Tο active μετακομίζει στον espiv.net

http://activepropaganda.espivblogs.net/

Χτύπημα από hackers δέχτηκε η Υπηρεσία Ανάπτυξης Πληροφορικής του Υπουργείου Εσωτερικών

Ισχυρό χτύπημα δέχτηκε η Υπηρεσία Ανάπτυξης Πληροφορικής (Υ.Α.Π) του Υπουργείου Εσωτερικών από Έλληνες hackers. Πιο συγκεκριμένα ο/οι hackers με την επωνυμία 31337.Grey_Hat κατά δήλωση τους προέβησαν σε άντληση δεδομένων από την συγκεκριμένη υπηρεσία καθώς και σε διαγραφή εσωτερικών βάσεων δεδομένων που ήταν εκτεθειμένες στο Internet μέσω αδυναμίας στην κεντρική ιστοσελίδα της υπηρεσίας.

Σύμφωνα με την ανώνυμη πληροφορία που κοινοποιήθηκε στο SecNews μέσω της σχετικής φόρμας, στόχος ήταν σαφώς η συγκεκριμένη Υπηρεσία του Υπουργείου και τα δεδομένα της.

Λίγα λόγια για την συγκεκριμένη υπηρεσία

Η συγκεκριμένη υπηρεσία υπάγεται στο Υπουργείο Εσωτερικών,Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης.

Σκοπός της η εφαρμογή της Κυβερνητικής Πολιτικής για την εισαγωγή, εφαρμογή και ανάπτυξη της πληροφορικής και της τεχνολογίας των ηλεκτρονικών υπολογιστών στο δημόσιο τομέα.

Μεταξύ άλλων είναι υπεύθυνη για:

• Το σχεδιασμό, ανάπτυξη, συντήρηση και λειτουργία των διαδικτυακών τόπων και πληροφοριακών συστημάτων της Δημόσιας Διοίκησης, αλλά και την ανάπτυξη και παροχή ολοκληρωμένων ηλεκτρονικών υπηρεσιών του δημοσίου τομέα.
• Τη διασφάλιση της διαλειτουργικότητας μεταξύ των πληροφοριακών συστημάτων του δημοσίου τομέα.
• Την εγγραφή, ταυτοποίηση και ηλεκτρονική αναγνώριση πολιτών και επιχειρήσεων σε ηλεκτρονικές υπηρεσίες του δημόσιου τομέα.

Το χρονικό της επίθεσης
Οι hackers μέσω του μηνύματος τους, που ανάρτησαν στο pastebin [δείτε εδώ] εξηγούν τους λόγους της επίθεσης. Όπως αναφέρουν σκοπός τους είναι με τις ενέργειες τους να κάνουν “προσωπική επίθεση στους πολιτικούς της χώρας ” ενώ υποδεικνύουν τον τρόπο που πραγματοποίησαν την επίθεση “διαλύοντας ολοκληρωτικά και κάνοντας ξεφτίλα το σύστημα” όπως χαρακτηριστικά λένε στο μήνυμα τους προς το SecNews. Όπως είναι εμφανές, παρακάτω υποδηλώνουν συγκεκριμένες εντολές SQL που έδωσαν στον εξυπηρετητή της ιστοσελίδας με σκοπό να επιτύχουν πλήρη πρόσβαση καθώς και εντολές για την διαγραφή βάσεων δεδομένων.

Επιπλέον η ιστοσελίδα http://www.yap.gov.gr της Υπηρεσίας Ανάπτυξης Πληροφορικής που δέχτηκε την επίθεση για κάποιον περίεργο λόγο (πιθανολογούμε από τις ενέργειες των hackers) ανακατευθύνει σε κάποιο διαχειριστικό περιβάλλον που ζητάει username και κωδικό και όχι στην επίσημη ιστοσελίδα. Παρακάτω η ιστοσελίδα όπως ήταν προσβάσιμη την στιγμή της επίθεσης:

http://www.secnews.gr/archives/18736

Επιτυχημένη διαδικτυακή επίθεση στο δίκτυο της Ιταλικής αστυνομίας

Ύστερα από την επιτυχημένη διαδικτυακή επίθεση των Anonymous και των LulzSec στο δίκτυο της Ιταλικής αστυνομίας, οι εισβολείς απέσπασαν ολόκληρη τη βάση δεδομένων του vitrociset.it την οποία και δημοσίευσαν μέσω link στο Pastebin: http://pastebin.com/6mVSf9AU.
Η συγκεκριμένη διαδικτυακή επίθεση πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της επιχείρησης #Antisec στην οποία συμμετέχουν τόσο οι LulzSec όσο και οι Anonymous.




http://www.secnews.gr/archives/18571

Hacking στην ιστοσελίδα της Βουλής

Η επίθεση υπογράφεται από την ομάδα “REAL DEMOCRACY REVERSE ENGINEERING“. Οι hackers έχουν αποκρύψει συγκεκριμένους χαρακτήρες από τους εκτεθειμένους κωδικούς, ώστε να μην είναι εφικτό σε τρίτους να χρησιμοποιήσουν τα δεδομένα που κοινοποίησαν. Δεν είναι σαφές πως ακριβώς πραγματοποιήθηκε η επίθεση, αν οφειλόταν σε συγκεκριμένη αδυναμία ή λάθος παραμετροποίηση του διακομιστή. Η διαρροή περιλαμβάνει σημαντικό αρχείο ρυθμίσεων του διακομιστή [Web.config] που περιλαμβάνει και πλήθος κωδικών πρόσβασης διαχειριστή, όνομα εταιρείας κατασκευής του ιστοχώρου κ.α.

Το μήνυμα που συνοδεύει την επίθεση:

