Η Μπαλάντα της φυλακής του Ρήντινγκ, το τελευταίο έργο του Όσκαρ Ουάιλντ

Η Μπαλάντα της φυλακής του Ρήντινγκ, το τελευταίο έργο του Όσκαρ Ουάιλντ, γράφτηκε μετά την έξοδό του από την φυλακή όπου παρέμεινε έγκλειστος από το Νοέμβριο του 1895 μέχρι τον Μάϊο του 1897 (για το “έγκλημα” του ότι ήταν ομοφυλόφιλος). Είναι εμπνευσμένο από την εμπειρία του συγγραφέα και αφιερωμένο στη μνήμη του κατάδικου C.T.W. που απαγχονίστηκε τον Ιούλιο του 1896 μέσα στη φυλακή.

Βγαίνοντας από τη φυλακή ο Όσκαρ Ουάιλντ εξουθενωμένος δεν βρήκε άλλη δύναμη παρά μόνο για να γράψει την «Μπαλάντα της φυλακής», κάνοντας έτσι ν’ αντηχήσουν για μια ακόμη φορά οι κραυγές απόγνωσης που βγαίνουν κάθε πρωί απ’ όλα τα κελιά. Το μόνο πράγμα που θα μπορούσε ακόμα να τον ενδιέφερε είναι οι κατάδικοι με τους οποίους μοιραζόνταν τον πόνο του.
Στις τελευταίες φράσεις του «De Profundis» ο Όσκαρ Ουάιλντ υπόσχεται ότι «η τέχνη μου θα ταυτίζεται απο δω και πέρα με τον πόνο». Η «Μπαλλάντα της φυλακής του Ρήντινγκ» αποτελεί την εκπλήρωση αυτής της υπόσχεσης.

Ποτέ δεν είδα άνθρωπο να κοιτάζει με τέτοιο πόθο τη
μικρή γωνιά του γαλάζιου, που οι κατάδικοι ονομάζουν ουρανό...

Κι όμως. Κάθε άνθρωπος σκοτώνει ό,τι αγαπά κι ας το
ξέρει ο καθείς: άλλος μ' ερωτικά γλυκόλογα, ο δειλός με φιλί κι
ο αντρείος με σπαθί 

.

http://iliadasphoto.grafbb.com/t8193-topic

Στη φυλακή οι μικρο-οφειλέτες της εφορίας, ελεύθεροι οι αρχικλέφτες

Αυτόφωρο και ποινές φυλάκισης από την 1 Αυγούστου περιμένουν όσους έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το δημόσιο άνω των 5.000 ευρώ! Αυτό αποφάσισε το Υπουργείο Οικονομικών. Mία εξουσία που έχει καταληστέψει την Ελλάδα εδώ και δεκαετίες οδηγεί με αυτή την απόφαση χιλιάδες πολίτες στη φυλακή, ενώ την ίδια στιγμή κανένας δεν έχει τιμωρηθεί για πάρα πολλά σκάνδαλα δισεκατομμυρίων ευρώ. Στην εγκύκλιο επισημαίνεται ότι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές άνω των 5.000 ευρώ θεωρούνται διαρκές ποινικό αδίκημα που διώκεται με την διαδικασία του αυτοφώρου. Θα χτυπηθούν δηλαδή αλύπητα οι μικρο-οφειλέτες που η οικονομική κρίση τους ανάγκασε να χρωστούν και οι τράπεζες τους έχουν "ρημάξει", δηλαδή η εύκολη λεία, ποτέ όμως ανάλογη απόφαση δεν έχει απειλήσει με φυλακή τους μεγαλοεργολάβους, τους καναλάρχες και την ελίτ των σκανδάλων. Γιατί φυσικά "μαζί τα φάγαμε"...

«Μεταξύ στρατοδικείου και Ιεράς Εξέτασης» Επιστολή του πατέρα της Κωνσταντίνας Καρακατσάνη

Aπίστευτη επιστολή απο πατέρα πολιτικής κρατούμενης Πρός Όλους Μας.

«Τώρα η Ελλάδα μπορεί να κοιμάται ήσυχη. Η δικαιοσύνη του ΠΑΣΟΚ καταδίκασε σε κάθειρξη 11 χρόνων τη 18χρονη τότε Κωνσταντίνα χωρίς καμία απόδειξη, κανένα στοιχείο εξακριβωμένο, ούτε καν με βάση την ηλικία της. Μπορεί να είναι η μοναδική πολιτική κρατούμενη κάτω των 20 στον κόσμο. Αν υπάρχει άλλη, θα είναι σε κάποια χώρα της Μπανανίας.

Την καταδίκασαν σε μία δίκη μεταξύ στρατοδικείου και Ιεράς Εξέτασης, χωρίς να ληφθούν υπ' όψιν ούτε τα πρακτικά, ούτε οι μάρτυρες, ούτε όλα τα στοιχεία που φώναζαν για την αθωότητά της. Το αδίκημα: δεν συνεμορφώθη προς τας υποδείξεις, να μην πηγαίνει Εξάρχεια, να μην διεκδικεί, να μην έχει πολιτική άποψη, να σκύψει το κεφάλι και να παρακαλέσει για επιείκεια. Η ποινή έπρεπε να είναι εξουθενωτική.

Εγώ όμως προκαλώ όλη την έδρα, όλη την Ελλάδα, ιδιαίτερα τον Αρσένη και την Κατσέλη, να μου αποδείξουν τι έκανε το παιδί μου, ποιον έβλαψε, ποιον τρομοκράτησε.

Την κατηγορούν ότι στα 17 ήταν τρομοκράτης και δεν ντρέπονται. Τρομοκράτες είναι αυτοί και οι υποτελείς τους που έχουν φέρει τον Ελληνα σε απόγνωση και κυκλοφορούν ελεύθεροι. Ολες οι ληστρικές συμμορίες των πολιτικών που ξεφτίλισαν το έθνος και φυλάκισαν το παιδί μου απλά επειδή έχει το ανάστημα να σταθεί απέναντί τους.

Δεν γινόταν τίποτα όμως. Η απόφαση είχε βγει. Το κόμμα πρέπει να δείξει ότι έχει πατάξει την τρομοκρατία. Οι καρέκλες πρέπει να σωθούν. Μιλάω βέβαια για το κόμμα του Γιωργάκη και Σία. Για το κόμμα αυτό, που καμία σχέση δεν έχει με το ΠΑΣΟΚ του Αντρέα, του Γεννηματά, της Μελίνας, του Τρίτση και όλων αυτών που δίδαξαν δημοκρατία, σεβασμό στον πολίτη και δικαιοσύνη για όλους ίδια. Μιλάμε για ένα κόμμα που ο αρχηγός τους τρέχει να καλύψει τις λαμογιές των συντρόφων του με δήθεν εξεταστικές και στάχτη στα μάτια.

Γιατί δεν βάζουν τους ίδιους δικαστές να δικάσουν τους Μαντέλη και Αλογοσκούφη, Σημίτη, Τσοχατζόπουλο, Ρουσόπουλο, Παπαντωνίου, Βουλγαράκη και όλους τους άλλους έτσι για να δούμε και εκεί αν έχουν τα κότσια και τη μαγκιά να ρίξουνε τις ποινές στο όριο του νόμου.
Επρεπε δηλαδή η Δικαιοσύνη σας να δείξει ότι υπάρχει στην πλάτη του παιδιού μου;
Τα μωρά έγιναν σύνθημα

Υπουργέ, επειδή είσαι καινούργιος σε αυτό το υπουργείο και δεν σε έχουν ενημερώσει οι συναγωνιστές σου, Παπουτσής, Καστανίδης, Χρυσοχοΐδης, θα σου πω εγώ: το μόνο έγκλημα που έκαναν αυτά τα παιδιά ήταν ότι τόλμησαν να αγανακτήσουν πριν απ' όλους εμάς. Και ο λαός το τόλμησε. Τα μωρά με τις κατσαρόλες γίνανε σύνθημα. Εκατοντάδες χιλιάδες λαού σε όλες τις πλατείες κατσαρόλες κρατάγανε. Η τέχνη τα τίμησε. Κορυφαίος συνθέτης και μοναδικός ερμηνευτής τραγουδάει "Φίλε μου ξεκόλλα, πάρε κατσαρόλα, πες και στα παιδιά να 'ρθουν μια βραδιά, να τα κάψουν όλα", σαν ελάχιστο φόρο τιμής γι' αυτούς που δεν κάνανε τίποτα για πάρτη τους, γι' αυτούς που υποθηκεύσανε τα νιάτα τους πίσω από τα κάγκελα και δεν είναι μόνο το τραγούδι.
Είναι όλοι οι Ελληνες εκτός από τους δικούς σας τους βολεμένους.

Αυτό είναι και το μεγάλο έγκλημα που κάνανε. Ενόχλησαν το σύστημα, ξυπνήσανε μνήμες και συνθήματα που λέγαμε τα χρόνια πριν γεννηθούν τα μωρά. Τα θυμάσαι υπουργέ. Είναι αυτά που με πολλούς από εσάς τα λέγαμε μαζί στους δρόμους και είναι όλα επίκαιρα παραδείγματα. "Λαέ πεινάς, γιατί τους προσκυνάς", "Μπάτσοι- γουρούνια- δολοφόνοι", "Ψωμί, παιδεία, ελευθερία" και ο σύντροφός σου ο Παπουτσής τα θυμάται γιατί τα εφάρμοσε κατά γράμμα στο Σύνταγμα. Μόνο το τανκ του Ντερτιλή έλειπε. Τώρα, λοιπόν, που η Κωνσταντίνα είναι στην πυρά σας, βγείτε άφοβα στο δρόμο, στο καφενείο, στο γήπεδο, βγείτε να καμαρώσετε μια χώρα, που μόνο εσείς μπορέσατε να καταντήσετε έτσι.

