13η μέρα απεργίας πείνας ανέργων στην Καβάλα

Την Παρασκευή 11 Μαρτίου 2011, ο Λάζαρος Παπαδόπουλος (60 ετών) και η Φρειδερίκη Τόκα (40 ετών) ξεκίνησαν απεργία πείνας στην κεντρική πλατεία της Καβάλας με αίτημα την εύρεση εργασίας μιας και είναι χρόνια άνεργοι και αδυνατούν να ανταπεξέλθουν και να καλύψουν ακόμα και στοιχειώδεις ανάγκες.

Την πρώτη μέρα της απεργίας κιόλας προφανώς μετά από κάποια καταγγελία ή ενημέρωση ενεργοποιήθηκε ο κρατικός κατασταλτικός μηχανισμός (Εισαγγελία Καβάλας, Ελληνική Αστυνομία και Δημοτική Αστυνομία). Το αποτέλεσμα ήταν να συλληφθούν και οι 2 απεργοί πείνας, να οδηγηθούν στο αστυνομικό τμήμα όπου φωτογραφήθηκαν και λήφθηκαν δακτυλικά αποτυπώματα και σχηματίστηκε δικογραφία εναντίον τους με την κατηγορία ότι έστησαν σκηνή σε κοινόχρηστο χώρο -βλ. άρθρο 10 παράγραφος 2 του Ν. 392/1976. “Απαγορεύεται η εγκατάσταση σκηνών ή στάθμευση τροχόσπιτων σε αρχαιολογικούς χώρους, αιγιαλούς, παραλίες, παρυφές δημόσιων δασών, και εν γένει κοινόχρηστους χώρους, καθώς και η φιλοξενία πέραν του ενός τροχόσπιτου από καταστηματάρχες ή ιδιώτες. Οι παραβάτες τιμωρούνται με φυλάκιση μέχρι τρεις (3) μήνες ή με χρηματική ποινή ή και με τις δύο ποινές, εφόσον δεν προβλέπεται βαρύτερη ποινή από άλλη διάταξη, διατασσόμενης συγχρόντως υπό του δικαστηρίου της βίαιης αποβολής τους.



Η σκηνή κατασχέθηκε και οι απεργοί θα βρεθούν ενώπιον της Δικαιοσύνης σε τακτική δικάσιμο.

Λίγες μέρες αργότερα κάποιος τρίτος έφερε κάποια σκηνή την οποία έστησαν άγνωστα στο ζευγάρι άτομα. Δύο μέρες μετά ο Λάζαρος Παπαδόπουλος και ενώ η γυναίκα του είναι στο Νοσοκομείο της πόλης για εξετάσεις, συλλαμβάνεται άλλη μια φορά και αυτή τη φορά ενεργοποιείται και η αυτόφωρος διαδικασία. Η δίκη ήταν να διεξαχθεί εχτές Τετάρτη στο Μονομελές της Καβάλας, ωστόσο λόγω της αποχής των δικηγόρων πήρε αναβολή για τις 17 Νοεμβρίου. Το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται είναι πάλι το στήσιμο σκηνής σε κοινόχρηστο χώρο. Μέσα στο κόλπο και η δημοτική αστυνομία και τις δύο φορές να μαζεύει το αντίσκηνο. Κατά πόσο αποτελεί αντίσκηνο κάτι που δεν είναι καρφωμένο στο έδαφος είναι άλλο θέμα.
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1276437

Aπεργία πείνας μαθητών στη Λάρισα λόγω κατάργησης του σχολείου τους

Απεργία πείνας άρχισαν 15 μαθητές από τους 45 του λυκείου Τσαριτσάνης Λάρισας, αντιδρώντας στη συνένωσή του στο χώρο άλλου σχολείου.
Οι μαθητές έχουν στήσει αντίσκηνο στο προαύλιο του λυκείου.
Σύμφωνα με σχετικό ψήφισμα που εξέδωσαν και μέχρι να ικανοποιηθεί το αίτημα τους, που είναι η ανάκληση της απόφασης για κατάργηση του λυκείου Τσαριτσάνης - το μοναδικό λύκειο στο νομό Λάρισας που καταργείται - θα επιμείνουν σε άρνηση τροφής, από «αγνή αγάπη» για το σχολείο τους, όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά.
Το λύκειο στεγάζεται στην ιστορική «Οικονόμειο Σχολή», που είναι ένα από τα πρώτα σχολεία στη Θεσσαλία. Λειτουργεί από το 1670.
Οι μαθητές έχουν στήσει αντίσκηνο στο προαύλιο του λυκείου, όπου και δηλώνουν ότι θα παραμείνουν μέχρι να ικανοποιηθεί το αίτημα.



http://www.skai.gr/news/greece/article/165319/mathites-prohorisan-se-apergia-peinas/
http://www.e-typos.com/content.aspx?cid=20405&catid=7

Ανακοίνωση των 300 μεταναστών απεργών πείνας

Ο αγώνας ολοκληρώθηκε. Με τα χαρτιά στο χέρι και το κεφάλι ψηλά επιστρέφουμε δικαιωμένοι στα σπίτια και τις δουλείες μας μετά από 44 μέρες απεργίας πείνας.

Ο αγώνας συνεχίζεται. Οι εξαγγελίες για 8ετία και για μείωση ενσήμων, ως προαπαιτούμενα για τη χορήγηση και ανανέωση άδειας παραμονής άμεσα, χωρίς άλλες περιστροφές πρέπει να γίνουν νόμος.

Ο αγώνας είναι μονόδρομος. Ο αγώνας ενάντια στην καθημερινή εκμετάλλευση και τα τείχη του ρατσισμού, οι μάχες για τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών χωρίς προϋποθέσεις, για ίσα δικαιώματα ανάμεσα σε ντόπιους και αλλοδαπούς εργαζόμενους, για μια ζωή με αξίες και αξιοπρέπεια είναι τα επόμενα μας βήματα. Μαζί με το αντιρατσιστικό και μεταναστευτικό κίνημα θα διανύσουμε αυτό το δύσκολο και μόνο δρόμο, το δρόμο του αγώνα.

Ο αγώνας μας ενώνει. Με τα χαρτιά στο χέρι και το κεφάλι ψηλά χαιρετίζουμε και αποχαιρετούμε όλους όσους μας υποστηρίζουν. Τους αλληλέγγυους από την Ελλάδα και τις άλλες χώρες του κόσμου, τους γιατρούς και τους συνεργάτες τους, όλους εκείνους που στάθηκαν στο πλευρό μας αυτές τις μέρες της απεργίας πείνας, όλες τις μέρες όπου η ζωή και ο θάνατος μας ζητούσαν δικαίωση κι ελευθερία.

Καλή αντάμωση στους αγώνες!

- Συγκέντρωση, Δευτέρα 14/03, στις 5.00 μ. μ., στην Υπατία

- Συγκέντρωση, Δευτέρα 14/03, στις 7.00 μ. μ., στο λιμάνι του Πειραιά (Αγ. Διονύσιος)

300 Μετανάστες Απεργοί Πείνας

http://hungerstrike300.espivblogs.net/

Οι τελευταίες εξελίξεις στην υλοποίηση της συμφωνίας κυβέρνησης – απεργών πείνας

Οπως είναι γνωστό, την Τετάρτη 9 Μαρτίου, έγινε συμφωνία ανάμεσα σε 4 υπουργούς της κυβέρνησης και αντιπροσωπεία των 300 απεργών πείνας. Η συμφωνία αυτή περιλάμβανε τρία σημεία:
Σε κάθε απεργό πείνας θα δοθεί το καθεστώς «ανοχής» («αναβολή απομάκρυνσης») επ’ αόριστον. Το καθεστώς αυτό θα συνοδεύεται και από άδεια εργασίας.
Θα δοθεί η δυνατότητα στους απεργούς πείνας να ταξιδεύουν στις πατρίδες τους.
Η 12ετία για την απόκτηση άδειας παραμονής «για εξαιρετικούς λόγους» θα γίνει 8ετία.
Οι υπουργοί της κυβέρνησης, όχι μόνο δεν έδωσαν στους απεργούς πείνας κάποιο έγγραφο με το περιεχόμενο της συμφωνίας, υπογεγραμμένο από τους ίδιους, όχι μόνο δεν δεσμεύτηκαν δημόσια με δηλώσεις τους γι’ αυτή τη συμφωνία, αλλά αντίθετα εμφανίζονται πιο ρατσιστές από την ακροδεξιά και τη δεξιά, διαψεύδοντας την ίδια την ύπαρξη της συμφωνίας και υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση το μόνο που έδωσε στους απεργούς πείνας είναι αυτό που τους πρότεινε από την αρχή, δηλαδή το εξάμηνο καθεστώς «ανοχής».

Ανεξάρτητα από τις δηλώσεις των υπουργών, σημασία αυτή τη στιγμή έχει να δούμε πώς εξελίσσεται η διαδικασία υλοποίησης της συμφωνίας και τι πρέπει να γίνει ώστε αυτή η συμφωνία να εξασφαλιστεί, πριν οι απεργοί πείνας εγκαταλείψουν το κτίριο «Υπατία» και φύγουν για τους τόπους διαμονής τους. Γιατί αν οι απεργοί πείνας φύγουν, τότε δεν θα υπάρχει κανένας παράγοντας άσκησης πίεσης πάνω στην κυβέρνηση.


1. Στους απεργούς πείνας έχει αρχίσει να χορηγείται, σε ατομική βάση, το καθεστώς «ανοχής». Αυτό υλοποιείται ως εξής: πρώτα βγαίνει απόφαση απέλασης και ταυτόχρονα βγαίνει απόφαση αναστολής της απέλασης («αναβολή απομάκρυνσης»). Αυτή η αναβολή είναι εξάμηνη και μπορεί να ανανεωθεί μετά από νέα κρίση από την Αστυνομία.

Το «επ’ αόριστον» δεν αναφέρεται πουθενά και δεν θα μπορούσε να αναφέρεται, διότι δεν προβλέπεται από το νόμο. Δεν υπάρχει, δηλαδή, περίπτωση να εκδοθεί κάποια υπουργική απόφαση που να κατοχυρώνει για τους 300 το «επ’ αόριστον».