Σχεδόν 40 χρόνια από τότε που ήσουν πάνω στα κάγκελα του Πολυτεχνείου. Τίμιος και δίκαιος ο αγώνας σου τότε. Τότε που σαν νέος είχες όνειρα και μέλλον. Εγώ πάλι, δεν έχω τίποτα. Μου πήρες τα όνειρα και το μέλλον.
Δεν μιλάω στους πολιτικούς. Αυτοί είναι ανάξιοι λόγου εδώ και χρόνια. Σε εσένα που τους βγάζεις μιλάω. Το ξέρεις πως είναι ανίκανοι, αλλά τους ξαναβγάζεις. Τους βγάζεις γιατί είναι γιοί, ανιψιοί και κόρες. Γιατί έχεις μείνει ακόμα στον εθνικό διχασμό.
Γιατί το λέει το κόμμα. Γιατί βολεύτηκες εσύ και το τεμπέλικο παιδί σου στο δημόσιο. Αλλα γιατί να νοιαστείς; Όλα πήγαιναν καλά. Τα είχες όλα. Τον φραπέ σου, την ομάδα σου, τα μεσημεριανάδικα σου και ένα βουλευτή να γλείφεις.
Και τώρα πέφτεις από τα σύννεφα… Φταίνε οι ξένοι λες. Φταίνε οι άλλοι. Παντα οι άλλοι. Ποτέ εσύ! Τα βάρη από τα δικά σου λάθη τα φορτώνεις σε εμένα. Στην γενιά των είκοσι και των τριάντα.
Τη γενιά που δουλεύει για 600 ευρώ, και περιμένεις να σου πληρώσει τον φουσκωμένο μισθό, την σύνταξη και το εφάπαξ. Που περιμένεις να σου συντηρεί τον γιόκα σου, μην τυχόν και χάσει την δουλειά του στο δημόσιο και αναγκαστεί επιτέλους να παράγει.
Για εμένα προφανώς δεν σε νοιάζει. Εγώ είμαι πολίτης β’ κατηγορίας. Άλλωστε είμαι εδώ μόνο για να σε συντηρώ.
Αρκετά οι επιλογές σου, μου παγίδεψαν το μέλλον. Όταν έρθει η ώρα να ψηφίσεις, κάτσε στο σπίτι σου. Άσε εμένα να αποφασίσω για εμένα, χωρίς τον κομματικό σου "θόρυβο".
@300
Γίνεστε τσαρλατάνοι όταν κόβετε με ευκολία τις συντάξεις των 400 ευρώ, αλλά τρέμετε μην χάσετε το κομματικό σας κράτος.
Είναι εξοργιστικό να διαμαρτύρεστε για τα αυγά και τα γιαούρτια ως μορφή βίας, όταν τα ΜΑΤ σαπίζουν τον κόσμο στο ξύλο.
Υ.Γ. Κάτι που οι σύγχρονοι "υπερπατριώτες" ίσως μπορούν να απαντήσουν..
Κάτι ψιθύριζε χαμογελώντας ο Markus Wolf πριν ξεψυχήσει. Αναρωτιόταν πως γράφεται η “Νίκη” στα Βελγικά..

http://www.secnews.gr/archives/16631

Με όπλο το internet to κίνημα των Indignados εξαπλώνεται σε ολόκληρο τον κόσμο

Πρωτοφανής είναι η εξάπλωση του κινήματος διαμαρτυρίας των «Los Indignados» έξω από τα ισπανικά σύνορα, μία δύο ημέρες μετά την κατάληψη της κεντρικής πλατείας Puerta del Sol στη Μαδρίτη, από χιλιάδες νέους και νέες.

Με όπλο το Ίντερνετ, οι διαδηλωτές και τα... κινήματα που «ξέσπασαν» προχθές σε πολλές ισπανικές πόλεις κατά των πολιτικών, της ανεργίας και της διαφθοράς, επιχειρούν τώρα να διαδώσουν το μήνυμα τους σε ολόκληρο τον κόσμο.

Όπως ανακοινώθηκε στον ιστότοπο του κινήματος «Democracia real, Ya!» (Πραγματική Δημοκρατία, Τώρα!), συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας έχουν οργανωθεί σε Μπουένος Άιρες, Βρυξέλλες, Παρίσι, Βερολίνο, Μπογκοτά, Βιέννη, στην Πόλη του Μεξικού, Μπέρμιγχαμ, το Μπρίστολ, το Εδιμβούργο στη Βρετανία, στην Πάδοβα και το Τορίνο στην Ιταλία, και σε πολλές άλλες πόλεις ανά τον πλανήτη.

Το κίνημα των «Αγανακτισμένων», όπως έχει χαρακτηριστεί από τον ισπανικό Τύπο, έχει κάνει ιδιαίτερα αισθητή την παρουσία του σε διεθνές επίπεδο, με την αυθόρμητη έκρηξη οργής κατά του πολιτικού συστήματος και της οικονομικής και κοινωνικής κατάπτωσης.

Στο ισπανικό Twitter, τα μηνύματα στην κατηγορία #notenemosmiedo, δηλαδή «δε φοβόμαστε» που είναι από τα κύρια συνθήματα των Indignados, είναι από τα πλέον δημοφιλή θέματα αυτή τη στιγμή.

http://mpetskas.blogspot.com/2011/05/indignados.html?spref=fb

Κύκλος εκπομπών "Εκτός Συνόρων" του Contra Info στον 98fm

Τη Δευτέρα, 18/4, στο πλαίσιο της συνεργασίας του 98fm και του Μεταφραστικού Δικτύου Αντιπληροφόρησης Contra Info, θα μεταδοθεί ζωντανά η εκπομπή «Εκτός συνόρων» με διπλή θεματική και διερμηνεία: Θα μιλήσει Φιλανδή ακτιβίστρια για το οικολογικό κίνημα. Θα ακολουθήσει ενημέρωση από Γάλλους αντιφασίστες σε σχέση με την άνοδο της ακροδεξιάς και το αντιφασιστικό κίνημα στη Λυόν.


http://contrainfo.espiv.net/

Aκούτε τον σταθμό στα FM στους 98 και 98,1 μεγακύκλους (Αθήνα)
και στο internet στο http://www.radio98fm.org/ 

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1283443

Ψηφιακή επίθεση στο mega αυτή την ώρα

περισσότερα εδω 

Fimotro στα blogs από το mega

Αγωγή με την οποία ζητούν αποζημίωση 4 εκατ. ευρώ από το blog fimotro και τον δημοσιογράφο Γιάννη Παπαγιάννη τον οποίο κατονομάζουν ως διαχειριστή του blog κατέθεσαν ο διευθυντής ειδήσεων του Mega Χρήστος Παναγιωτόπουλος και οι δημοσιογράφοι -σχολιαστές του δελτίου (Ολγα Τρέμη, Γιάννης Πρετεντέρης, Π. Τσίμας και Μ. Καψής) για προσβολή της τιμής και της υπόληψης τους.

