Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα koinwnia. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα koinwnia. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

4 Αυγούστου 2011

Η δίψα για κανιβαλισμό σκεπάζει τα πάντα - Περιστατικό στα Εξάρχεια δευτέρα βράδυ

Δευτερα βραδυ, εξαρχεια. Μια φιλη ερχεται και μου λεει ότι γινεται ένα ασκημο σκηνικο λιγο πιο κατω στις ταβερνες στη βαλτετσιου και εχει φρικαρει. Παραταω μπυρα και καπνα, κ κατεβαινω. Στην εισοδο μιας πολυκατοικιας ενας μαυρος γυρω στα 25-30, αιματα στο προσωπο, περικυκλωμενος από ένα μικρο πληθος. Ο τυπος δειχνει τρομαγμενος του κερατα. Κάθε τοσο καποιος από το πληθος ξεφευγει από τον κυκλο και του δινει κ από μια. Διαφοροι ρωτανε τι παιζει. Είναι πρεζεμπορας. Καποιοι τον εκοψαν περιεργα και εστειλαν μια κοπελλα γυρω στα 16 να ψωνισει από δαυτον. Της ζητησε 25 ευρω για κατι που κανεις δεν είναι σιγουρος τι ηταν. Σκεφτομαι ότι στην τοσιτσα ψωνιζεις πρεζα με 2 ευρω, οποτε μαλλον χλωμο να πηγε να την πουλησει ο τυπος με το 25 αλλα ποτε κανεις δεν ξερει.

Καθως ολο και περισσοτεροι μυριζονται τσαμπα αιμα και το πληθος ετοιμαζεται για λυντσαρισμα, προσπαθω να κατευνασω καπως τα πραγματα. Ενταξει ηδη εχει φαει αρκετες και εχει φοβηθει, ας τον αφησουμε να φυγει, θα φαει ουτως ή αλλως κανα δυο φευγοντας, δεν προκειται να ξαναπατησει εδώ, τι θελουμε, να τον σκοτωσουμε; Αλλα καποιοι εχουν ηδη βγαλει την ετυμηγορια τους. Εντατικη. Βλεποντας ότι τα πραγματα σκουραινουν, μαζι με έναν αλλον ανθρωπο πλησιαζουμε το μεταναστη και του λεμε στα αγγλικα να ερθει μαζι μας θα τον προστατεψουμε οσο μπορουμε και να εξαφανιστει το ταχυτερο προς τα πανω, ειδεμη θα τον λυντσαρουν. Με τα πολλα τον πειθουμε, και τον παιρνουμε αγκαζε κ διασχιζουμε το διψασμενο για αιμα πληθος. Ο τυπος τρεμει, δεν τον κατηγορω. Ο κυκλος γυρω μας συνεχιζει, σαν καρχαριες που μυριστηκαν το αιμα από μακρυα, ανθρωποι με αγριες διαθεσεις προστιθενται. Λιγο πιο κατω αρχιζουν τα τζατζαρισματα. Μου φαινεται τοσο γαμημενα αδικο να κρατας έναν ανθρωπο για να τον σωσεις και να τον βαρανε ενώ τον κρατας. Ετσι τον αφηνω. Χωνεται στο playhouse. Ο ιδιοκτητης και μια σερβιτορα προσπαθουν κ αυτοι να κατευνασουν το πληθος απεξω που ζητα να τους τον δωσουν για να τον τσακισουν.

Σκορπιες κουβεντες. Ναι, να τον σκοτωσουμε πρεζεμπορας ειναι, ξερεις ποσους εχεις σκοτωσει με την πρεζα του; Ποτε δε θα περιμενα ότι θα ακουγα τα πλεον απεχθη σκατομικροαστικα επιχειρηματα περι εμπορων λευκου θανατου , που ακομα και ο παπανουτσος θα ντρεποταν να εκφερει, να αναπαραγονται τοσο μαζικα στα εξαρχεια. Δυο γυναικες προτεινουν να τον δωσουμε στους μπατσους. Μα κυριες μου οι μπατσοι θα του λειωσουν τα κοκκαλα και μετα θα τον πανε φυλακη για πεντε χρονια, μεταναστης είναι, αυτό θελετε, τι διαολο, αιμα ζητατε; Εξηγω ότι ακομα και πρεζα να πηγε να πουλησει ότι να μη βιαζομαστε να κρινουμε ανθρωπους που μπορει να πεινανε, αμα πεινας κανεις τα παντα, μερικοι μεταναστες δεν εχουν άλλη επιλογη, η θα πουλανε φακους μεσω της κινεζικης μαφιας ή θα κανουν ντηλια μεσω της αλβανικης και τελως παντων ενταξει ας φαει δυο σφαλιαρες (που ειχε ηδη φαει κ με το παραπανω) και ας φυγει, να τελειωνει η φαση, γαμωτο μου.

Αλλα μπα. Η διψα για καννιβαλισμο σκεπαζει τα παντα. Μετα από λιγο το πληθος μπουκαρει στο μαγαζι και ο μεταναστης αρπαζει ένα μαχαιρι από την κουζινα του playhouse και προσπαθει να περασει μεσα από μανιασμενο πληθος. Θυμιζει αγριο ζωο που εχει παγιδευτει από κυνηγους, καθως ουρλιαζοντας προσπαθει να ανοιξει δρομο προς την επιφαινομενη διαφυγη του πεζοδρομου της βαλτετσιου. Ενας από το πληθος χαραζεται στο κεφαλι από το μαχαιρι. Το πληθος χτυπα τον μεταναστη με καρεκλες μπουκαλια μπουνιες. Παει να πεσει, αλλα η απελπισια η ιδια του δινει τη δυναμη να σηκωθει και να χωθει στο ριβιερα. Το αιμα που κυλα από το κεφαλι του παιδιου εξαγριωνει ακομη περισσοτερο το πληθος. Ειδες, ειχε και μαχαιρι. Σκεφτομαι πως αν επροκειτο αν αντιμετωπισω ένα τετοιο πληθος όχι μαχαιρι θα αρπαζα αλλα και καραμπινα αν εβρισκα μπροστα μου.

Οι αυτοκλητοι τιμωροι μπουκαρουν κ στο ριβιερα, εις ματην προσπαθουμε ελαχιστοι να τους σταματησουμε, αντε γαμηθειτε μετα κωλοελευθεριακα σας και τις αναλυσεις σας ρε, ναι σωστα, τι να τις κανεις τις αναλυσεις όταν εχεις μπροστα σου βια, αγνη, ακινδυνη μαλλιστα, βια; Ο μεταναστης ισοπεδωνεται. Μενει στο χωμα, λιποθυμος, ή ευχομαι, απλα να το παιζει λιποθυμος. Ένα τυπακι ερχεται τρεχοντας με ένα πυροσβεστηρα και προσπαθει να του τον φερει στο κεφαλι, και μου χε φανει αποτροπαιο που όταν μας τσακισαν οι μπατσοι στις 11, εκαναν σε 3-4 ατομα ακριβως το ιδιο, αβυσσος η ψυχη του σκατιαρη, του σπρωχνω το χερι και πυροσβεστηρας πεφτει αψυχα στα πλευρα του λιποθυμου, παλι καλα. Το τυπακι φευγει απογοητευμενο που δεν ειδε αιμα και μυαλα.

Σε λιγο ερχεται ασθενοφορο. Καποιος με ρωτα τι εγινε, λεω κατι για καννιβαλους, μην ειρωνευεσαι ρε μου λεει καποιος, αντε ρε παγαινε από δω, ενας φιλος μου μου λεει ότι παλι καλα που δεν μας λυντσαραν κ εμας, δεν αμφιβαλλω, σκεφτομαι να φωναξω στο πληθος που ικανοποιημενο απομνακρυνεται, μαγκες παμε τωρα κ συγγρου να δειρουμε τις αδερφες που διαφθειρουν τα παιδια μας, αντ΄αυτου φωναζω κατι για τα τραπεζακια στην πλατεια και τους μπραβους ιδιοκτητες των μαγαζιων της, σκεφτομαι ότι κανονικα θα επρπε να παμε εκει και να τα κανουμε όλα λαμπογυαλα, να μη μεινει ουτε ένα γαμημενο τραπεζακι στο δημοσιο χωρο, αφου θελουν καθαρη πλατεια να τους την καθαρισουμε.

Το ασθενοφορο φτανει και περνει το μεταναστη με το φορειο. Κατι μου΄χει κλεισει το στομαχι, δε λυπαμαι για τον τυπο, δεν τον ηξερα, καθημερινα εκατονταδες αλλωστε μεταναστες εχουν την ιδια ή και χειροτερη μοιρα, είναι όμως που αν φτιαχναμε μια κοινοτητα ολοι εμεις οι εναντια σε κρατος και μπατσους και θεσμους, κ πετυχαιναμε την αυτονομια της, ετσι θα επιλυαμε τις διαφορες μας; Κ μηπως συντομα θα παρακαλαγαμε να ερθουν οι μπατσοι, οι θεσμοι, το κρατος; Η θλιψη αυτου του κοσμου καποιον τροπο θα βρει να διεισδυσει στην ψυχη σου. Αυτό είναι το μονο σιγουρο.

Η πραξη ολοκληρωθηκε. Οι τελευταιοι του λυντσαρισματος αποχωρουν ικανοποιημενοι. Τον ένα τους παιζει να τον εχω δει κ σε ένα παρτυ, κουμπωμενο όπως ολοι αλλωστε σε εκεινο το παρτυ, αλλα δεν ειμαι σιγουρος, «ηθελα να ξερα κανεις από αυτους που βαραγαν δεν εχει παρει εστω κ μια φορα στη ζωη του πρεζα ή δεν εχει ψωνισει ναρκωτικα;» με ρωτα, στο πνευμα της σκεψης μου, ενας φιλος. Μια φιλη μου λεει ότι όταν την εκανε απο το σπιτι της για 2 χρονια ντηλαρε σπηντ κ πρεζα στο πανεπιστημιο που ηταν. Τη φανταζομαι με πυροσβεστηρα στο κεφαλι.

Η μπυρα μου εχει ζεσταθει και εχει γευση κατουρου. Την πινω αδιαμαρτύρητα.

suckerpunch , τεταρτη 27 ιουλη.

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1322725

26 Ιουλίου 2011

Στη φυλακή οι μικρο-οφειλέτες της εφορίας, ελεύθεροι οι αρχικλέφτες

Αυτόφωρο και ποινές φυλάκισης από την 1 Αυγούστου περιμένουν όσους έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το δημόσιο άνω των 5.000 ευρώ! Αυτό αποφάσισε το Υπουργείο Οικονομικών. Mία εξουσία που έχει καταληστέψει την Ελλάδα εδώ και δεκαετίες οδηγεί με αυτή την απόφαση χιλιάδες πολίτες στη φυλακή, ενώ την ίδια στιγμή κανένας δεν έχει τιμωρηθεί για πάρα πολλά σκάνδαλα δισεκατομμυρίων ευρώ. Στην εγκύκλιο επισημαίνεται ότι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές άνω των 5.000 ευρώ θεωρούνται διαρκές ποινικό αδίκημα που διώκεται με την διαδικασία του αυτοφώρου. Θα χτυπηθούν δηλαδή αλύπητα οι μικρο-οφειλέτες που η οικονομική κρίση τους ανάγκασε να χρωστούν και οι τράπεζες τους έχουν "ρημάξει", δηλαδή η εύκολη λεία, ποτέ όμως ανάλογη απόφαση δεν έχει απειλήσει με φυλακή τους μεγαλοεργολάβους, τους καναλάρχες και την ελίτ των σκανδάλων. Γιατί φυσικά "μαζί τα φάγαμε"...





20 Ιουλίου 2011

Επίθεση σε ελεύθερους κατασκηνωτές στο Αλυκό Νάξου



ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ των περιοχών Καστρακίου, Μ.Βίγλας, Αλυκού, Πυργακίου

ΠΡΟΣ ΚΑΘΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟ
ΠΡΟΣ ΤΑ ΤΟΠΙΚΑ ΜΜΕ

ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΠΕ.ΚΙ.Ν

Με οργή και αγανάκτηση καταγγέλλουμε το πογκρόμ που έχουν εξαπολύσει το τελευταίο διάστημα κάποιοι θρασύδειλοι που νομίζουν ότι το Αλυκό είναι τσιφλίκι τους. Οι εγκληματικές επιθέσεις με πέτρες κατά ελλήνων και ξένων τουριστών στην περιοχή, οι κλοπές και οι καταστροφές τεντών και πραγμάτων των επισκεπτών που μας αναφέρονται σε σχεδόν καθημερινή βάση δείχνουν την επικινδυνότητα της κατάστασης που έχει ξεφύγει από τα όρια ενώ οι επιθέσεις με δυναμιτάκια ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΕΧΟΥΝ ΣΤΟΧΟ ΝΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΑΛΛΑ ΘΕΤΟΥΝ ΕΥΘΕΩΣ ΤΟ ΔΑΣΟΣ ΣΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΠΥΡΚΑΓΙΑΣ.

Μετά λοιπόν τις προ μηνός επιθέσεις σε τροχοσπιτάδες, το βράδι της Κυριακής στις 17/7 με οργανωμένο σχέδιο ξήλωσαν περί τις 10 τέντες για τον ήλιο που είχαν τοποθετήσει ξένοι τουρίστες στην παραλία Χαβάη του Αλυκού (παρεμπιπτόντως πρόκειται για επισκέπτες που έρχονται στην περιοχή 15-20 χρόνια και μένουν σε δωμάτια) τις οποίες και έκλεψαν με ημιφορτηγάκι!!!

Το επόμενο βράδι στις 18/7 κατά τις 2.30 τη νύχτα επιτέθηκαν με φωτοβολίδες και δυναμιτάκια σε δυο ανθρώπους που κοιμούνταν στην παραλία, με μαχαίρια έσκισαν ρούχα και πετσέτες, κατέστρεψαν αντικείμενα όπως κασετοφωνάκι και ψάθες και έκλεψαν ακόμα μια τέντα βρίζοντας χυδαία και απειλώντας.
Ορισμένοι από τους παθόντες μάλιστα είναι διατεθειμένοι να κάνουν μηνύσεις για αυτά που υπέστησαν αν και, ειδικά οι ξένοι, με την προοπτική ότι πρέπει να ταξιδεύουν κάθε φορά στο νησί για τη νομική διαδικασία, είναι πιθανόν να μην το κάνουν καν.