Ούτε υπάρχει περίπτωση να τροποποιηθεί ο συγκεκριμένος νόμος (νόμος 3907/2011), διότι η φιλοσοφία του νόμου, αλλά και της Ευρωπαϊκής Οδηγίας (115/2008), στην οποία στηρίζεται, είναι φιλοσοφία απελάσεων, με την προστασία κάποιων δικαιωμάτων των υπό απέλαση μεταναστών, μέχρι να γίνει η απέλαση. Δεν μπορεί, δηλαδή, να είναι κάποιος υπό απέλαση και να του δίνεις επ’ αόριστον αναστολή της απέλασης, γιατί τότε η ίδια η πράξη της απέλασης χάνει το νόημά της. Αυτό που θέλει η Ευρωπαϊκή Ενωση είναι να εξασφαλίσει μαζικές απελάσεις μεταναστών.

Οταν, λοιπόν, οι υπουργοί της κυβέρνησης μιλούσαν για «επ’ αόριστον», έλεγαν εν γνώσει τους ψέματα. Νομικά το «επ’ αόριστον» δεν μπορεί να κατοχυρωθεί. Μένει η κατοχύρωσή του στην πράξη. Δηλαδή, κάθε εξάμηνο, ο κάθε απεργός πείνας να εξασφαλίζει την ανανέωση της αναστολής της απέλασης.

Οταν, όμως, η κυβέρνηση δεν έχει δεσμευτεί δημόσια σ’ αυτό, μπορούμε να καταλάβουμε πως κάθε άλλο παρά εξασφαλισμένη είναι η συνέχιση του καθεστώτος «ανοχής» για τους 300 απεργούς πείνας. Σήμερα το απόγευμα, τέσσερις απεργοί πείνας, οι οποίοι είχαν περάσει από τη διαδικασία και είχαν πάρει βεβαίωση με εξάμηνη «ανοχή», συνελήφθησαν από μπάτσους στην Ομόνοια και μεταφέρθηκαν, με χειροπέδες στα χέρια, στο Αλλοδαπών, για να αφεθούν ελεύθεροι αργότερα, μετά από παρέμβαση μελών της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης. Την προσαγωγή τους την πληροφορηθήκαμε από άλλους απεργούς πείνας, οι οποίοι βρίσκονταν στο Αλλοδαπών για τη διαδικασία της καταγραφής και της απόδοσης σ’ αυτούς του καθεστώτος «ανοχής», είδαν τους συντρόφους τους σιδηροδέσμιους και ενημέρωσαν τηλεφωνικά.

Οταν αυτό γίνεται λίγες ώρες μετά την απόδοση του καθεστώτος «ανοχής», καταλαβαίνετε τι μπορεί να συμβεί αργότερα, όταν οι απεργοί πείνας δεν θα είναι όλοι μαζί, ούτε θα έχουν δίπλα τους ένα κίνημα αλληλεγγύης. Από την άλλη, μπορούμε να φανταστούμε την εκδικητικότητα με την οποία ο κρατικός μηχανισμός μπορεί να συμπεριφερθεί έναντι των συγκεκριμένων μεταναστών, οι οποίοι καταρράκωσαν το γόητρό του. Εκδικητικότητα που μπορεί να οδηγήσει σε άρνηση του δικαιώματος ανανέωσης του καθεστώτος «ανοχής» μετά από ένα χρόνο.

Γι’ αυτό είναι απαραίτητο να υπάρξει δημόσια δήλωση των υπουργών, ότι οι 300 απεργοί πείνας θα ανανεώνουν επ’ αόριστο το καθεστώς «ανοχής». Μπορεί αυτή η δήλωση να μην έχει χαρακτήρα νομικής δέσμευσης, έχει όμως χαρακτήρα πολιτικής δέσμευσης, η οποία μπορεί να βοηθήσει στο μέλλον. Επειδή αυτό ποτέ δεν έχει ειπωθεί δημόσια από τη μεριά της κυβέρνησης, ενώ το μόνο που έχει ειπωθεί δημόσια είναι το «6+6» (δηλαδή, μια ακόμα ανανέωση του εξάμηνου που παίρνουν τώρα), αν δεν υπάρξει αυτή η δημόσια δήλωση, είναι πολύ πιθανόν, στο τέλος του 12μηνου, να έχουμε εκδικητική επίθεση ενάντια σε απεργούς πείνας.

Αν αυτό περάσει στο ντούκου, τότε ο μόνος που διευκολύνεται είναι η κυβέρνηση. Αντίθετα, αν υπάρξει δημόσια δήλωση, θα έχουμε ένα ακόμα όπλο για τις μάχες του μέλλοντος.

2. Η δυνατότητα εργασίας για όσους μετανάστες βρίσκονται στο καθεστώς «ανοχής» προς το παρόν δεν προβλέπεται. Σύμφωνα με το νόμο (άρθρο 37, παράγραφος 5 νόμου 3907/2011), η δυνατότητα εργασίας θα πρέπει να καθοριστεί με Προεδρικό Διάταγμα, που εκδίδεται μετά από πρόταση των υπουργών Εσωτερικών, Εργασίας και Προστασίας του Πολίτη. Οπως αναφέρει, όμως, ο νόμος, η δυνατότητα προς εργασία δεν είναι απεριόριστη, ούτε ως προς το είδος της εργασίας ούτε ως προς τον τόπο εργασίας (όπως ισχύει για τους Ελληνες και τους νόμιμους μετανάστες). Το Προεδρικό Διάταγμα θα καθορίσει τους τομείς απασχόλησης και τις περιοχές της χώρας στις οποίες θα μπορούν να εργάζονται. Ανοίγει, λοιπόν, ένα άλλο τεράστιο ζήτημα για το πώς θα εξασφαλιστεί η δυνατότητα ελεύθερης πρόσβασης στην εργασία για τους απεργούς πείνας και για όσους άλλους μετανάστες τεθούν στο καθεστώς «ανοχής». Το ζήτημα αυτό πρέπει να αναδειχτεί τώρα και να απαιτηθεί επίσης σαφής δέσμευση από την κυβέρνηση για ελεύθερη πρόσβαση στην εργασία, όσων τίθενται στο καθεστώς «ανοχής».

3. Εγινε γνωστό –όχι επίσημα από την κυβέρνηση, αλλά από τους δικηγόρους των απεργών πείνας– ότι τη Δευτέρα θα δημοσιοποιηθεί υπουργική απόφαση για τη δυνατότητα των απεργών πείνας να ταξιδεύουν στην πατρίδα τους. Λόγος γίνεται για ένα ταξίδι ανά εξάμηνο με απλή ενημέρωση της Αστυνομίας και άλλα ταξίδια μετά από αίτηση και έγκρισή της από την Αστυνομία.

Επειδή αυτή είναι μια σημαντική κατάκτηση της απεργίας πείνας των 300, πρέπει να απαιτηθεί αυτή η υπουργική απόφαση να υπογραφεί και να δημοσιευτεί στο ΦΕΚ άμεσα, γιατί αλλιώς θα είναι ένα χαρτί χωρίς καμιά αξία, το οποίο η κυβέρνηση μπορεί να πετάξει στα σκουπίδια. Ιδιαίτερα η σημερινή κυβέρνηση.

4. Η 8ετία (αντί της 12ετίας) για την απόκτηση άδειας παραμονής «για εξαιρετικούς λόγους» μπορεί να γίνει μόνο με τροποποίηση του σχετικού νόμου. Η κυβέρνηση δεν ανέλαβε καμιά δέσμευση ως προς το χρόνο υλοποίησης αυτού του σημείου της συμφωνίας (πέρα από το ότι ο Ραγκούσης μιλά πια για «11ετία, το πολύ 10ετία»). Ο Ραγκούσης, επίσης, δήλωσε ότι αυτό δεν πρόκειται να γίνει στο αμέσως προσεχές χρονικό διάστημα. Υπάρχει, λοιπόν, ο κίνδυνος αυτή η τόσο σημαντική κατάκτηση της απεργίας πείνας να παραπεμφθεί στις ελληνικές καλένδες.

Πέρα απ’ αυτό, όμως, υπάρχει και ένα άλλο θέμα για τους απεργούς πείνας. Μέσα από ποια διαδικασία θα αποδείξουν από πότε βρίσκονται στην Ελλάδα; Η υπόσχεση του Παπουτσή, ότι στην κάρτα «ανοχής» που θα πάρουν θα αναγράφεται και ο χρόνος άφιξής τους στην Ελλάδα δεν τηρείται. Το μόνο που αναφέρεται στα χαρτιά που τους δίνουν είναι η ημερομηνία που γίνεται η ένταξή τους στο καθεστώς «ανοχής». Ετσι και δεν υπάρξει και γι’ αυτό δεσμευτική δήλωση της κυβέρνησης, και αυτή η κατάκτηση θα μείνει στον αέρα και ενδέχεται να χαθεί.

Να γιατί όλ’ αυτά τα ανοιχτά ζητήματα πρέπει να λυθούν πριν οι απεργοί πείνας εγκαταλείψουν την «Υπατία».


http://www.eksegersi.gr/article.php?article_id=9993&pos=4&cat_id=48

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ - Οι κυβερνητικοί απατεώνες αθετούν τη συμφωνία με τους απεργούς πείνας

Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, το πρωί της Παρασκευής 11 Μάρτη, η συμφωνία που έκλεισε η κυβέρνηση, αντιπροσωπευόμενη από τους υπουργούς Ραγκούση, Παπουτσή και Λοβέρδο και την υφυπουργό Νταλάρα, με αντιπροσωπεία των 300 απεργών πείνας μεταναστών, αργά το απόγευμα της Τετάρτης 9 Μάρτη, βρίσκεται κυριολεκτικά στον αέρα, καθώς κυβερνητικά στελέχη, με προεξάρχοντα τον Ραγκούση, επαναλαμβάνουν συνεχώς ότι οι μετανάστες ηττήθηκαν, καθώς δέχτηκαν αυτό που από την αρχή τους είχε προτείνει η κυβέρνηση. Δηλαδή, το καθεστώς «υπό ανοχήν», όπως ακριβώς περιγράφεται στο νόμο.