Ο Χρ. Παναγιωτόπουλος δηλώνει: «Έχουν γραφτεί πολλά ανυπόστατα και συκοφαντικά, δεν ήταν δυνατόν να συνεχιστεί αυτό. Η υπόθεση είναι στην δικαιοσύνη και εκεί θα ξεκαθαριστούν όλα, δεν θα ήθελα να πω περισσότερα αυτή την ώρα».
«Ο διευθυντής του MEGA δεν έχει κανένα στοιχείο που να με συνδέει με τις αναρτήσεις που επικαλείται, αναρτήσεις οι οποίες από αυτά που διάβασα δεν είναι υβριστικές. Εάν είχε οποιοδήποτε στοιχείο δεν θα έκανε αγωγή αλλά θα προσέφευγε στην αρμόδια αστυνομική αρχή» τονίζει από την πλευρά του στο newpost και στον Τάκη Χατζή, ο Γιάννης Παπαγιάννης.



http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=15460&subid=2&pubid=105249158

Λογισμικό των ΗΠΑ θα χειραγωγεί συζητήσεις στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης

Δημοσίευμα του Guardian κάνει λόγο για ανάπτυξη λογισμικού από τον στρατό των ΗΠΑ που θα χειραγωγεί συζητήσεις στο Internet και τα social media (απορώ, δεν είναι ευχαριστημένοι απο τις επίσημες αστικές διαδικτυακές εφημερίδες ή τους εγκάθετους, τάχα μου ανεξάρτητους μπλογγερς ή αρθρογράφους, που δρουν σήμερα, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του διαδικτύου ?? ). Στόχος του λογισμικού είναι να βοηθά στην εξάπλωση της προπαγάνδας των ΗΠΑ με τη χρήση ψεύτικων online προσώπων.

Ειδικότερα, μια εταιρεία από την Καλιφόρνια έχει υπογράψει συμβόλαιο με την Centcom (το στρατιωτικό τμήμα των ΗΠΑ που επιβλέπει τις ένοπλες επιχειρήσεις της χώρας στη Μέση Ανατολή και την κεντρική Ασία) για να αναπτύξει αυτό που περιγράφεται ως «υπηρεσία διαχείρισης online περσόνας». Με τη μέθοδο αυτή, θα μπορεί να γίνεται έλεγχος σε 10 ξεχωριστές ταυτότητες χρηστών σε όλο τον κόσμο.

Το συγκεκριμένο εγχείρημα έχει παρομοιαστεί από ειδικούς με τις προσπάθειες της Κίνας να περιορίσει και να λογοκρίνει κάθε δυνατότητα έκφρασης στο Διαδίκτυο. Οι πολέμιοι από την άλλη πλευρά θεωρούν ότι μια τέτοια εμπλοκή θα δημιουργήσει ανεπιθύμητες παρενέργειες καθώς θα δημιουργηθεί λανθασμένη αντίληψη, σχόλια και αναφορές για τους στόχους που θέλουν να πετύχουν οι ΗΠΑ.

Την ίδια στιγμή ωστόσο, οι ψευδείς online περσόνες -γνωστές στο χώρο των social media ως sock puppets (μαριονέτες)- θα μπορούσαν να ενθαρρύνουν και άλλες κυβερνήσεις, ιδιωτικές εταιρείες και μη κυβερνητικές οργανώσεις να κάνουν το ίδιο.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα του Guardian, το συμβόλαιο που υπέγραψε η Centcom λέει ότι η κάθε περσόνα πρέπει να έχει ένα πειστικό υπόβαθρο, δηλαδή βιογραφικό με λεπτομέρειες, ενώ την ίδια στιγμή θα πρέπει μέχρι 50 χρήστες – διαχειριστές να «λειτουργούν» το account χωρίς το «φόβο αποκάλυψης από εχθρούς με υψηλή τεχνογωνσία».

Ο εκπρόσωπος της Centcom δήλωσε ότι αυτή η τεχνολογία υποστηρίζει απόρρητες δραστηριότητες blogging σε ξενόγλωσσα sites έτσι ώστε η Centcom «να μπορεί να αντιπαρατεθεί με την εξτρεμιστική και εχθρική προπαγάνδα κατά των ΗΠΑ». Σε περαιτέρω διευκρινίσεις η Centcom είπε ότι δεν στοχεύει σε κανένα site που βρίσκεται στις ΗΠΑ, είτε αγγλόγλωσσο είτε ξενόγλωσσο, και κυριότερα δεν στοχεύει στο Facebook ή το Twitter.

Σύμφωνα με επιβεβαιωμένες πληροφορίες, το συμβόλαιο ανέρχεται στα 2,76 εκατομμύρια δολάρια και έχει υπογραφεί με την Ntrepid, μια νέα εταιρεία που βρίσκεται στο Λος Άντζελες. Η τελευταία δεν έχει δώσει πληροφορίες για το αν το συγκεκριμένο εγχείρημα είναι ήδη σε εξέλιξη.


http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathworld_1_23/03/2011_384244

Το διαδίκτυο μιλάει για τους μετανάστες απεργούς πείνας - Συνδεθείτε ζωντανά σήμερα στις 16:00

Μιλάμε για την απεργία πείνας!στις 4 σήμερα το απόγευμα live streaming

Στις 4 σήμερα το απόγευμα -και για όσες ώρες χρειαστεί- το διαδίκτυο μιλάει για τους μετανάστες απεργούς πείνας. Σε μια ραδιοφωνική εκπομπή χωρίς σταθμό θα μιλήσουν οι ίδιοι οι μετανάστες, μέλη της επιτροπής αλληλεγγύης, πανεπιστημιακοί και καλλιτέχνες για την μάχη των 300 απεργών πείνας. Κάθε διαδικτυακό μέσο (portal, site ή blog) μπορεί να μεταδώσει μέσα από τη σελίδα του την εκπομπή ενσωματώνοντας τον player που θα βρείτε στο blog

Το διαδίκτυο δεν είναι απλά ένας χώρος ενημέρωσης και κοινωνικής δικτύωσης. Είναι και το μοναδικό μέσο που μπορεί να δώσει φωνή σε αυτούς που αποκλείονται από τα τηλεοπτικά δελτία. Ας πολλαπλασιάσουμε τη φωνή τους.

http://hungerstrike300.espivblogs.net/2011/02/25/ki-edw-milame-gia-thn-apergia/

«Hμέρα της εξέγερσης» διοργανώθηκε μέσω Διαδικτύου στην Αίγυπτο - Video

Κάιρο, Αίγυπτος



Δεκάδες χιλιάδες Αιγύπτιοι διαδηλώνουν στους δρόμους του Καΐρου σε μία σπάνια επίδειξη δύναμης απέναντι στο καθεστώς του Χόσνι Μουμπάρακ, που κρατά τα ηνία από το 1981 χωρίς να επιτρέπει «ανυπακοή». Η «ημέρα της εξέγερσης» διοργανώθηκε μέσω Διαδικτύου, στον απόηχο της πτώσης του Τυνήσιου προέδρου Μπεν Αλί που δείχνει να ανοίγει δρόμο για αραβικό «ντόμινο». Ισχυρές δυνάμεις της αστυνομίας κατέκλυσαν το Κάιρο, απαντώντας με γκλομπ και δακρυγόνα στους διαδηλωτές.