Αυτές οι τραμπούκικες επιθέσεις -από τη συστηματικότητά τους και μόνο- φαίνεται πως δεν είναι τυχαίες και στόχος τους δεν είναι μόνο οι ελεύθεροι κατασκηνωτές αλλά όλοι όσοι επιθυμούν να χαρούν τη φύση και τις παραλίες ελεύθερα. Τα ακραία αυτά φαινόμενα, που παίρνουν εγκληματικές διαστάσεις, από ότι φαίνεται εντάσσονται σε κάποιο γενικότερο σχέδιο για να αλλάξει η φυσιογνωμία της περιοχής και έχουν εκτραφεί ίσως και με την ανοχή των δημοτικών αρχών.

Εδώ που έχει φτάσει η κατάσταση με το μένος αυτών των θρασύδειλων, αφενός ο κίνδυνος πυρκαγιάς στο δάσος είναι πολύ μεγάλος και αφετέρου, μπορεί να θρηνήσουμε και θύματα όπως με την πρόσφατη δολοφονία τουρίστα από ταξιτζή στη Ζάκυνθο.
Η ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

ΟΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΧΩΡΟΙ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ

http://autonomiprotovnaxou.blogspot.com/

11 Ιουλίου 2011

Δράσεις των επιτροπών αγώνα Δεν Πληρώνω - Video 8/7



Επιτροπή Αγώνα Καλλιθέας "Δεν πληρώνω" www.oxidiodia.gr πραγματοποίησε την πρώτη της δράση. Μετά από πορεία από την πλατεία Δαβάκη, κατέληξε στο σταθμό Η.Σ.Α.Π. Καλλιθέας, καταλαμβάνοντάς τον συμβολικά για 20 λεπτά. Οι διερχόμενοι πολίτες, μαζί με τα μέλη του κινήματος βροντοφώναξαν την απόφασή τους να αντισταθούν, με συνθήματα όπως : " Δεν τα φάγαμε μαζί, βρωμοπάγκαλε Ναζί", " Λαέ πολέμα μη σκύβεις το κεφάλι, ο μόνος δρόμος είναι εξέγερση και πάλη", "Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία, η χούντα δεν τελείωσε το '73".
Ακολούθησε πορεία στον Άγιο Αντώνιο (Περιστέρι) και συμμετοχή στην ανοιχτή συνέλευση στην Πλατεία Δημαρχείου Περιστερίου, όπου συναντήθηκαν όλες οι Επιτροπές Αγώνα. Μεταξύ άλλων, τονίστηκε η λεηλασία όλων των κατακτήσεων του λαού, με τις συγχωνεύσεις των νοσοκομείων (ΥΓΕΙΑ), των σχολείων (ΠΑΙΔΕΙΑ) και το γενικό ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας του λαού μας σε ξένους τοκογλύφους που μας "δουλεύουν" απαιτώντας από ένα σάπιο πολιτικό σύστημα "γη και ύδωρ", δηλαδή τα πάντα, εν ονόματι ενός ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΥ ομολογιακού χρέους.
Τονίστηκε ότι το κίνημα "Δεν πληρώνω την κρίση τους" δεν έχει ταπεινά οικονομικά κίνητρα αλλά θα είναι αυτό που θα εμποδίσει τα καταστροφικά και ολέθρια για τη χώρα μας σχέδιά τους.
Τα μέλη του κινήματος, συνεχίζοντας την πορεία τους προς το Σύνταγμα, στάθηκαν έξω από τα γραφεία του Π.Α.Σ.Ο.Κ. Περιστερίου, φωνάζοντας το σύνθημα " Το Μπατσόκ είναι εδώ και ληστεύει το λαό". Οι Επιτροπές Αγώνα "Δεν πληρώνω" έκλεισαν για αρκετή ώρα το σταθμό μετρό "Άγιος Αντώνιος" και πήραν το μετρό για το Σύνταγμα. Εκεί, ακολούθησε κατάληψη του σταθμού για μία ώρα και κατόπιν μια θριαμβευτική είσοδος στην Πλατεία Συντάγματος, όπου όλοι μαζί με τους Αγανακτισμένους, συνέχισαν τα συνθήματα κατά της κυβέρνησης, της Τρόικας και όλου του διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος.

8 Ιουλίου 2011

Οικοκοινότητες, αλληλέγγυες κοινωνίες αυτοδιάθεσης

Με τον όρο οικοκοινότητες (ecovillages ή ecomunicipalities) εννοούμε κοινότητες που παρουσιάζουν λόγω της κοινωνικής, οικονομικής και οικολογικής τους οργάνωσης (μεθόδους κατασκευής, λειτουργίας και των δηλωμένων τους στόχων) κάποια σημαντικά διαφοροποιά χαρακτηριστικά από το μέσο όρο των ανθρώπινων κοινοτήτων σε μία ευρύτερη περιοχή προς την κατεύθυνση της βιωσιμότητας.

Υπάρχουν πολλά παραδείγματα τέτοιων κοινοτήτων που έχουν δομηθεί από την αρχή ή αναδομηθεί σε υπάρχουσα υποδομή, και τα οποία διατείνονται ότι λειτουργούν ως ισχυρά εναλλακτικά εργαλεία αειφορικής ανάπτυξης.

Σε πολλές περιπτώσεις η στάση και η φιλοσοφία τέτοιων κοινοτήτων έχει διατυπωθεί ως ο αντίποδας πολλών χαρακτηριστικών μίας σύνθετης πραγματικότητας όπως αυτής της σημερινής μορφής του παγκοσμιοποιημένου πλανήτη και του σύγχρονου καπιταλισμού. Οι κάτοικοι τέτοιων κοινοτήτων έχουν συνειδητές θέσεις σε σχέση με την υπερκατανάλωση αγαθών, τη διατροφική και ενεργειακή αυτονομία, την τοπικότητα και την παγκοσμιότητα, τον σεβασμό και την προστασία του περιβάλλοντος.

Οικοκοινότητες υπάρχουν πολλές σε όλα τα σημεία του πλανήτη, αλλά το κίνημα των οικοκοινοτήτων που αναπτύχθηκε κυρίως στη Βόρειο Αμερική και τη Δυτική Ευρώπη, πρόσφατα γνωρίζει μία ραγδαία άνθηση κυρίως ως αντίδραση στις διεθνείς πολιτικές, οικονομικές και περιβαλλοντικές εξελίξεις.

Βάσει του αριθμού τους, τέτοιες προσπάθειες χωρίζονται σε «οικοκοινότητες» (έως 50 άτομα), «οικοχωριά» (50-150 άτομα) και «οικοδήμους» (150-2000+ άτομα).

Η οικοκοινότητα ως μια συνειδητή κοινότητα

Οι οικοκοινότητες είναι – κοινωνικά, οικονομικά και οικολογικά - βιώσιμες συνειδητές κοινότητες. Οι περισσότερες στοχεύουν σε 50-150 κατοίκους γιατί αυτός είναι ο αριθμός που θεωρείται ως μέγιστος για ένα υγιές κοινωνικό δίκτυο, σύμφωνα με τα ευρήματα της κοινωνιολογίας και της ανθρωπολογίας.

Μια οικοκοινότητα συνήθως αποτελείται από άτομα που έχουν επιλέξει να δοκιμάσουν μια εναλλακτική λύση απέναντι στον συγκεντρωτισμό και την κεντρική εξουσία. Κάποιοι άνθρωποι βλέπουν την παγκοσμιοποίηση, τον καταναλωτικό τρόπο ζωής, την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος, την αυξανόμενη επέκταση των αστικών κέντρων, τη βιομηχανική γεωργία και κτηνοτροφία καθώς και την υπερεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα ως τάσεις που πρέπει να αλλάξουν για να αποφευχθεί η οικολογική καταστροφή. Βλέπουν τις κοινότητες με μικρό αριθμό κατοίκων και με μικρό οικολογικό αντίκτυπο ως μια εναλλακτική πρόταση. Παρόλα αυτά, πολλές από αυτές τις κοινότητες δεν ασπάζονται κάποιο είδος αναχωρητισμού αλλά συνεργάζονται μεταξύ τους για τη δημιουργία ενός δικού τους δικτύου.

Ένα μικρό απόσπασμα σε δύο μέρη από το ντοκιμαντέρ “Α new We” για τις οικοκοινότητες και τα οικολογικά χωριά στην Ευρώπη:


"Ένα νέο Εμείς" 2ο μέρος (Ματαβενέρο)

ΟΙΚΟΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΚΥΤΤΑΡΟ ΝΕΑΣ ΓΗΣ
Ο κόσμος μας περνάει από ένα κρίσιμο σημείο. Η ανθρωπότητα και ο πλανήτης βρίσκονται σε κατάσταση ταχύτατης αλλαγής.Τα γεγονότα που όλοι καθημερινά βιώνουμε δείχνουν του λόγου το αληθές.

Μπροστά μας ένα σταυροδρόμι ανοίγεται. Μια ευθύνη επιλογής. Θα πρέπει να διαλέξουμε όλοι μαζί σε τι κόσμο θέλουμε να ζήσουμε, εμείς και οι απόγονοί μας, να βρούμε τις λύσεις, να κάνουμε τις επιλογές μας, να δομήσουμε. Τώρα, τώρα είναι η στιγμή να αφυπνιστούμε, δεν υπάρχουν χρονικά περιθώρια.

Ονειρευόμαστε μια αλληλέγγυα κοινωνία, χωρίς αδικίες και ανισότητες, χωρίς ιεραρχική εξουσία, χωρίς καμία βίαιη ή εξαναγκαστική ενέργεια.
Ομάδες ανθρώπων που ζουν αρμονικά από κοινού μέσα στην αφθονία της φύσης, με πλήρη συνείδηση, με πλήρη σεβασμό.

Πιστεύουμε στην δύναμη ενωμένων ανθρώπων και στην αφθονία της φύσης. Νιώθουμε την ανάγκη αυτονομίας-απεξάρτησης από το βάναυσο σύγχρονο σύστημα αξιών. Βλέπουμε ότι η αλλαγή θα γίνει μόνο με την πράξη. Θέλουμε να πάψουμε να στηρίζουμε το σύστημα, και αντί αυτού να τροφοδοτήσουμε το όραμα μας για έναν καλύτερο κόσμο. Μια ομάδα αλληλέγγυων ανθρώπων που εργάζεται για την δημιουργία όλων των προϋποθέσεων αυτονομίας είναι ο σκοπός. Μια ομάδα που προάγει την ζωή ,τον σεβασμό, την δημιουργικότητα, την διαφορετικότητα, την υπεύθυνη ελευθερία.

1. Οι αξίες της ομάδας
Αγάπη, ευγένεια, σεβασμός, αλληλεγγύη, ισότητα, αρμονία, συνύπαρξη, οικολογία, διαφορετικότητα, αυτοδιαχείριση, υπευθυνότητα, ελευθερία. Το περιβάλλον στο οποίο ζούμε, η φύση, η μητέρα γη, αποτελείται από άπειρες δραστηριότητες και άπειρες μορφές ζωής. Δεν παύει όμως ποτέ να αποτελεί μια ενιαία οντότητα , ένα ζωντανό οργανισμό. Οι άπειρες μορφές ζωής συνδέονται-αλληλοεπηρεάζονται και συνυπάρχουν, εξελίσσονται. Κάθε δραστηριότητα στην οικοκοινότητα θα πρέπει να είναι αρμονική με το περιβάλλον και να το ενισχύει. Οποιαδήποτε δράση βλάπτει την φύση, απορρίπτεται.

2. Ενδιαφέροντα
Βιοδυναμική καλλιέργεια, διάσωση ντόπιων ποικιλιών φυτών, εναλλακτικές μορφές ενέργειας, βιοκλιματική αρχιτεκτονική τύπου cob, yurt και γεωδαισίας με οικολογικά υλικά, εναλλακτικές μορφές θεραπείας, μουσική, θεατρικά, ζωγραφική, αγγειοπλαστική, χειροτεχνίες, εκπαιδευτικά σεμινάρια, εθελοντισμός, κοινοβιακή ζωή, πνευματικότητα, ανακύκλωση, αναδασώσεις, βιώσιμη διαχείριση πόρων, οικολογική διατροφή , σεβασμό στο τοπίο, διάσωση και υποστήριξη άγριων ζώων .

3. Ελπίδα
Ελπίδα μας είναι να δούμε ανταπόκριση από ανθρώπους που διψάνε πραγματικά για αυτό το όνειρο και μαζί να ξεκινήσουμε στην δημιουργία. Ευελπιστούμε το χωριό να μπορέσει να ολοκληρωθεί μέχρι το 2014. Ελπίζουμε να έχουν γίνει μέχρι τότε άλλα 3-4 τέτοια χωριά στην χώρα και η οικοκοινότητα να πάρει μορφή κινήματος στην Ελλάδα και να μεταμορφώσει τον τόπο. Ελπίζουμε πάλι , αυτό να συμβεί σε όλο τον πλανήτη.

4. Θρησκευτικές και πολιτικές απόψεις
Η κοινότητα δεν ανήκει, δεν υποστηρίζει ούτε υποστηρίζεται από κανένα θρησκευτικό ή πολιτικό κόμμα ή κίνημα, θέλοντας να διατηρήσει την αυτονομία στην δράση και σκέψη της .
Παρόλα αυτά η ίδια έχει κοινωνικό λόγο και πνευματικότητα, σέβεται τα προσωπικά πιστεύω όλων, τη στιγμή που δεν καταπατάνε τα δικαιώματα και τα πιστεύω άλλων ανθρώπων.

5. Κριτήρια επιλογής του μέρους
Το οικολογικό χωριό θα εγκατασταθεί σε ορεινή, ημιορεινή περιοχή. Θα πρέπει να υπάρχει πλούσιο δάσος, κοντινό ποτάμι, όμορφη θέα και να είναι κάπως απόμακρο από την ανθρώπινη δραστηριότητα της σημερινής κοινωνίας. Βασικό κριτήριο επιλογής είναι η ¨καθαρότητα¨ του περιβάλλοντος. Η έκταση είτε θα παραχωρηθεί στην κοινότητα από ιδιώτη, σύλλογο ή δήμο, είτε θα μισθωθεί για τουλάχιστον 20 χρόνια, είτε θα αγοραστεί με την υποστήριξη χρηματοδότη ή οικονομική συμμετοχή των μελών.

6. Πληθυσμός
Ο ελάχιστος αριθμός ανθρώπων για μια βιώσιμη και ολοκληρωμένης διαχείρισης κοινότητα είναι περίπου στα 12 άτομα και ο μέγιστος στα 50. Αν υπάρχει μεγαλύτερος αριθμός ανθρώπων που επιθυμούν να ζήσουν σε μια οικοκοινότητα, θα έχουν όλη την υποστήριξη που θα μπορούσαν να έχουν από την κοινότητα μας για την δημιουργία μιας καινούριας κοινότητας σε κοντινή ή όχι περιοχή .