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι Πασόκοι κάνουν κωλοτούμπα. Αυτό το γνωρίζει πολύ καλά ο ελληνικός λαός. Ομως, εν προκειμένω κανείς δεν δικαιούται να παίζει. Οι απεργοί πείνας έδωσαν ένα σκληρό αγώνα επί 44 μέρες. Οι απεργοί πείνας δεν εξαφανίστηκαν ως διά μαγείας. Είναι εδώ, παρόντες, έντιμοι ως προς την υπογραφή τους, και σ’ αυτούς ανήκει πλέον ο λόγος. Αυτοί πρέπει να επιβάλουν την τήρηση της συμφωνίας και όλοι οφείλουμε να τους στηρίξουμε και πάλι στη συνέχιση του αγώνα, αν η κυβέρνηση επιμείνει στην υπαναχώρησή της.

Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα με τη σειρά.
Συμβιβασμός - μερική νίκη

Κατά τη δική μας άποψη, αλλά και κατά την άποψη πολλών απεργών πείνας, αυτός ο αγώνας μπορούσε να φτάσει σε μια περιφανή νίκη. Δηλαδή, να πάρουν οι 300 απεργοί πείνας μια καθαρή άδεια παραμονής και εργασίας. Η κυβέρνηση ήταν στριμωγμένη στη γωνία. Ολες οι απόπειρες καταστολής είχαν αποτύχει. Κι ήταν πολλές από την αρχή αυτού του αγώνα. Η περίοδος της Νομικής, το τελεσίγραφο για 15ήμερο στην «Υπατία», η «βόμβα λοιμώξεων» και η απόπειρα εισβολής του ΚΕΕΛΠΝΟ, οι διώξεις κατά των αλληλέγγυων και των απεργών πείνας, η προσπάθεια εκβιαστικής μεταφοράς όλων των απεργών πείνας στα νοσοκομεία.

Τι άλλο έμενε στην κυβέρνηση; Να επιχειρήσει μια γενικευμένη επίθεση καταστολής, με σύλληψη και διαδικασία απέλασης ανθρώπων που συμπλήρωναν ενάμιση μήνα απεργία πείνας, πολλοί από τους οποίους μετά βίας στέκονταν στα πόδια τους; Δεν είχε τα κότσια να το επιχειρήσει, γιατί φοβόταν τη διεθνή κατακραυγή. Αλλά κι αν το επιχειρούσε, μπορούσαμε να το αντιμετωπίσουμε. Κι αν δεν μπορούσαμε να το αντιμετωπίσουμε με τις φυσικές μας δυνάμεις, λύση και πάλι δεν θα μπορούσε να βρει η κυβέρνηση, γιατί η απεργία πείνας θα συνεχιζόταν στα κέντρα κράτησης και οι μετανάστες ήταν έτοιμοι να τη σκληρύνουν, μετατρέποντάς την και σε απεργία δίψας.

Ομως, ενώ οι απεργοί πείνας άντεξαν σε κάθε απόπειρα καταστολής, δεν μπόρεσαν ν’ αντέξουν μέχρι το τέλος στην εσωτερική υπονόμευση, που ήταν συνεχής το τελευταίο εικοσαήμερο. Μια πίεση στην κατεύθυνση ενός συμβιβασμού, που βόλευε περισσότερο την κυβέρνηση παρά τους μετανάστες. Επί μέρες απέκρουαν τις πιέσεις προς αυτό το συμβιβασμό. Στο τέλος, με 80 απεργούς πείνας στα νοσοκομεία (πολλοί χωρίς να το χρειάζονται), με τα νεύρα τεντωμένα, με συνεχείς προσπάθειες καταρράκωσης του ηθικού τους, ακόμα και με την απειλή της διάσπασης του εσωτερικού τους μετώπου (για όλ’ αυτά θα μιλήσουμε αναλυτικά στα επόμενα φύλλα μας), δέχτηκαν να συζητήσουν μια συμβιβαστική λύση, η οποία θα ήταν προωθητική προς τα δικά τους αιτήματα. Η απόφασή τους έγινε σεβαστή από εμάς, όπως και όλες οι προηγούμενες. Ετσι όπως αποφάσισαν να τη διαπραγματευθούν, οδηγούσε σε μια μερική νίκη του αγώνα τους.

Η συμφωνία

Οταν δόθηκε το σήμα, ένα πρωτοφανές σε μέγεθος κυβερνητικό κλιμάκιο κατέβηκε στη ΓΣΕΕ, για να διαπραγματευθεί με νέα παιδιά, ταλαιπωρημένα από 44 μέρες απεργίας πείνας. Οι ατσαλάκωτοι υπουργοί, με πρώτο τον Ραγκούση, αναγκάστηκαν να κάνουν πίσω απ’ αυτά που με non paper διοχέτευαν την προηγούμενη μέρα σε εφημερίδες και κανάλια. Ο Ραγκούσης είχε διαρρεύσει κυβερνητική πρόταση με τρία σημεία: καθεστώς «υπό ανοχήν» ανανεούμενο, δυνατότητα ταξιδιού στις χώρες καταγωγής, 12ετία για τη νομιμοποίηση για «εξαιρετικούς λόγους».

Το τελευταίο, βέβαια, ήταν για γέλια. Διότι η 12ετία υπάρχει στο νόμο, επομένως δεν ήταν κάτι που προσφερόταν στους απεργούς πείνας. Απλώς, το έβαζε έτσι για να μπορέσει να το κατεβάσει την επομένη. Αλλωστε –για να τα λέμε όλα– ο ίδιος είχε τηλεφωνήσει στον Τσίπρα και του είχε μιλήσει για 5ετία. Κι ήταν αυτή η διαρροή, που μεταφέρθηκε στους απεργούς πείνας, που έγειρε αποφασιστικά την πλάστιγγα, γιατί άνοιγε την προοπτική για κανονική νομιμοποίηση αρκετών (μ’ ένα σωρό λεφτά για αγορά ενσήμων, βέβαια). Την επομένη, όμως, ξανατηλεφώνησε στον Τσίπρα και του είπε ότι έκανε λάθος και πως η 12ετία θα γίνει 8ετία!

Οι απεργοί πείνας προσήλθαν στη διαπραγμάτευση με την πρότασή τους για άδεια παραμονής. Ο Ραγκούσης παρουσίασε το κυβερνητικό τρίπτυχο και πάνω σ’ αυτό έγινε συζήτηση, με τη συμμετοχή και του Παπουτσή και της Νταλάρα. Με τις ερωτήσεις που έκαναν οι απεργοί πείνας και τις εγγυήσεις που ζήτησαν, διαμορφώθηκε το τελικό πλαίσιο, το οποίο θα ετίθετο για έγκριση στη συνέλευση των απεργών πείνας. Αυτό το πλαίσιο είναι το εξής:
Χορήγηση στους 300 απεργούς πείνας («πακέτο») καθεστώτος μη απέλασης αορίστου χρόνου, με σαφή διατύπωση που θα κάνει το υπουργείο Προ Πο. Με την κάρτα που θα πάρουν θα έχουν το δικαίωμα νόμιμης εργασίας. Στην κάρτα που θα πάρουν θα αναγράφεται και ο ακριβής χρόνος άφιξής τους στην Ελλάδα.
Εξασφάλιση της δυνατότητας να ταξιδεύουν στις πατρίδες τους, με υπουργική απόφαση που θα εκδοθεί άμεσα.
Μετατροπή της 12ετίας σε 8ετία, με τροποποίηση του σχετικού νόμου στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα.
Η συμφωνία αυτή ανακοινώθηκε αμέσως μετά στη συνέλευση των απεργών πείνας, ενημερώθηκε η Θεσσαλονίκη και τα νοσοκομεία και αποφασίστηκε ομόφωνα να γίνει δεκτή, απόφαση που μεταφέρθηκε τηλεφωνικά στον Ραγκούση.
H υπαναχώρηση

Κι ενώ στην «Υπατία» ξέσπασαν πανηγυρισμοί κι άρχισε ένα γλέντι που κράτησε μέχρι το πρωί, ο Ραγκούσης άρχισε τη μεθόδευση της κυβερνητικής υπαναχώρησης.

Στο πρώτο κιόλας δελτίο Τύπου που εξέδωσε, όχι μόνο δεν ανέφερε τα σημεία της συμφωνίας, αλλά δήλωσε πως οι απεργοί πείνας δέχτηκαν την παλιά κυβερνητική πρόταση, η οποία… διευκρινίστηκε. Στη συνέχεια, ειδικά μετά τις επιθέσεις του Καρατζαφέρη και της ΝΔ, ο κυβερνητικός λόγος σκλήρυνε, υποστηρίζοντας ότι οι απεργοί πείνας δεν πήραν τίποτα. Αντε και τη δυνατότητα ενός μόνο ταξιδιού στη χώρα τους, για ανθρωπιστικούς λόγους, όπως δήλωσε η Νταλάρα. Ακόμα και την 8ετία, ο Ραγκούσης την έκανε «11ετία, το πολύ 10ετία».
Ο αγώνας συνεχίζεται

Μετά απ’ αυτές τις εξελίξεις, είναι φανερό ότι δεν μπορεί να γίνει κανένας απολογισμός του αγώνα. Αν οι απεργοί πείνας είχαν πάρει αυτά που συμφωνήθηκαν στη διαπραγμάτευση με τους τέσσερις υπουργούς, θα μιλούσαμε για μια σημαντική νίκη, παρά το μερικό της χαρακτήρα. Θα ήταν η πρώτη νίκη μιας ομάδας εργατών, στη μετά το Μνημόνιο εποχή. Μια νίκη που καταχτήθηκε με σκληρό αγώνα, τα χαρακτηριστικά του οποίου πρέπει να αναδειχτούν, για να γίνουν κοινή πείρα ολόκληρης της εργατικής τάξης.

Υπάρχει, βέβαια, και το γνωστό ρητό που λέει πως ο μόνος χαμένος αγώνας είναι αυτός που δεν δόθηκε. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως όποια κι είναι τελικά η εξέλιξη, αυτός ο αγώνας θ’ αφήσει σημαντικές παρακαταθήκες στους πρωτοπόρους ανθρώπους του εργατικού κινήματος της Ελλάδας. Ομως, κάθε τέτοια προσέγγιση, αυτή τη στιγμή, θα ήταν καθαρά ηθικολογική και υποκριτική. Γιατί ένας συγκεκριμένος αγώνας δεν δίνεται για ν’ αφήσει γενικές παρακαταθήκες στο κίνημα, αλλά για να κερδίσει τα αιτήματα που διατυπώνει. Οταν αφήνεις στη μπάντα τα αιτήματα και ικανοποιείσαι με τις παρακαταθήκες, χωρίς να προσπαθείς ν’ αλλάξεις την κατάσταση, τότε γίνεσαι συνένοχος του αντίπαλου.