Η μαζική κινητοποίηση διοργανώθηκε μέσω Διαδικτύου. Δεκάδες κινήματα κάλεσαν τους Αιγύπτιους να διαδηλώσουν στο Κάιρο και την επαρχία σε μία «ημέρα εξέγερσης κατά των βασανιστηρίων, της φτώχειας, της διαφθοράς και της ανεργίας».



Αντιγραφή από καθεστωτικό μέσο.

Η σημερινή «ημέρα οργής» όπως την αποκαλούν ακτιβιστές στο Διαδίκτυο, οι οποίοι έχουν γίνει από τους πιο σκληρούς επικριτές της διακυβέρνησης του Χόσνι Μουμπάρακ, συμπίπτει με την «ημέρα της αστυνομίας», εθνική αργία προς τιμήν των αιγυπτιακών δυνάμεων της τάξης.

Στο κέντρο του Καΐρου αναπτύχθηκαν περίπου 20.000 με 30.000 αστυνομικοί, κυρίως στη συνοικία όπου βρίσκεται το υπουργείο Εσωτερικών.

Οι δυνάμεις ασφαλείας έκαναν το μεσημέρι της Τρίτης χρήση δακρυγόνων κατά διαδηλωτών που είχαν συγκεντρωθεί στην κεντρική πλατεία του Καΐρου. Στο ίδιο σημείο η αστυνομία είχε επιχειρήσει νωρίτερα να απωθήσει τους διαδηλωτές με αντλίες νερού.

Αυτόπτες μάρτυρες ανέφεραν ότι οι αστυνομικοί χρησιμοποίησαν τα γκλομπ τους και ξυλοκόπησαν διαδηλωτές σε δύο σημεία της πρωτεύουσας.

Ανταποκριτής του BBC μεταδίδει ότι διαδηλώσεις λαμβάνουν χώρα σε πολλά διαφορετικά σημεία της πρωτεύουσας και η συμμετοχή των πολιτών δείχνει να ξεπερνά κατά πολύ τις προσδοκίες των διοργανωτών της σπάνιας αυτής μαζικής κινητοποίησης.



Μία ομάδα διαδηλωτών συγκεντρώθηκε έξω από το Ανώτατο Δικαστήριο στο κέντρο της αιγυπτιακής πρωτεύουσας, κρατώντας πανό με το σύνθημα «Η Τυνησία είναι η λύση». Οι συγκεντρωθέντες προχωρούσαν στους δρόμους φωνάζοντας το σύνθημα «Κάτω ο Μουμπάρακ».

Σε ορισμένα συνθήματα ακουγόταν και το όνομα του γιου του Χόσνι Μουμπάρακ, Γκαμάλ, τον οποίο σύμφωνα με τους αναλυτές προορίζει ο Αιγύπτιος πρόεδρος για διάδοχό του. «Γκαμάλ, πες στον πατέρα σου ότι οι Αιγύπτιοι σε μισούν» φώναζαν οι διαδηλωτές.

Ο Αιγύπτιος υπουργός Εσωτερικών Χαμπίμ αλ-Άντλι δήλωσε στην φιλοκυβερνητική εφημερίδα Αλ-Αχράμ ότι οι διοργανωτές των διαδηλώσεων είναι «ασυνείδητοι». «Οι δυνάμεις της τάξης είναι ικανές ν' αντιμετωπίσουν κάθε απειλή κατά της ασφάλειας του πληθυσμού» προειδοποίησε ο υπουργός.

Οι διαδηλώσεις απαγορεύονται στην Αίγυπτο εάν δεν έχει εξασφαλιστεί προηγουμένως άδεια και σύμφωνα με την αντιπολίτευση δεν έχει δοθεί άδεια για τις σημερινές εκδηλώσεις διαμαρτυρίας στο Κάιρο, αλλά και σε 16 ακόμα πόλεις, συνεπώς είναι πιθανό η αστυνομία να προβεί σε συλλήψεις.

Η Διεθνής Αμνηστία έχει καλέσει τις αιγυπτιακές Αρχές να επιτρέψουν τις ειρηνικές διαδηλώσεις και να σταματήσουν τις συλλήψεις και τον εκφοβισμό υποστηρικτών της αντιπολίτευσης.

http://www.youtube.com/user/leakspinner

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1251751

Οι Σελίδες Κοινωνικής Δικτύωσης ως μέσο ελέγχου, χειραφέτησης και εμπορικής εκμετάλλευσης

Πριν 4 χρόνια η Stacy Snyder, 25χρονη τότε ασκούμενη καθηγήτρια σε Λύκειο του Lancaster ανέβασε μια φωτογραφία της στο MySpace με την ίδια σε ένα πάρτι να φορά ένα πειρατικό καπέλο και να πίνει από ένα πλαστικό κυπελάκι με την λεζάντα «μεθυσμένος πειρατής». Ο υπεύθυνός της στο Λύκειο θεώρησε ότι η φωτογραφία ήταν αντιεπαγγελματική, ενώ και ο κοσμήτορας του πανεπιστημίου Millersville δήλωσε ότι με την ενέργειά της αυτή προωθούσε την κατανάλωση αλκοόλ στους ανήλικους μαθητές της. Σαν αποτέλεσμα μέρες πριν την αποφοίτησή της το πανεπιστήμιο της αρνήθηκε το πτυχίο.

Η Snyder προχώρησε σε μήνυση υποστηρίζοντας ότι το ίδρυμα είχε παραβιάσει τα δικαιώματά της, όπως αυτά απορρέουν από την πρώτη Συνταγματική Τροποποίηση, ποινικοποιώντας την απολύτως νόμιμη συμπεριφορά της στον ελεύθερό της χρόνο. Το 2008 όμως ένας ομοσπονδιακός δικαστής απέρριψε τον ισχυρισμό αυτό δηλώνοντας ότι καθώς η Snyder ήταν δημόσια λειτουργός της οποίας η φωτογραφία δεν σχετιζόταν με θέματα δημόσιου ενδιαφέροντος, το post του “μεθυσμένου πειρατή” δεν προστατευόταν από την ελευθερία του λόγου.