7. Ιδιοκτησιακό
Όλη η Γη και η κοινότητα ανήκει σε ένα Νομικό Πρόσωπο (σύλλογο ή μη κερδοσκοπικό οργανισμό ).
Μέλη του Νομικού Προσώπου είναι τα μέλη της κοινότητας.
Η κοινότητα δεν αναγνωρίζει ιδιοκτησία. Πιστεύει στην κοινοκτημοσύνη και θεωρεί πως όλα ανήκουν σε όλους. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν σέβεται την ανάγκη για προσωπικό χώρο και χρόνο Κάθε σπίτι ανήκει σε αυτούς που κατοικούν, συμμετέχουν και πρεσβεύουν τις αρχές της κοινότητας.Οι υπόλοιποι χώροι (εργαστήρια , αποθήκες , κουζίνα , θέατρο κ.τ.λ. )είναι κοινόχρηστοι.

8. Λήψη Αποφάσεων
Η κοινότητα έχει διαρκώς την ευθύνη να παίρνει αποφάσεις, να λύνει προβλήματα, να διαμορφώνει την καθημερινή πραγματικότητα που βιώνει .
Η λήψη γενικότερων αποφάσεων ακολουθεί την πλειοψηφική διαδικασία ύστερα από κυκλική συζήτηση με την καθοδήγηση συντονιστή της γενικής συνέλευσης .
Η απόφαση γίνεται αποδεκτή όταν υπάρχει πλειοψηφία 85% τουλάχιστον .
Για αποφάσεις σε συγκεκριμένους τομείς αναλαμβάνει αυτόνομα και με δική του πρωτοβουλία η κάθε μικρή ομάδα 3-6 μελών που έχει αναλάβει
συγκεκριμένους τομείς δραστηριότητας (π.χ. γεωργία , οργάνωση
σεμιναρίων εργαστήρια κ.τ.λ. ) , ενημερώνοντας το συντομότερο δυνατό
την γενική συνέλευση . Στις γενικές συνελεύσεις συμμετέχουν μόνο τα μέλη , και τα επανένταξη μέλη μετά την πάροδο 6 μηνών παραμονής .
Γενικότερα η διαχειριστική δομή της κοινότητας είναι ως εξής:
1.Γενική συνέλευση και συντονιστής .
2.Ομάδα γενικότερης διαχείρισης και σχεδιασμού .
3.Γενικότερες επιμέρους ομάδες διαχείρισης ,αφιερωμένες σε κάθε τομέα .
Α)Επισκευές (κατασκευές , κτίρια , ενέργεια κ.τ.λ. )
Β)Αγροτικές δραστηριότητες
Γ)Καθαριότητα
Δ)Διατροφή
Ε) Επικοινωνιακή (επαφές , διαδίκτυο ,οργάνωση σεμιναρίων ,εκδηλώσεων κ.τ.λ.)


9. Εργασία και παραγωγές
Κάθε μέλος προσφέρει την εργασία του εθελοντικά και σύμφωνα με τις δυνατότητες του και στο αντικείμενο εξειδίκευσης του .
Υπάρχει δυνατότητα ύστερα από αίτημα μετακίνησης κάποιου
μέλους σε άλλον τομέα εργασίας , ακόμα και κυκλική εναλλαγή των
καθηκόντων ,ύστερα από απόφαση της γενικής συνέλευσης .Η διαδικασία μετατόπισης ευθυνών και εργασιών από μία ομάδα σε μία άλλη , πρέπει να γίνεται σιγά σιγά και σταδιακά , ώστε να μην διαταραχτεί η λειτουργία της κοινότητας .
Τα αγαθά που παράγονται ανήκουν σε όλους σύμφωνα με τις ανάγκες τους.

10. Οικονομική διαχείριση
Κάθε έσοδο κατατίθεται σε κοινό ταμείο προς κάλυψη αναγκών της κοινότητας ή κάποιου μέλους. Σημαντικό να διατίθεται κάποιο ευνόητο ποσό για κάλυψη κάποιον προσωπικών αναγκών των μελών. Η διαχείριση γίνεται από την γενική συνέλευση. Σε περίπτωση αποθεμάτων πέραν του αναγκαίου, μπορεί να προχωρήσουμε και σε προσφορές σε κάποιες αδύναμες κοινωνικές ομάδες ή να χρηματοδοτήσουμε οικολογικές και διαπαιδαγωγικές δραστηριότητες .
Τρόπος εισροής εσόδων
Πώληση παραγόμενων πρωτογενών προϊόντων
Πώληση μεταποιημένων προϊόντων
Πώληση χειροποίητων προϊόντων
Αγροτουριστικές δραστηριότητες
Οργάνωση σεμιναρίων και εκδηλώσεων .
Λειτουργία θεραπευτικού κέντρου

11. Νέα μέλη
Για να γίνει κάποιος νέο μέλος και να συμμετέχει στις γενικές συνελεύσεις θα πρέπει να εναρμονίζεται με τις αρχές της κοινότητας και τον τρόπο ζωής των μελών. Απαραίτητη η διαμονή στο χωριό για τουλάχιστον ένα χρόνο με δυνατότητα παράτασης του χρόνου κατά απόφασης της γενικής συνέλευσης. Δεν απαιτείται οικονομική συμμετοχή , αλλά συμβίωση .
Την τελική έγκριση αποφασίζει η γενική συνέλευση .

12. Επισκέπτες
Αίτηση για επίσκεψη στην κοινότητα μπορεί να κάνει κάποιος μέσο του διαδικτύου ή ταχυδρομικώς , συμπληρώνοντας την ειδική φόρμα συμμετοχής. Αυτή περιλαμβάνει μια σειρά ερωτήσεων, οι οποίες θα αξιολογηθούν από την επικοινωνιακή ομάδα της κοινότητας.Οι επισκέπτες φιλοξενούνται κατά τις δυνατότητες της κοινότητας κάθε εποχή στους ξενώνες φιλοξενίας ή σε κάποια σπίτια των κατοίκων κατόπιν προσωπικής επιλογής. Μπορούν να παραμείνουν για 7 ημέρες. Πιο μακροχρόνια διαμονή μπορεί να δοθεί, αν συντρέχουν σοβαροί λόγοι. Οι φιλοξενούμενοι μπορούν να έρθουν για να μας γνωρίσουν, να πάρουν μέρος σε ένα σεμινάριο ή γιορτή, να είναι εθελοντές, να είναι φίλοι των μελών, ή από περιέργεια .
Θα πρέπει είτε με προσφορά εργασίας, είτε με το ελάχιστο χρηματικό αντίτιμο των 20 e για κάθε μέρα, να μην επιβαρύνουν την κοινότητα με τα έξοδα διαμονής και διατροφής τους .
Ξεχωριστό τμήμα επισκεπτών είναι αυτοί που ανήκουν στο αγροτουριστικό τμήμα. Αυτό και γεωγραφικά βρίσκεται λίγο έξω από τα στενά όρια του χωριού. Εκεί επικρατεί οικονομικό μοντέλο επιχείρησης και τιμές αγοράς.

13. Κοινωνική δικτύωση.
Όταν η κοινότητα αποκτήσει την αυτονομία της και λειτουργεί αρμονικά και δημιουργικά, θα ανοιχτεί προς τον έξω κόσμο, (και δεν μιλάω εδώ για άλλες κοινότητες και γενικότερα εναλλακτικούς ανθρώπους που είδη το κάνει όσο καλύτερα μπορεί) αλλά θα απευθυνθεί σε ομάδες ανθρώπων που χρειάζονται την στήριξη μας και την τεχνογνωσία μας (παιδιά, ανθρώπους που ζουν στην πόλη, άστεγους, φτωχές οικογένειες, μετανάστες κ.τ.λ.). Αυτό μπορεί να γίνει μέσα από οργάνωση σεμιναρίων, διακίνηση έντυπου υλικού, πολιτιστικές εκδηλώσεις, δημιουργία ψηφιακού χώρου-βάση δεδομένων για δικτύωση ομάδων και δράσεων, δωρεές και προσφορές αγαθών, εκπαιδευτικές εκδρομές και φιλοξενία .

14. Ενέργεια και μετακίνηση
Το χωριό θα καλύπτει το 100% των αναγκών του σε ενέργεια με εναλλακτικές μορφές. Αιολικές και υδροηλεκτρικές γεννήτριες, ηλιακή και αιολική ενέργεια, κινητήρα υδρογόνου και μαγνητικές γεννήτριες.
Η εσωτερική μετακίνηση των κατοίκων θα γίνεται με ποδήλατα, με προσαρμοσμένο καλάθι μεταφοράς πραγμάτων καθώς και με άλογα και κάρα. Η δε εξωτερική με αγροτικό και επιβατικό αυτοκίνητο και με 2 μικρά λεωφορεία. Αυτά θα έχουν προσαρμοσμένο κινητήρα ώστε να κινούνται με βιοκαύσιμα που η κοινότητα μπορεί να παράγει (αέριο-υδρογόνο-λάδι-οινόπνευμα-ηλεκτρισμό).

15. Ύδρευση – θέρμανση—αποχέτευση
Ένα δίκτυο θα μεταφέρει το φρέσκο ποταμίσιο νερό στην δεξαμενή ύδρευσης, όπου με ήπια επεξεργασία με φυσικά μέσα θα φιλτράρεται και θα τροφοδοτεί σπίτια και εργαστήρια. Παράλληλα ένα ανοιχτό κανάλι θα μεταφέρει σε μόνιμη ροή το νερό κυκλικά σε όλο το χωριό. Κάθε κτίριο έχει σύνδεση με τον κεντρικό λέβητα πάνελ που παρέχει θέρμανση και ζεστό νερό. Παράλληλα κάθε κτίριο έχει δυνατότητα αυτόνομης θέρμανσης με ξυλόσομπες και ζεστό νερό με θερμοσίφωνες ξύλου. Κάθε κτίριο έχει την δική του αποχέτευση.

16. Καταλύματα
Αρχικά και πριν να χτιστούν οι μόνιμες κατοικίες, τα μέλη θα μείνουν σε πρόχειρο καταυλισμό από σκηνές-Τίπι και τροχόσπιτα.
Οι μόνιμες κατοικίες που θα γίνουν πρέπει να είναι χτισμένες από οικολογικά υλικά
τύπου cob, yurt και γεωδαισίας, αξιοποιώντας στο μέγιστο τις αρχές της βιοκλιματικής.
Σε κάθε σπίτι θα μπορούν να κατοικήσουν από 2 έως 5 άτομα. Η επιφάνεια αυτών είναι από 50 έως 80 τετραγωνικά.Διαθέτουν αυτόνομη θέρμανση και ζεστό νερό, δύο ή τρία υπνοδωμάτια, ενιαία κουζίνα με καθιστικό, καθώς και μεγάλο εξωτερικό κήπο 100-200 τετραγωνικών. Θα χτιστούν 12 κατοικίες ικανές να φιλοξενήσουν 50 κάτοικους.

17. Εργαστήρια
Στο χωριό θα υπάρχουν τα εξής εργαστήρια , κατασκευές cob και yurt .
Α) Μεταποίησης , επεξεργασίας και τυποποίησης τροφίμων, που θα αξιοποιούν την πρωτογενή αγροτική παραγωγή. Εδώ θα παρασκευάζονται και θα τυποποιούνται σάλτσες, γλυκά, κομπόστες, αποξηραμένα φρούτα και λαχανικά, παστέλια, γενικότερα τρόφιμα,αλλά και αφεψήματα, σαπούνια, κηραλοιφές και άλλα .
Β) Μηχανουργείο και ξυλουργείο. Εδώ θα κατασκευάζονται και θα επισκευάζονται εργαλεία και κατασκευές, χρηστικά αντικείμενα, μηχανήματα κ.τ.λ.
Γ)Εργαστήριο χειροτεχνίας και τέχνης.
Εδώ θα μπορούν οι καλλιτέχνες να δημιουργήσουν και να οργανώσουν και σχετικά σεμινάρια.

18. Κοινόχρηστοι χώροι
Α)Κουζίνα – χώρος εστίασης
Β)Πλυσταριό
Γ)Υπαίθριο θέατρο- χώρος δραστηριοτήτων
Δ)Ξενώνας φιλοξενίας
Ε) Θεραπευτικό κέντρο
ΣΤ)Εκπαιδευτικό κέντρο
Ζ)Γραφείο διαχείρισης και γραμματείας

19. Αποθήκες
Αποθήκες εγκαταστάσεων ηλεκτρικής ενέργειας και θέρμανσης
Αποθήκη εργαλείων
Αποθήκη ζωοτροφών
Αποθήκη τροφίμων

20. Στάβλοι
Στάβλος ζώων διαμορφωμένος έτσι ώστε κάθε είδος να έχει τον δικό του χώρο και να κάνει εύκολο το μάζεμα της κοπριάς.

21. Καλλιέργειες
Θα γίνουν οικολογικές καλλιέργειες ντόπιων ποικιλιών σε μεγάλη έκταση, ικανές να υπερκαλύψουν τις ανάγκες της κοινότητας και τα αποθέματα να μεταποιούνται και στη συνέχεια να προωθούνται προς πώληση ή προς προσφορά σε αδύναμες κοινωνικές ομάδες.
Ακόμα θα κατασκευαστεί θερμοκήπιο – φυτώριο 250 τετραγωνικών, ικανό να μας εφοδιάζει με τον απαραίτητο αριθμό φυτών και ποικιλιών που χρειαζόμαστε.
Πιο συγκεκριμένα οι καλλιέργειες θα είναι ως εξής
6 στρέμματα καλλιέργειας κηπευτικών
6 στρέμματα καλλιέργειας βοτάνων (ρίγανη, θυμάρι, θρούμπι, τσάι του βουνού, χαμομήλι, καλέντουλα, φασκόμηλο, λεβάντα, δυόσμο, μέντα, λεμονόχορτο, μέλισσα, βάλσαμο κ.τ.λ.)
10 στρέμματα καλλιέργειας σιτηρών (σιτάρι-κριθάρι)
2 στρέμματα καλλιέργειας φρουτόδεντρων (μηλιές, φιρικιές, αχλαδιές, δαμασκηνιές, μουσμουλιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, κυδωνιές κ.τ.λ.)
2 στρέμματα καλλιέργειας σκληροκέλυφων (καρυδιές-καστανιές-αμυγδαλιές )
1 στρέμμα αμπέλι
½ στρέμμα ακτινίδια
½ στρέμμα μανιτάρια

22. Τράπεζα σπόρων.
Πρέπει να δημιουργηθεί ένας ειδικός χώρος όπου θα μπορεί να διατηρηθεί
όσο γίνεται καλύτερα η μεγαλύτερη δυνατή ποικιλία ντόπιων ποικιλιών
δέντρων-φυτών, άγριων φυτών και θάμνων. Εκτός του ότι θα εξασφαλίσουν την αυτονομία στην κοινότητα, παράλληλα θα μπορούν να συμβάλουν στην διάδοση και διατήρηση των ντόπιων αυτοχθόνων ποικιλιών προσφέροντας τις σε καλλιεργητές και ομάδες που επιθυμούν να τις καλλιεργήσουν. Παράλληλα θα μπορούσε η κοινότητα να προσφέρει ένα ολοκληρωμένο σύστημα οικολογικής καλλιέργειας.