Η δική μας πρόταση προς τους 300 απεργούς πείνας είναι καθαρή, όπως καθαρές ήταν όλες οι προτάσεις που τους κάναμε μέχρι τώρα.
Το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης δεν «δέθηκε» όπως έπρεπε και σ’ αυτό δεν έχουν ευθύνη οι τρεις απεργοί πείνας που συμμετείχαν στην αντιπροσωπεία.
Ολα όσα συμφωνήθηκαν είναι στον αέρα. Αν οι απεργοί πείνας εγκαταλείψουν την Αθήνα, χωρίς να έχουν πάρει τα συμφωνηθέντα, θα έχουν χάσει τα πάντα.
Πρέπει να προειδοποιήσουν την κυβέρνηση ότι, αν δεν υλοποιήσει άμεσα τα συμφωνηθέντα, η απεργία πείνας θα αρχίσει πάλι, με αίτημα την υλοποίηση της συμφωνίας.
Ο λόγος ανήκει στους απεργούς πείνας. Αυτοί θ’ αποφασίσουν, όπως αποφασίζουν μέχρι τώρα. Εμείς τους διαβεβαιώνουμε για μια ακόμη φορά, ότι θα είμαστε δίπλα τους, όπως ήμασταν από την αρχή αυτού του αγώνα. Οχι μόνο αυτές τις μέρες, αλλά για πάντα. Οι αγωνιστικοί δεσμοί που σφυρηλατήθηκαν στη διάρκεια αυτού του αγώνα είναι ακατάλυτοι, γιατί στηρίζονται στην ανιδιοτέλεια, στη συντροφικότητα, στο ταξικό συμφέρον.

http://www.eksegersi.gr/article.php?article_id=9943&pos=4&cat_id=48

Νίκη των εργατών μεταναστών απεργών πείνας - Βίντεο με δηλώσεις τους

Η δικαίωση των 300 μεταναστών, ελπίδα για όλη την κοινωνία


Η σημερινή απόφαση της κυβέρνησης να ικανοποιήσει μέρος των αιτημάτων των 300 μεταναστών απεργών πείνας, απέδειξε ότι ο μόνος χαμένος αγώνας είναι αυτός που δεν δίνεται. Επίσης, έδειξε σε όλους τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες ότι η κυβέρνηση του Μνημονίου δεν είναι ανίκητη. Το άκαμπτο αγωνιστικό φρόνημα και πλατιά κοινωνική αλληλεγγύη μπορούν να φέρουν χειροπιαστά αποτελέσματα.
Είναι προφανές ότι θα χρειαστούν μακροχρόνιοι σκληροί αγώνες για να αρθεί το απρατχάιντ σε βάρος των ξένων εργατών που ζουν στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Ωστόσο, δεν πρέπει να χωρεί αμφιβολία ότι η αυταπάρνηση των 300 άνοιξε έναν καινούργιο δρόμο ελπίδας.
Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους όσοι (και ήταν πολλοί…) στήριξαν αυτόν το δύσκολο αγώνα από τη Νομική έως τα νοσοκομεία. Μα πάνω απ’ όλα, θα θέλαμε να χαιρετίσουμε με σεβασμό τους 300 αγωνιστές για τους οποίους μπορεί να περηφανεύεται όλη η εργατική τάξη.

Αθήνα 9/3/11

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας

http://hungerstrike300.espivblogs.net/

159 γιατροί στέκονται στο πλευρό των 300 απεργών πείνας και καταγγέλλουν την κυβέρνηση

Οι γιατροί που στεκόμαστε στο πλευρό των 300 μεταναστών εργατών απεργών πείνας και στο δίκαιο – ηρωϊκό αγώνα για τη νομιμοποίησή τους, καταγγέλλουμε σε όλους τους Έλληνες και ξένους εργαζόμενους τις τεράστιες ευθύνες της κυβέρνησης και της βάρβαρης πολιτικής της που αρνείται έστω και την ύστατη στιγμή την ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων τους.

ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

8 Μαρτίου 2011

Οι γιατροί που στεκόμαστε στο πλευρό των 300 μεταναστών εργατών απεργών πείνας και στο δίκαιο – ηρωϊκό αγώνα για τη νομιμοποίησή τους, καταγγέλλουμε σε όλους τους Έλληνες και ξένους εργαζόμενους τις τεράστιες ευθύνες της κυβέρνησης και της βάρβαρης πολιτικής της που αρνείται έστω και την ύστατη στιγμή την ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων τους. Με παρωδίες διαλόγου και προσποιητό «ανθρωπισμό» ακόμα και τώρα, παρά το πολύμορφο και ισχυρό μέτωπο αλληλεγγύης από συνδικάτα, μαζικούς φορείς, πολιτικές και πολιτιστικές οργανώσεις, επιμένει να καλλιεργεί τα ρατσιστικά, φοβικά και διαιρετικά αντανακλαστικά στους εργαζόμενους με δηλώσεις τύπου «αν νομιμοποιήσω εσάς θα πρέπει να νομιμοποιήσω 500.000!!!».

Έπειτα από 43 ημέρες απεργίας πείνας η κατάσταση από ιατρικής-επιστημονικής πλευράς για την υγεία των συνανθρώπων μας είναι πλέον ανεξέλεγκτη και σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να αποδειχτεί μη αντιστρεπτή, ακόμα και με νοσοκομειακή υποστήριξη.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, στο πλαίσιο της αντιμεταναστευτικής πολιτικής της ΕΕ και της Ευρώπης - Φρούριο, θα βάψει τα χέρια της με το αίμα των ξένων εργατών; Θα επαναλάβει τον κυνισμό της Θάτσερ απέναντι στους ιρλανδούς απεργούς πείνας που συγκλόνισε όλη την πολιτισμένη ανθρωπότητα; Το πολιτικό συμφέρον και ο καιροσκοπισμός θα υπερισχύσει του ανθρωπισμού και του δημοκρατικού δικαίου; ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ Η ΕΥΘΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΔΙΚΗ ΤΗΣ.

Καταγγέλλουμε επίσης την προσπάθεια κυβερνητικών υγειονομικών παραγόντων καθώς και ελάχιστων «συναδέλφων» που είτε με προσπάθεια βίαιης σίτισης είτε με επίδειξη αδιαφορίας για τη νοσηλεία των μεταναστών, παραβιάζοντας τον όρκο του Ιπποκράτη, επιχειρούν να ξεφτιλίσουν τον αγώνα τους και να ρίξουν τις ευθύνες στους ίδιους.

Οι 300 μετανάστες που από την Τρίτη 25 Ιανουαρίου κάνουν απεργία πείνας, στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, απαιτώντας να νομιμοποιηθούν και να μην δουλεύουν σε αυτή τη χώρα χωρίς χαρτιά και χωρίς δικαιώματα, έχουν ήδη νικήσει. Παρά τους καθημερινούς εξευτελισμούς και την υπερεκμετάλλευση διδάσκουν πολιτισμό και αξιοπρέπεια. Ο αγώνας τους είναι δίκαιος, στρέφεται ενάντια στα τείχη του αίσχους που υψώνονται στα σύνορα και στα γκέτο της ντροπής που φτιάχνονται στις πόλεις, ενάντια στην εργοδοτική αυθαιρεσία, την αστυνομική βαρβαρότητα, τη ρατσιστική και τη φασιστική τρομοκρατία.

Αυτή η κυβέρνηση που συμμετείχε και συμμετέχει στις ιμπεριαλιστικές εισβολές στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, που υποστηρίζει το κράτος-τρομοκράτη Ισραήλ, που δεν έχει κανένα πρόβλημα να δώσει τη Σούδα στους Αμερικανούς για νέες επεμβάσεις (και άρα νέα κύματα μεταναστών) δίνει δικαιώματα μόνο στους ισχυρούς.

Είναι η ίδια κυβέρνηση που έχει κηρύξει πόλεμο κατά της κοινωνίας, που καταστρέφει εργασιακά, ασφαλιστικά και κοινωνικά δικαιώματα, που καταδικάζει στη φτώχεια και την ανασφάλεια εκατομμύρια έλληνες εργαζόμενους, άνεργους και συνταξιούχους. ΣΕ ΛΙΓΟ ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΕΙ ΟΛΟΥΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ.

ΟΛΟΙ ΤΩΡΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ 300 ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ. ΙΣΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ.

ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ

1. Αγαπάκης Δημήτρης, Παθολόγος

2. Αδαμίδης Δημήτρης, Παιδίατρος, Διευθυντής ΕΣΥ, βραβευμένος από την Ακαδημία Αθηνών (1998) για το πρόγραμμα προληπτικής παιδιατρικής που αφορούσε παιδιά μειονοτήτων και μεταναστών Νομού Ξάνθης

3. Αλεξίου Ευάγγελος, Ακτινολόγος

4. Αλμυρούδη Μαριότα, ιατρός

5. Άντζελ Αλβέρτος, Αναισθησιολόγος, επιμ. Α ΕΣΥ

6. Αναγνώστου Όλγα, Παθολόγος, μέλος Επιστημονικής Επιτροπής Συλλόγου Εργαζομένων ΟΚΑΝΑ

7. Αφείδης Γεώργιος, ειδ. Ψυχίατρος

8. Βαλάκας Γιώργος, ειδ. Νεφρολόγος

9. Βαρνάβας Δημήτρης, Οφθαλμίατρος, πρόεδρος Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας (ΟΕΝΓΕ)

10. Βάρτζελη Νάγια, Πνευμονολόγος – Εντατικολόγος, ΓΣ ΑΔΕΔΥ

11. Βαφάκος Γεώργιος, Οφθαμίατρος

12. Βελονάκης Γιώργος, ειδ. Ακτινοδιαγνωστικής, ΔΣ ΕΙΝΑΠ

13. Βλάχος Κώστας, Νευροχειρουργός, επιμ. Α ΕΣΥ

14. Βογιατζής Δη,ήτριος, Ενδοκρινολόγος

15. Βουτυράκος Παναγιώτης, Παιδοψυχίατρος, Προϊστάμενος Ιατροπαιδαγωγικής Υπηρεσίας Κέντρου Ψυχικής Υγιεινής Πειραιά

16. Βρυνιώτου Βαρβάρα, Ψυχίατρος, ΟΚΑΝΑ

17. Γαβαλά Μάγδα, Γενική Ιατρός

18. Γεωργουλής Γεώργιος, ειδ. Νευροχειρουργός

19. Γιακουμής Τάσος, Γενικός Ιατρός, Επιμ. Α΄ ΕΣΥ, ΓΣ ΟΕΝΓΕ

20. Γιαννάκενας Κωνσταντίνος, Πυρηνικός Ιατρός, ΓΣ ΟΕΝΓΕ

21. Γιαννακόπουλος Στάθης, Γενικός Ιατρός

22. Γιαννόπουλος Γιώργος, Ρευματολόγος, Διευθ. ΕΣΥ

23. Γκολφάκης Πάρις, ειδ. παθολογίας

24. Γκιόκα Αλεξάνδρα, Ψυχίατρος

25. Γομάτος Χρήστος, Αναισθησιολόγος, εξειδικευόμενος ΜΕΘ

26. Γούναρης Μόδης, Ψυχίατρος

27. Δαγδηλέλης Λουκάς, Ακτινολόγος

28. Δανδάκης Δημήτρης, Γαστρεντερολόγος

29. Δέτσης Μάριος, ιατρός, μέλος ΔΣ σωματείου ΚΕΕΛΠΝΟ.