Δεν έκανε τα λάθη μου
Είναι τιμή μου, λοιπόν, που η κόρη μου δεν έκανε το δικό μου λάθος να ανήκει σε φτηνές παρατάξεις.
Είναι καμάρι μου που έχω παιδί αυτό το παλικάρι. Η πατρίς του Διγενή και του Διάκου, η πατρίς μου, σήμερα χώρα υποτελών. Τελειώνοντας, ευχαριστώ όλους όσοι σεβάστηκαν το Γολγοθά μου.

Ευχαριστώ όλα τα παιδιά που φάγανε ακόμα και ξύλο, προκειμένου να συμπαρασταθούν στο παιδί μου. Ευχαριστώ τους μάρτυρες, ευχαριστώ τον κ. εισαγγελέα που έστω και την τελευταία στιγμή πήρε χαμπάρι πού πάει η δίκη και έκανε ό,τι μπορούσε για να γλιτώσει τα παιδιά από την κρεμάλα.

Το Δικαστήριο μπορεί να έστειλε 6 παιδιά στα κάτεργα, αλλά να είναι σίγουρο ότι έστειλε και 600 παιδιά στα Εξάρχεια. Ετσι δεν είναι, Μίκη; Είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς.

Τέλος, ευχαριστώ τον από δεκαετίες φίλο μου και υπερασπιστή του παιδιού μου, Νίκο Κωνσταντόπουλο. Ευχαριστώ την κόρη του Ζωή που υπερασπίστηκε τη Νίνα μου σαν αδερφή της και τους παρακαλώ, αφού συνεννοηθούν με το παιδί μου, όλες οι κινήσεις που παρέχει ο νόμος να γίνουν.
Λίγο αργότερα που θα έχει ξεβρωμίσει ο τόπος και οι δίκες θα είναι καθαρά αντικειμενικές».

http://dakrygono-a.blogspot.com/2011/07/blog-post_4581.html

Εκδήλωση της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων 18/6

2001: 8.343 κρατούμενοι στις ελληνικές φυλακές

2011: 11.674 κρατούμενοι

6 νέες φυλακές τα τελευταία 5 χρόνια

Γράμμα του Φώτη Δήμου από τη φυλακή όπου βρέθηκε με κατηγορίες που δεν μπορούν να αποδειχτούν

Προφυλακισμένος στον Κορυδαλλό με κατηγορίες που δεν μπορούν να αποδειχτούν – εκτός της μαρτυρίας δύο ανδρών των ΜΑΤ φωνάζει για τη σκευωρία και την αθωότητά του.

“Ονομάζομαι Φώτης Δήμος, είμαι 21 ετών και σπουδάζω στο ΤΕΙ Αθήνας στο τμήμα Ιατρικών Εργαστηρίων. Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι προφυλακισμένος στις φυλακές Κορυδαλλού εξαιτίας των ψευδών κατηγοριών που μου προσάπτουν δύο άντρες των ΜΑΤ.

Όλα ξεκίνησαν την Τετάρτη 11 Μαίου. Εγώ με τρεις φίλους μου αποφασίσαμε να κατέβουμε στην πορεία να διαδηλώσουμε. Ξεκινήσαμε από το Γαλάτσι όπου διαμένουμε και κατεβήκαμε στο κέντρο. Ξεκινήσαμε την πορεία διασχίζοντας την Πατησίων, ανεβαίνοντας τη Σταδίου και τέλος φτάσαμε στο Σύνταγμα.

Κατεβαίνοντας την οδό Πανεπιστημίου τελειώνοντας την πορεία, ξαφνικά ακούγονται κρότοι και φασαρία από πίσω μας και μέσα σε δευτερόλεπτα επικρατεί πανικός. Οι διμοιρίες των ΜΑΤ που ήταν παραταγμένες αριστερά και δεξιά της Πανεπιστημίου, επιτίθενται στους διαδηλωτές και γίνεται τεράστια χρήση χημικών. Όλοι τρέχαμε πανικόβλητοι.

Κάποια στιγμή σκοντάφτω και με το που σηκώνομαι κάνω δυο βήματα και άντρες των ΜΑΤ αρχίζουν να με ξυλοκοπούν με κλοτσιές στο κεφάλι και όλο μου το σώμα, ψεκάζοντας με ταυτόχρονα με χημικά στο πρόσωπο. Στη συνέχεια με τραβάν στο πεζοδρόμιο και μου φοράν χειροπέδες.

Τότε ένας άνδρας των ΜΑΤ μου φέρνει ένα σακίδιο λέγοντας μου «τι είναι αυτό ρε;». Εγώ του απαντώ πως δεν είναι δικό μου, εγώ δεν είχα τσάντα. Ανοίγει το φερμουάρ μπροστά μου και βλέπω ότι το σακίδιο είχε μέσα μπουκάλια. Με παίρνουν από κει και αρχίζουμε να κατεβαίνουμε την Πανεπιστημίου.

Καθόλη τη διάρκεια της διαδρομής μέχρι το περιπολικό φώναζα πως η τσάντα δεν είναι δική μου και η μόνη απάντηση που πήρα ήταν «Δεν πειράζει, δωράκι από μας». Κάθε φορά που έβλεπαν κάμερες έλεγαν «Παιδιά μην τον χτυπάτε μας βλέπουν οι κάμερες».

Κάπως έτσι τελειώνει ο ένας εφιάλτης και αρχίζει ένας άλλος, κλεισμένος μέσα σ’ένα κελί στις φυλακές Κορυδαλλού χωρίς να έχω κάνει απολύτως το παραμικρό. Χωρίς να έφταναν όλα αυτά με κατηγορούν ότι τους πετούσα πέτρες, ότι φορούσα αντιασφυξιογόνο μάσκα και ότι αντιστάθηκα κατά τη σύλληψη μου με κλοτσιές, ενώ το μόνο που είχα μαζί μου ήταν μια ιατρική μάσκα που την είχα πάρει από το σπίτι μου από φόβο μην ρίξουν χημικά όπως είχαν και άλλοι πολλοί διαδηλωτές. Και παρόλο που βγήκαν τα αποτελέσματα από τη δακτυλοσκόπηση στα μπουκάλια και δεν βρέθηκαν αποτυπώματα, εγώ είμαι ακόμα σ’ ένα κελί…

Όταν διάβαζα τις καταθέσεις των αστυνομικών δεν μπορούσα να πιστέψω στα μάτια μου. Μέσα μου υπήρχε ένα μεγάλο γιατί. Γιατί να με μισούσαν τόσο ενώ δεν τους είχα κάνει τίποτα; Γιατί όλα αυτά;

Στο περιστατικό στο Ρέντη στις 3 Μαρτίου που σκοτώθηκαν δύο αστυνομικοί είχα πάει εθελοντικά να δώσω αίμα. Πώς με κατηγορούν πως κατέβηκα στην πορεία για να τους επιτεθώ; Είμαι κατά της βίας. Κατέβηκα στην πορεία για να διαδηλώσω ειρηνικά. Είμαι αθώος και δεν θα σταματήσω να το φωνάζω.

Κλείνοντας θα ήθελα να προσθέσω ότι έχω και το χρέος να μάθει ο κόσμος τι είναι ικανοί να κάνουν προκειμένου να σταματήσει ο κόσμος να διεκδικεί. Αυτό που συνέβη σε μένα μπορεί να συμβεί στον καθένα. Στη ζωή δυστυχώς ή ευτυχώς συμβαίνουν τα πιο απίστευτα πράγματα.

Δεν πρέπει να σταματήσουμε να αγωνιζόμαστε για ένα καλύτερο μέλλον όσο και αν προσπαθούν να πνίξουν τις φωνές μας και να μας τρομάξουν. Ο μόνος χαμένος αγώνας είναι αυτός που δεν έγινε. Γιατί αν δεν προσπαθήσουμε εμείς οι ίδιοι τότε ποιος θα το κάνει;”

Με εκτίμηση,

Φώτης Δήμος

8ος κρατούμενος νεκρός στο Γκουαντάναμο

Νεκρός είναι 37χρονος Αφγανός που κρατείτο στο Γκουαντάναμο από το 2007 κατηγορείτο από τις αμερικανικές αρχές για συμμετοχή στην Αλ Κάιντα.
Οι αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις, που έχουν τον έλεγχο των φυλακών ανακοίνωσαν ότι ο Ιναγιατουλά "πιθανότατα αυτοκτόνησε".

Πρόκειται για τον 8ο κρατούμενο που πεθαίνει στο Γκουαντάναμο από το 2002 όταν η αμερικανική βάση ξεκίνησε τη λειτουργία της ως κέντρο κρατουμένων.

Οι Αμερικανικές αρχές έχουν χαρακτηρίσει πέντε θανάτους κρατουμένων ως αυτοκτονίες, ενώ άλλους δύο τους απέδωσαν σε φυσικά αίτια.

Ο Αμερικανικός στρατός σε ανακοίνωσή του επιβεβαιώνει το θάνατο του κρατουμένου λέγοντας πως οι φύλακες τον βρήκαν στο κελί του να μην αντιδρά και να μην αναπνέει.

"Έπειτα και επανειλημμένες προσπάθειες ανάνηψής του ο γιατρός των φυλακών ανακοίνωσε το θάνατό του" αναφέρει η ανακοίνωση του Αμερικανικού στρατού.