23. Κτηνοτροφία
Γενικότερα τα πιο πολλά μέλη της κοινότητας είναι χορτοφάγοι. Αναπτύσσουμε μια περιορισμένη μονάδα κτηνοτροφίας αυτόχθονων ειδών για να έχουμε γάλα, αυγά και να μπορούμε να παράγουμε τυρί, βούτυρο, γιαούρτι, τραχανά κ.τ.λ., καθώς και για δημιουργία κομπόστ για λίπασμα στις καλλιέργειές μας, ακόμα και παραγωγή μεθανίου ως ενεργειακή πηγή. Ακόμα κάποια άλογα και γαϊδούρια για εργασία στις καλλιέργειες και μεταφορά.
Πιο συγκεκριμένα
20 κότες, 4 χήνες, 4 πάπιες, 2 γαλοπούλες, 4 κατσίκες, 2 αγελάδες, 2 άλογα είδους Αραβάνι, 1 γαϊδούρι.
Ακόμα το χωριό θα έχει περίπου στα 50 μελίσσια για παραγωγή μελιού, γύρης, πρόπολης και φυσικού κεριού .

24. Προιόντα που μπορούν να παραχθούν
Α. Φρέσκα λαχανικά, φρούτα και καρπούς εποχής
Τομάτες, αγγούρια, μελιτζάνες, πιπεριές, κολοκυθάκια & κολοκύθες, φασολάκια, άνηθο, μαϊντανό, σέλινο, αντίδια, ραδίκια, μαρούλια, λάχανα, σπανάκια, σπαράγγια, πράσο, κουνουπίδια, καλαμπόκια, μπρόκολα, παντζάρια, πατάτες, ραπανάκια, καρότα, κρεμμύδια, σκόρδα, μανιτάρια, σύκα, μήλα, δαμάσκηνα, κυδώνια, ακτινίδια, μούσμουλα, μανταρίνια, πορτοκάλια, σταφύλια, φραγκοστάφυλα, βατόμουρα, μούρα, κάστανα, καρύδια, αμύγδαλα.
Β. Προϊόντα κτηνοτροφίας
Φρέσκα αυγά και γάλα, τυριά και βούτυρο .
Γ. Μεταποιημένα και τυποποιημένα προϊόντα
α) τρόφιμα (ελιές και ελαιόλαδο, διάφορα πατέ, σάλτσες τομάτας, διάφορα τουρσιά, συσκευασμένα έτοιμα φαγητά, κομπόστες, γλυκά κουταλιού, μαρμελάδες, επαλείματα, όσπρια, μούσλι, αρωματικά μείγματα βοτάνων, αλεύρι, ψωμί, μέλι, γύρη, βασιλικός πολτός, τραχανάς και κους-κούς, ζυμαρικά, τυριά ,κρίταμα, αποξηραμένα λαχανικά και φρούτα, καρύδια, κάστανα, αμύγδαλα και άλλα.
β) θεραπείας (κεραλοιφές, βάμματα, εκχυλίσματα και διάφορα αφεψήματα ( ρίγανη, θυμάρι, θρούμπι, μελισσοβότανο, βασιλικός, γαϊδουράγκαθο, δάφνη, τσάι του βουνού, κολλιτσίδα, μέντα, δυόσμο, βάλσαμο, καλέντουλα, λεμονόχορτο, φασκόμηλο, λουίζα, λεβάντα, εχινάτσεα, μολόχα, γλυκάνισο, μάραθο, καρπούς άγριας τριανταφυλλιάς, καρπούς βατομουριάς, ζαμπούκος, μαντζουράνα, τσουκνίδα, αλθαία, αγριμόνιο, κράταιγος, αχίλλεια και άλλα.
γ) καθαρισμού (σαπούνια, απορρυπαντικά, φυσικά καθαριστικά .)
Δ) Προϊόντα χειροτεχνίας και τέχνης
(Κοσμήματα από σπόρους ή άλλα φυσικά υλικά, χρηστικά αντικείμενα, κεράκια φυσικά, πίνακες ζωγραφικής, συνθέσεις, πήλινα αντικείμενα και άλλα ) .
Ε) Φυτωρίου ( φυτά και σπόρους ντόπιων αυτοχθόνων ποικιλιών φυτών-βοτάνων –θάμνων δέντρων και λουλουδιών ).
ΣΤ) Μηχανήματα τεχνολογίας μηχανουργείου
(Ανεμογεννήτριες, ηλιακοί συσσωρευτές, μαγνητικές ηλεκτρογεννήτριες και διάφορα εργαλεία πατέντες που έχουν οικολογική φιλοσοφία και κάνουν την ζωή μας πιο εύκολη ).

25. Υπηρεσίες που μπορεί να προσφέρει η κοινότητα
Α. Αγροτουρισμός ( διαμονή, διατροφή, άλογα )
Β. Φυσική διαβίωση (επιβίωση στην άγρια φύση, άγρια τροφή, φωτιά, πρόχειρος καταυλισμός, ορειβασία )
Γ. Σεμινάρια – εκπαιδευτικό πρόγραμμα (τι είναι η κοινότητα , αυτοδιαχείριση , βιοδυναμική καλλιέργεια , ανακύκλωση , κομπόστ , πνευματιστικού περιεχομένου ,
Δ. Τεχνογνωσία ( μεταφορά τεχνογνωσίας σε όλους τους τομείς δραστηριότητας )
Ε. θεραπευτικό κέντρο αποκατάστασης (αποκατάσταση και θεραπεία στην υγεία , διατροφή , ψυχολογικά , σχέσεων , με ολιστικές εναλλακτικές μεθόδους θεραπείας ) .

26. Τρόπος και οργάνωση διάθεσης των προϊόντων
Θέλουμε να δημιουργήσουμε μια ομάδα καταναλωτών σε όλη την Ελλάδα όπου θα μπορεί να κάνει μαζικές παραγγελίες ανά περιοχή, θα κάνει εύκολη την διάθεση των προϊόντων, θα παίρνει ποιοτικά οικολογικά αγαθά σε πολύ καλές τιμές, θα αποτελεί μέλος της συλλογικότητας ώστε να υπάρχει πλήρη απαλλαγή φ.π.α. και επίσης θα έχει μια δυνατή γέφυρα επικοινωνίας με την κοινότητα, συμμετέχοντας στις δραστηριότητες .
Ήδη υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός νοικοκυριών που ενδιαφέρονται, καθώς και ήδη υπάρχουσες ομάδες και κινήσεις.

27. Ποικιλίες λουλουδιών, άγριων δέντρων και θάμνων που θέλουμε να αναπτύξουμε στο χωριό.
Αγριοκαστανιά, δρύς, έλατο, ευκάλυπτος, κυπαρίσσι, πλάτανος, πεύκος, κουμαριά, σφεντάμι, αγιόκλημα, αγριοπανσές, απήγανος, λαδανιά, λάπαθο, μαργαρίτα, μυρτιά, ύσσωπος, φλόμος , υοσκύαμος, σαμπούκος, γαρδένια, γιασεμί, ζίνια, καπουτσίνο, ηλίανθοι, ιπποφαές, κατιφές, κέδρος, άρκευθος, κράταιγος, κρόκος και άλλα πολλά.

27. Οικολογικές δραστηριότητες
Ανακύκλωση, ανανεώσιμες πηγές ενέργειες, αναδασώσεις, βιοκλιματικά κτίρια, οικολογικές καλλιέργειες, βιώσιμη διαχείριση πόρων, διάσωση ντόπιων ποικιλιών, οικολογική διατροφή
χρήση καθαριστικών και προϊόντων γενικότερα απαλλαγμένων από χημικές ουσίες και πρόσθετα, σεβασμό στο τοπίο, διάσωση και υποστήριξη άγριων ζώων.

Mail επικοινωνίας: oikokoinotitaneasgis@yahoo.com και kyttaroneasgis@yahoo.com
Επίσης μπορείτε να ενημερωθείτε για την εναλλακτική κοινότητα “Πελίτι”, εδώ


23 Ιουνίου 2011

Άνεργος και ανασφάλιστος Αμερικανός προκάλεσε τη σύλληψή για να πάει φυλακή και να τον δει γιατρός

Εναν συμβολικό τρόπο βρήκε ο 59χρονος ανασφάλιστος Τζέιμς Βερόνε για να αντιμετωπίσει την αρθρίτιδα και το παράλυτο πόδι του
Δεν ήταν ίσως ο πιο προφανής τρόπος για να αντιμετωπίσει ο Τζέιμς Βερόνε τον πόνο στην πλάτη, την αρθρίτιδα και το παράλυτο πόδι του. Αλλά αν είσαι άνεργος στη Βόρεια Καρολίνα ίσως δεν γίνεται αλλιώς. Ετσι, στις 9 Ιουνίου ο 59χρονος Βερόνε έφυγε απ' το σπίτι του στη Γκαστόνια, πήγε σε μία τράπεζα και έκανε μια ληστεία.

'Η μάλλον....περίπου ληστεία. Εδωσε στον υπάλληλο ένα σημείωμα, στο οποίο έγραφε: "Ληστεία ! Παρακαλώ δώστε μου μόνο ένα δολάριο". Μετά κάθισε ήρεμα στη γωνία λέγοντας στον υπάλληλο: "Θα κάτσω εδώ στη καρέκλα περιμένοντας την αστυνομία".
Πριν την ασυνήθιστα "ταπεινή" ληστεία του, ο Βερόνε είχε στείλει μία επιστολή στην εφημερίδα Gaston Gazette. "Όταν λάβετε αυτή την επιστολή, θα έχω ληστέψει μια τράπεζα για ένα δολάριο. Εχω σώας τας φρένας αλλά δεν είμαι εξίσου υγιής σωματικά".
Ζήτησε μάλιστα από την εφημερίδα να στείλει έναν δημοσιογράφο να του πάρει συνέντευξη στην φυλακή.
Ελεγε ότι είχε χάσει τη δουλειά του μετά από 17 χρόνια ως διανομέας της Coca-Cola, και μαζί της την κοινωνική ασφάλιση. Υποφέρει από μετακίνηση σπονδύλου, αρθρίτιδα και όγκο στο στήθος, ενώ το ένα του πόδι είναι παράλυτο.

Αξίζει να σημειωθεί ότι πέτυχε τον βασικό του στόχο: στη φυλακή τον εξέτασαν νοσοκόμοι και ήδη του έκλεισαν ραντεβού με γιατρό.

Κατηγορείται ότι έκλεψε έναν άνθρωπο (τον ταμία) διότι οι εισαγγελείς έκριναν ότι το ποσό ήταν τόσο μικρό και η μέθοδος τόσο ακίνδυνη που δεν μπορούσαν να τον κατηγορήσουν για ληστεία ολόκληρης της τράπεζας.

http://www.on-news.gr/2011/06/1_23.html

19 Ιουνίου 2011

Σημαίες, σύμβολα και ταυτότητες στο Σύνταγμα - Υλικό για σκέψη


Νομίζω ότι η απόφαση της λαϊκής συνέλευσης εναντίον των κομμάτων κάθε άλλο παρα θα πρεπε να μας ξενίζει. Καλό είναι βέβαια να ξέρουμε κάτω απο ποιές συνθηκες κ με τι σκεπτικό πάρθηκε μια τέτοια απόφαση. Ωστόσο τα κόμματα, κ εννοώ κ αυτα της αριστεράς μοιάζουν να έχουν επιτελέσει εδώ και καιρό τον ιστορικο τους ρόλο. Η τόσο μεγάλη καθυστέρηση τους σε σχέση με τη κοινωνία και τις αναγκές της μας δείχνει ότι μάλλον πρόκειται για παρωχημένο θεσμό. Τα αποτελέσματα των εκλογών με τα αυξημένα ποσοστά της αποχής έξάλλου δείχνουν προς αυτη ακριβώς τη κατευθυνση. Δηλαδή της αδυναμίας των κομάτων να εκφράσουν τη κοινωνία. Προσπαθώντας να εξετάσουμε το πρόβλημα πιο συνολικά και έξω απο τις ευθυνες που διατηρούν οι εκάστοτε ηγεσίες θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι η κρίση των κομμάτων βρίσκεται στην ίδια την αρχή της εκπροσωπισης. Εκει ακριβώς κυοφορείται ο σπόρος της γραφειοκρατίας κι εκει αρχίζουν να αναδυονται επιμέρους συμφέροντα που όχι μόνο αποκόπτουν τα κόμματα απο τη κοινωνία, αλλά στρέφονται κι εναντίον της. Πολλά τα παραδείγματα με κομματικές θέσεις οι φορείς των οποίων όταν έρχεται η ωρα της επιλογής και της ρήξης με το πολιτικό σύστημα κάνουν πίσω, είτε για να μη χάσουν τις δουλειές τους και βρεθούν άνεργες και άνεργοι είτε τα προνομια τους. Ειδικά μάλιστα όταν δεν τίθεται ζήτημα κατάληψης της εξουσίας, δηλαδή δεν είναι σίγουροι ότι θα κυβερνήσουν. Οι παραπάνω συμπεριφορές είναι καταγράψιμες απο τους πολίτες και μπορούν κάλιστα να αιτιολογούν και την αποστροφή απέναντι στα κόμματα. Στον αντίποδα αυτης της προβληματικής θα πρέπει να μας αποσχολήσει ένα άλλο ερώτημα που αφορά τη στάση του κινήματος έναντι άλλων συλλογικοτήτων : όπως οι αντιρατσιστικές οργανώσεις ή οι πρωτοβουλίες υπεράσπισης μεταναστών για παράδειεγμα. Εκει έχει σημασία να δούμε ποια είναι η στάση της συνέλευσης και ποιά τα επιχειρήματα.