30. Δικαιάκος Μιχάλης, Ψυχίατρος, Διευθυντής ΕΣΥ

31. Δημητρακόπουλος Στυλιανός, Γενικός Ιατρός, ΓΣ ΟΕΝΓΕ

32. Δημουλά Κατερίνα, Παθολόγος

33. Διονυσόπουλος Θεόδωρος, Ψυχίατρος

34. Δουκέλης Παναγιώτης, Εντατικολόγος

35. Δρακόπουλος Βασίλειος, γιατρός εργασίας

36. Δρίτσας Σπύρος, ειδ. Γενικής Χειρουργικής

37. Ευθυμιάδης Βαγγέλης, Γενικός Ιατρός

38. Ζαμπάτης Μπάμπης, Ακτινοθεραπευτης – Ογκολόγος, Διευθυντής ΕΣΥ

39. Ζαχαριάς Κώστας, Πνευμονολόγος, Διευθ. ΕΣΥ, μέλος Διοίκησης Ένωσης Γιατρών ΕΣΥ Νομού Αρκαδίας - μέλος διοίκησης του ΠΙΣ

40. Ζέρβα Κανελλίνα, ιατρός

41. Ζδούκος Θεόδωρος, Γενικός Ιατρός, Επιμ. Α΄ΕΣΥ, ΓΣ ΟΕΝΓΕ,

42. Ζωτάκη Διαλεκτή, Ακτινολόγος, Διευθύντρια ΕΣΥ

43. Καγιά Αργυρώ, ειδ. Γυναικολογίας

44. Κάκκαλου Ελένη, ειδ. Παθολόγος

45. Καϊταρτζής Χριστόδουλος, Ακτινολόγος

46. Καλαμήτσου Σεραφεία, Παιδίατρος

47. Καλιαμπάκος Σωτήρης, Καρδιολόγος, ΔΣ ΙΣΑ

48. Καλπαδάκη Χριστίνα, Αιματολόγος

49. Καραβάς Αντώνης, Παθολόγος, επιμ. Β ΕΣΥ, 5μελής επιτροπή ΝΕΕΣ

50. Καρακάσης Χαράλαμπος, ειδ. Νευρολόγος

51. Καραμάνος Γιάννης, ιατρός

52. Καραμπέλης Αθανάσιος, παθολόγος

53. Κάρδαρη Μαρία, Κυτταρολόγος, Διευθύντρια ΕΣΥ

54. Κασιμάτης Στρατής, Νεφρολόγος, Ιπποκράτειο Θεσσαλονίκης

55. Καταρραχιάς Κώστας, ειδ. Ακτινολόγος, ΓΣ ΟΕΝΓΕ

56. Κατσίκη Βάσω, Βιοπαθολόγος

57. Κατσίμπα Δάφνη, Ακτινολόγος, Γραμματέας ΕΝΙΘ

58. Καφαράκης Βασίλης, Ουρολόγος, Επιμ Α’ ΕΣΥ

59. Κεχίδου Θεοδοσία, Παθολόγος

60. Κλαυδιανού Μαρία, Παιδίατρος

61. Κλωνιζάκης Μάρκος, ειδ. Ψυχίατρος, ΕΓ ΟΕΝΓΕ

62. Κορβέση Βίκη, Ακτινολόγος

63. Κοσμοπούλου Όλγα, Παθολόγος-Λοιμωξιολόγος, επιμ. Α΄ΕΣΥ, ΕΓ ΟΕΝΓΕ

64. Κουλουμπή Κωνσταντίνα, Ενδοκρινολόγος

65. Κουριδάκης Σπύρος, Αλλεργιολόγος, Διευθυντής ΕΣΥ

66. Κουσκουμβεκάκης Σταύρος, Ακτινολόγος

67. Κούτρας Γιάννης, Ακτινολόγος

68. Κουτσοπούλου Έμμυ, ψυχίατρος, αντιπρόεδρος Συλλόγου Εργαζομένων ΟΚΑΝΑ

69. Κυδώνα Χριστίνα , Παθολόγος –Εντατικολόγος

70. Κυζηράκου Σταυρούλα, Αναισθησιολόγος

71. Κώστογλου Χρήστος, Αναισθησιολόγος

72. Μακρέας Σωκράτης, Γαστρεντερολόγος

73. Λεκάτου Μαρία, Μικροβιολόγος

74. Λιοδάκης Ανδρέας, ιατρός

75. Μακρή Αλέκα, Μαιευτήρας- Γυναικολόγος

76. Μακρυγιάννη Αμαλία, Παθολόγος

77. Μάλλιος Γιάννης, ειδ. Νευροχειρουργός

78. Μανιάτη Νικολέτα, Χειρουργός

79. Μανίκης Δημήτρης, Αναισθησιολόγος, επιμ. Α ΕΣΥ

80. Μανιός Νίκος, Οφθαλμίατρος, Διεθυντής ΕΣΥ


ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΓΙΑΤΡΩΝ ΓΙΑ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ


1. Μανταίου Μερόπη, Πνευμονολόγος, Επιμ Α΄ΕΣΥ 5μελής Σωτηρία

2. Μαντάς Χρήστος, Ψυχίατρος, λέκτορας ψυχιατρικής Ιωαννίνων, ΔΣ ΕΙΝΗ

3. Μαρκάτης Λευτέρης, ιατρός

4. Μαρκόπουλος Θεόδωρος, Γενικός Χειρουργός

5. Μαστρογιάννη Ελπίδα, ιατρός

6. Μάτσας Σάββας, Ακτινολόγος

7. Μάτσα Κατερίνα, Ψυχίατρος, Διευθύντρια ΕΣΥ, επιστημονικά υπεύθυνη 18ΑΝΩ, ΨΝΑ

8. Μάσσα Ελένη, Παθολόγος-Εντατικολόγος

9. Μαυροπούλου Αγγελική, Οδοντίατρος ΕΣΥ

10. Μεγαλοοικονόμου Θεόδωρος, Ψυχίατρος, Διευθυντής ΕΣΥ, 5μελής ΨΝΑ

11. Μιμίκου Βενετία, Παθολόγος

12. Μιχαηλίδου Ειρήνη, Μαιευτήρας- Γυναικολόγος

13. Μόντη Κατερίνα, Παιδίατρος

14. Μπάρκας Κωνσταντίνος, Νευροχειρουργός

15. Μπαρλιάς Χαρίλαος, ειδ. Ακτινοδιαγνωστής

16. Μπασκώζος Γιάννης, Ενδοκρινολόγος

17. Μπέλα Ελένη, Αθλητίατρος Ορθοπαιδικός

18. Μπένος Αλέξιος, Καθηγητής Κοινωνικής Ιατρικής ΑΠΘ

19. Μπιμπής Αλέξης, Νευροχειρουργός

20. Μπουζιάνη Χρυσάνθη , Νευρολόγος

21. Νάστου Δήμητρα, ειδ. Νεφρολόγος

22. Νικολαϊδης Γιώργος, Ψυχίατρος, Διευθυντής της Διεύθυνσης Ψυχικής Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού

23. Νικολαίδης Θέμης, Νευρολόγος

24. Νταουντάκη Ειρήνη, Νεφρολόγος, ιατρός ΕΣΥ

25. Ντοροβίτσα Χρύσα, Κυτταρολόγος, ιατρός ΕΣΥ

26. Ντουζέπη Κατερίνα, Αναισθησιολόγος, εξειδικευόμενη ΜΕΘ

27. Νικολαϊδης Θεμιστοκλής, ιατρός

28. Ντυμένου Ειρήνη, ιατρός

29. Ξανθός Ανδρέας, Μικροβιολόγος, Επιμ. Α ΕΣΥ, ΓΣ ΟΕΝΓΕ

30. Ξυδάκη Κατερίνα, Παθολόγος, εξειδικευόμενη ΜΕΘ

31. Οταπασίδου Σταυρούλα, Καρδιολόγος

32. Πάκου Χαρά, Ψυχίατρος, Προϊσταμένη Συμβουλευτικής Υπηρεσίας Ενηλίκων Κέντρου Ψυχικής Υγιεινής Πειραιά

33. Παναγόπουλος Φώτης, Ψυχίατρος

34. Παπαγκίκα Κατερίνα, Κυτταρολόγος

35. Παπαδάκη Παναγιώτα, Νεφρολόγος

36. Παπαδάκης Τάκης, Καρδιολόγος

37. Παπαδόπουλος Λεωνίδας, ειδ. Οφθαλμίατρος

38. Παπαθεοδώρου Στάθης, ειδ. Παθολόγος

39. Παπανικολάου Πάνος, Νευροχειρουργός, επιμ. Β ΕΣΥ, ΔΣ ΕΙΝΑΠ

40. Παπαποστόλου Απόστολος , ειδ. Παθολόγος

41. Παπαδόπουλος Βασίλης, Οφθαλμίατρος

42. Πασπάτη Ιωάννα, Ορθοπαιδικός, επιμ Α ΕΣΥ

43. Πατρωνάκης Εμμανουήλ, Γενικός γιατρός ΕΣΥ

44. Περυσινάκη Γαρυφαλιά, Νεφρολόγος

45. Πετρουλάκης Βασίλης, Ορθοπαιδικός, Διευθυντής ΕΣΥ

46. Πλωμαρίτης Στρατής, Παθολόγος, πρόεδρος ΕΝΙΘ

47. Πολάκης Παύλος, Χειρουργός – εντατικολόγος, ΔΣ Ιατρικού Συλλόγου Πειραιά

48.