Σημειώνεται ότι ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα το 2009 όταν ανέλαβε τον προεδρικό θώκο, είχε υποσχεθεί ότι θα κλείσει το κέντρο κράτησης στο Γκουαντάναμο, ωστόσο μέχρι σήμερα δεν έχει επιτευχθεί συμφωνία για κάτι τέτοιο.

http://www.enet.gr/?i=news.el.kosmos&id=276608

Καταγγελία κρατούμενων στις φυλακές Σουφλίου

Εμείς οι κρατούμενοι από τις φυλακές Σουβλί που υπογράφουμε την επιστολή αυτή, καταγγείλουμε γραπτά: την συμπεριφορά της Αστυνομίας, τις συνθήκες κράτησης, την έλλειψη καθαριότητας και την ακαταλληλότητα του φαγητού και ζητάμε την πλήρη υποστήριξη σας.

Παρακάτω σας περιγράφουμε συνοπτικά τις συνθήκες κράτησης μας εδώ μέσα:

Πρώτον, ο χώρος αυτός στο οποίο εμείς οι πρόσφυγες στη πραγματικότητα φυλακιζόμαστε, από κάθε άποψη είναι άθλιος και απαράδεχτος. Από άποψη καθαριότητας, η έλλειψη ουσιώδες ανθρώπινες ανάγκες έχει τεθεί τις ζωές των προσφύγων σε κίνδυνο. Οι τουαλέτες είναι χωρίς πόρτες, παράθυρα και φως ενώ βρωμάνε απίστευτα. Στα κελιά οι άνθρωποι κοιμούνται ο ένας πάνω στον άλλον. Ενώ όταν κατά καιρούς ο αριθμός των κρατούμενων αυξάνονται τότε οι πρόσφυγες κοιμούνται και μπροστά στις τουαλέτες. Ακόμα και μέσα στη τουαλέτα ο κόσμος στρώνουν χαρτόνια και κοιμούνται, σε περίπτωση που δεν υπάρχει άλλου χώρο. Όταν αρρωσταίνουν οι πρόσφυγες ο “γιατρός” για οτιδήποτε πρόβλημα υγείας, τους δίνει μόνο Depon. Η κατάσταση μας εδώ μέσα είναι πραγματικά τραγική και άθλια. Στους χώρους που κοιμόμαστε βρωμάνε σκουπίδια και η βρωμιά τις τουαλέτες μας έχει κάνει να είμαστε όλοι σχεδόν άρρωστοι. Σε τέτοια κατάσταση που ζούμε εδώ μέσα έχουμε ξεχάσει πραγματικά ότι είμαστε άνθρωποι.

Λυπούμαστε πάρα πολύ για την συμπεριφορά της αστυνομίας. Γιατί πρέπει να είναι έτσι η κατάσταση σε μια ευρωπαϊκή χωρά που θεωρείται ότι υπάρχουν νόμους και σεβασμός; γιατί, για παράδειγμα, ένας Ιρανός πρόσφυγας 20 ήμερες, κάποιος 2 μήνες και κάποιος άλλος 6 μήνες να κρατιέται φυλακισμένος εδώ μέσα; εάν υπάρχει νόμος, γιατί δεν είναι ίδιος για όλους; γιατί το προηγούμενο μήνα ήλοι οι Αφγανοί αφέθηκαν ελεύθεροι σε μια νύχτα ενώ εμείς οι Ιρανοί πάρα μείνουμε εδώ μεσώ; αυτό δεν είναι διάκριση;

Εμείς είμαστε 9 πρόσφυγες που κάνουμε απεργία με αίτημα να αφεθούμε ελεύθεροι το συντομότερο. Δεν μπορούμε να αντέξουμε τη κατάσταση αυτή εδώ μέσα. Η υπομονή έχει όρια και η δίκη μας έχει φτάσει στα όρια της πλέον. Η απεργία μας είναι για το δικαίωμα της ελευθερίας.

Ευελπιστούμε να μας ακούσετε τη φωνή και να ανταποκριθείτε.

Αθώος ο Σίμος Σεϊσίδης αλλά ακόμα στη φυλακή

Αθώος, με ομόφωνη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, κρίθηκε ο αναρχικός Σίμος Σεϊσίδης, ο οποίος δικαζόταν για συμμετοχή σε επτά ληστείες τραπεζών.

Σύμφωνα με το σκεπτικό του δικαστηρίου, από την ακροαματική διαδικασία προέκυψαν αμφιβολίες για το κατά πόσο ο Σ. Σεϊσίδης είχε συμμετοχή στα 13 κακουργήματα για τα οποία κατηγορείτο, με αποτέλεσμα την απαλλαγή του.

Αθωωτική ήταν και η εισαγγελική εισήγηση, κατά την οποία αναφέρθηκε ότι ουδείς από τους μάρτυρες μπόρεσε να τον αναγνωρίσει ως έναν από τους ληστές.

Στην απολογία του, ο Σ. Σεϊσίδης είχε υποστηρίξει ότι το κατηγορητήριο σε βάρος του είχε στηθεί και κατασκευασθεί από τις υπηρεσίες ασφαλείας του κράτους, χωρίς να κάνει αναφορά στα κακουργήματα που του αποδίδονταν.

Πρόκειται για την ίδια υπόθεση, για την οποία είχε κατηγορηθεί ο Γιάννης Δημητράκης, ο οποίος είχε τραυματισθεί και συλληφθεί στις 16/9/2006, ύστερα από ληστεία σε κατάστημα της Εθνικής Τράπεζας, στη Σόλωνος. Αυτή ήταν και η μοναδική ληστεία για την οποία καταδικάστηκε τελικώς από το δικαστήριο.

Το 2010 ο Σ. Σεϊσίδης, όντας φυγόδικος, χτυπήθηκε από όπλο αστυνομικού κατά τη διάρκεια ελέγχου, με αποτέλεσμα να χάσει το πόδι του.

Λόγω της φυγοδικίας του, έχει ήδη καταδικαστεί ερήμην σε επτάμισι χρόνια φυλάκισης για πλημμελήματα που αφορούσαν στη συγκεκριμένη υπόθεση.

Παραμένει στη φυλακή έως ότου επιλυθεί το ζήτημα της ποινής που του έχει επιβληθεί.

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=272818

Η κατάσταση στις ελληνικές φυλακές-κολαστήρια 

Την Πέμπτη 17/3 πραγματοποιήθηκε στο στέκι μεταναστών εκδήλωση από την Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων. Για την Πρωτοβουλία και τη δράση της παραθέτουμε το κείμενο που ακολουθεί:

Φίλες και φίλοι,

Είμαστε η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων. Μία ομάδα ανθρώπων (εργαζόμενοι, άνεργοι, γιατροί, δικηγόροι, δημοσιογράφοι, κοινωνιολόγοι, φοιτητές, πρώην κρατούμενοι) που έχουμε ενώσει τις δυνάμεις μας λόγω της αγανάκτησης που νιώθουμε με όσα συμβαίνουν μέσα στις φυλακές και τα κρατητήρια. Δρούμε ανεξάρτητα και συλλογικά ζητώντας:

· Σεβασμό στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Οι κρατούμενοι είναι άνθρωποι.

· Καλύτερες συνθήκες κράτησης. Να μην είναι οι φυλακές κολαστήρια.

· Αποσυμφόρηση των φυλακών. Όχι υπερπληθυσμός.

· Να έχουν όλοι οι κρατούμενοι τα απαραίτητα είδη προσωπικής υγιεινής.

· Να εφαρμόζεται ο νόμος για τα δικαιώματα και να δίνονται τα δικαιώματα σε όλους τους κρατούμενους ανεξαρτήτως ποινής.

· Ίση αντιμετώπιση όλων των κρατουμένων. Να σταματήσουν οι διακρίσεις, οι αυθαιρεσίες, οι παράνομες περικοπές αδειών και τα εκδικητικά πειθαρχικά.

· Μείωση του χρόνου προφυλάκισης, κατάργηση των 4/5, εφαρμογή της υφ’ όρον απόλυσης.

· Οι μεταγωγές να γίνονται ανθρώπινα.

· Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη με αρκετούς γιατρούς και νοσηλευτές.

· Να μην δίνονται ανεξέλεγκτα ψυχοφάρμακα.

· Να αυξηθούν τα προγράμματα απεξάρτησης στις φυλακές.

· Να αυξηθούν τα επισκεπτήρια, να δοθεί τέλος στην πολύωρη αναμονή και να καταργηθούν τα διαχωριστικά τζάμια.

· Να ερευνηθούν όλα τα περιστατικά αυτοκτονιών και θανάτων και να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι.

Σας καλούμε να παλέψουμε μαζί. Να δημιουργήσουμε ένα μεγάλο κίνημα υπεράσπισης και αλληλεγγύης σε όσους είναι πίσω από τα κάγκελα και τους τεράστιους τοίχους. Μιλήστε μας, τηλεφωνήστε μας ή γράψτε μας είτε είστε κρατούμενοι, είτε συγγενείς και φίλοι τους, είτε απλώς ενδιαφέρεστε να ενώσετε τη φωνή σας με τη δική μας.

Τηλέφωνo επικοινωνίας: 210-3635667, www.keli.gr

Για την Κατερίνα Γκουλιώνη



Επιστολή της Σουλτάνας Γκουλιώνη, μητέρας της Κατερίνας



Επιστολή της Μαριάνθης Πατσελή



Επιστολή της Φαίη Μάγιερ



Κάποια στατιστικά στοιχεία…



Περισσότερα στην Aformi

Φυλακισμένος Κόσμος - Video

Αφορμή για τις εξεγέρσεις στις ελληνικές φυλακές στάθηκε ο ξυλοδαρμός του αναρχικού Γιάννη Δημητράκη την Δευτέρα 23 Απριλίου 2007, στην φυλακή του Μαλανδρίνου. Στην αρχή οι κρατούμενοι διαμαρτυρήθηκαν για το γεγονός αυτό, αλλά όταν αντιμετωπίστηκαν βίαια από τους φύλακες ξεσηκώθηκε όλη η πτέρυγα.