Σε ότι αφορά τα σύμβολα και τις σημαίες, είναι φανερό ότι πολιτικά αλλά κ αισθητικά το θέαμα με τις ελληνικές σημαίες δεν μπορεί να ικανοποιεί καθόλου όσες και όσους εχουν μια αντεθνικιστική κουλτούρα και διεθνιστικά αντανακλαστικά. Ομως οφείλουμε να δούμε τί σημαίνει ακριβώς, και κυρίως γιατί συμβαίνει. Το ότι επιτρέπονται εθνικές, κ όχι μόνο η ελληνική, σημαίες παραπέμπει μάλλον στο ότι αυτοι οι άνθρωποι στη προσπάθεια τους να βρουν κοινα σημεία επιλέγουν σύμβολα που σχετίζονται με αυτο που θεωρούν ότι είναι το συνεκτικό στοιχείο μετάξυ τους: δλδ ότι είναι έλληνες πολίτες, για την ελληνική σημαία, και πολίτες αλληλέγγυοι με πολίτες άλλων χωρών που έιχαν παρόμοια κρίση στο εσωτερικό τους ή έτσι την εκλαμβάνουν τελος πάντων, για αυτους που κρατανε άλλες σημαιές. Αυτά νομίζω ότι θα μπορούσαν να χαρακτηρίζουν τους σημαιοκραδαίνοντες που δεν έχουν ξανακατέβει στο δρόμο αλλά και που δεν έχουν ταυτίσει, για κάποιο λόγο, την ελληνική σημαία με τον ελληνικο εθνικισμό. Εδω θα πρέπει να θυμήσουμε ότι η διδασκαλία της ιστορίας μας ειναι και παραμένει εθνικοκεντρική. Οι μόνες και μόνοι που εξαιρούνται απο το εθνικοκεντρικό εκπαιδευτικό σύστημα που διέπει όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης είναι τουλάχιστον θεωρητικά οι αποφοιτες και αποφοιτοι ιστορικών τμημάτων. Και πάλι όχι όλοι. Το ντοκιμαντέρ του σκάι ήταν πολύ χαρακτηριστικό ως προς αυτή την κατευθυνση, διότι διακύρηξε δια στόματος Βερεμη ότι στόχος ενός εκπαιδευτικού συστήματος είναι και η συγκρότηση εθνικής ταυτότητας. Και με βάση αυτό το επιχείρημα είχε μάλιστα εξωραϊσει την παραχάραξη κυριολεκτικά γεγονότων κατα τη περίοδο της ελληνικής επαναστασης και των βιαιπραγιών που με περισσή λεβεντιά έκαναν οι έλληνες σε βάρος του μουσουλμανικού κι εβραϊκού στοιχείου, ακριβώς γιατι η κατασκευή εθνικής ταυτότητας δεν μπορει να μη βασίζεται στο ένδοξο παρελθον. Η άποψη αυτη του Βερέμη νομίζω ότι απηχεί το κοινό πολιτικό αίσθημα των κυβερνώντων στη ελλάδα.

Εκτός όμως απο τον εθνικοκεντρικό χαρακτήρα της ελληνικής εκπαίδευσης, που διαμορφώνει συνειδήσεις και εν προκειμένω και αυτων που κατεβαίνουν στις πλατείες, δεν πρέπει να ξεχνάμε κ έναν ακομα παράγοντα : τη τεράστια κρίση στην οποία βρίσκεται αυτη τη στιγμή η ευρωπαϊκή ταυτότητα. Το ευρωπαϊκό μοντέλο ανάπτυξης της χώρας με λίγα λόγια απέτυχε. Κι αυτό το νοιώθει ο κόσμος στο πετσί του με τα μέτρα του μνημονίου. Η στροφή επομένως στην εθνική ταυτότητα είναι λογική συνέπεια και φαντάζει η μόνη ταυτότητα στην οποία μπορουν να βασιστούν οι πολίτες. Και να βασιστούν οχι θεωρητικά, ή ψυχολογικά, ή ιδεολογικά, αλλά πρακτικά στρατηγικά για να διεκδηκήσουν πίσω τις ζωές τους. Σε ποιο πολιτικό επίπεδο από αυτά που προσφέρει η τριχοτόμηση των εξουσιών εντός ευρωζώνης (ΕΚΤ αρχηγοι κρατων εθνικα κρατη), μπορούν να επέμβουν οι πολίτες για να αλλάξουν τις αποφάσεις που παίρνουν άλλοι γι αυτούς στο όνομα των συμφερόντων των τραπεζών; Στην ευρωβουλή; μα το ευρωκοινοβούλιο δεν έχει αρμοδιότητα να αποφασίσει κάτι. Ακόμα και τη πλειοψηφία να είχαμε σε όλα τα όργανα της ΕΕ πάλι θα προσκρούαμε στις συμφωνίες των αρχηγων κρατών, οι οποίοι εκλέγονται απο τα επιμέρους κράτη. Βιώνουμε ακριβώς αυτο το παραλογισμό :να ειμαστε καταδικασμένοι στη φτωχεια χωρίς να έχουμε καμμια δυνατότητα πολιτικά να αντιστρέψουμε τους συσχετισμους. Να υφιστάμεθα την οικονομική πολιτική ανθρώπων που δεν εκλεξαμε και δεν μπορούμε να τους ελέγξουμε. Γιατί εντός ΕΕ δεν υπάρχουν θεσμικα όργανα δημοκρατικά εκλεγμένα γι αυτό. Δεν υπάρχει με άλλα λόγια πολιτικά ενοποιημένη ευρωπη. Ολη αυτη τη παρανοια ο κόσμος και την νοιώθει και τη ξέρει. Κι εδω είναι που πρέπει να προσέξουμε πολύ μα πάρα πολύ η αντίδραση στη ευρωπη των τραπεζοτοκογλύφων να μη γίνει φασισμός.

Τέλος θα πρέπει να αναρρωτηθούμε το γιατί η κοινωνική ιδιότητα των εργαζομένων, η ένταξη τους στη παραγωγή ή ακόμα και η μη ένταξη τους σε αυτην στο βαθμό που είναι εκτός αγοράς εργασίας δεν αρκεί ώστε να αποτελέσει συνδετικό κρίκο και να διαμορφωσει ταυτότητες στις οποίες θα μπορούσαν επίσης να συγκροτηθούν αποφεύγοντας εκείνη του έλληνα ή ευρωπαίου πολίτη. Η ένταξη όμως σε αυτην την εργασιακή ταυτότητα, ή κοινωνική τάξη κατ άλλους με βάση τη θέση στη παραγωγή, ή ταξική συνείδηση όπως λέγαμε παλιά είναι έννοιες που επίσης βρίσκονται σε κρίση στην Ελλάδα. Μια κρίση που έχει να κάνει μεταξύ άλλων και με τα χαρακτηριστικά της ελληνικής οικονομιας μιας οικονομίας χωρίς βιομηχανικούς εργάτες για παράδειγμα, και το κατακερματισμό σε επιμέρους συμφέροντα και στρωματώσεις που παρατηρέιται στο κόσμο της εργασίας και που δυσχεραίνει τη δημιουργία ευρύτερων μετώπων απέναντι στους εργοδότες.

Μένοντας λοιπον σπίτι του η καθεμια κ ο καθένας κοιτώντας τους αγανακτησμένους αφ υψηλού γιατί δεν ειναι αρκετα επαναστάτες αλλά είναι μικροαστοί, πράγμα που δεν είναι κατ ανάγκη ψέμα, αφήνει τα πράγματα στη τυχη τους. Ομως στη πραγματικότητα τίποτα δεν έχει τελειώσει. Και μοιάζουμε ήδη να κάνουμε το μνημοσύνο. Το ότι δεν έχει λάβει ριζοσπαστικότερες μορφές δράσης δεν σημαίνει ότι δεν μπορει να τις πάρει. Η κάθε παρουσία μετράει. Το να πας στη συνέλευση χωρίς ελληνική σημαία είναι πολιτική πραξη. Το να τοποθετηθεις υπέρ των μεταναστών και κατα του ρατσισμού επίσης είναι πολιτική πράξη. Οπως και απλά το να μη μιλήσεις κατα των μεταναστων, να μη τους θεωρήσεις δλδ υπέυθυνους για τη κρίση. Το να συμμετεχεις στις συν/σεις κ να αντάλλασεις αποψεις, αγωνίες ιδεες με το κόσμο είναι πολιτική πράξη και παράγει αποτελέσματα. Χωρίς κόματα κ έτοιμες λύσεις, όλα απο την αρχή. Τα ίδια τα κοινωνικά κινήματα είναι φορείς και παραγουν τα ίδια και θεωρία και λύσεις, σε όλα τα επίπεδα. Και ως προς αυτό αξίζει να αναρωτηθούμε: Αν δεν υπήρχαν τα συνδικάτα και οι μεγάλες απεργίες θα υπήρχε κευνσυανή σχολή στα οικονομικά; Αν δεν υπήρχαν επαναστατικά κινήματα πριν απο το Μαρξ, θα υπήρχε μαρξιστική σχολή σκέψης;

Τελειώνοντας θα ήθελα θιξω και κάτι άλλο: Βασικό σημείο της κριτικής που ακούγεται κατα των συγκεντρωσεων στις πλατειες είναι ότι το κίνημα αυτό το στηρίζει το σύνολο των μίντια και του πολιτικου κόσμου, προσφατα και ο τέος βασιλιάς. Το γεγονός ότι όλοι αυτοι είδαν τον όγκο των πολιτών να βγαίνουν στους δρόμους και τους καλοπιάνουν φοβούμενοι να μη ριζοσπαστικοποιηθει κ οργανώσει απεργίες ή άλλες δυναμικότερες μορφές διεκδήκησης, είναι λόγος να απέχουμε; Αντιθέτως νομίζω ότι είναι ακριβώς ο λόγος για να συμμετέχουμε.

Σίσσυ Μπάρα

10 Ιουνίου 2011

Οι μετανάστες φταίνε για την οικονομική και κοινωνική κατάντια της Ηγουμενίτσας ?

Οι μετανάστες φταίνε που ο δήμος Φιλιατών είναι χρεωμένος 3 εκατομμύρια. ευρό από τζόγο Οι μετανάστες φταίνε που ο δήμος Ηγουμενίτσας είναι χρεωμένος 8 εκατομμύρια. ευρό από λαμογιές Οι μετανάστες φταίνε που πρώην δήμαρχος κόβει 7 χιλιάδες ευρό σε μπουζουξίδικο 'τα αστέρια' στη λουλουδού με τιμολόγιο του δήμου ενώ είναι ο ίδιος που έχει φάει 100.00 ευρό για το παγοδρόμιο που δεν έγινε ποτέ. Οι μετανάστες φταίνε που ο Καλαμάς νεκρώνεται από εργοστάσια λιπασμάτων ενώ τα προϊόντα του κάμπου είναι καρκινογόνα από το μολυσμένο νερό. Οι μετανάστες φταίνε για τη συγκέντρωση βαρέων μετάλλων στο λιμάνι της Ηγουμενίτσας δημιουργώντας μια καρκινογόνα βόμβα δίπλα στη πόλη. Οι μετανάστες φταίνε για τη κατασκευή καρκινο-χυτά στο Καρβουνάρι και τις αρπαχτές από τη κατασκευή τους κράτους, εργολάβων και δήμου Ηγουμενίτσας. Οι μετανάστες φταίνε για τα αίσχη που γίνονται στο δέλτα του Καλαμά που χτίζονται παράνομα και ψαρεύουν παράνομα. Οι μετανάστες φταίνε για τις δουλειές στο τελωνείο του λιμενικού με εμπόριο παράνομων τσιγάρων χρυσαφικών κολόνιες κτλ ενώ ο πρώην προϊστάμενος του τελωνείου γνωστό κομματόσκυλο και τσιράκι του Μπέζα, κυκλοφορεί ελεύθερος με τις αρπαχτές του έχοντας 14 ακίνητα, 2 αυτοκίνητα και αμέτρητα μετρητά στη τράπεζα. Και επειδή για όλα φταίνε οι μετανάστες οι μπάτσοι πήραν τη δικαιοσύνη στα χέρια τους δολοφονώντας τον Αριβάν, ξυλοφορτώνοντας συνέχεια μετανάστες, ρίχνοντας χημικά στο βουνό, φυλακίζοντας ανήλικα παιδιά στα κολαστήρια-κρατητήρια του λιμενικού, με υπόγεια κολαστήρια σαν αυτό της Παραμυθιάς πάντα σε συνεργασία με τον ρουφιάνο του ράδιο Ηγουμενίτσα, του διευθυντή του νοσοκομείου και του κέντρου υγείας και τα κομματόσκυλα ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ, ΝΔ και τα τρία γνωστά τσιράκια της χρυσής αυγής.
Κατά τ'άλλα η τουριστική περίοδος σας μάρανε, γαμώ τη δημοκρατία σας ,γαμώ!

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1302442

8 Ιουνίου 2011

Ισπανία: Χιλιάδες οικογένειες στο δρόμο μετά από εξώσεις

Στη φωτογραφία, η αστυνομία προχωρεί στην εκτέλεση των εξώσεων
170 οικογένειες σε μια ημέρα εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους επειδή δεν μπορούν να πληρώσουν την υποθήκη ή την ενοικίαση

Χιλιάδες οικογένειες έχουν εκδιωχθεί από τις εστίες τους κατά το πρώτο τρίμηνο. Η φτώχεια εξακολουθεί να κινείται αμείλικτα.

Ο αριθμός των εκτοξεύσεων εξώσεις κατοικιών για αποκλεισμό ή την μη πληρωμή του μισθώματος, αυξήθηκαν κατά 36,3% σε όλη την Ισπανία κατά το πρώτο τρίμηνο του τρέχοντος έτους σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του προηγούμενου έτους. Σε απόλυτες τιμές ανήλθε σε 15.491 περιπτώσεις, που αντιπροσωπεύουν το νέο ρεκόρ από το 2008.

http://www.insurgente.org/index.php?option=com_content&view=article&id=7525:170-familias-por-dia-son-desahuciadas-de-sus-casas-por-no-poder-pagar-ni-la-hipoteca-ni-el-alquiler&catid=92:economia&Itemid=537

27 Μαΐου 2011

Το 1/3 της παγκόσμιας παραγωγής τροφίμων καταλήγει σε χωματερές!