49. Πολυχρονίδης Γιώργος, Παθολόγος

50. Πουλικάκος Παναγιώτης, ειδ. Παθολόγος 5μελής επιτροπή ΝΕΕΣ

51. Πρεκατές Χρήστος, ειδ. Οφθαλμίατρος

52. Προβατάς Ιωάννης, ειδ. Παθολογικής

53. Ράπτης Γιάννης, Γενικός Ιατρός

54. Ρίζος Μιχάλης, Παθολόγος-Εντατικολόγος, επιμ. Β ΕΣΥ

55. Ρόζενμπεργκ Θεόφιλος, Χειρουργός, Αν. Καθηγητής Παν/ου Αθηνών

56. Σακαγιάννης Παναγιώτης, ειδ. Νευρολόγος

57. Σαριδάκης Γιάννης, Ακτινολόγος, ιατρός ΕΣΥ

58. Σαρρή Ζαχαρούλα, Παιδίατρος Εντατικολόγος, Διευθύντρια ΕΣΥ

59. Σιούλης Θανάσης, Νεφρολόγος

60. Σπανούδης Δη,ήτριος, Ενδοκρινολόγος

61. Σταθοπούλου Μαρία, Παιδοψυχίατρος, Υπεύθυνη Κέντρου Ημέρας για Αυτισμό- Πειραιάς

62. Σταμπουλή Αφροδίτη, Μαιευτήρας-Γυναικολόγος

63. Σωτηριάδου Κωνσταντίνα, Ψυχίατρος

64. Τερζής Στάθης, Νευρολόγος, Διευθυντής ΕΣΥ, ΓΣ ΟΕΝΓΕ

65. Τερζίδης Αγάπιος, Παιδίατρος

66. Τζαβέλλας Παντελής, Αναισθησιολόγος, Διευθυντής ΕΣΥ

67. Τσιρώνης Γιώργος, ειδ. Παθολόγος

68. Φαλάρα Αρετή, ιατρός

69. Φαράντος Μπάμπης, Χειρουργός, επιμ Β ΕΣΥ

70. Φέστας Θεόδωρος, ιατρός

71. Χαραλαμπίδου Μάρθα Ογκολόγος – Ακτινοθεραπεύτρια

72. Χαριτάκης Γιώργος, Καρδιολόγος

73. Χατζηαγοράκη Αλεξία, ειδ. Γενικής Ιατρικής

74. Χουλιάρα Ζωή, Μαιευτήρας- Γυναικολόγος

75. Χρήστου Χρήστος, ειδ. Γενικής Χειρουργικής

76. Χριστοδουλάκης Γιώργος, Παθολόγος

77. Ψαλτάκος Μιχάλης, Ακτινολόγος

78. Ψυχάρης Παναγιώτης, Ορθοπαιδικός, πρόεδρος Συλλόγου Συμβασιούχων ΙΚΑ

79. Ψυχογιός Άλκης, ειδ. Νευρολόγος, ΔΣ ΕΙΝΑΠ


http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1271169

Δήλωση μέλους της πρωτοβουλίας αλληλεγγύης στους 300 σχετικά με την προσαγωγή δύο αλληλέγγυων - Βίντεο

Δήλωση μέλους της πρωτοβουλίας αλληλεγγύης, σχετικά με την προσαγωγή δύο αλληλέγγυων στη ΓΑΔΑ, για παρεμπόδιση στο έργο του ιατρικού προσωπικού καθώς και απάντηση στις κατηγορίες της κυβέρνησης, αναφορικά με αλληλέγγυους "υποκινητές".

Δελτίο τύπου 8/3: Συλλήψεις αλληλέγγυων και απειλές απέλασης των 300

οι συλλήψεις αλληλέγγυων και οι απειλές απέλασης δεν σπάνε την απεργία

Όλα δείχνουν ότι η κυβέρνηση αποφάσισε να αντιμετωπίσει την απεργία πείνας των 300 μεταναστών με την αστυνομική καταστολή. Επειδή ο αγώνας δεν έσπασε ούτε από τις κακουχίες ούτε από την εκστρατεία συκοφάντησης, οι κυβερνητικοί ιθύνοντες επιστρατεύουν τώρα την κρατική βία. Από το πρωί γινόμαστε αποδέκτες μιας «άνωθεν» οργανωμένης διαρροής ότι οι απεργοί πείνας απειλούνται με απέλαση αν δεν δεχτούν την πρόταση της κυβέρνησης για εξάμηνο καθεστώς ανοχής. Και για να μη μένουν στα λόγια, συνελήφθησαν σήμερα στον Ερυθρό Σταυρό δύο αλληλέγγυες φοιτήτριες που συνόδευαν νοσηλευόμενους απεργούς πείνας. Είχαν προηγηθεί η εντολή του διευθυντή της Παθολογικής Κλινικής Αντώνη Ζαχάροφ να αφεθεί φαγητό στα τραπεζάκια των νοσηλευόμενων απεργών, η άρνηση των απεργών πείνας να το δεχτούν και η υπενθύμιση των αλληλέγγυων συνοδών ότι τέτοιου είδους «ιατρικές» πρακτικές συνιστούν βασανιστήριο και φέρνουν στη μνήμη τις αποφράδες ημέρες των «γιατρών του Βιντέλα».

Από τη μεριά μας, τα μόνα πια που έχουμε να πούμε είναι: Πρώτον, η διαφαινόμενη κυβερνητική επιλογή ανοίγει τις πύλες της αβύσσου. Δεύτερον, η καταστολή ούτε κάμπτει ούτε φοβίζει κανέναν.

Ο αγώνας θα συνεχιστεί μέχρι την τελική νίκη.

Άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων-Νίκη στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας!

http://hungerstrike300.espivblogs.net/2011/03/08/deltio-typoy-08-0/

Διαδήλωση αλληλεγγύης στους 300 απεργούς πείνας - Παρασκευή 11/3 6μμ, στο μουσείο

http://hungerstrike300.espivblogs.net/2011/03/08/diadhlwsh-poreia/

Μηχανοκίνητη πορεία αλληλεγγύης στους 300 απεργούς πείνας σήμερα στις 18:00 στην Πάτρα

Μηχανοκίνητη πορεία αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες εργάτες απεργούς πείνας από την πλατεία Παναχαϊκής στις 18:00.

ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΧΩΡΙΣ ΧΑΡΤΙΑ, ΣΥΝΟΡΑ ΚΑΙ ΚΡΑΤΗ… Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ!

Συνέλευση αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες εργάτες απεργούς πείνας

Παγκόσμια μέρα δράσεων αλληλεγγύης για τους 300 απεργούς πείνας στις 10 Μάρτη

Παρακαλείστε να δημοσιεύσετε, να τυπώσετε και να διαδώσετε το ακόλουθο κείμενο

Τελευταίες ταξιδιωτικές οδηγίες για την Ελλάδα:

Μπορεί να έχετε ακούσει πως η Ελλάδα είναι μια όμορφη χώρα για να επισκεφτείτε, με πεντανόστιμα φαγητά και πολύ φιλόξενους ανθρώπους. Προσοχή: Αυτή δεν είναι όλη η αλήθεια. Η πραγματικότητα για εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες είναι εντελώς διαφορετική. Υπάρχει γενικευμένη απειλή παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Εκπατρισμένοι και επισκέπτες, που περνούν τα ελληνικά σύνορα, ενδέχεται να μεταφερθούν σε κέντρα κράτησης για 2-4 μήνες ή και περισσότερο. Αν και όταν αφεθούν ελεύθεροι οι επισκέπτες αυτοί, υποχρεώνονται να δουλέψουν σε αγροτικές δουλειές, στην ντόπια βιομηχανία, στο οργανωμένο έγκλημα, ή ως μικροπωλητές στο δρόμο, χωρίς χαρτιά ή κανενός είδους πολιτικά δικαιώματα. Επισκέπτες της Ελλάδας προειδοποιούνται για εκμετάλλευση, μηδενική ανοχή, μίσος, συκοφάντηση και αδιάκριτη βία εκ μέρους του ελληνικού κράτους…


Η Ελλάδα εκμεταλλεύεται περίπου 500.000 παράνομους μετανάστες και πρόσφυγες προκειμένου να ανορθώσει τα άθλια οικονομικά της. Τον προηγούμενο χρόνο, σχεδόν 140.000 μετανάστες πέρασαν τα ελληνικά σύνορα με την ελπίδα μιας καλύτερης ζωής. Οι περισσότεροι από αυτούς πρόκειται να παραμείνουν παράνομοι για χρόνια και να αντιμετωπιστούν σαν ανεπιθύμητοι σύγχρονοι σκλάβοι.

Από την 25η Ιανουαρίου, 300 μετανάστες που ζουν και δουλεύουν για πολλά χρόνια στην Ελλάδα ξεκίνησαν μια πανελλαδική απεργία πείνας, στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη. Διεκδικούν τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών χωρίς χαρτιά της Ελλάδας. Ο αγώνας τους είναι αγώνας όλων των μεταναστών, εργατών και πολιτών του κόσμου.

Στις 10 Μάρτη η απεργία πείνας θα έχει μπει στην 45η μέρα, ωστόσο το ελληνικό κράτος δεν έχει ανταποκριθεί ακόμα στα δίκαια αιτήματά τους!

Καλούμε ανθρώπους στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο να πραγματοποιήσουν δράσεις πολιτικής ανυπακοής στις 10 Μάρτη, σε αλληλεγγύη με τους 300 απεργούς πείνας. Καλούμε όλους/ες να στοχεύσουν σε δράσεις εναντίον σημείων ελληνικού τουρισμού: Το 15% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (ΑΕΠ) προέρχεται από τον τουρισμό. Στην πραγματικότητα, ο τουρισμός και η μετανάστευση είναι δυο πλευρές του νόμιμου δικαιώματος της ελεύθερης μετακίνησης.

