης αγωγιμότητας του αλλά και της δυνατότητας του να ανακυκλώνεται επ΄ αόριστον.
Οι αισθητικές δυνατότητες του ερυθρού αυτού μετάλλου καθώς ο γήινος τρόπος που παίζει με το φως αλλά και η αρμονική του συνύπαρξη με άλλα υλικά όπως το ξύλο το γυαλί και η πέτρα το αναδεικνύουν ως ένα από τα πλέον καλαίσθητα μέταλλα.
Θα χαρούμε να βρεθούμε, να μάθουμε κι να δουλέψουμε μαζί το εντυπωσιακό αυτό μέταλλο!!
Θα χαρούμε να σας δούμε!



Ομάδα για το εναλλακτικό και αλληλέγγυο εμπόριο Terra Verde

13 Αυγούστου 2010

Το πρώτο ΕλληνοΤουρκικό Κινηματογραφικό Φεστιβάλ - ένας κινηματογραφικός διάλογος δύο γειτόνων!

Το THESS INTERNATIONAL SHORT FILM και το Τουρκικό Πανεπιστήμιο ANADOLU UNIVERSITY οργανώνουν το πρώτο κινηματογραφικό φεστιβάλ μικρού μήκους ταινιών για Ελληνες και Τούρκους δημιουργούς : DIALOG - a Greek-Turkish Short Film Festival

Η ομορφιά και η τεράστια σημασία των ταινιών μικρού μήκους είναι με το παραπάνω αναγνωρισμένη σε όλον το πλανήτη και ο στόχος τού φεστιβάλ δεν είναι μόνο να προωθήσει την τέχνη τού σινεμά και τούς νέους δημιουργούς , αλλά και να είναι μιά πολιτιστική γέφυρα αναγνωρίζοντας και τιμώντας την τέχνη τού σινεμά στις δύο γείτονες χώρες μας.

Η παγκοσμίως γνωστή εξαιρετική σχολή κινηματογράφου τού ANADOLU UNIVERSITY, από το 1973 και με πολλούς Ευρωπαίους φοιτητές, οργανώνει κάθε Μάιο ένα μεγάλο διεθνές φεστιβάλ τα τελευταία 12 χρόνια και είναι η πρώτη φορά που θα οργανώσει μαζί με THESS INTERNATIONAL SHORT FILM FESTIVAL ένα μικρού μήκους φεστιβάλ. Ο στόχος και τών δυό μας είναι να προβάλλουμε ότι καλύτερο έχουν και δύο χώρες μας. Ενας κινηματογραφικός πολιτιστικός ΔΙΑΛΟΓΟΣ μεταξύ δύο γειτόνων.

Το φεστιβάλ θα διεξαχθεί πρώτα στο πανεπιστήμιο ANADOLU στο Εσκισεχίρ στις 3,4 & 5 Νοεμβρίου και θα επαναληφθεί στην Θεσσαλονίκη στις αρχές τού Δεκέμβρη. Σύντομα λεπτομέρεις, αίτηση συμμετοχής και η ιστοσελίδα τού φεστιβάλ.

Οι ταινίες θα πρέπει να είναι "μυθοπλασίας" μέχρι 30' με έμφαση στο σενάριο, αλλά και εξαιρετικές ταινίες ντοκυμαντέρ ή animation είναι ευπρόσδεκτες, με προθεσμία υποβολής την 30 Σεπτέμβρη 2010

Ετοιμαστείτε λοιπόν, γράψτε μας αν θέλετε και άλλες λεπτομέρειες, γιά να προβάλλουμε το καλύτερο ελληνικό & τουρκικό σινεμά σε μικρού μήκους ταινίες..

Γιάννης Ζαχόπουλος
THESS SHORT FILM FESTIVAL thessfest@gmail.com & azacinema@gmail.com

Prof. Nezih Orhon
ANADOLU UNIVERSITY enorhon@anadolu.edu.tr


DIALOG
the first GREEK-TURKISH SHORT FILM FESTIVAL

THESS INTERNATIONAL SHORT FILM FESTIVAL and the Cinema & Television Dept. of ANADOLU UNIVERSITY in Turkey are co-organizing the first GREEK-TURKISH SHORT FILM FESTIVAL .

The beauty AND the importance of short-films is more than accepted world-wide, and the purpose of this festival is not only to promote the art of cinema and young directors, but as well our desire to create cultural bridges through cinema and increase awareness of the cinematic art in our neighbor countries.

ANADOLU University has an excellent cinema department since 1973 and also organizes a major international film festival for the last 12 years in Eskisehir.
THESS SHORT FILM FESTIVAL ( TISFF ) has created a reputation for quality cinema with its first 3 festivals, so you can be assured our common efforts will be on screening the best short-film cinema from both countries.

The first festival will take place in Eskisehir, Turkey in early November and repeated in Thessaloniki in early December 2010 .

More details, festival site & entry forms will be soon available.