Άρθρο της Ηλέκτρας Κλείτσα

Πως γίνεται το ένα έκτο (1/6) σχεδόν του πληθυσμού του πλανήτη (γύρω στο 1 δις άνθρωποι) να λιμοκτονεί, ο μισός πλανήτης, (τρία δις άνθρωποι), να ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας (εισόδημα κάτω από περίπου 40€ το μήνα!) και ταυτόχρονα το ένα τρίτο της παγκόσμιας παραγωγής τροφίμων να καταλήγει στα σκουπίδια;

Κι όμως γίνεται! Πρόσφατη έκθεση του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ (FAO) αποτυπώνει σε όλη του την έκταση τον απόλυτο παραλογισμό με τον οποίο λειτουργεί η παγκόσμια αγορά ειδών διατροφής.

Σύμφωνα με την έρευνα του FAO κάθε χρόνο 1,3 δισεκατομμύρια τόνοι τροφίμων (το 1/3 της συνολικής παραγωγής) καταλήγουν στα σκουπίδια! Αυτό συμβαίνει την ίδια στιγμή που η συνολική παραγωγή ειδών διατροφής των χωρών της υποσαχάριας Αφρικής, ανέρχεται σε 230 εκατομμύρια τόνους.

Οι εταιρείες των τροφίμων δεν ασχολούνται με αυτό το πρόβλημα – δεν τις ενδιαφέρει. Αυτό που τις ενδιαφέρει είναι η περαιτέρω αύξηση της παραγωγής τροφίμων, γιατί από εκεί αντλούν τα κέρδη τους.

Για τις πολυεθνικές των τροφίμων το να ξεκινήσουν μια εκστρατεία για τον περιορισμό της σπατάλης και της καταστροφής των τροφίμων θα αποτελούσε την πιο παράλογη επιλογή. Για τις κοινωνίες του πλανήτη όμως, η πολιτική των πολυεθνικών που θέλουν να παράγονται όλο και περισσότερα τρόφιμα κι ας καταλήγουν στα σκουπίδια, είναι ο απόλυτος παραλογισμός. Ιδιαίτερα όταν το περιβάλλον του πλανήτη εκπέμπει σήμα κινδύνου, λόγω της κατάχρησης (από αυτές τις ίδιες εταιρείες και τις κυβερνήσεις) των δυνατοτήτων που μας παρέχει η φύση. Κι ακόμα περισσότερο όταν στο όνομα της αύξησης της παραγωγής τροφίμων, για να αντιμετωπιστεί υποτίθεται η πείνα, οι πολυεθνικές στρέφονται στα μεταλλαγμένα τα οποία δεν αποτελούν τίποτε άλλο από τη μετατροπή των ανθρώπων σε πειραματόζωα, με συνέπειες που θα αποκαλυφθούν σε 10, 20, ή 30 χρόνια – όταν δηλαδή θα είναι πολύ αργά.

Το καζίνο των τροφίμων

Τα τελευταία χρόνια οι εταιρίες τροφίμων είδαν τα κέρδη τους να απογειώνονται. Το ίδιο ακριβώς συνέβη με τις τιμές των τροφίμων στην παγκόσμια αγορά. Μέσα στη διετία 2007-08 η τιμή του ρυζιού αυξήθηκε κατά 217%, του σιταριού 136%, του καλαμποκιού 125%1. Οι δικαιολογίες των πολυεθνικών τροφίμων, των παραγόντων της αγοράς και των κυβερνήσεων στην προσπάθειά τους να πείσουν ότι αυτά τα πράγματα είναι φυσιολογικά κι ότι δεν είναι οι ίδιοι υπεύθυνοι για τις στρατιές των πεινασμένων, ήταν λίγο – πολύ οι αναμενόμενες: οι ξηρασίες, η καταστροφή σοδειών, και γενικά μείωση της παραγωγής οδήγησαν στην αύξηση των τιμών.

Η αλήθεια είναι ότι αυτό που τις προκάλεσε, ήταν οι διάφοροι κερδοσκόποι, που τρομαγμένοι από την οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση που χτύπησε τις ΗΠΑ ξεκινώντας από τα στεγαστικά δάνεια εκείνη την περίοδο, έσπευσαν να βρουν πιο ασφαλείς τομείς για να “επενδύσουν” τα κεφάλαιά τους. Για την ακρίβεια, μεγάλα κερδοσκοπικά κεφάλαια που μέχρι τότε τζογάρονταν στην αγορά κατοικίας, έπεσαν στην αγορά τροφίμων, προκαλώντας την αλματώδη άνοδο των τιμών.

Καλλιστεία λαχανικών

Λίγα χρόνια μετά, οι τιμές των τροφίμων αλλά και ο αριθμός των ανθρώπων που υποσιτίζονται παγκόσμια εξακολουθούν να βρίσκονται στα ύψη, ενώ εκατομμύρια τόνοι τροφίμων καταλήγουν στις χωματερές. Είναι πλέον προφανές ότι το επιχείρημα περί «μείωσης της παραγωγής» ήταν άλλο ένα παραμύθι. Ωστόσο, για τους «σοφούς» των αγορών, η ευθύνη και πάλι βρίσκεται κάπου μακριά από τους ίδιους: Οι καταναλωτές στις ανεπτυγμένες χώρες, είναι υποτίθεται ασυνείδητοι και αγοράζουν πολύ μεγαλύτερες ποσότητες τροφίμων από αυτές που πραγματικά χρειάζονται. Έτσι τελικά τα τρόφιμα πετιούνται ενώ ένα μεγάλο κομμάτι του παγκόσμιου πληθυσμού πεινάει.

Στην πραγματικότητα βέβαια, (και πάλι σύμφωνα με στοιχεία του FAO) ένα πολύ σημαντικό ποσοστό των «άχρηστων» τροφίμων, όχι απλά δε φτάνει στο καλάθι του «άπληστου» καταναλωτή, αλλά ούτε καν στο ράφι του super market, γιατί δεν ανταποκρίνεται στις αισθητικές προδιαγραφές όσων αποφασίζουν τι μπορεί και τι δεν μπορεί να πωληθεί. Μια ντομάτα π.χ. οφείλει να είναι ολοστρόγγυλη και κατακόκκινη. Οτιδήποτε άλλο, από τη στιγμή που απομακρύνεται από το «πρότυπο», δεν αξίζει ούτε καν να χαριστεί, ή να γίνει λίπασμα. Μια μόνο θέση του αξίζει: ο κάδος των σκουπιδιών!

Έτσι για παράδειγμα, οι πατάτες που καλλιεργούνται στο ίδιο χωράφι, που έχουν όλες την ίδια θρεπτική αξία, την ίδια γεύση και είναι εξίσου ασφαλείς (ή εξίσου επικίνδυνες), μπορεί να έχουν εντελώς διαφορετική κατάληξη. Αυτές που είναι καλοσχηματισμένες, μεσαίου μεγέθους, χωρίς σημάδια, θα πωληθούν, ενώ οι πολύ μεγάλες, οι πολύ μικρές, οι στραβοχυμένες θα πάνε με συνοπτικές διαδικασίες στο καλάθι των αχρήστων.

Ο απόλυτος παραλογισμός

Και για να ολοκληρωθεί η παράνοια, την ώρα που συμβαίνουν όλα τα πιο πάνω, τεράστιες δασικές εκτάσεις αποψιλώνονται, ώστε να μετατραπούν σε χωράφια για την καλλιέργεια φυτών που προορίζονται για την παραγωγή βιοκαυσίμων. Στη Βραζιλία για παράδειγμα, ένα πολύ σημαντικό ποσοστό των αερίων του θερμοκηπίου παράγεται από την καύση δασικών εκτάσεων του Αμαζονίου για το σκοπό αυτό, ενώ σύμφωνα με εκτιμήσεις του ΟΟΣΑ και του FAO το 2007, η εξάπλωση της βιομηχανίας βιοκαυσίμων είναι από μόνη της αρκετή για να παραμείνουν οι τιμές των τροφίμων σε ψηλά επίπεδα για τουλάχιστον μια δεκαετία.

Όσο τα τρόφιμα αποτελούν αντικείμενο κερδοσκοπίας, όσο οι αγορές και τα χρηματιστήρια μπορούν να παίζουν με τις τιμές των αγροτικών προϊόντων, όσο τα κριτήρια για το τι μπορεί και τι δεν μπορεί να φτάσει στο πιάτο μας δεν είναι η ασφάλεια ή η θρεπτική του αξία, αλλά το κατά πόσο ανταποκρίνεται σε ένα πολύ συγκεκριμένο μοντέλο που να υπηρετεί καλύτερα την κερδοσκοπία των πολυεθνικών των τροφίμων, τόσο ο παραλογισμός θα διαιωνίζεται.

___________________________
1 Σαν αποτέλεσμα το 2008 πάνω από 30 χώρες του κόσμου συγκλονίστηκαν από εξεγέρσεις με νεκρούς και τραυματίες, με αφορμή την αύξηση της τιμής του ψωμιού και άλλων ειδών πρώτης ανάγκης.

http://green-attack.blogspot.com/2011/05/13.html

18 Μαΐου 2011

Η γυναίκα καιγόταν και οι Ελληνάρες την έκλεβαν - Εξάρχεια, Σάββατο 14 Μαΐου

Η γυναίκα καιγόταν και οι Ελληνάρες την κλέβανε (Εξάρχεια, Σάββατο 14 Μαΐου)
Γωνία Καλλιδρομίου και Χ. Τρικούπη, υπάρχει ένα παλιό και γνωστό καφενείο «Η Μουριά» που χρόνια τώρα, κυρίως τα Σάββατα, μαζεύει κόσμο υποτίθεται με άποψη, ή τουλάχιστον έτσι φαίνεται. Εγώ συχνά πυκνά κατεβαίνω εκεί, γιατί επιπλέον μπροστά στη «Μουριά» και σε όλο το μήκος της Καλλιδρομίου, γίνεται και μια απ’ τις καλύτερες και μεγαλύτερες Λαϊκές με μπόλικη πραμάτια και πολύ κόσμο, κι εμένα κάτι τέτοια να πω τη μαύρη μου αλήθεια μ’ αρέσουνε. Έτσι, λοιπόν, αυτό το Σάββατο αποφάσισα να κατέβω.
Ήταν περίπου 12.30, όταν ανεβαίνοντας τη Χ. Τρικούπη και βρισκόμενος στο ύψος του πεζόδρομου της Μεθώνης, κάπου 50 μέτρα πριν την Καλλιδρομίου, ακούω μια τρομερή έκρηξη, με φλόγες, καπνό και φωνές. Πλησιάζοντας, βλέπω μια μηχανή πεσμένη στο ρείθρο του πεζοδρομίου μπροστά στο καφενείο, λαμπαδιασμένη, κι η φωτιά από την έκρηξη να κατευθύνεται προς τους γωνιακούς ανθοπώλες, καίγοντας ανθρώπους και τέντες.
Χώθηκα γρήγορα μες στο καφενείο, όπου από μιαν άκρη κοίταζα έντρομος τον απέναντι ψαρά και τον κρεοπώλη, να προσπαθούν με ντενεκέδες γεμάτους νερό, να σώσουν τους ανθρώπους που καίγονταν, ενώ κάποιοι άλλοι με λάστιχα «πότιζαν» τη μηχανή που εξακολουθούσε να καπνίζει, (με το σωληνάκι της βενζίνης τραβηγμένο!) και τις τέντες, που φλεγόμενες είχαν πέσει πάνω στο σωρό απ’ τα καμένα γλαστράκια και λουλούδια.
Ένα νοσοκομειακό ήρθε «κελαηδώντας», έβαλαν μέσα μια γυναίκα που θα έπρεπε να ‘ταν η ανθοπώλης της γωνίας, κι έναν άντρα, αλλά αυτόν σε κατάσταση τραγική. Τους πήρε και τους δυο κι έφυγε. Από κοντά έφυγε κι η Πυροσβεστική. Οι κουκουλοφόροι προ πολλού είχαν πετάξει τις κουκούλες στον πεζόδρομο της Μεθώνης κι είχαν εξαφανιστεί. Κι ενώ η υπόλοιπη Λαϊκή στο βάθος ξανάβρισκε το ρυθμό της, με τα ΜΑΤ ακίνητα – αυτοί δε φύγανε – στραμμένα προς τα ντουβάρια των σπιτιών, όπως κάνουν και στα γήπεδα που κοιτάνε τις κερκίδες, μια νέα λάμψη ήρθε να φωτίσει το παράξενο αυτό τοπίο αλλά αυτή τη φορά ήταν «η φλόγα της Ελληνικής λεβεντιάς». Η αφύπνιση του Νεοέλληνα.
Ούτε αλλοδαποί ούτε μετανάστες. Έλληνες ήταν. Γνήσιοι Αθηναίοι πολίτες, που άρχισαν δειλά – δειλά να προχωράνε κάνοντας κύκλο γύρω απ’ το σωρό με τα πεταμένα γλαστράκια και τα μισοκαμένα λουλούδια της γυναίκας που ‘φυγε με τ’ ασθενοφόρο. Κοίταζαν γύρω αν τους βλέπουν, κοιτιόντουσαν και μεταξύ τους κάνοντας νοήματα του στυλ «…πάρε εσύ πρώτος!… Όχι, εσύ καλύτερα…!» κι άρχισαν δήθεν αδιάφορα να πλησιάζουν, άλλοι διαλέγοντας τα καλά κι άλλοι κλωτσώντας και παραμερίζοντας τα καμένα, μέχρι που στο τέλος φεύγανε και ξανάρχονταν απροκάλυπτα και ξεδιάντροπα, φέρνοντας ολόκληρα καφάσια που τα γέμιζαν και τα ξαναγέμιζαν με γλαστράκια και λουλούδια, σαν τα όρνια που ορμάνε από ψηλά ν’ αρπάξουν ό,τι προλάβουν ν’ αρπάξουν απ’ το ψοφίμι.
Με ποιόν να είμαι;… «Αυτό το μεσημέρι, παρέμεινα εις τα όρη».

http://www.aixmi.gr/index.php/h-gynaika-kaigotan-oi-ellhnares-thn-klevan/

17 Μαΐου 2011

Fela Kuti - music is the weapon

Αναμνήσεις ενός μεγάλου μουσικού ήρωα, ενός απελευθερωμένου και εκσυγχρονιστικού πολιτικού αντάρτη, που αφιέρωσε τη ζωή του και το πνεύμα του στο δοκιμαζόμενο λαό της Νιγηρίας. Μουσική εξέλιξη, πολιτικός στίχος, αντίρρηση, αντίληψη και κοινωνική συνείδηση, όπλα ιδανικά και απαραβίαστα.