Σύντομα σαν αλυσιδωτή αντίδραση πολλοί κρατούμενοι ξεσηκώθηκαν σε πάνω από έξι φυλακές ανά τη χώρα. Την επόμενη μέρα καταλήφθηκε η φυλακή στην Πάτρα, και κάποιες πτέρυγες στον Κορυδαλλό. Στα Τρίκαλα και την Λάρισα οι κρατούμενοι κατέβηκαν σε αποχή συσσιτίου, ενώ αντίστοιχες κινήσεις έγιναν στις φυλακές Ναυπλίου, Κέρκυρας και Κομοτηνής.

Μεταξύ των αιτημάτων των κρατουμένων ήταν η κατάργηση των πειθαρχικών ποινών, μετατροπή των ισοβίων σε δωδεκαετή κάθειρξη, αποφυλάκιση με την έκτιση των τριών εβδομάδων της ποινής, άδειες σε όλους, μείωση του ορίου προφυλάκισης και μετατροπής της 25ετούς κάθειρξης σε δεκαετή.

Στις 25 Απριλίου τα ΜΑΤ επενέβησαν στις φυλακές στο Μαλανδρίνο καθώς οι κρατούμενοι είχαν ανάψει φωτιές και είχαν εξοπλιστεί με αυτοσχέδιους εξοπλισμούς. Λίγες μέρες πριν και μετά την επέμβαση στο Μαλανδρίνο, ΜΑΤ και ΕΚΑΜ αποκατέστησαν την τάξη υπό το δόγμα της μηδενικής ανοχής με επεμβάσεις και σε άλλες φυλακές όπως στον Κορυδαλλό, στα Διαβατά, στον Αγ. Στέφανο, στην Κέρκυρα. Στις υπόλοιπες φυλακές η εξέγερση έληξε με πιο ήπιο τρόπο.

Η ανεξάρτητη αυτή παραγωγή μετά και τις βίαιες εξεγέρσεις στις φυλακές ανά την επικράτεια επιχειρεί να προσεγγίσει τον θεσμό αυτό καθώς και τον ρόλο του στη σύγχρονη δημοκρατία.
Προβλήθηκε τόσο στο διήμερο ενάντια στις φυλακές στην Γεωπονική Αθηνών τον Μάη, όσο και στο τριήμερο του Θερσίτη τον Ιούνιο.

Χρήστος Πολίτης:" Είναι γεγονός πως βρίσκομαι στη φυλακή ακριβώς επειδή είμαι αναρχικός".

Πολύ πρώτες σκέψεις σχετικά με την προφυλάκισή μου.


1. Αυτό το γράμμα δεν αποτελεί μια συνολική πολιτική τοποθέτηση για την αντιτρομοκρατική επιχείρηση που ξεκίνησε στις 4 Δεκεμβρίου, αλλά μια πρώτη πολιτική ανάγνωση της προφυλάκισής μου. Των σημασιών και των ευρύτερων στόχων που αυτή έχει.


2. Είναι γεγονός πως βρίσκομαι στη φυλακή ακριβώς επειδή είμαι αναρχικός. Επειδή εδώ και 15 χρόνια διαρκώς δραστηριοποιούμαι μέσα από αυτό το ριζοσπαστικό πολιτικό κομμάτι. Μια ανάγνωση της δικογραφίας, μα και η κυνική δήλωση του αρχηγού της ελληνικής αστυνομίας -πως με συνέλαβαν επειδή αφέθηκα ελεύθερος για την υπόθεση του εφετείου*- το αποδεικνύουν περίτρανα. Βρίσκομαι εδώ κλεισμένος, και είμαι βαθιά πεπεισμένος γι αυτό, για τις αντιδράσεις μας στη δολοφονία του Χριστόφορου Μαρίνου το ΄96, για τα οδοφράγματα έξω από τα εξεταστικά το ΄98, για τις αντιπολεμικές διαδηλώσεις το ΄99, για τις διαδηλώσεις ενάντια στην σύνοδο των ευρωπαίων ηγετών στη Θεσσαλονίκη το 2003, για τα φοιτητικά το ΄06 -΄07, για την αλληλεγγύη μας στους αγώνες των κρατουμένων και σε όσους φυλακισμένους δε σκύβουν το κεφάλι, για την εξέγερση του Δεκέμβρη, για..., για... Γιατί βρεθήκαμε παντού, με τις μικρές ή μεγαλύτερες δυνάμεις μας, όπου τίποτα δεν έμοιαζε σίγουρο και η κοινωνική εντροπία έδινε ξανά νόημα στη ζωή μας και δύναμη στους αγώνες μας.


3. Στις 4 Δεκεμβρίου με προσήγαγαν στην ασφάλεια μαζί με τον φίλο και σύντροφο Κώστα Μπαρλή, έξω από μια καφετέρια στα Εξάρχεια αστυνομικοί της ομάδας Δέλτα και της αντιτρομοκρατικής. Ο φίλος μου αφήνεται ελεύθερος 16 ώρες περίπου αργότερα. Εμένα μου παραδίδεται η έκθεση σύλληψης 26 ώρες μετά την προσαγωγή μου. Και μετά αρχίζει η τρέλα. Γιατί αν το τελευταίο διάστημα βλέπουμε σε μια σειρά υποθέσεων να ποινικοποιούνται οι φιλικές και συντροφικές σχέσεις, στην περίπτωσή μου δεν μπορούν να «επικαλεστούν» ούτε καν αυτό. Είμαι στη φυλακή για μια υπόθεση της οποίας ούτε τους συγκατηγορούμενους δεν γνωρίζω. Κανένας μάρτυρας δε με αναγνωρίζει, κανένας αστυνομικός δεν υποστηρίζει ότι συναντήθηκα με κάποιον από τους συγκατηγορούμενούς μου, σε καμία τηλεφωνική υποκλοπή δεν ακούγεται το όνομά μου και όσον αφορά την έρευνα που έγινε στο σπίτι μου το μόνο που αξίζει να αναφερθεί είναι ότι κλέψανε την ξυριστική μου μηχανή, άρα και το DNA μου (σημειώνω ότι αυτό δεν αναφέρεται καν στην έκθεση κατάσχεσης). Σύμφωνα όμως με την αντιτρομοκρατική το πρώτο «ενοχοποιητικό» στοιχείο είναι ότι το βράδυ της 24ης Νοεμβρίου με είδαν να κινούμαι παράλληλα με την οδό Πραξιτέλους στον Πειραιά. Τί κι αν στην Ηρώων Πολυτεχνείου, τρία στενά παράλληλα της Πραξιτέλους, βρίσκεται το γραφείο του δικηγόρου μου. Τί κι αν τον επισκέφτηκα εκείνο το βράδυ, λίγες μέρες πριν παρουσιαστώ στην ανακρίτρια για την υπόθεση του εφετείου. Το δεύτερο «ατράνταχτο» στοιχείο είναι ότι ήπια ένα ποτό στα Εξάρχεια, στην περιοχή που καθημερινά συναναστρέφομαι με δεκάδες ανθρώπους, με «άγνωστο άτομο», το οποίο σύμφωνα με την αντιτρομοκρατική είχε φάει προηγουμένως σουβλάκια μαζί με έναν από τους συγκατηγορούμενούς μου. Ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του. Φυσικά, όλη αυτή την εβδομάδα που κρατήθηκα στην αντιτρομοκρατική ήμουν απομονωμένος σ’ ένα κελί ένα επί τρία, χωρίς παράθυρο και με το φως συνέχεια ανοιχτό. Και μετά ήρθε η προειλημμένη απόφαση της προφυλάκισής μου και μάλιστα στα Γρεβενά. Οι φυλακές Γρεβενών είναι υψίστης ασφαλείας όπου κρατούνται βαρυποινίτες και όχι υπόδικοι και βρίσκονται 500χλμ μακριά από την Αθήνα, καθιστώντας σχεδόν αδύνατη κάθε επικοινωνία με φίλους, συντρόφους, συγγενείς, δικηγόρους.