Προτείνουμε έναν εύκολα προσβάσιμο στόχο, που μπορείτε να βρείτε σχεδόν σε κάθε χώρα: τα γραφεία του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (ΕΟΤ). Μπορείτε, π.χ., να διαδηλώσετε απ’ έξω, να τα μπλοκάρετε, να τα καταλάβετε, να μοιράσετε ενημερωτικά φυλλάδια ή να πραγματοποιήσετε άλλες δημιουργικές δράσεις μπροστά, μέσα ή γύρω από τα γραφεία του ΕΟΤ (διευθύνσεις των γραφείων του ΕΟΤ σε διάφορες χώρες).

Αν δεν υπάρχει γραφείο του ΕΟΤ στην πόλη σας, μπορείτε να στοχεύσετε τις δράσεις σας ενάντια σε ελληνικές πρεσβείες ή εταιρείες, ή απλώς να διαμαρτυρηθείτε σε πολυσύχναστους δημόσιους χώρους ή στα μέσα ενημέρωσης.

300 ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ Ή ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ

[ Περισσότερες πληροφορίες για την απεργία πείνας των 300 ]

«Όλοι οι μετανάστες του κόσμου»

 http://gr.contrainfo.espiv.net/2011/03/06/don%E2%80%99t-visit-greece/

Απεργία πείνας έχει ξεκινήσει από χθες το βράδυ ο πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στο Καζίνο του Ρίου

 Δ. Καραγεωργόπουλος. Η απεργία πείνας πραγματοποιείται ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τις απολύσεις 26 εργαζομένων του Καζίνο Ρίο και θα συνεχιστεί για όσο καιρό το επιτρέψει η υγεία του ή μέχρι η εργοδοσία ν' ανακαλέσει τις απολύσεις.
Όπως ο ίδιος ο Καραγεωργόπουλος λέει "έτσι αντιλαμβάνεται το ρόλο του συνδικαλιστή...μπροστάρη σε κάθε αγώνα που δίνουν οι συνάδελφοί του".
Χθες το βράδυ οι εργαζόμενοι του Καζίνο ξεκίνησαν 48ΩΡΗ Απεργία, ενώ από τις 22.00 και μετά πραγματοποίησαν απεργιακή συγκέντρωση έξω από την υποδοχή του Καζίνο. Από νωρίς είχαν συγκεντρωθεί αστυνομικές δυνάμεις έξω από το Καζίνο, προκειμένου να εμποδίσουν τους απεργούς να εισέλθουν μαζικά στο χώρο, αλλά τελικά οι απεργοί κατάφεραν να εισέλθουν και η διαμαρτυρία έλαβε κανονικά χώρα.
Μέχρι τα ξημερώματα οι διαδηλωτές φώναζαν συνθήματα και διαμαρτύρονταν για τις απολύσεις και εν συνεχεία αποχώρησαν ειρηνικά, ανανεώνοντας το ραντεβού για σήμερα το βράδυ Κυριακής.
Όπως ισχυρίζονται οι εργαζόμενοι ο αγώνας για την επαναπρόσληψη των 26 συνάδελφών τους θα συνεχιστεί μέχρι τέλους, ενώ απ' ότι φαίνεται ουδείς από την συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων δεν είναι διατεθειμένος να υποστείλει τη σημαία του αγώνα.
Το Σωματείο των Εργαζομένων έχει προγραμματίσει μια σειρά από κινητοποιήσεις εντός και εκτός Καζίνο και όπως λένε τα μέλη του "κάθε μέρα θα βρίσκονται στο Καζίνο και θα διαμαρτύρονται.

Μόνο στο σκοτεινό μυαλό της Ακριβοπούλου υπάρχουν "σκοτεινές δυνάμεις" πίσω από τους 300

Το όνομά μου είναι Νορντίν. Συνήθως, όταν συστήνομαι σε κάποιον Έλληνα, το προφέρω «Νουρεντίν», για να του είναι κάπως πιο οικείο... Μάλλον πιάνει αυτό, αν ο άλλος δεν έχει σοβαρό πρόβλημα με την απάντηση που παίρνει στην αμέσως επόμενη ερώτησή του: «Από που είσαι;»
Δεν έχει δουλειά στο Μαρόκο. Ποτέ δεν είχε, όσο θυμάμαι τον εαυτό μου. Αν είσαι φτωχός, πάντα θα είσαι φτωχός. Αν ο πατέρας σου είναι τους μισούς μήνες άνεργος, τότε κι εσύ θα είσαι το ίδιο. Γι’ αυτό έφυγα. Στην Ευρώπη τουλάχιστον, αν εγώ δουλέψω σκληρά σήμερα για να ζήσω με τα ελάχιστα, ο γιος μου που θα δουλέψει το ίδιο σκληρά θα έχει περισσότερα.
Εγώ ήρθα από το Μαρόκο το 2006. Πέρασα από Τουρκία. Δούλεψα ένα χρόνο στην Αθήνα, στην οικοδομή. Το δεύτερο αφεντικό μου μού έφαγε τα μεροκάματα δύο μηνών. Απλώς δεν μου τα έδωσε. Δεν μπορούσα να τον πιέσω ούτε να τον απειλήσω. Ήξερε ότι δεν έχω χαρτιά και ότι δεν μπορώ να απευθυνθώ πουθενά. Ακούστε κι αυτό: σ’ έναν φίλο και σύντροφο τώρα στην απεργία, ένας εργολάβος έφαγε 1500 ευρώ. Ο εργολάβος δεν ήταν Έλληνας. Μετανάστης κι αυτός, από τους «παλιούς» εδώ πέρα.
Τέλος πάντων, από το 2007 είμαι στα Χανιά. Τους πρώτους έξι μήνες δούλευα από δω και από κει... Όταν έβρισκα δουλειά. Μετά, ευτυχώς, βρήκα δουλειά σε εργολάβο που φτιάχνει δρόμους και μέχρι σήμερα ήμουν στο συνεργείο του. Χωρίς ένσημα, εννοείται. Του είπα ότι θέλω δύο μήνες να είμαι στην Αθήνα. Δεν ανέφερα τίποτα για απεργία πείνας και τέτοια. Φυσικά ο άνθρωπος θα βρει άλλον εργάτη τώρα στη θέση μου. Πάντως στην Κρήτη, αν κάποιος θέλει να δουλέψει, ακόμα υπάρχουν δουλειές να κάνει. Γι’ αυτό πήγα και εγώ εκεί.
Το 2008, στην απεργία πείνας, ήμουν στο δρόμο και φύλαγα τους δεκαπέντε απεργούς μαζί με πολλούς άλλους μετανάστες και Έλληνες. Μετά από αυτό, βρίσκομαι πάντα στο δρόμο σε διαμαρτυρίες και αγώνες που κάνουν οι μετανάστες στα Χανιά. Πολλοί μετανάστες από την κοινότητά μου σκεφτόμασταν να κάνουμε απεργία πείνας από το 2009. Θέλαμε να κάνουμε κάτι μεγάλο, κάτι που να ακουστεί. Είμαι πέντε χρόνια στην Ελλάδα. Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει πώς είναι να φοβάσαι να περπατάς στο δρόμο μη σε πιάσει η αστυνομία, να μην μπορείς να πας στο νοσοκομείο όταν χτυπήσεις ή αρρωστήσεις. Δύο μέρες πριν πεθάνει, ο πατέρας μου με πήρε τηλέφωνο και μου ζήτησε να γυρίσω να με δει. Δεν μπορούσα να φύγω χωρίς χαρτιά. Δεν θέλω να ξαναπεράσω το ίδιο βάσανο αν συμβεί κάτι με τη μάνα μου. Αλλά ούτε μπορώ τώρα να της πω ότι κάνω απεργία πείνας στην Ελλάδα για να μπορέσω να την ξαναδώ. Από το 2009 μέχρι σήμερα, πολλοί μετανάστες σκέφτονταν το ίδιο με μένα, να κάνουν ένα μεγάλο αγώνα για να μπορούμε να ζούμε ελεύθεροι. Στην αρχή λέγαμε να τον κάνουμε στα Χανιά, όπου υπάρχουν οργανωμένοι μετανάστες που έχουν κάνει πολλή δουλειά με αγώνες και οι Έλληνες μας σέβονται, όπου υπάρχει το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης και πιο πολλή σιγουριά ότι δεν θα μας πειράξει η αστυνομία και οι φασίστες. Όταν όμως μαζευτήκαμε πολλά παιδιά γι’ αυτήν την ιστορία, αποφασίσαμε πως δεν μπορούμε τόσοι πολλοί άνθρωποι να κάνουμε απεργία πείνας στα Χανιά. Είπαμε πως στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη θα υπάρχουν πιο πολλοί άνθρωποι για να μας υποστηρίξουν. Και πιο γρήγορα θα μάθει ο κόσμος για τον αγώνα και τα προβλήματά μας.
Από τον Αύγουστο που δέχθηκε το Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης να βοηθήσει να βρούμε συμπαραστάτες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, μαζευόμαστε σχεδόν κάθε βδομάδα για να γνωριστούμε, να οργανωθούμε, να σχεδιάσουμε τον αγώνα μας. Μέχρι τον Νοέμβρη κάναμε συνελεύσεις σε πάρκα. Μετά που χάλασε ο καιρός μαζευόμασταν στην αρχή στο Εργατικό Κέντρο και μετά στην κατάληψη Ρόζα Νέρα που μας χωρούσε! Τον Ιανουάριο, με μεγάλη χαρά μάθαμε ότι επιτέλους ο κόσμος που μας στηρίζει είναι έτοιμος να μας υποδεχθεί στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη – αν και εμείς θέλαμε να γίνει ο αγώνας τον Νοέμβριο, όταν ο καιρός είναι καλύτερος. Έστω και τώρα όμως, είμαστε αποφασισμένοι να κάνουμε αυτό που πρέπει χωρίς να μας νοιάζουν οι δυσκολίες. Δεν μπορούσαμε να περιμένουμε άλλο επειδή φοβόμασταν πάρα πολύ ότι όσο περνάει ο καιρός θα είναι το κράτος πιο εχθρικό απέναντι στους μετανάστες.
Το ευχαριστώ για όλους που μας υποστηρίζουν σήμερα είναι πολύ λίγο. Ξέρουμε ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να πείσει τον κόσμο ότι η απεργία αυτή είναι κάτι άλλο από αυτό που πραγματικά είναι, ότι εμείς είμαστε πρόβατα που άλλοι μας χρησιμοποιούν Κανείς δεν πρέπει να το πιστεύει αυτό. Ξέρουμε ότι η προπαγάνδα τους είναι πολύ δυνατή που ξεγελάει ακόμα και ανθρώπους που πάντα είναι κοντά στους μετανάστες. Εμείς δεν φοβόμαστε αυτήν την προπαγάνδα γιατί η αλήθεια αργά ή γρήγορα θα φανεί, γιατί εμείς εμπιστευόμαστε τους ανθρώπους που μας στηρίζουν, αλλά τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο τον έχουμε πάντα εμείς και πάντα όλοι μας τον ζητάνε. Γι’ αυτό ζητάμε και από τους αλληλέγγυους να έχουν εμπιστοσύνη ο ένας στον άλλο. Μόνο έτσι μπορούμε κι εμείς να κάνουμε με αποφασιστικότητα και ηρεμία τον αγώνα μας. Είμαστε όλοι μαζί, κι εσείς κι εμείς, αγωνιστές, και θα νικήσουμε με ενότητα και πίστη στις δυνάμεις μας.