Όταν οι ιστορικοί του μέλλοντος θα κοιτάζουν πίσω στους κινδύνους της πρώιμης ψηφιακής εποχής η περίπτωση της Snyder ίσως και να αποτελεί ορόσημο. Το πρόβλημα που αντιμετώπισε είναι ένα μόνο παράδειγμα μιας ευρύτερης παγκόσμιας πρόκλησης: πώς να ζήσουμε καλύτερα σε έναν κόσμο όπου το διαδίκτυο καταγράφει τα πάντα και δεν ξεχνά τίποτα – όπου κάθε online δραστηριότητα μπορεί να αποθηκεύεται για πάντα. Με ιστοσελίδες όπως η LOL Facebook Moments που συλλέγει και διαμοιράζει στιγμές προσωπικής αμηχανίας από χρήστες του Facebook, φωτογραφίες που μας εκθέτουν και οnline κουτσομπολιό έρχονται να στοιχειώσουν την προσωπική ζωή των ανθρώπων μήνες ή και χρόνια μετά το γεγονός. Τα παραδείγματα πληθαίνουν καθημερινά. Μια 16χρονη βρετανίδα που απολύθηκε επειδή παραπονέθηκε στο Facebook «βαριέμαι τόσο πολύ!!», ένας 66χρονος καναδός ψυχοθεραπευτής που του αρνήθηκαν την είσοδο στις ΗΠΑ και του απαγορεύτηκε εφ’ όρου ζωής να επισκεφτεί τη χώρα μετά την ανακάλυψη από έναν συνοριοφύλακα ενός άρθρου που είχε δημοσιευθεί πριν 30 χρόνια στο οποίο ο θεραπευτής περιγράφει τα πειράματά του με LSD.

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της Microsoft, 75% των υπαλλήλων σε υπηρεσίες στρατολόγησης και διαχείρισης ανθρώπινων πόρων αναφέρουν ότι οι εταιρίες τους απαιτούν από τους ίδιους να «ψάχνουν» online τους υποψηφίους χρησιμοποιώντας ευρεία γκάμα ιστοσελίδων από μηχανές αναζήτησης και ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης μέχρι σελίδες φωτογραφικού και βιντεοσκοπικού περιεχομένου, προσωπικές ιστοσελίδες, blogs, Twitter και online παιχνιδιών. Το δε 70% δηλώνει ότι έχει απορρίψει υποψηφίους βασισμένο σε πληροφορίες που βρήκε στο διαδίκτυο όπως φωτογραφίες , συζητήσεις σε φόρα και συμμετοχές σε αμφισβητήσιμες ομάδες.

Δεν είναι βέβαια πρώτη φορά που οι τεχνολογικές εξελίξεις παρουσιάζονται ως απειλές για την ιδιωτικότητα. Το 1890 στο διασημότερο ίσως άρθρο πάνω στην ιδιωτικότητα που γράφτηκε ποτέ οι Samuel Warren και Liouis Brandeis εκφράζουν τα παράπονά τους για τη νέα τεχνολογία – όπως η φωτογραφική Kodak και ο σκανδαλοθηρικός τύπος – «το κουτσομπολιό δεν είναι πια η διέξοδος των αργόσχολων και των κακοήθων αλλά έχει γίνει εμπόριο». Το ήπιο όμως κοινωνικό σχόλιο της Επίχρυσης Εποχής* ωχριά μπροστά στον όγκο των αποκαλύψεων του σύγχρονου διαδικτύου. Το Facebook, το οποίο ξεπέρασε το MySpace το 2008, συνιστά τη μεγαλύτερη ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης με σχεδόν 500εκ μέλη ή το 22% όλων των χρηστών στο διαδίκτυο. Οι χρήστες του Facebook διαμοιράζονται πάνω από 25εκ στοιχεία περιεχομένου το μήνα. Όσο για το Twitter, που αριθμεί 100εκ εγγεγραμμένους, η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ανακοίνωσε ότι πρόκειται να αποκτήσει και να αποθηκεύσει μόνιμα το σύνολο του αρχείου δημόσιων μηνυμάτων του Twitter από το 2006.

Στην εποχή του Brandeis και μέχρι πρόσφατα και στη δική μας έπρεπε να ήσουν διασημότητα για να βρεθείς στο επίκεντρο του κοινωνικού σχολιασμού. Σήμερα όλοι μαθαίνουμε να αναμένουμε την αδιακρισία που παλαιότερα αφορούσε μόνο τους διάσημους ή τους κακόφημους. [...]

Είναι γνωστό από χρόνια ότι ο παγκόσμιος ιστός αφήνει πολλά περιθώρια για άνευ προηγουμένου ηδονοβλεψία, επιδειξιομανία,και ακούσια αδιακρισία. Ωστόσο μόλις πρόσφατα αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε το κόστος μιας εποχής στην οποία τόσα πολλά από όσα λέμε ή οι άλλοι λένε για μας καταγράφονται άπαξ διά παντός σε δημόσια ψηφιακά αρχεία. Το γεγονός ότι το διαδίκτυο φαίνεται να μην ξεχνά απειλεί, ακόμα και στο υπαρξιακό επίπεδο, τη δυνατότητα διαχείρισης της ταυτότητάς μας, της προσωπικής αναγέννησης, της νέας αρχής, του να ξεπερνάμε το ταραχώδες παρελθόν.

Σε πρόσφατο βιβλίο του με τίτλο «Διαγραφή: Η Αρετή της Λήθης στην Ψηφιακή Εποχή», ο κυβερνο-διανοούμενος Viktor Mayer- Schönberger αναδεικνύει την περίπτωση της Stacy Snyder ως επισήμανση της σημασίας της κοινωνιολογικά εννοούμενης ικανότητας να ξεχνάμε (societal forgetting). «Διαγράφοντας εξωγενείς αναμνήσεις», αναφέρει στο βιβλίο του, «η κοινωνία μας αποδέχεται ότι τα ανθρώπινα πλάσματα εξελίσσονται με την πάροδο του χρόνου, έχοντας την ικανότητα να μαθαίνουν από τα λάθη τους και να προσαρμόζουν ανάλογα τη συμπεριφορά τους». «Στις παραδοσιακές κοινωνίες όπου τα στραβοπατήματα γίνονται αντιληπτά χωρίς όμως απαραίτητα να καταγράφονται, τα όρια της ανθρώπινης μνήμης διασφαλίζουν ότι οι αμαρτίες των ανθρώπων τελικά θα ξεχαστούν». Αντίθετα, σημειώνει ο συγγραφέας, μια κοινωνία που καταγράφει τα πάντα «μας δένει πισθάγκωνα και αναπόδραστα με πράξεις του παρελθόντος». Καταλήγει δε στο ότι «χωρίς κάποιο είδος λήθης η συγχώρεση καθίσταται δύσκολο εγχείρημα».