4. Οι δύο βαρύτατες διώξεις σε βάρος μου σε διάστημα μόλις δύο εβδομάδων και η προφυλάκισή μου, δεν πρέπει να μπερδέψουν και να θεωρηθούν μονάχα μια διαρκής προσπάθεια να βρεθώ εγώ προσωπικά σ΄ ένα καθεστώς ασφυκτικού ελέγχου. Αντίθετα, όλο αυτό το σκηνικό εξόντωσης βρίσκεται στην καρδιά της σύγχρονης κατασταλτικής πολιτικής. Στην καρδιά ενός πολυεπίπεδου σχεδιασμού που αποσκοπεί στον εκφοβισμό και στην εκπειθάρχηση των νέων «επικίνδυνων τάξεων» και στην εξουδετέρωση των πολιτικών αντιπάλων του καθεστώτος. Στην αχρήστευση δηλαδή των προταγμάτων της αυτενέργειας, της άμεσης δράσης, της αλληλεγγύης και του αγώνα για την επανοικειοποίηση της ζωής. Στην υπονόμευση της δυναμικής των αναρχικών και των αντιεξουσιαστών μέσα στις κοινωνικές διεργασίες. Έτσι ώστε η πρόσφατη γενική απεργία και οι δυναμικές διαδηλώσεις της 15ης Δεκεμβρίου να κρατήσουν μόνο μια μέρα, η αντίσταση να υποτιμηθεί, οι αγωνιστές να απαξιωθούν, η Κερατέα να είναι απλώς μια περιοχή λίγο έξω από την Αθήνα, ο Δεκέμβρης να ξεχαστεί και να γιορτάζεται σαν το τριήμερο του Πολυτεχνείου. Και για να εγκαθιδρυθεί το βασίλειο του θανάτου και της τάξης, για να επιβληθεί νικηφόρα η επίθεση του καπιταλιστικού κόσμου, χρειάζεται όσοι βρίσκονται στο στόχαστρό του να πολλαπλασιαστούν. Το ποινικό φάσμα να διευρυνθεί και οι νομικές έννοιες να διασταλούν με έναν μόνιμο χαρακτήρα σκόπιμης ασάφειας. Να χάσουν κάθε σημασία τους ή ίσως καλύτερα να αποκτήσουν την πλήρη σημασία τους με την επιβολή ενός καθεστώτος έκτακτης ανάγκης. Χωρίς ενδοιασμούς οι ανακριτές και οι εισαγγελείς αποδεικνύουν διαρκώς πως μόνο τους μέλημα είναι να τσακίσουν τον εσωτερικό εχθρό. Και μετά, σειρά να πάρει η μονοτονία των σωφρονιστικών καταστημάτων και η καθαρή, ωμή βία του εγκλεισμού.


5. Οι κατασκευασμένες και κατευθυνόμενες διώξεις με βάση τα σενάρια και τις εμμονές της αντιτρομοκρατικής θυμίζουν βόμβες διασποράς. Στοχεύουν κάπου για να πλήξουν σε μεγάλη ακτίνα γύρω τους, να καταστρέψουν μια ευρύτερη περιοχή. Αυτή η δίωξη δεν αφορά μονάχα εμένα προσωπικά. Αυτή η δίωξη θέλει να φοβίσει τον καθένα. Να προσέχουμε με ποιούς μιλάμε. Με ποιούς αφισσοκολλούμε. Με ποιούς βγάζουμε έντυπα. Με ποιούς συμπορευόμαστε στις διαδηλώσεις. Με ποιούς ανταλλάσουμε απόψεις στις εκδηλώσεις. Και φυσικά πού πηγαίνουμε. Να εμποτίσουν την καθημερινότητά μας με καχυποψία και φόβο. Οι υπάλληλοι της τρόικας μας προσφέρουν απλόχερα το μόνιμο «άλλοθι» της υπακοής, την πρόσκαιρη ασφάλεια και την ψεύτικη σιγουριά της υποταγής. Γιατί ποιός θα αμφισβητήσει, χωρίς να γελοιοποιηθεί τελείως, πως αν μας αρκούσε το τίποτα, αν ήμασταν αναρχικοί μέχρι να πάμε πενταήμερη, αν είχαμε «ανακουφιστεί» μετά την υπογραφή του μνημονίου, αν μισούσαμε τους μετανάστες, αν αγανακτούσαμε με τους κουκουλοφόρους, αν φοβόμασταν τους «τρομοκράτες», καμία από τις συνέπειες της καταστολής δε θα είχα υποστεί ούτε εγώ ούτε πολλοί άλλοι που αντιστέκονται.


6. Ο αγώνας όμως δεν πρόκειται να υποχωρήσει. Το καθεστώς και οι διάφοροι αξιωματούχοι του δεν πρόκειται να αισθανθούν ούτε χαρά ούτε ανακούφιση. Εμείς στεκόμαστε δίπλα στους φυλακισμένους αναρχικούς, δίπλα στους φυλακισμένους αγωνιστές. Ως την απελευθέρωσή τους. Συμβάλλουμε διαρκώς στη συγκρότηση -θεωρητική και οργανωτική- της τάξης μας και αναπτύσσουμε τον αναγκαίο στρατηγικό σχεδιασμό για την επίτευξη της νίκης της.


Ας σταθούμε όρθιοι. Και ας κάνουμε το επόμενο βήμα. Για την κοινωνική/ταξική αντεπίθεση. Για την προλεταριακή έφοδο στον ουρανό.


Υ.Γ. Όπως μου είχε πει κάποτε ένας καλός σύντροφος: «Υπομονή. Δύναμη. Πίστη στην υπόθεση. Έχουμε δίκιο. Τέλος». Αυτές οι λέξεις θα γίνουν οδηγός μου σ’ αυτές τις πραγματικά δύσκολες στιγμές.


Χρήστος Πολίτης
Κλειστή Φυλακή Γρεβενών
16 Δεκέμβρη 2010




* Το μεσημέρι της 22ας Μαϊου του 2008, πηγαίνοντας να πάρω τη μηχανή μου κοντά στο μετρό της Πανόρμου, με προσήγαγαν στη ΓΑΔΑ όπου μου έκαναν διάφορες ερωτήσεις για το πού βρισκόμουν το προηγούμενο βράδυ. Μετά από κάποιες ώρες με άφησαν ελεύθερο. Το προηγούμενο βράδυ είχε πραγματοποιηθεί εμπρησμός οχημάτων στο χώρο του εφετείου Αθηνών. Από αυτό το χρονικό σημείο και μετά αρχίζουν να εμφανίζονται δημοσιεύματα βασισμένα σε αστυνομικά σενάρια, που με συσχετίζουν κατ’ αρχήν με τον εμπρησμό των οχημάτων στο εφετείο και κατόπιν με εμφανίζουν να συμμετέχω σε διάφορες οργανώσεις και ενέργειες, πολλές φορές με σημαίνοντα ρόλο. Φτάνουν μάλιστα στο σημείο τον προηγούμενο Νοέμβρη να ανακοινώσουν τηλεοπτικά ένταλμα εις βάρος μου, το οποίο στην πραγματικότητα δεν υπήρχε. Παράλληλα, για μεγάλα χρονικά διαστήματα είχα εμφανή αστυνομική παρακολούθηση. Ως αποκορύφωμα, 2,5 χρόνια μετά έλαβα κλήση να απολογηθώ ως κατηγορούμενος για την υπόθεση του Εφετείου. Πράγματι παρουσιάστηκα στην 8η τακτική ανακρίτρια στις 2 Δεκεμβρίου όπου και αφέθηκα ελεύθερος (για δύο μέρες!).

http://anor8ografo.blogspot.com/2010/12/blog-post_6708.html?zx=ea841dfc23282107

Ελληνικές φυλακές: ένα διαρκές έγκλημα

50 νεκροί φέτος στις φυλακές.
13.000 άνθρωποι σε φυλακές που χωράνε 7.500
1 στους 3 είναι προφυλακισμένος.

Η πολιτική καταδίκη του Χρυσοβαλάντη Πουζιαρίτη

ΔΙΚΗ ΠΟΥΖΙΑΡΙΤΗ

Οι μέρες της ησυχίας σας είναι μετρημένες.