Νορντίν Τχαχμα

περισσότερες αφηγήσεις από τους ίδιους τους μετανάστες για την απεργία πείνας των 300 εδώ

Βίντεο από την πορεία αλληλεγγύης στους 300 απεργούς πείνας στη Θεσσαλονίκη

Θεσσαλονίκη-3 Μάρτη βίντεο από την πορεία και κουβέντα από αλληλέγγυους..

Ανακοίνωση-απάντηση στην πρόταση της κυβέρνησης από τους 300 εργάτες μετανάστες απεργούς πείνας

Aπορρίπτουμε ομόφωνα την πρόταση της κυβέρνησης για καθεστώς ανοχής, γιατί δεν ανταποκρίνεται στο αίτημα μας για νομιμοποίηση με ελευθερία μετακίνησης, ανανέωση με βάση την εργασία και όλα τα υπόλοιπα δικαιώματα που έχουν οι νόμιμοι μετανάστες στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.
Απορρίπτουμε το αίτημα του υπουργού Υγείας για μεταφορά όλων μας στα νοσοκομεία λόγω επιδείνωσης των καιρικών συνθηκών. Τονίζουμε για μια ακόμη φορά ότι η απεργία πείνας είναι δικός μας αγώνας, εμείς παίρνουμε τις αποφάσεις για όλα τα θέματα

http://hungerstrike300.espivblogs.net/2011/03/04/anakoinwsi-apergwn-4-3/

Ανακοίνωση προς την κοινωνία

Ανακοίνωση-απάντηση στην πρόταση της κυβέρνησης μετά από τη συνάντηση με τους υπουργούς:
 Εμείς οι απεργοί πείνας από τους χώρους απεργίας μας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και τα νοσοκομεία απορρίπτουμε ομόφωνα την πρόταση της κυβέρνησης για καθεστώς ανοχής, γιατί δεν ανταποκρίνεται στο αίτημα μας για νομιμοποίηση με ελευθερία μετακίνησης, ανανέωση με βάση την εργασία και όλα τα υπόλοιπα δικαιώματα που έχουν οι νόμιμοι μετανάστες στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.

  Απορρίπτουμε το αίτημα του υπουργού Υγείας για μεταφορά όλων μας στα νοσοκομεία λόγω επιδείνωσης των καιρικών συνθηκών. Όπως κάνουμε εδώ και 39 ημέρες, με κρύο και πλημμύρες, συνεχίζουμε την απεργία πείνας στο κτίριο Υπατία και βέβαια υπό τις οδηγείες των γιατρών μας θα συνεχίσουν να μεταφέρονται στα νοσοκομεία όσοι το χρειάζονται.

 Τονίζουμε για μια ακόμη φορά ότι η απεργία πείνας είναι δικός μας αγώνας, εμείς παίρνουμε τις αποφάσεις για όλα τα θέματα και απαιτούμε να σταματήσουν τα ψέματα και οι συκοφαντίες.

4/3/2011

Οι 300 Απεργοί Πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη

Λάσπη και ρατσισμός από την Ακριβοπούλου στο δελτίο του ΣΚΑΙ

Τέτοιος οχετός λάσπης σε βάρος μιας συλλογικότητας όπως αυτόν που έριξε η δημοσιοκάφρος Κατερίνα Ακριβοπούλου σε βάρος της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στους απεργούς πείνας μετανάστες σπάνια έχουμε ξανασυναντήσει!

Το τσιράκι του Αλαφούζου ξέρασε τόσο δηλητήριο, απευθυνόμενη στα άτομα που στέκονται αλληλέγγυα στον αγώνα που δίνουν με κίνδυνο της ζωής τους οι μετανάστες. που μόνο ένας διεστραμμένος εγκέφαλος διαθέτει.

Αν δεν φοβάστε ότι θα έχετε τάσεις για εμετό δείτε το βίντεο που παραθέτουμε.

http://tsak-giorgis.blogspot.com/2011/03/blog-post_5954.html

Συνεντεύξεις των συνοδών των 50 απεργών πείνας της Θεσσαλονίκης

http://allilmap.wordpress.com/2011/03/02/%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B5%CE%BD%CF%84%CE%B5%CF%8D%CE%BE%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%BF%CE%B4%CF%8E%CE%BD-%CF%84%CF%89%CE%BD-50-%CE%B1%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B3%CF%8E%CE%BD/

Συνέντευξη απεργού πείνας στην Ελληνοφρένεια (28/02/2011)

"αν θα πεθάνουμε εδώ, γιατί έτσι είναι η ζωή, καμιά μέρα κάποιος θα πεθάνει, θέλουμε να μας στείλουν στην πατρίδα μας, κοντά οικογένεια μας, δε θέλουμε να κάτσουμε στα ψυγεία με αριθμό"

πηγή: ελληνοφρένεια 28/2/2011

http://tongue-in-cheek.tumblr.com/post/3582573155

Γιατί είμαστε αλληλέγγυοι αλλά και βαθιά υπόχρεοι στους μετανάστες απεργούς πείνας

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΚΟΥΖΗ*
Επτά (7) λόγοι:
1. Γιατί η ανάλγητη εξουσία, που βιάζει καθημερινά και απροκάλυπτα το σώμα και το πνεύμα της ελληνικής κοινωνίας, εκδηλώνει το απεχθέστερο δείγμα του πολιτισμού της απέναντι στην πιο ευάλωτη κατηγορία ανθρώπων που ζουν και παράγουν για πολλά χρόνια στη χώρα μας, αδιαφορώντας και για την ίδια τη βιολογική τους υπόσταση.
2. Γιατί το περιεχόμενο των νόμων που θεσπίζονται δεν συμβαδίζει, συχνά, με την ουσιαστική έννοια του δικαίου, όταν αυτή δοκιμάζεται από άδικες ρυθμίσεις που, αποκλείοντας τους μετανάστες και τους πρόσφυγες από δικαιώματα αλλά και απαλλάσσοντας από υποχρεώσεις τους υψηλά ιστάμενους και κατέχοντες, βρίσκονται μακριά από την καθιέρωση στοιχειωδών κανόνων κοινωνικού κράτους και όρων κοινωνικής συνοχής, σε μια περίοδο μάλιστα έντονης και πολύπλευρης κρίσης.
3. Γιατί η επιλεκτική επίκληση της ανάγκης σιδερένιας εφαρμογής της νομιμότητας απέναντι στους αδύναμους, την ίδια στιγμή που οι νόμοι παραμένουν προκλητικά ανενεργοί απέναντι στους ισχυρούς, προκαλεί βάναυσα το κοινό περί δικαίου αίσθημα.
4. Γιατί οι κάθε λογής χορτάτοι γραφειοκράτες και παχύδερμοι νομείς της εξουσίας αδυνατούν να κατανοήσουν ότι άνθρωποι του καθημερινού και σκληρού μόχθου για το μεροκάματο, έχουν και τη δύναμη να αποποιηθούν ακόμη και το ίδιο το ψωμί και το νερό προκειμένου να κατοχυρώσουν τον στοιχειώδη σεβασμό στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
5. Γιατί οι εκάστοτε κρατούντες που, έχοντας αναγάγει σε επιστήμη την πολιτική ανακυβίστηση (κωλοτούμπα) με την αλλεπάλληλη ανακολουθία λόγων και έργων, αδυνατούν να καταλάβουν πως υπάρχουν και άνθρωποι που εννοούν τα λόγια τους, που διεκδικούν πραγματικά, χωρίς να εμπαίζουν την κοινωνία και τους εαυτούς τους, διατηρώντας μέχρι τέλους τις θέσεις και τις αρχές τους.
6. Γιατί οι ποικίλοι εκφραστές της κάθε εξουσίας, υπαλληλίσκοι, στην ουσία, ορατών και αόρατων συμφερόντων, που με τη σειρά τους καλλιεργούν ένα εσμό υποταγμένων και καθοδηγούμενων, αδυνατούν να κατανοήσουν ότι υπάρχουν ανθρώπινες υπάρξεις που λειτουργούν αυτόνομα, με άξονα τη συνείδησή τους, χωρίς υποκινήσεις και καθοδήγηση, και που βάζουν σε κίνδυνο ακόμη και την ίδια τους τη ζωή προκειμένου να υπερασπισθούν αξίες.
7. Γιατί, τέλος, ο «αναπτυγμένος» κόσμος, εκτός από το να εκμεταλλεύεται τον πλούτο των λαών του Τρίτου Κόσμου και να ζει στη νιρβάνα του καταναλωτικού του οίστρου, οφείλει τον μέγιστο σεβασμό για τα μαθήματα πολιτισμού που λαμβάνει από τους «τριτοκοσμικούς» και «υπανάπτυκτους» που, αν και σε κωματώδη και ημιθανή κατάσταση, εξακολουθούν να παραμένουν όρθιοι...

* Ο Γιάννης Κουζής είναι καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

Ημερομηνία δημοσίευσης: 02/03/2011 ΑΥΓΗ