Λέγεται συχνά ότι εποχή μας είναι αυτή της ανεκτικότητας και των απεριόριστων δεύτερων ευκαιριών. Η αλήθεια είναι όμως ότι ουκ ολίγοι άνθρωποι δεν έχουν ούτε μία δεύτερη ευκαιρία – καμία πιθανότητα να ξεφύγουν από κάποιο άλικο γράμμα στο παρελθόν τους, εξαιτίας της ανεξίτηλης μνημονικής παρακαταθήκης του παγκόσμιου ιστού. Πλέον, το χειρότερο πράγμα που μπορεί να έχεις κάνει είναι το πρώτο που οι άλλοι γνωρίζουν για σένα.

Η κρίση - και η διέξοδος;

Όλο αυτό φαίνεται να έχει δημιουργήσει ένα είδος συλλογικής κρίσης ταυτότητας. Στο μεγαλύτερο μέρος της ανθρώπινης ιστορίας η ιδέα της προσωπικής αναγέννησης ή της ελεύθερης διαμόρφωσης του εαυτού – της παρουσίας με διαφορετικές ταυτότητες ανάλογα με τις συνθήκες (σπίτι, δουλειά, διασκέδαση) ήταν δύσκολο να διερευνηθεί καθώς οι ταυτότητες των ανθρώπων ήταν συνυφασμένες με τους ρόλους τους στο πλαίσιο μιας ανελαστικής κοινωνικής ιεραρχίας.

Δεδομένης της περιορισμένης κοινωνικής ή γεωγραφικής κινητικότητας απουσίαζε ο αυτοπροσδιορισμός, ενώ επικρατούσε ο προσδιορισμός του εαυτού με βάση το χωριό, την κοινωνική τάξη, την εργασία ή τη συντεχνία. Η κατάσταση αυτή άρχισε να μεταβάλλεται στα τέλη του Μεσαίωνα και τις αρχές της Αναγέννησης, όταν ένας αυξανόμενος ατομικισμός ήρθε να ανανοηματοδοτήσει την ανθρώπινη ταυτότητα. Καθώς οι άνθρωποι ολοένα και περισσότερο θεωρούσαν εαυτούς ως άτομα, η κοινωνική τους κατάσταση άρχισε να στηρίζεται στις προσωπικές τους προσπάθειες και κατακτήσεις παρά σε κληρονομούμενες ιδιότητες.

Αυτή η νέα σύλληψη περί μιας εύπλαστης και ρευστής ταυτότητας βρήκε την πληρέστερη και αγνότερη έκφρασή της στο Αμερικάνικο ιδανικό του αυτοδημιούργητου άνδρα, ενός όρου που διαδόθηκε στο ευρύ κοινό από τον Henry Clay το 1832. Ανάμεσα στα τέλη του 18ου και ως τις αρχές του 20ου αι. εκατομμύρια Ευρωπαίων μετανάστευσαν από τον Παλιό στον Νέο Κόσμο και συνέχισαν να κινούνται δυτικά διασχίζοντας την Αμερική, μια εξέλιξη που οδήγησε σε αυτό που ο ιστορικός Frederick Jackson Turner ονόμασε «η σημασία του συνόρου», κατά την οποία η δυνατότητα διαρκούς μετανάστευσης από τον πολιτισμό στην «Άγρια Δύση» έκανε τους Αμερικανούς δύσπιστους απέναντι στην ιεραρχία και ταγμένους σε μια διαρκή προσωπική αναγέννηση.

Τον 20ο αιώνα ωστόσο το ιδανικό του αυτοδημιούργητου άνδρα τέθηκε σε πολιορκία. Το τέλος του Δυτικού Συνόρου προκάλεσε ανησυχία ότι οι Αμερικανοί δεν θα μπορούσαν πλέον να αναζητήσουν μια νέα αρχή αφήνοντας πίσω το παρελθόν τους, ένα είδος επανίδρυσης σχετιζόμενης με τη φράση “Gone to Texas” (Πήγε στο Τέξας). Η αυγή όμως της εποχής του Διαδικτύου επανέφερε στο προσκήνιο το ιδανικό του, κατά τον ψυχίατρο Robert Jay Lifton καλούμενου “protean self” (πολυσχιδή εαυτού). Αν δεν μπορούσες να αποδράσεις στο Τέξας, μπορούσες πάντα να αναζητήσεις ένα νέο chat room και ένα καινούριο προφίλ. Για ορισμένους ζηλωτές της τεχνολογίας, ο Ιστός υποτίθεται πως θα αντιπροσώπευε τη δεύτερη άνοιξη του ανοιχτού συνόρου και τη δυνατότητα να τεμαχίζουμε τις ταυτότητές μας με μια απεριόριστη γκάμα ψευδώνυμων, avatars, κατηγοριοποιήσεων, που υποτίθεται πως θα επέτρεπαν να παρουσιάζουμε διαφορετικές πτυχές της προσωπικότητάς μας σε μεταβαλλόμενα πλαίσια, δηλαδή σαν το Πρωτέα, με μια απόλυτη δύναμη μετασχηματισμού.

Ωστόσο η ελπίδα ότι θα μπορούσαμε προσεκτικά να ελέγξουμε τον τρόπο που οι άλλοι μας βλέπουν κάτω από διαφορετικές συνθήκες αποδείχθηκε ένας ακόμα μύθος. Καθώς οι ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης επεκτείνονταν δεν ήταν πλέον τόσο απλό να έχει κανείς πολλαπλές ταυτότητες. Όταν τόσοι πολλοί άνθρωποι χρησιμοποιούν μία μοναδική πλατφόρμα για να αποστέλλουν «status updates» και φωτογραφίες για τις προσωπικές και δημόσιες δραστηριότητές τους η διατήρηση ενός εαυτού για κάθε χρήση όχι μόνο πρακτικά είναι ανέφικτη αλλά επιπλέον κινεί την υποψία. Επιπλέον, το διαδίκτυο αντίθετα με την αίσθηση ελέγχου πάνω στη δημόσια εικόνα μας που φαίνεται να μας παρέχει, μας αλυσοδένει στην πράξη σε οτιδήποτε έχουμε πει ή κάποιος είπε για μας, κάνοντας άπιαστο ιδανικό μιας άλλης εποχής την ψηφιακή «προσωπική επανίδρυση».

Η ανησυχία γι’ αυτές τις εξελίξεις εντάθηκε φέτος καθώς το Facebook έκανε κινήσεις για να δώσει έναν περισσότερο δημόσιο παρά ιδιωτικό χαρακτήρα στο ψηφιακό προφίλ των χρηστών. Τον περασμένο Δεκέμβρη η εταιρία ανακοίνωσε ότι τμήματα του προφίλ χρήστη που ήταν προηγουμένως ιδιωτικά, συμπεριλαμβανομένων της λίστας φίλων, σχέσεις –προσωπικές και οικογενειακές – θα μετατρέπονταν σε δημόσια με πρόσβαση και σε άλλους χρήστες. Κατόπιν, τον Απρίλιο, το Facebook εγκαινίασε ένα διαδραστικό σύστημα με την ονομασία «Open Graph» που επιτρέπει το διαμοιρασμό πληροφοριών προφίλ και φίλων με φιλικές ιστοσελίδες.