Σχετικά με την πρωτοφανή καταδίκη του Χρυσοβαλάντη Πουζιαρίτη Η δίκη του Χρυσοβαλάντη Πουζιαρίτη τελείωσε με καταδίκη του αρχικά στα 12 χρόνια και 4 μήνες που με χρήση του προηγούμενου έντιμου βίου κατέληξε στα 9 χρόνια και 3 μήνες.
Η καταδίκη του μετά την δίκη-παρωδία αποδεικνύει αυτό που αναλογιζόμασταν. Ότι δεν είχε να κάνει με την δίκη του Χρυσοβαλάντη αλλά με ένα σαφή μήνυμα του κράτους προς όλους και κυρίως προς αυτούς που αντιστέκονται.
Με την πρωτοφανή -από κάθε άποψη- καταδίκη του προσπαθούν να τρομοκρατήσουν όποιον βρεθεί στους δρόμους, όποιον αντισταθεί στις ορέξεις τους, όποιον έχει αντίρρηση στο μένος της αρπαγής τους. Μας απειλούν ανοιχτά! Όποιος παλεύει για την ελευθερία θα κριθεί με το μεγαλύτερο των ποινών. Και αυτό έκαναν στον Πουζιαρίτη.
Τον καταδίκασαν με την μεγαλύτερη ποινή που έχει δοθεί σε κατηγορούμενο για επεισόδια και όχι μόνο (η καταδίκη για φόνο φτάνει τα 17 χρόνια).
Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΗΤΑΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ.
Ο Χρυσοβαλάντης ο μοναδικός κρατούμενος του κράτους από την επέτειο της μνήμης του Α.Γρηγορόπουλου τον Δεκέμβρη του 2009, είχε κατηγορηθεί για συμμετοχή στα επεισόδια και του πρόσαψαν ότι κατείχε ηγετικό ρόλο τη βραδιά των επεισοδίων στο Α.Π.Θ., σύσταση και οργάνωση συμμορίας, κατοχή και ρίψη εκρηκτικών και έκρηξη αυτών με σκοπό τη σωματική βλάβη.
Το κατηγορητήριο το υποστήριζαν 2 αστυνομικοί των ΜΑΤ χωρίς κανένα αποδεικτικό πέραν της περιγραφής τους και της εικασίας ότι τον αναγνώρισαν ως ηγέτη των κουκουλοφόρων με το αστείο επιχείρημα ότι επειδή ήταν αρχηγός γι αυτό και δεν φορούσε κουκούλα.
Δεν είχαν κανένα αποδεικτικό, ούτε τα γνωστά «φτιαγμένα» με τυχαίους σάκους, ούτε κάτι άλλο που να μπορεί να στήσει ένα κατηγορητήριο. Προσήλθαν 2 αυτόπτες μάρτυρες υπεράσπισης που εξήγησαν την παρουσία του Χρυσοβαλάντη στο χώρο, όπως επίσης και τις προσωπικές δηλώσεις του ότι δεν ανήκε σε κανένα πολιτικό χώρο και ότι δεν συμμετείχε ποτέ σε επεισόδια, στο οποίο και οι ίδιες οι αρχές δεν είχαν κάτι να προσάψουν.
Δεν τον είχαν στις λίστες τους, δεν είχαν βρει τίποτα πάνω του, δεν είχε ίχνη από τίποτα, δεν φορούσε πυτζάμες, δεν είχε ζαρντινιέρα, δεν φορούσε πράσινα παπούτσια και δεν υπήρχε σε κανένα ρουφιανοφωτογραφικό υλικό που κατέχουν οι αρχές της εξουσίας είτε με δικούς τους άμεσους τρόπους, είτε με δημοσιογράφους και ρεπόρτερ που πάλι δικοί τους ρουφιάνοι είναι.
Ο Χρυσοβαλάντης είναι πρώην τοξικομανής ενταγμένος σε πρόγραμμα απεξάρτησης που με την διακοπή του τον θέτουν σε κίνδυνο να ξανακυλήσει, όπως και με κινητικά προβλήματα στο ένα του πόδι που καθιστούν αδύνατη την συμμετοχή του σε επεισόδια. Η δίκη του ήταν προσχεδιασμένη και προαποφασισμένη. Η καταδίκη του ομόφωνη από όλους τους δικαστές και τους ενόρκους. Η απόφαση αυτή μας δείχνει ότι δεν χρειαζόταν καν η διαδικασία. Ακόμη και στην τελική αγόρευση της υπεράσπισης η πρόεδρος σιχαμένα σχολίαζε αρνητικά και με φανερή έκφραση βαρεμάρας υπαγόρευε στον συνήγορο να τελειώνει γρήγορα. Οι δουλικοί ένορκοι ομόφωνα καταδίκασαν έναν νέο σε φυλάκιση δείχνοντας την υποδούλωση τους στην εξουσία και στις εντολές της προέδρου. Η κατάσταση της εξουσίας με την συνεχή καταστολή, τις συλλήψεις αγωνιστών, τις επιθέσεις των σκύλων τους σε κάθε ελεύθερη φωνή και την ποινικοποίηση ιδεών αποδεικνύει σε πόσο δύσκολη θέση βρίσκεται. Πλέον, μόνο με απειλές και ψευτοδίκες προσπαθούν να χαλιναγωγήσουν τους πολίτες. Φοβούνται το τι μπορεί να προκαλέσει ακόμη και μια φωνή διαμαρτυρίας. Το κράτος προσπαθεί να μας δείξει την εκδικητικότητα του. Προσπαθεί με τον τρόμο να κρατήσει τον κόσμο σε σιωπηλή οργή. Με τα σκυλιά του και τους SS που δικάζουν να εξουσιάσουν ζωές, να καταδικάζουν κάθε φωνή και να υπακούν στα αφεντικά τους.
Η δίκη ήταν μια σκευωρία και το αποτέλεσμα απευθυνόταν σε όλους μας. «Μην σηκώσετε κεφάλι, ούτε καν να διαμαρτυρηθείτε. Σας την έχουμε στημένη». Αυτό είναι αδύνατον. Οι 40 αλληλέγγυοι που βρέθηκαν στην Έδεσσα οργισμένοι βρίζανε και όρμησαν στα σκυλιά που φυλάγανε τους SS δικαστές και τα λαμόγια τους. Ακολούθησε πορεία μέσα στην πόλη.
ΘΑ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟΙ, θα γινόμαστε πιο τολμηροί. Και τους πιο συνετούς τους εξοργίζουν και τους πιο διαλεκτικούς, τους προετοιμάζουν για σύγκρουση. Αυτή θα είναι και η απάντηση μας.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΛΙΑ. ΔΥΝΑΜΗ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ . ΕΧΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΑΓΩΝΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ. ΕΧΟΥΜΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΝΑ ΠΑΛΕΨΟΥΜΕ.

Υ.Γ. Σε επόμενη ανάρτηση θα ανεβάσουμε ονοματα ενόρκων , δικαστών, μπατσομαρτύρων και λοιπά στοιχεία της δίκης.

Αυτόνομο Στέκι Βέροιας Baruti

Συγκέντρωση στις φυλακές Αγ. Στεφάνου Πάτρας σε ένδειξη αλληλεγγύης στον αγώνα των φυλακισμένων

Περίπου 100 άτομα συμμετείχαν στη συγκέντρωση στις φυλακές Αγ. Στεφάνου Πάτρας σε ένδειξη αλληλεγγύης στον αγώνα των φυλακισμένων, που από τις 29 Νοέμβρη έχουν ξεκινήσει αποχή συσσιτίου και συνεχίζουν με απεργία πείνας σε διάφορες φυλακές της χώρας, διεκδικώντας καλύτερες συνθήκες κράτησης.

Η προσυγκέντρωση έγινε στην πλατεία 3 συμμάχων από όπου γύρω στις 12 αναχώρησαν 2 λεωφορεία και κάποια αυτοκίνητα για τις φυλακές. Εκεί στήθηκε μικροφωνική και υπήρξε ζωντανή επικοινωνία με κρατούμενο που μας περιέγραψε την κατάσταση που επικρατεί μέσα στις φυλακές και τους εκβιασμούς που δέχονται από τη διεύθυνση οι κρατούμενοι που αγωνίζονται. Επίσης επικοινωνήθηκε η αμέριστη συμπαρασταση μας στον αγώνα τους και η κοινή μας θέληση για την καταστροφή κάθε φυλακής, για μια ζωή ελεύθερη και αξιοπρεπή.

Οι κρατούμενοι μόλις μας αντιλήφθηκαν ξέσπασαν σε κραυγές, ενώ έβαλαν και φωτιά σε σεντόνια και κουβέρτες. Γράφτηκαν με μπογιά μεγάλα συνθήματαστον εξώτερικό τοίχο των φυλακών.Επίσης κρεμάστηκέ ένα μεγάλο πανό που έγραφε “Το πάθος για τη λευτεριά είναι δυνατότερο απ’όλα τα κελιά” σε σημείο ώστε να φαίνεται από κάποια κελιά. Οι μπάτσοι ήταν λίγο παρακάτω αρχικά διακριτικοί, αλλά όταν σύντροφος προσέγγισε τον τοίχο για να γράψει επιχείρησαν να πλησιάσουν, χωρίς αποτέλεσμα όμως μιας και η ισχυρή περιφρούρηση τους έκανε να καταλάβουν ότι δεν ήταν σε θέση να τον εμποδίσουν.

Γενικά, υπήρχε πολύς παλμός και συνεχή συνθήματα και φωνές και από τους έξω αλλά και από τους μέσα. Η παραμονή μας εκέι κράτησε περισσότερο από μιάμιση ώρα.

Κανένας αγωνιζόμενος κρατούμενος δεν είναι μόνος…

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΣΤΕΦΑΝΟ ΜΕΧΡΙ ΤΑ ΔΙΑΒΑΤΑ ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΛΙΑ!

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΤΡΙΜΜΙΑ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ!

http://ipposd.wordpress.com/2010/12/12/%CE%B5%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B7-%CE%B1%CF%80%CE%BF-%CF%83%CF%85%CE%B3%CE%BA%CE%B5%CE%BD%CF%84%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%B9%CF%83-%CF%86%CF%85%CE%BB%CE%B1%CE%BA/

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στον αγώνα των φυλακισμένων, Πάτρα

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΥΡΙΑΚΗ 12/12 

ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΑΓ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ

ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 11:00 ΠΛ.3 ΣΥΜΑΧΩΝ

 ΓΙΑ ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ ΜΕ ΛΕΩΦΟΡΙΑ 

Ενημέρωση για τον αγώνα των φυλακισμένων - Επικοινωνία με κρατούμενους από τις φυλακές στον Ραδιοκατάληψη 93,7

Ενημέρωση για τον αγώνα των φυλακισμένων που ξεκίνησαν με αποχή συσσιτίου από 29/11 και συνεχίζουν με απεργία πείνας.

Επικοινωνία με την επιτροπή αγώνα των κρατουμένων από τις φυλακές του Αγ. Στεφάνου στην Πάτρα.


την Παρασκευή 10/12 στις 21:00

από το συλλογικό εγχείρημα λόγου και δράσης Πέρασμα

ΡαδιοΚατάληψη 93,7

Πορεία αλληλεγγύης στον αγώνα των φυλακισμένων

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ

Από τις 29 Νοεμβρίου χιλιάδες κρατούμενοι των φυλακών
όλης της χώρας κάνουν αποχή συσσιτίου
ενώ από τις 6 Δεκεμβρίου έχουν προχωρήσει σε απεργία πείνας.

Οι φυλακισμένοι υπερασπίζουν την αξιοπρέπειά τους
απέναντι στη βαρβαρότητα του «σωφρονιστικού» συστήματος
και την αδιαφορία της κυβέρνησης.