Films should be “fiction” max 30min, shot in any medium (submit on dvd)
Special emphasis will be on the scenario, while animation and documentaries of exceptional quality will certainly be considered.
So, all of you Greek & Turkish directors get ready…we want to show your best to the whole world…

Prof. Nezih Orhon , Anadolu University mail : enorhon@anadolu.edu.tr
Yiannis Zachopoulos , TISFF thessfest@gmail.com & azacinema@gmail.com

5 Αυγούστου 2010

"Γεννήθηκα μαζί με μια επανάσταση. Αυτό ας το μάθουν όλοι" Φρίντα Κάλο


«…Γεννήθηκα μαζί με μια επανάσταση. Αυτό ας το μάθουν όλοι. Γεννήθηκα μέσα στη φωτιά, πρωτοείδα τον κόσμο μέσα στη θέρμη του ξεσηκωμού. Εκείνη η καυτή μέρα θα με κρατάει πάντα μέσ΄ στην αγκαλιά της. Ως παιδί, εκπυρσοκρότησα. Ως ενήλικος, πυρπολήθηκα. Είμαι χωρίς αμφιβολία παιδί αυτής της επανάστασης και ενός γέρου θεού που λάτρευαν οι πρόγονοί μου».

Φρίντα Κάλο (6 Ιουλίου 1907 - 13 Ιουλίου 1954): Υπήρξε μια από τις σημαντικότερες γυναίκες-ζωγράφους. Ως προς την καλλιτεχνική της αξία αξίζει να σημειωθεί ότι ο Αντρέ Μπρετόν τη συμπεριέλαβε στο ρεύμα των υπερρεαλιστών, παρόλο που το έργο της δεν υπακούει πιστά στις αισθητικές αρχές αυτού του καλλιτεχνικού ρεύματος. Στη ζωγραφική της κυριαρχούν τα έντονα χρώματα. Το στιλ που χρησιμοποιεί φαίνεται επηρεασμένο από τους πολιτισμούς που αναπτύχθηκαν στο Μεξικό, αλλά φαίνεται να έχει δεχτεί και επίδραση ευρωπαϊκών ρευμάτων, στα οποία συμπεριλαμβάνονται ο Ρεαλισμός, ο Συμβολισμός και ο Υπερρεαλισμός. Αρκετά έργα της είναι αυτοπροσωπογραφίες, μέσα από τις οποίες εκφράζεται ο προσωπικός πόνος και η σεξουαλικότητά της.

Ανήσυχη και πολύπλευρη προσωπικότητα, υπέφερε για την τέχνη και έκανε τέχνη το μαρτύριό της. Αθόρυβα, αλλά ουσιαστικά μετέφερε στον καμβά τον σπαραγμό και τη μόνιμη μελαγχολία της ζωγραφίζοντας «από την καρδιά και όχι μόνον από αυτά που βλέπεις», όπως είχε παρατηρήσει στην αρχή της γνωριμίας τους ο συμπατριώτης της ζωγράφος Ντιέγκο Ριβέρα, ο σημαντικότερος μέντοράς της, αλλά και ο άνθρωπος τον οποίο, παρ' ότι παντρεύτηκε, δεν θεώρησε ποτέ σύζυγο. «Στη ζωή μου είχα δύο πολύ σοβαρά ατυχήματα» δήλωσε λίγο πριν από τον θάνατό της η ζωγράφος. «Το ένα έγινε όταν κάποιο όχημα πέρασε από πάνω μου. Το άλλο ήταν ο Ντιέγκο». Παντρεύτηκαν τον Αύγουστο του 1929 στην Κογιακάν και παρά τις ερωτικές περιπέτειες στις οποίες και οι δύο εν έδιδαν, αλλά και τον χωρισμό τους, ξαναπαντρεύτηκαν και έμειναν μαζί ως το τέλος.

Ο Ντιέγκο Ριβέρα δώρισε το 1957 το "Γαλάζιο Σπίτι" της στο Coyoacán, στην Πόλη του Μεξικού, και λειτουργεί πλέον ως μουσείο.


BIG BANG BIG BOOM

wall-painted animation by BLU

7 Ιουλίου 2010

θεατρική παράσταση:«ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ, ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ» Πάτρα

Η ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ

«ΔΙΑΦΑΝΟ ΘΕΑΤΡΟ»

Με την υποστήριξη πρωτοβάθμιων σωματείων ιδιωτικού και δημόσιου τομέα της περιοχής μας

ΣΑΣ ΚΑΛΟΥΝ ΣΤΗ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

«ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ, ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ»

ΤΟΥ ΝΤΑΡΙΟ ΦΟ

Σκηνοθεσία: Γιώργος Φρατζόλας

ΛΑΪΚΟ ΘΕΑΤΡΟ

Γερμανού και Ηλείας, Πάτρα. Ώρα: 9:00 μ.μ.


ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Παραστάσεις: Από Σάββατο3/7 –Κυριακή 11/7

Ακούστε τους ήρωες του έργου

«Ακριβαίνετε εσείς τα πράγματα;

Ε, κι εμείς λοιπόν, δεν τα πληρώνουμε,

τα “απαλλοτριώνουμε”.

Μας κάνετε τη ζωή μας δυσβάσταχτη;

Σας κάνουμε την δική σας δύσκολη».

“Και όταν μια μέρα πεθάνεις, δε θα πεθάνεις σα γέρος, πεταμένος σα στημένη λεμονόκουπα, αλλά σαν άνθρωπος που έζησε ελεύθερος κι ευχαριστημένος μαζί με τους άλλους ανθρώπους…

ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ και ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΤΟΜΕΑ





15 Ιουνίου 2010

Να φοβάστε την Ελευθερία - Mr. Freeman



Ο mr. Freeman έχει ανεβάσει γύρο στα 80 video ! τα οποία χρειάζονται μετάφραση (από τα Ρώσικα) , όποιος γνωρίζει τη γλώσσα ας βοηθήσει.

Αρχειο αναρτησεων

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...