Αυτό που ακολούθησε ήταν μια χιονοστιβάδα κριτικής από χρήστες, εκπροσώπους ρυθμιστικών αρχών προσωπικών δεδομένων και δικηγόρους σε όλο τον κόσμο. Τέσσερις γερουσιαστές των Δημοκρατικών συνέταξαν επιστολή προς τον εκτελεστικό διευθυντή του Facebook, Mark Zuckerberg, εκφράζοντας την ανησυχία τους για την ρύθμιση «άμεσης προσωποποίησης» και τις νέες ρυθμίσεις απορρήτου. Οι αντιδράσεις στις αλλαγές του Facebook ήταν τέτοιες που, όταν 4 φοιτητές από το κολλέγιο της Ν. Υόρκης ανακοίνωσαν τα σχέδιά τους τον Απρίλιο να φτιάξουν ένα αντίστοιχο σάιτ που όμως δεν θα εξανάγκαζε τους χρήστες να διακινδυνεύσουν προσωπικά τους δεδομένα, συγκέντρωσαν πάνω από 20.000 δολ από περισσότερους από 700 υποστηρικτές σε διάστημα μερικών εβδομάδων. Το Μάιο το Facebook απάντησε στην όλη κριτική εισάγοντας ένα νέο σετ εντολών διαχείρισης προσωπικών δεδομένων που κατά την εταιρία θα διευκόλυνε τους χρήστες να κατανοήσουν τι είδους πληροφορίες μοιράζονται σε διάφορες περιστάσεις.

Η μερική υπαναχώρηση του Facebook δεν καταλάγιασε την επιθυμία για πιο δραστικές λύσεις. Σε όλο τον κόσμο πολιτικοί ηγέτες, ακαδημαϊκοί και πολίτες αναζητούν απαντήσεις στην πρόκληση της διατήρησης του ελέγχου της ταυτότητας του χρήστη σε ένα ψηφιακό κόσμο που δεν ξεχνά ποτέ. Κανείς δεν ξέρει αν οι προσφορότερες λύσεις θα είναι τεχνολογικές, νομοθετικές, νομικές ή ηθικές. ΄Η αν θα προκύψουν σαν αποτέλεσμα αλλαγής πολιτισμικών ή κοινωνικών προτύπων. Ο γάλλος επίτροπος για την προστασία των προσωπικών δεδομένων Alex Turk καλεί σε ένα «συνταγματικό δικαίωμα στη λήθη» που θα επέτρεπε τη διατήρηση σε μεγαλύτερο βαθμό της ανωνυμίας των πολιτών στο διαδίκτυο και σε δημόσιους χώρους.

Στην Αργεντινή οι συγγραφείς Alejandro Tortolini και Enrique Quagliano εγκαινίασαν μια εκστρατεία «επανίδρυσης της λήθης στο διαδίκτυο», διερευνώντας ένα φάσμα πολιτικών και τεχνολογικών μέσων εξαφάνισης δεδομένων. Το Φεβρουάριο η ΕΕ συνέβαλε στη χρηματοδότηση μιας εκστρατείας με τίτλο «Σκέψου πριν αναρτήσεις» (Think B4 U post), που προτρέπει τους νέους να λαμβάνουν υπόψη τις «δυνητικές συνέπειες» της δημοσίευσης προσωπικών φωτογραφιών των ίδιων ή των φίλων τους πριν «το σκεφτούν προσεκτικά» ή ζητήσουν σχετική άδεια. Αλλά και στις ΗΠΑ μια ομάδα τεχνικών ακαδημαϊκών του Νομικού Δικαίου και κυβερνοδιανοούμενων διερευνούν το πεδίο της ψηφιακής λήθης. Οι συγκεκριμένες προσεγγίσεις μοιράζονται τον ίδιο στόχο, αυτόν της επαναδιαμόρφωσης ενός είδους ελέγχου πάνω στις ταυτότητές μας, της δυνατότητας προσωπικής ανανέωσης, απόδρασης από το παρελθόν και βελτίωσης της εικόνας μας προς τους άλλους.

Πτώχευση φήμης και μηνύσεις

Πριν μερικά χρόνια, στην αυγή του Web 2.0 – όπως αποκαλείται η άνοδος της ιδιωτικής προέλευσης ψηφιακού περιεχομένου – πολλοί θεωρητικοί της τεχνολογίας υπέθεσαν ότι οι αυτοδιαχειριζόμενες κοινότητες θα μπορούσαν να διασφαλίσουν, μέσα από την αυτό-διορθωτική σοφία του πλήθους, ότι όλοι οι συμμετέχοντες θα απολάμβαναν τις διαδικτυακές ταυτότητες που τους άξιζαν. Η Wikipedia αποτελεί ενσάρκωση της πεποίθησης αυτής ότι η συλλογική σοφία της μάζας μπορεί να διορθώσει τα περισσότερα λάθη – ότι ένα λήμμα πχ για έναν δήμαρχο επαρχιακής πόλης θα αντανακλά τη φήμη που του αναλογεί. Και αν η μάζα αποτύχει – μετατρεπόμενη πιθανώς σε έναν ψηφιακό όχλο – η Wikipedia προσφέρει και άλλους τρόπους επανόρθωσης. Όσοι θεωρούν ότι τα λήμματα είναι κενά περιεχομένου, επειδή υπερτονίζουν ένα μοναδικό προσωπικό ή επαγγελματικό σφάλμα, μπορούν να υποβάλουν αίτηση σε επιλεγμένους εκδότες - συγγραφείς, οι οποίοι θα αποφανθούν αν ένα δεδομένο γεγονός στο παρελθόν κάποιου έχει αδικαιολόγητα υπερτονιστεί. Αν για παράδειγμα ο εν λόγω δήμαρχος εν μέσω μιας εξέχουσας πολιτικής καριέρας τύχαινε να συλληφθεί επειδή οδηγούσε υπό την επήρεια αλκοόλ, γεγονός που θα μονοπωλούσε το λήμμα του στη Wikipedia, θα μπορούσε να αιτηθεί το γεγονός αυτό να τεθεί σε συναφές πλαίσιο ή να γίνει λιγότερο εμφανές.