Αγωνίζονται για να:
• σταματήσουν οι καταχρηστικές προφυλακίσεις και για να μειωθούν τα ανώτατα όρια κράτησης για την υφ’ όρον απόλυση
• σταματήσουν οι εξοντωτικές ποινές, να αλλάξει ο νόμος
περί ναρκωτικών και να καταργηθούν
οι εξοντωτικές επιβαρυντικές περιστάσεις
• διαγραφούν οι πειθαρχικές ποινές
και να αλλάξει η σχετική νομοθεσία
• καταργηθούν ο τρομονόμος και και το ειδικό καθεστώς απομόνωσης και να σταματήσουν οι διακρίσεις σε βάρος
των πολιτικών κρατουμένων
• να καταργηθούν οι φυλακές ανηλίκων
• αποφυλακιστούν αμέσως οι κρατούμενοι με ειδικές ανάγκες
και όσοι πάσχουν από χρόνια βαριά νοσήματα
• να μπορούν όσοι αλλοδαποί θέλουν,
να εκτίουν την ποινή τους στη χώρα καταγωγής τους
• χορηγούνται οι άδειες εξόδου χωρίς καθυστερήσεις και διακρίσεις, και για να καταργηθεί το εισαγγελικό βέτο στη χορήγηση αδειών
• υπάρχει πλήρης ιατροφαρμακευτική περίθαλψη,
πρόσβαση στη μόρφωση, την επικοινωνία, την άθληση,
δυνατότητα ελεύθερου επισκεπτήριου/συνεύρεσης και εξασφάλιση κατάλληλων συνθηκών υγιεινής και θέρμανσης σε όλες τις φυλακές
• υπάρχει πρόσβαση στην εργασία, χωρίς εξαιρέσεις
και αποκλεισμούς, να εφαρμοστούν οι εναλλακτικές μορφές κράτησης, να μπορούν και οι γυναίκες να εκτίουν την ποινή τους
σε αγροτικές φυλακές, να σταματήσουν
οι εξευτελιστικοί σωματικοί έλεγχοι και ο απάνθρωπες μεταγωγές
• καταργηθούν οι χρηματικές ποινές
με τις εξοντωτικές τους προσαυξήσεις

Η κυβέρνηση πρέπει να ικανοποιήσει τώρα τα δίκαια αιτήματα
των φυλακισμένων και ο υπουργός Δικαιοσύνης
να συναντηθεί με τους εκπροσώπους των ίδιων των κρατουμένων.

ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ
ΤΡΙΤΗ 14 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 5μ.μ., ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ-ΕΣ

Πάνω από 1.000 κρατούμενοι σε όλη τη χώρα βρίσκονται σε απεργία πείνας

Αλληλεγγύη στους περίπου 1.000 απεργούς πείνας και τους 9.000

 κρατούμενους σε αποχή συσσιτίου, σε 26 από τις 33 φυλακές της χώρας, 

διακήρυξε σε συνέντευξη Τύπου το πρωί της Τρίτης η Πρωτοβουλία για 

τα Δικαιώματα των Κρατουμένων. Η Πρωτοβουλία κάλεσε τους πολίτες να 

συμμετάσχουν τη Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου σε «Πανελλαδική μέρα δράσης» 

για τους κρατούμενους, με πορείες σε όλες τις φυλακές της χώρας.

Διαμαρτυρόμενοι για τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης μέσα στις φυλακές, 

9.000 κρατούμενοι, σε σύνολο 12.600 κρατουμένων, έχουν προβεί εδώ και 

μία εβδομάδα σε αποχή από το συσσίτιο, ενώ από τη Δευτέρα 6 Δεκεμβρίου 

πάνω από 1.000 κρατούμενοι σε όλη τη χώρα βρίσκονται σε απεργία πείνας. 

Συγκεκριμένα, 157 κρατούμενοι απεργοί πείνας είναι από το Μαλανδρίνο, 

500 από τα Γρεβενά, 66 από το Δομοκό, 38 από τη Λάρισα, 45 από τα Τρίκαλα 

και 200 από τα Διαβατά. Στην απεργία πείνας επίσης συμμετέχουν όλοι οι 

κρατούμενοι στη Δ' Πτέρυγα των φυλακών Κορυδαλλού. Εδώ και μια εβδομάδα, 

έχουν κατεβεί σε απεργία πείνας και οι ανήλικοι κρατούμενοι στο Ειδικό Κέντρο 

Κράτησης Νέων στο Βόλο, ενώ στην αποχή από το συσσίτιο τάσσονται 

αλληλέγγυοι οι 75 από τους 90 κρατούμενους στο αστυνομικό μέγαρο της

 ΓΑΔΘ στη Θεσσαλονίκη.

«Πολλοί κρατούμενοι σκέφτονται να προχωρήσουν και σε απεργία

 από την εργασία (μεροκάματα)», σημείωσε ο Ηρακλής Παπαδόπουλος, μέλος

 της Πρωτοβουλίας. Ο κ. Παπαδόπουλος επισήμανε ότι «οι διευθύνσεις 

απειλούντους κρατούμενους πως θα τους κόψουν τα φάρμακα ή τα μεροκάματα 

αν συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις, ενώ έχουμε και καταγγελίες ότι οι γραμματείες 

αρνούνται να δώσουν αριθμούς πρωτοκόλλου». Μάλιστα, ένας κρατούμενος στις 

φυλακές Δομοκού, ο Παναγιώτης Διδιλάκης, αποφάσισε στις 3 Δεκεμβρίου να ράψει το 

στόμα του ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τη διακοπή της αναπηρικής του σύνταξης από 

την Πρόνοια και τώρα τρέφεται μόνο με λίγο νερό και τα χάπια του.

Οι κρατούμενοι δηλώνουν ότι αγανάκτησαν «από τις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις και 

δεσμεύσεις του υπουργείου Δικαιοσύνης», ενώ οι φυλακές έχουν μετατραπεί σε καζάνι που βράζει. «Είμαστε αποφασισμένοι να αγωνιστούμε και να δικαιωθούμε», υποστηρίζει ο Γιώργος Παυλόπουλος από τις φυλακές Δομοκού. «Δεν θα ανεχτούμε να υπάρχουν πια σχολεία εγκληματικότητας, δηλαδή φυλακές ανηλίκων, ούτε ειδικές συνθήκες κράτησης των πολιτικών κρατουμένων, που οχτώ χρόνια τώρα βρίσκονται σε πλήρη απομόνωση. Απαιτούμε ίση μεταχείριση των πολιτικών κρατουμένων, με τους υπόλοιπους κρατούμενους», προσθέτει.

Ο κος Καστανίδης είχε κάνει λόγο για υποκινούμενες ενέργειες και επιθυμία ταραχών από την πλευρά των κρατουμένων. Εκείνοι το αρνούνται κατηγορηματικά. «Από την ημέρα που ξεκίνησε η απεργία μας είχαμε και τον πρώτο θάνατο στην πτέρυγα Α, ο οποίος συμμετείχε στην αποχή συσσιτίου. Όλοι μας είμαστε διατεθειμένοι να κλιμακώσουμε την απεργία πείνας μέχρι την ικανοποίηση των αιτημάτων μας: την αποσυμφόρηση των φυλακών και τη βελτίωση των συνθηκών κράτησης», υποστήριξε με τηλεφωνική δήλωσή του μέσα από τις φυλακές Κορυδαλλού ο Δημήτρης Πάστρας.

Για τους μετανάστες κρατούμενους η κατάσταση είναι ακόμη πιο δύσκολη. «Ως κατηγορούμενοι έχουμε δει το πιο σκληρό πρόσωπο της δικαιοσύνης, κυρίως επειδή είμαστε Αλβανοί. Χωρίς ουσιαστική υπεράσπιση για μια δίκαιη δίκη, ούτε τα συγγενικά μας πρόσωπα να μας συμπαρασταθούν στις δύσκολες στιγμές. Είμαστε εύκολος στόχος στην απόδοση οποιασδήποτε εξοντωτικής ποινής, γιατί η δικαστική έδρα θεωρεί ότι έχουμε μία φυσική ροπή στην εγκληματικότητα», τονίζει ο Ζανί Ταουλάν από τις φυλακές Μαλανδρίνου. Βιώνοντας την ίδια κατάσταση, ο Σάντος Αμπντέλ Χαλίμαπό το Δομοκό σημειώνει παρομοίως ότι «ο ξένος κρατούμενος στην Ελλάδα δεν βρίσκει το δίκιο του. Στο Δομοκό δεν έχουμε γιατρό ούτε κοινωνική υπηρεσία. Οι συνθήκες κράτησης είναι άθλιες. Ο αγώνας που κάνουμε είναι για να καταλάβει ο κ. Υπουργός σε τι συνθήκες ζούμε, γιατί αλλιώς δεν γίνεται τίποτα. Μία επίσκεψη αν κάνει, θα δει τον κόσμο που κοιμάται αγκαλιά με τις κατσαρίδες. Πρέπει να αλλάξει ο νόμος και όχι να μεταρρυθμιστεί. Πρέπει να αφήσει να ακουστεί η φωνή μας έξω. Ήρθαμε στην Ελλάδα για να βρούμε μια καλύτερη ζωή αλλά δυστυχώς είναι χειρότερα από την πατρίδα μας».

Η δυσφορία των φυλακών, φυσικά, δεν αφήνει ανεπηρέαστες τις κρατούμενες στις γυναικείες φυλακές. Ύστερα από την αποτυχία των τριών σχεδίων νόμου που ψηφίστηκαν για την αποσυμφόρηση των φυλακών, αλλά δεν ευδοκίμησαν, εκείνες έρχονται να προτείνουν λύσεις. «Εμείς έχουμε να προτείνουμε λύσεις. Γνωρίζουμε καλύτερα από τους καρεκλοκένταυρους, γιατί τα βιώνουμε όλα αυτά. Να καλέσει τη συντονιστική επιτροπή αγώνα για άμεση διαπραγμάτευση των αιτημάτων μας και αυτό γίνεται με άμεση μεταγωγή μας στον Κορυδαλλό για συνάντηση. Ζητάμε άμεση δημοκρατία», δήλωσε ηΜαριάνθη Πατσελή από τις γυναικείες φυλακές της Θήβας.