Ήρωας επί σκηνής
Γεννημένος στη Νιγηρία το 1938, ο Fela Kuti θεωρείται ένας από τους πιο ταλαντούχους καλλιτέχνες στη μουσική ιστορία της Αφρικής.
Τραγουδιστής, στιχουργός, τρομπετίστας, σαξοφωνίστας και γενικά ένα ανήσυχο πνεύμα που άφησε τη δική του σφραγίδα ως ένας μεγάλος μουσικός επαναστάτης. Αλλά πάνω απ’όλα, ο Kuti ήταν ένας αυθεντικός ρήτορας και πολιτικός. Μέσα από τη μουσική και τον στίχο του κατάφερνε να περνάει μηνύματα αφύπνισης, οργής και αντίδρασης, δίνοντας στο λαό του τη σιγουριά ότι μπορεί να υπάρξει λύση, μπορεί να υπάρξει αντίδοτο στην παρακμή κι όλα αυτά σε μια χώρα όπου η ελπίδα αποτελούσε μια σπάνια πολυτέλεια.

Κάθε στίχος του μια διαμαρτυρία και κάθε νότα μια παρακίνηση. Μέσα από jazz, funk και παραδοσιακό Αφρικανικό beat, ο Kuti ερμήνευε με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο τις πολιτικές του απόψεις, την ιδεολογία και την αμέριστη αγάπη που έτρεφε για το λαό του.
Γεννημένος από γονείς της φυλής Yoruba, ο Kuti έμαθε από νωρίς να μάχεται για τα δικαιώματα των ταλαιπωρημένων ανδρών και γυναικών σε ένα σκληρό και αδιάλλακτο καθεστώς και σε μια εποχή όπου ο λαός της Νιγηρίας διψούσε για έναν ήρωα.

Μουσική και Πάνθηρες
To 1958 o Fela εστάλη στο Λονδίνο για να σπουδάσει φαρμακευτική, όπου όμως ματαίωσε τα σχέδια των γονιών του αποφασίζοντας να σπουδάσει μουσική στο Trinity College of Music. Εκεί δημιούργησε το πρώτο μουσικό του σχήμα, τους Koola Lobitos, παίζοντας σε ρυθμούς Afrobeat, σε ένα μοναδικό μουσικό πάντρεμα Αμερικανικής jazz και Αφρικανικού beat. Το 1961 παντρεύεται την πρώτη του γυναίκα, Remilekun Taylor (Remi) όπου αποκτούν 3 παιδιά. Λίγα χρόνια αργότερα ο Fela θα βρεθεί με την μπάντα του στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου και ανακάλυψε το κίνημα Black Power, την ισχυρή και εκρηκτική ιδεολογία των Μαύρων Πάνθηρων που στιγμάτισε τον Fela, επηρεάζοντας τη μουσική και την πολιτική του ιδεολογία για το υπόλοιπο της ζωής του.

Επιστρέφοντας στη Νιγηρία το 1970, ιδρύει την εταιρία Kalakuta Republic, στούντιο ηχογραφήσεων αλλά και μια μορφή κοινότητας για τα μέλη της οικογένειάς του και του συγκροτήματος, που αποτελούντο από μουσικούς, τραγουδίστριες και χορεύτριες απίστευτης ομορφιάς και χορευτικής κίνησης, ξεκινώντας από κει και έπειτα μια τρελή ανοδική πορεία προς την επιτυχία και δημιουργώντας ένα θρύλο γύρω από το όνομά του. Το 1977 κυκλοφόρησε το άλμπουμ “Zombie”, ένα άλμπουμ άμεσα απευθυνόμενο στα πρόσωπα των εξαπατημένων στρατιωτών της Νιγηρίας, που χάνουν τον εαυτό τους, υπακούοντας στις σκοτεινές διαταγές διεφθαρμένων στρατηγών και πολιτικών. Η αναπάντεχη επιτυχία του άλμπουμ έμελλε να εξοργίσει την κυβέρνηση σε τέτοιο βαθμό, όπου ξεκίνησε μια σειρά επιθέσεων κατά του Fela, προσπαθώντας διακαώς να διασύρουν το όνομά του με οποιοδήποτε κόστος.

Αδιαλλαξία εκ κυβερνήσεως
Το πιο συγκλονιστικό γεγονός στη ζωή του Fela, αυτό που τον ώθησε ακόμα περισσότερο να επαναστατήσει γεμίζοντας τον με απέχθεια απέναντι στη βαρβαρότητα της τότε κυβέρνησης, ήταν το 1977, όταν Νιγηριανοί στρατιώτες, κάτω από τις διαταγές ενός στρατηγού ονόματι Obasanjo, εισέβαλαν στο σπίτι του Fela, βασάνισαν και κακοποίησαν τον ίδιο και την οικογένειά του, βίασαν τις γυναίκες και πέταξαν την ηλικιωμένη μητέρα του από το παράθυρο, με αποτέλεσμα να υποκύψει αργότερα στα τραύματά της. Επίσης, έκαψαν την εταιρία και το στούντιο, καταστρέφοντας ολοσχερώς το μουσικό εξοπλισμό και τις ηχογραφήσεις τους συγκροτήματος. Η κίνηση αυτή της κυβέρνησης να του κλείσει το στόμα φοβούμενη τη μεγάλη δημοτικότητά του, είχε ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που αναμενόταν. Ο Fela δεν έδειξε αδυναμία, δεν έδειξε φόβο ούτε και υποχώρησε στα πιστεύω του. Απλά δίπλα στην οργή προστέθηκε η αίσθηση της απότομης ωρίμανσης και “ενηλικίωσης” ενός αιώνιου εφήβου όπως ήταν ο Fela. Το 1978 προβαίνει σε μια αυθόρμητη και αμφιλεγόμενη πράξη ενάντια στο απεχθές κατεστημένο, αποφασίζοντας να παντρευτεί και τις 27 χορεύτριες και τραγουδίστριες της μπάντας, μαρκάροντας έτσι την επέτειο εισβολής του στρατού στην κοινότητα του.

Με την επανάσταση του 1979, όπου ο λαός πήρε την εξουσία στα χέρια του, ο Kuti ξεκίνησε τη δική του πολιτική καμπάνια με το κόμμα “MOVEMENT OF THE PEOPLE” (ΜΟP). Το στρατιωτικό καθεστώς ήρθε ξανά στην εξουσία το 1983, όπου την ίδια χρονιά ο Kuti συνελήφθη και καταδικάστηκε σε 5 χρόνια φυλάκιση. Απελευθερώθηκε το 1986, τρία χρόνια αργότερα, όταν και πάλι άλλαξε η κυβέρνηση.

Ο Fela συνέχισε να κυκλοφορεί άλμπουμ αλλάζοντας για άλλη μια φορά το όνομα της μπάντας σε Egypt 80, κάνοντας άφθονες πετυχημένες περιοδείες σε Ευρώπη και Αμερική, εξακολουθώντας ταυτόχρονα να είναι πολιτικά ενεργός. Το 1986, συμμετείχε στη συναυλία της Διεθνούς Αμνηστείας στο New Jersey, παρέα με τον Bono, τον Carlos Santana και τους Neville Brothers.




Η αρχή του τέλους
Από το 1990 και μετά ο Fela σταμάτησε να κυκλοφορεί άλμπουμ και αποσύρθηκε σε μια πιο ήρεμη ζωή, με τις φήμες να πληθαίνουν ότι πάσχει από μια σοβαρή και ανίατη ασθένεια στην οποία αρνιόταν οποιαδήποτε ιατρική βοήθεια. Το ΑΙDS, το οποίο είχε πάρει τερατώδεις διαστάσεις τη δεκαετία του ’90 είχε χτυπήσει και τη δική του πόρτα. Το 1997 υπέκυψε στην ασθένεια, αφήνοντας πίσω του πάνω από 80 μουσικά άλμπουμ, συνεντεύξεις και αναμνήσεις από έναν μεγάλο μουσικό ήρωα, έναν απελευθερωμένο και εκσυγχρονιστικό πολιτικό, που αφιέρωσε τη ζωή του και το πνεύμα του στο δοκιμαζόμενο λαό της Νιγηρίας.

Χωρίς να διαθέτει ουτοπιστικές απαιτήσεις, γνωρίζοντας καλά ότι ο κόσμος δεν μπορεί να αλλάξει σε μια μέρα, ο Fela κατόρθωνε έτσι ταπεινά και περήφανα να προσφέρει την ψυχή του μέσα από τη μουσική, κάνοντας τον κόσμο να χαμογελά και να χορεύει, ξυπνώντας αρχέγονα ένστικτα και μακρινές αναμνήσεις μιας ενωμένης φυλής.


http://www.asante.gr/stiles/2009-08-28-14-04-22/31-2009-08-31-10-42-47/536-felakuti.html

7 Μαΐου 2011

Καλώς ήρθατε στο μεσαίωνα .."Οι συζητήσεις για το sex δεν έχουν θέση στα πανεπιστήμια"

"Οι συζητήσεις για το sex δεν έχουν θέση στα πανεπιστήμια" δήλωσε ο πρύτανης του
πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ... πουριτανοί ξέρουμε τι κάνετε τα βράδια ...

5 Μαΐου 2011

Η κοινωνία είναι κάπως έτσι...


Ο φτωχός δουλεύει
Ο πλούσιος τον εκμεταλλεύεται
Ο στρατιωτικός φυλάει και τους δυο
Ο φορολογούμενος πληρώνει και για τους τρεις
Ο μπαγαμπόντης ξεκουράζεται και για τους τέσσερις
Ο μπεκρούλιακας πίνει και για τους πέντε
Ο τραπεζίτης καταχράται και τους έξι
Ο δικηγόρος κοροϊδεύει και τους επτά
Ο γιατρός σκοτώνει και τους οκτώ
Ο νεκροθάφτης θάβει και τους εννέα
Ο πολιτικός ζει στις πλάτες και των δέκα...


Όταν ο Βέγγος έπαιξε μπάλα


Στις 20 Μαρτίου του 1978 διεξήχθη στο ιστορικό γήπεδο της ΑΕΚ ένα φιλικό παιχνίδι ανάμεσα σε Ηθοποιούς και Δημοσιογράφους. Η αναμέτρηση πραγματοποιήθηκε για την ενίσχυση του ταμείου των καλλιτεχνών καθώς είχαν κατέβει σε απεργία λόγω της κόντρας τους με τη κρατική τηλεόραση η οποία δεν τους αναγνώριζε τα πνευματικά δικαιώματα.

Η "Αθλητική Ηχώ" μάλιστα φιλοξενούσε την προηγούμενη μέρα δηλώσεις του Θανάση στις οποίες "απειλούσε" ευθέως τους αντιπάλους με το δυνατό του όπλο... τα γρήγορα του πόδια! "Θα τους σκάσω στο τρέξιμο και θα βάλω δύο γκολ" ήταν η χαρακτηριστική ατάκα του.

Την επομένη μέρα ο Βέγγος πέρασε στο παιχνίδι στο δεύτερο ημίχρονο προκαλώντας ντελίριο στους 40.000 φιλάθλους στις εξέδρες, όπως βλέπετε και στο χαρακτηριστικό πρωτοσέλιδο. Μάλιστα οι δηλώσεις του ήταν προφητικές καθώς σκόραρε 2 τέρματα από το σημείο του πέναλτι σε ένα ματς στο οποίο οι Δημοσιογράφοι επικράτησαν με 5-3.


Στη συνέχεια δέχθηκε την κίτρινη κάρτα από τον διαιτητή Ζλατάνο τον οποίο ήθελε να... "λιντσάρει" ο κόσμος για αυτήν την απόφαση του. Ο ίδιος όμως φρόντισε να "ηρεμήσει" το πλήθος και αφού υποκλίθηκε στον ρέφερι, έκανε δύο βήματα πίσω και σήκωσε τα χέρια ψηλά!

Λίγο αργότερα θα περάσει η Δέσποινα Στυλιανοπούλου στη θέση του αλλά ο αγώνας δεν γίνεται να συνεχιστεί καθώς οι εκδηλώσεις λατρείας για τον Θανάση είναι μοναδικές. Ο Γιάννης Αργυρίου γράφει χαρακτηριστικά στην "Ηχώ":

"Ο Βέγγος γίνεται αλλαγή αλλά το παιχνίδι δεν γίνεται να συνεχισθεί. Δεν είναι δυνατόν να συνεχισθεί. Γύρω από τον αγωνιστικό χώρο βρίσκονται 5.000 θεατές που σε κάθε διακοπή προσπαθούν να μπουν μέσα.

Αυτό κάνουν και τώρα που ο Βέγγος αποχωρεί χαιρετώντας τα πλήθη σαν τον μεγάλο μπαλαδόρο που αναγκαστικά εκγκαταλείπει. Ο Ζλατάνος αναγκάζεται να σφυρίξει τη λήξη του αγώνος δίνοντας έτσι τέλος και στο ασταμάτητο γέλιο".

Φυσικά μετά το τέλος του φιλικού, ο Θανάσης συνέχισε το ρεσιτάλ με τον μοναδικό του τρόπο. Αρχικά πήγε από τα αποδυτήρια των δημοσιογράφων και αφού άνοιξε την πόρτα τους είπε: "Καλοί μου άνθρωποι, συγνώμη αν σας κούρασα"!

Αργότερα στις... καθιερωμένες δηλώσεις τόνισε: "Ναι μωρέ... βρίσκομαι σε τρομερή φόρμα. Σκέφτομαι φέτος να κάνω μεταγραφή. Άλλωστε έχω προτάσεις από το εξωτερικό. Θα προτιμήσω ελληνική ομάδα, διότι έχει ωραία θάλασσα και άλλα"!

http://www.sport24.gr/football/ellada/otan_o_veggos_magepse_ws_podosfairisths.851558.html

12 Απριλίου 2011

6:00 το πρωί Πάτρα Απρίλιος 2011 - Ψάχνοντας για.. Πρόνοια


Παίρνω το μηχανάκι και έναν καφέ και πηγαίνω στο γραφείο της Πρόνοιας, εκεί πίσω από τη ... δικαιοσύνη, στην Κανάρη. Χρειάζομαι επειγόντως ένα βιβλιάριο υγείας για να κάνω εξετάσεις και επέμβαση, στο κρατικό νοσοκομείο, στους δυο φρονιμίτες που σπρώχνουν τους κάτω τραπεζίτες μου, και με τυραννούν την τελευταία βδομάδα.

Το ΙΚΑ δεν μπόρεσα να το βγάλω φέτος, δουλειά δεν υπάρχει και τα ένσημα δεν έφταναν για τη θεώρηση του και η μόνη λύση για να κάνω την επέμβαση, ήταν αυτή της Πρόνοιας.