Η δικηγόρος, τέλος, και μέλος της Πρωτοβουλίας, Γιάννα Κούρτοβικ, αντιδρώντας στις δηλώσεις του κου Καστανίδη, ο οποίος κατηγόρησε την Πρωτοβουλία για «σκοτεινούς σκοπούς», επεσήμανε ότι «η κινητοποίηση των κρατουμένων είναι ανεξάρτητη με το νομοσχέδιο για τον "εξορθολογισμό και τη βελτίωση στην απονομή της ποινικής δικαιοσύνης". Είχε δηλωθεί η πρόθεση των κρατούμενων προτού δηλωθούν οι διατάξεις του νομοσχεδίου. Ιδιαίτερα να πούμε ότι το νομοσχέδιο αντιμετωπίζει με θετικές διατάξεις τις ποινές της φυλάκισης, αλλά δεν αντιμετωπίζει τις κακουργηματικές ποινές και διώξεις. Δεν υπάρχει καμία διάταξη πάνω σε αυτό».

Κάθε μήνα στις φυλακές προστίθενται 200-250 άτομα. Από αυτά, το 30% είναι υπόδικοι, το 60% αλλοδαποί και το 35% κρατούμενοι για παραβάσεις του νόμου περί ναρκωτικών. Περίπου 1.180 κρατούμενοι (σύμφωνα με στοιχεία του Ιουνίου) έχουν ποινές εξαγοράσιμες, ενώ μεγάλος αριθμός αλλοδαπών κρατούνται στις φυλακές με αποφάσεις δικαστικής απέλασης που όμως δεν μπορούν να εκτελεστούν. Πάνω από 5.000 κρατούμενοι κρατούνται με ποινές κάθειρξης και επιπλέον 850 κρατούμενοι είναι καταδικασμένοι σε ισόβιες καθείρξεις. Υπάρχει, δηλαδή, μεγάλος αριθμός ανθρώπων έγκλειστων για όλη τους τη ζωή και όμως οι συνθήκες μέσα στη φυλακή είναι πολύ χειρότερες και από τις συνθήκες διαμονής των ζώων...

                               Αναλυτικά τα αιτήματα των κρατουμένων είναι:

1. Να σταματήσει η κατάχρηση της προφυλάκισης.

2. Μείωση των ανώτατων ορίων κράτησης με οροφή τα 20 χρόνια για τις καθείρξεις. Μείωση των 16 και 4 ευεργετικών των ισοβίων, σε 12 και 4 ευεργετικά.

3.Αποφυλάκιση με τα 3/7 για ποινές κάθειρξης και με τα 2/7 για ποινές φυλάκισης.

4. Κατάργηση των εξοντωτικών ποινών και ευρεία εφαρμογή του μέτρου της αναστολής και της υφ' όρους απόλυσης.

α. Σαφή και συγκεκριμένα όρια ποινών για κάθε αδίκημα.

β. Κατάργηση της απόδοσης κατηγορίας υποτροπής για τους χρήστες τοξικομανείς.

γ. Δυνατότητα συγχώνευσης ποινών

5.Θέσπιση ανώτατου ορίου παραγραφής των πειθαρχικών ποινών στους 6 μήνες, χωρίς να εμποδίζεται η υφ' όρους απόλυση.

α. Οχι πειθαρχικές ποινές στους εξαρτημένους για χρήση ναρκωτικών στη φυλακή.

β. Εφάπαξ διαγραφή των πειθαρχικών ποινών.

6. Κατάργηση του αντιτρομοκρατικού νόμου και του ειδικού καθεστώτος κράτησης των πολιτικών κρατουμένων (απομόνωση σε υπόγειο χώρο).

7. Κατάργηση των φυλακών ανηλίκων.

8. Αμεση αποφυλάκιση κρατουμένων με βαριά νοσήματα.

9. Αμεση αποφυλάκιση των αλλοδαπών κρατουμένων που κρατούνται για απέλαση.

10.Χορήγηση αδειών χωρίς άνιση και διακριτική μεταχείριση. Να δοθούν δύο επιπλέον ημέρες και να καταργηθεί η υπερεξουσία των εισαγγελέων.

11. Αμεση αποσυμφόρηση των φυλακών, 24ωρη μόνιμη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, παροχή αναγκαίων ειδών για τη διαβίωση, λειτουργία σχολείων, διεύρυνση ελεύθερου επισκεπτηρίου, χορήγηση κλειστού χώρου για συνεύρεση, επικοινωνία με τα ανήλικα παιδιά, δημιουργία πραγματικών γυμναστηρίων και βιβλιοθηκών.

α. Δικαίωμα στην εργασία χωρίς αποκλεισμούς.

β. Διεύρυνση των θέσεων εργασίας κατά 30% και αύξηση προσμέτρησης των ευεργετικών ημερών κατά 25%.

γ. Επέκταση του θεσμού της αγροτικής φυλακής και στις γυναίκες.

δ. Απαγόρευση εξευτελιστικών σωματικών ελέγχων.

ε. Οχι στις απάνθρωπες συνθήκες κράτησης στα αστυνομικά κρατητήρια.

12. Κατάργηση χρηματικών ποινών (πρόστιμα).

Οι κρατούμενοι και οι κρατούμενες «υποκινούνται» αποκλειστικά από τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζουν, από την απόγνωση και την απελπισία τους και όχι από «συγκεκριμένες οργανώσεις», όπως ανέφερε ο κ. Χ. Καστανίδης. Η Πρωτοβουλία στέκεται, ως οφείλει, αλληλέγγυα στους αγώνες των κρατουμένων και χαιρετίζει τις κινητοποιήσεις τους.

feel writing

Εκπομπή "Το κελί" τώρα στον 1431 am σχετικά με την κατάσταση στις φυλακές

ακούστε την εκπομπή πατώντας στην εικόνα

Αποχή συσσιτίου ξεκίνησαν οι κρατούμενοι των φυλακών

Ξεκίνησαν ειρηνικές κινητοποιήσεις με αποχή συσσιτίου σε 21 από τις 33 φυλακές της χώρας. Η συμμετοχή είναι μεγάλη -για πρώτη μέρα- ενώ ήδη από το απόγευμα δήλωσαν συμμετοχή και άλλοι κρατούμενοι (επιφυλασσόμαστε να ενημερώσουμε σε επόμενο δελτίο τύπου).


Ζούμε ξανά τον Νοέμβρη του 2008, όταν χιλιάδες κρατούμενοι και κρατούμενες ξεκίνησαν αποχή συσσιτίου, που κλιμακώθηκε σε απεργία πείνας, διεκδικώντας το αυτονόητο: δικαιοσύνη, αξιοπρέπεια, δικαιώματα. Και ο τότε υπουργός δικαιοσύνης είχε χαρακτηρίσει τις κινητοποιήσεις υποκινούμενες, όπως έκανε και σήμερα, δυστυχώς, και ο κ. Καστανίδης: «Ορισμένοι ενδιαφέρονται τα πράγματα στις φυλακές να παραμείνουν στάσιμα και ακίνητα γιατί έτσι θα έχουν συμμάχους που θα τους κινητοποιούν», δήλωσε χαρακτηριστικά και στη συνέχεια έριξε ευθύνες «εντός και εκτός των φυλακών για κάποιους που δημιουργούν συνθήκες κρίσης για να μην ψηφιστεί το νομοσχέδιο για την επιτάχυνση της ποινικής δικαιοσύνης που έχει κατατεθεί στη Βουλή».

Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων έχει ήδη δηλώσει ότι το νέο αυτό νομοσχέδιο κινείται σε θετική κατεύθυνση αλλά δεν αγγίζει τα κύρια προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κρατούμενοι, ούτε ικανοποιεί κάποιο από τα πάγια αιτήματά τους. Οι κινητοποιήσεις έχουν απόλυτα ειρηνικό χαρακτήρα, οπότε δεν κατανοούμε γιατί ο κ. Υπουργός ζήτησε «τις επόμενες ώρες και μέρες οι εισαγγελείς, οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για τις φυλακές να είναι σε αυξημένη ετοιμότητα». Τίθεται κανένας λόγος επέμβασης του εισαγγελέα της φυλακής; Γιατί αν ναι ειλικρινά αναρωτιόμαστε από πότε άλλαξε το Σύνταγμα και δεν ενημερώθηκε κανένας μας. Από πότε οι χιλιάδες ψυχές που έχουν στοιβαχτεί στις φυλακές οφείλουν να σιωπούν; Από πότε η αποχή συσσιτίου θεωρείται κινητοποίηση που χρίζει παρέμβαση εισαγγελέα;

Ως Πρωτοβουλία θέλουμε να τονίσουμε τα εξής:

Οι κρατούμενοι και οι κρατούμενες «υποκινούνται» αποκλειστικά από τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζουν, από την απόγνωση και την απελπισία τους και όχι από «συγκεκριμένες οργανώσεις», όπως ανέφερε ο κ. Χ. Καστανίδης. Η Πρωτοβουλία στέκεται, ως οφείλει, αλληλέγγυα στους αγώνες των κρατουμένων και χαιρετίζει τις κινητοποιήσεις τους.

από Πρωτοβουλία για τα δικαιώματα των Κρατουμένων

τηλέφωνο: 210-3635667, e-mail: kratoumenoi@yahoo.gr

www.keli.gr/2010/11/blog-post_29.html