Ακόμα δεν είχε φέξει. Είχα πάει άλλες 2 φορές για να καταθέσω τα χαρτιά μου, αλλά ποτέ δεν είχα βρει χαρτάκι με νούμερο, οπότε αποφάσισα να πάω πρώτος. Από ότι ειχα ακούσει τις προηγούμενες φορές, τα χαρτάκια, με τα γραμμένα με μπλε μαρκαδόρο νούμερα, που είναι καρφωμένα (κυριολεκτικά) δίπλα από την πόρτα του γραφείου στον 3ο, ήταν δυσεύρετα. Η πόρτα του κτηρίου ήταν κλειστή και περίμενα απ'έξω. Έρχονται και δυο άλλοι, ένας 70αρης συνταξιούχος για υπόθεση άλλου και ένας συνάδελφος γύρω στα 50 πατέρας 2 παιδιών, χωρίς μεροκάματο και σακάτης. Ο νεώτερος μου λέει πως θέλει να πάρει το βιβλιάριο για να κανει εγχείρηση στα πόδια. Τα κοκάλα στα γόνατα, μετά από τενεκέδες, τσιμέντα και σκαλωσιές, δεν άντεξαν και τρίβονται μεταξύ τους. Μου δείχνει τα πρησμένα πόδια του. Μου λένε πως τα χαρτάκια είναι καμιά 20ριά και ότι οι υπάλληλοι κατά τις 12 παρά... την κάνουν. Έρχεται και άλλος ένας, βγάζουμε τη σειρά, ποιος είναι πρώτος και τέτοια. Περιμένοντας ο γηραιότερος μου λέει - οι ξένοι φταίνε που δεν έχουμε δουλειές και καλά μεροκάματα. Του λεω - μπάρμπα δεν φταίνε αυτοί, φταίνε τα κομματόσκυλα και οι εργατοπατέρες, αλλά και οι ίδιοι οι εργάτες, που όταν ήρθαν δεν πίεσαν ούτε τα αφεντικά να μη δίνουν μεροκάματα του κώλου και χωρίς ένσημα, αλλά και τους ίδιους τους μετανάστες να μπουν σε συνδικάτα για να απαιτήσουμε όλοι μαζί πλαφόν στα μεροκάματα, έτσι και εμείς θα είχαμε μια πιο αξιοπρεπή ζωή και εσύ θα έπαιρνες για μια δουλειά έναν καλό, στην τέχνη του, εργάτη και όχι εναν φθηνό. Πολλά θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει, ακόμα και ταμείο υποστήριξης νέων εργατών, μέχρι να μπουν σε δουλειά, για μην τους εκμεταλλεύονται...

Δεν γίνονται αυτά, απαντάει.

Στο εξωτερικό έγιναν, του λέω, Γερμάνια, Αμερική.

Καλά τα λέει, φωνάζει ο συνάδελφος, ξέρω εργολάβο που είχε και 80 αλβανούς, τον ήξερα χρόνια, αυτός κονόμησε και εμείς στη διπλανή πόρτα παθαίνουμε.

Κονόμησε από το αίμα των άλλων, σκέφτομαι.

Έρχεται η πρώτη υπάλληλος, ανοίγει αλλά δεν είναι του γραφείου. Περιμένουμε, μαζεύονται κι άλλοι.
Ήταν όλοι εκεί για να πάρουν το βιβλιάριο, απογοητεύτηκα όταν άκουσα πως έχουν κάνει τα χαρτιά τους από το Δεκέμβρη, τον Ιανουάριο, ακόμα και το Νοέμβρη! και δεν είχαν εγκριθεί ακόμα. Δεν είχαν, λέει, επιτροπές. Μια δεν πήγαινε ο εφοριακός να ελέγξει τα Ε9 των αιτήσεων, μια δεν είχαν πληρωθεί και δεν εμφανιζόταν κανένας και οι αιτήσεις μένανε εκεί, στο ράφι. Πάνω στη συζήτηση μπαίνει μια υπάλληλος με φραπέ, ούτε αυτή ήταν του 3ου, δεν μας κοιτάει καν και δεν λέει ούτε καλημέρα. Από παιδί ήθελα αντί για καλημέρα σε τέτοια άτομα να έσκαγα μια μπούνια στο μάτι τους, αλλά κρατιόμουν.
Αναρωτιέμαι γιατί δεν είναι εκεί κανένας να καταθέσει χαρτιά και όλοι θέλουν να παραλάβουν την ασφάλεια. Και γρήγορα έρχεται η απάντηση "σήμερα είναι η μέρα των παραλαβών των θεωρημένων από την επιτροπή βιβλιαρίων, δε δέχονται αιτήσεις".
Να σημειώσω πως το γραφείο που ουσιαστικά κάνει όλη τη δουλειά, που δέχεται δηλαδή τον κόσμο, έχει μια υπάλληλο και έναν βοηθό.
Όπως είναι φυσικό, αρχίζω τα καντήλια. Δεν είχα δει μια φωτοτυπία κολλημένη στο τοίχο του 3ου ορόφου. Προφανώς κάποιος είχε ακουμπήσει τη πλάτη του, εκεί στο διάδρομο με τα δυο μικρά παγκάκια και τον κόσμο να συνωστίζεται μέχρι και τη σκάλα.
Φεύγω απογοητευμένος, έχει πάει 8 και δεν έχει φανεί κανένας υπάλληλος της Πρόνοιας.
Το γραφείο ανοίγει στις 9, αλλά τα χαρτάκια τα καρφώνουν σε μια πρόκα νωρίτερα.
Γαμώ τα χαρτάκια, σκέφτομαι, αλλά μια σουβλιά στον κάτω δεξιά τραπεζίτη μου επισημαίνει πως και αύριο το πρωί πρέπει να είμαι με εδώ, στην Κανάρη, στην ..σκιά της δικαιοσύνης, ζητώντας πρόνοια από ένα σύστημα που αναπαράγει ανθρώπους δεύτερης, τρίτης και τετάρτης κατηγορίας.

Οικοδόμος


Υ.Γ : πολλές σουβλιές στους τραπεζίτες





8 Απριλίου 2011

Η ψυχική νόσος δεν είναι μεταδοτική - Η Προκατάληψη είναι!

Ο Σύλλογος για την Ψυχική Υγεία-ΣΟΨΥ Πάτρας σε συνεργασία με την Πολυφωνική Χορωδία Πάτρας διοργανώνει συναυλία το Σάββατο 16 Απριλίου 2011 και ώρα 21.00μ.μ. στο Συνεδριακό και Πολιτιστικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Πατρών. Τα έσοδα θα διατεθούν για τους σκοπούς του Σ.Ο.Ψ.Υ Πάτρας
Χορηγός Εκδήλωσης είναι ο Οργανισμός Λιμένος Πατρών. Η εκδήλωση τελεί υπό την αιγίδα του Πανεπιστημίου Πατρών.

Διάθεση Προσκλήσεων

- Σύλλογος για την Ψυχική Υγεία-ΣΟΨΥ Πάτρας, Σισίνης 6, τηλ. 2610 621273, 6977 452647
- ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΗ ΧΟΡΩΔΙΑ ΠΑΤΡΩΝ, τηλ. 2610 279679 , 2610 222248
- Discover-Παπασωτηρίου, Πατρέως 30, τηλ. 2610 624976, 2610 624918
- Musical-Φωκάς, Ερμού 45, τηλ. 2610 620222


Οι άνθρωποι με ψυχιατρική εμπειρία και οι οικογένειες τους σας περιμένουμε όλους και όλες να στηρίξετε την προσπάθεια μας για ισοτιμία, αξιοπρέπεια και κοινωνική επανένταξη σε μια κοινωνία αλληλεγγύης και ανθρωπιάς.

Σύλλογος για την Ψυχική Υγεία Πάτρας (ΣΟ.Ψ.Υ ΠΑΤΡΑΣ)
Σισσίνη 6 - Τ.Κ. 262 25, ΠΑΤΡΑ

τηλ. 2610-621.273, 6977.452 647
www.sopsipatron.gr

Σύλλογος για την Ψυχική Υγεία (ΣΟΨΥ) Πάτρας

16 Μαρτίου 2011

Στο σκληρό πρόσωπο της κρατικής εξουσίας αναφέρετε ο Μ. Ρασούλης στην τελευταία του επιστολή

Το σκληρό πρόσωπο της κρατικής εξουσίας, που από τα νιάτα του πολεμούσε μέσα από τους στίχους του, τελικά φαίνεται ότι ήταν και αυτό που σκότωσε τον Μανώλη Ρασούλη. Η κοινή γνώμη παραμένει συγκλονισμένη από την απώλεια του μεγάλου στιχουργού, που σκέπασε το απόγευμα της Τρίτης η αττική γη. Ακόμα πιο πολύ όμως, συγκλονίζει η τελευταία επιστολή του, στην οποία εκφράζει ανοιχτά τα παράπονά του για τους φορείς της πολιτείας. Ούτε λίγο ούτε πολύ ο Ρασούλης καταγγέλλει την απόλυσή του από την ΕΡΤ πριν λίγες εβδομάδες, όπου διατηρούσε επί χρόνια εκπομπή στο κρατικό ραδιόφωνο. «Με πέταξαν στον κάδο» σχολιάζει ο ίδιος, ενώ κυρίως δηλώνει ότι στεναχωρήθηκε με τον τρόπο που έγινε αυτό.

«Αντί ν’ ακούν εµάς, που περάσαµε από 40 κύµατα και να µαθαίνουν, µόλις πήραν το σκήπτρο άρχισαν µε τη γνωστή εµπάθεια, απάθεια και αµάθεια τις εκκαθαρίσεις. Νοµίζω ότι µέσα στο γενικό και αποδεδειγµένο µπάχαλο, τέτοιες ανόητες εξουσιαστικότητες είναι καταδικασµένες και τιµωρητέες», σχολιάζει ο Μανώλης Ρασούλης σχετικά με την αποπομπή του από το κρατικό ραδιόφωνο της ΝΕΤ.

Και προσθέτει, περιγράφοντας το δράμα το οποίο ζούσε – και το οποίο δικαιολογεί σε κάποιο βαθμό για ποιον λόγο βρίσκονταν επί δέκα μέρες νεκρός στο σπίτι του αλλά κανένας δεν τον είχε αναζητήσει: «Είµαι άνεργος και αχρήµατος και ηλικιωµένος. ∆εν έχω να πληρώνω ούτε και το νοίκι µου. (...) Σύνταξη δεν έχω πάρει ακόµα. Ευελπιστώ. Κι όπως ξέρεις, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία».

Τελικά η ελπίδα του Ρασούλη πέθανε, μαζί με τον ίδιο. Στην... ψάθα. Έμεινε όμως πίσω αυτή η συγκλονιστική επιστολή του. Ένα γράμμα το οποίο είχε παραδώσει ο κορυφαίος στιχουργός πριν ένα μήνα στον Λευτέρη Παπαδόπουλο - και ο τελευταίος δημοσίευσε απόσπασμά του στην στήλη «Ματιές» που διατηρεί στη «Νέα». Διαβάστε το, καθώς μέσα από τις γραµµές του, βγαίνει η αγωνία του και η στενοχώρια του:

«Αρτι αφιχθείς από την Αυστραλία, όπου πήγα για έναν µήνα ν’ αλλάξω παραστάσεις, να πάρω µια ανάσα γιατί µοιάζω µε µωρό στη φωτιά και αρχαία σκουριά, µε όλα τούτα τα τεκταινόµενα εγχωρίως, πληροφορήθηκα ότι οι ιθύνοντες µου έκοψαν την εκποµπή που είχα στο Α’ πρόγραµµα του ραδιοφώνου (105,8) επί 6 χρόνια, κρατώντας τα µπόσικα στην κατιούσα.

Η αλήθεια είναι ότι στενοχωρήθηκα µε τον τρόπο που µε πέταξαν στον κάδο, γιατί βασικά είµαι ένας απ’ αυτούς που υποστηρίζουν τις αξίες. Είµαι άνεργος και αχρήµατος και ηλικιωµένος. Σύνταξη δεν έχω πάρει ακόµα. Ευελπιστώ. Κι όπως ξέρεις, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. ∆εν έχω, πάντως, να πληρώνω ούτε και το νοίκι µου. Εδιωξε και την κόρη µου, από το δηµοτικό Κανάλι 1 του Πειραιά, αµέσως µόλις βγήκε δήµαρχος ο µπασκετµπολίστας Φασούλας. Κι ας έκανε το χαρισµατικό και µορφωµένο κορίτσι επί 4 χρόνια εκποµπές πρότυπα. Είµαι στο κουρµπέτι και το ραδιοφωνικό 50 χρόνια και ξέρω τι είναι τι και ποιος είναι ποιος. Η αυτογνωσία µου είναι πολύ ενισχυµένη. Αντί ν’ ακούν εµάς, που περάσαµε από 40 κύµατα και να µαθαίνουν, µόλις πήραν το σκήπτρο άρχισαν µε τη γνωστή εµπάθεια, απάθεια και αµάθεια τις εκκαθαρίσεις.

Νοµίζω ότι µέσα στο γενικό και αποδεδειγµένο µπάχαλο, τέτοιες ανόητες εξουσιαστικότητες είναι καταδικασµένες και τιµωρητέες. Οποιος φοβάται τη γνώµη µου ή όποιος νοµίζει ότι είναι ανώτερος, ας βγει να µετρηθούµε στα φανερά. Η χώρα δεν αντέχει άλλο κυνισµό, σαχλαµάρα, µπαλαφάρα, αµάθεια και αρχοντοχωριατισµό. Το µικρό µου έργο δείχνει ότι είµαι πειθαρχηµένος στα κοινωνικά ιδεώδη και στην παραγωγή κοινωνικής και εθνικής συνείδησης. Ο υπουργός Πολιτισµού Τηλέµαχος Χυτήρης, ο Παπαδηµητρίου και ο Ταγµατάρχης µε ξέρουν χρόνια πολλά. Ποιος ιθύνων έβγαλε την απόφαση να µε διώξουν; Ας βγει να µας πει το σκεπτικό. Με το ίδιο σκεπτικό µε έδιωξαν το ‘84 και από την τότε ΥΕΝΕ∆, όταν είπα µια µαντινάδα που αφορούσε τον Κοσκωτά…».

Άραγε, τι να σκέπτονται τώρα ο Λάμπης Ταγματάρχης και οι ιθύνοντες του ραδιοφώνου της ΕΡΤ; Πολύ αργά...

http://www.madata.gr/diafora/showbiz/95822.html

Αρχειο αναρτησεων

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...