Στην πράξη εν τούτοις οι αυτοδιαχειριζόμενες κοινότητες όπως η Wikipedia ή συστήματα με αλγοριθμικό μηχανισμό αυτοεπιδιόρθωσης, όπως η Google, συχνά αφήνουν ανθρώπους με ένα αίσθημα παρανόησης ή εξαπάτησης. Όσοι θεωρούν ότι οι διαδικτυακή φήμη τους σπιλώθηκε άδικα από ένα - δύο μεμονωμένα συμβάντα έχουν πλέον μια πρακτική επιλογή: να συμβουλευτούν μια εταιρία όπως η ReputationDefender (Υπεράσπιση Φήμης) που υπόσχεται να «καθαρίσει» την διαδικτυακή σου εικόνα. Η εταιρία ιδρύθηκε από τον Michael Fertik, έναν απόφοιτο της Νομικής Σχολής του Harvard που προβληματιζόταν από την ιδέα νέοι άνθρωποι να σπιλώνονται για πάντα στο διαδίκτυο από τις νεανικές τους αδιακρισίες. «Έβλεπα άρθρα σχετικά με μια συμπεριφορά τύπου «Ο άρχοντας των μυγών» που όλοι μας υιοθετούμε σε αυτή την ηλικία» μου είπε «και μου μοιάζει μη-Αμερικανικό μια διαδικτυακή συμπεριφορά να έχει μόνιμες επιδράσεις. Το δικαίωμα στο νέο ξεκίνημα και στον αυτοπροσδιορισμό έχουν αποτελέσει τα πιο όμορφα από τα Αμερικανικά ιδανικά».

Η ReputationDefender με πελάτες σε περισσότερες από 100 χώρες είναι η πλέον πετυχημένη από αντίστοιχες νεόκοπες εταιρίες που πολλαπλασιάζονται ταχύτατα μετά τις ανησυχίες περί ιδιωτικότητας με αφορμή το Facebook και το Google. Με κόστος από 10 δολάρια το μήνα ως 1000 δολάρια το χρόνο ή και δεκάδες χιλιάδες σε απαιτητικές περιπτώσεις η ReputationDefender μπορεί να ελέγχει τη διαδικτυακή φήμη των πελατών της ζητώντας την αφαίρεση προσβλητικών δεδομένων από ιστοσελίδες ή παρεμβαίνοντας στη διαμόρφωση του προφίλ εταιριών στη μηχανή αναζήτησης Google, βομβαρδίζοντας τον ιστό με θετικές ή ουδέτερες πληροφορίες, δημιουργώντας νέες ιστοσελίδες ή πολλαπλασιάζοντας τους συνδέσμους (links). Με αυτό τον τρόπο διασφαλίζεται η εμφάνιση συνδέσμων με θετικό περιεχόμενο ψηλά στην κατάταξη των αποτελεσμάτων αναζήτησης και η μετατόπιση αρνητικών συνδέσμων στις τελευταίες σελίδες.

Αν και για την ώρα εταιρίες σαν την ReputationDefender φαίνεται να εξασφαλίζουν πάντα με το αζημίωτο έναν βραχυπρόθεσμο έλεγχο του διαδικτυακού προφίλ, στο εγγύς μέλλον ο νέος Ιστός 3.0 (Web. 3.0), με νέο επίπεδο ενσωμάτωσης και ανάλυσης δεδομένων και live video και με χαρακτηριστικότερη καινοτομία τις τεχνολογίες αναγνώρισης προσώπων (photo finder), η διαχείριση προφίλ και φήμης θα ναι ιδιαίτερα δύσκολη. Στο μέλλον ο καθένας θα μπορεί χρησιμοποιώντας μια απλή φωτογραφία από κινητό να αναζητά μέσω Google όλες τις εικόνες του συγκεκριμένου προσώπου που βρίσκονται καταχωρημένες στον Ιστό, ακυρώνοντας έτσι στην πράξη κάθε έννοια ανωνυμίας.

Στο εγγύς μέλλον οι αναζητήσεις εικόνων στο διαδίκτυο πιθανότατα θα γίνονται με έναν πολυσυλλεκτικό τρόπο αρμέγοντας πληροφορίες από ευρεία γκάμα online πηγών (σελίδες κοινωνικής δικτύωσης, blogs, YouTube videos, σχόλια, πολιτικές παρεμβάσεις, κτηματολόγιο, φωτογραφικά άλμπουμ), βαθμολογώντας και κατατάσσοντας τελικά τη δημόσια ή την ιδιωτική φήμη των πολιτών, όπως συμβαίνει με το νέο σάιτ Unvarnished, ένα παζάρι φήμης, όπου οι χρήστες μπορούν να καταθέσουν ανώνυμες αναφορές για τον καθέναν.

Μπροστά σε αυτές τις προκλήσεις ορισμένοι Νομικοί οραματίζονται νέους νόμους που θα επιτρέπουν στους πολίτες να διορθώνουν ή να ξεφεύγουν από αρνητικές αξιολογήσεις που μπορεί να χειραγωγούν τις προσωπικές ή επαγγελματικές τους συναλλαγές στο μέλλον. Ένας από αυτούς ο Jonathan Zittrain καθηγητής κυβερνοδικαίου στη Νομική Σχολή του Harvard θεωρεί ότι θα έπρεπε να επιτραπεί στους πολίτες να κηρύσσουν «πτώχευση φήμης» κάθε 10 χρόνια, διαγράφοντας με αυτόν τον τρόπο ορισμένες κατηγορίες αξιολόγησης και ευαίσθητα δεδομένα. Στο πλαίσιο αυτό προτείνει ένα μοντέλο σύμφωνα με το οποίο υπηρεσίες πελατολογίου θα είναι υποχρεωμένες να παρέχουν μία ετήσια δωρεάν αναφορά πιστοληπτικής ικανότητας με δυνατότητα προσβολής από τον ιδιώτη, ενώ θα απαγορεύεται να καταχωρούν αρνητικές πληροφορίες σχετικά με πτωχεύσεις, καθυστερήσεις πληρωμών και κατασχέσεις για περισσότερο από μια δεκαετία.

Μια άλλη πρόταση έρχεται από τον Paul Ohm, καθηγητή δικαίου στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο και συνίσταται στην μετατροπή σε παράνομης της απόλυσης ή άρνησης πρόσληψης λόγω νόμιμης εκτός εργασίας διαγωγής που αποκαλύπτεται στο Facebook ή στα προφίλ της Google.

O Ohm ανησυχεί ότι οι εργοδότες θα μπορούσαν να κάνουν χρήση υπερ-υπηρεσιών κοινωνικής δικτύωσης για να έχουν πρόσβαση σε κινηματογραφικές ή λογοτεχνικές προτιμήσεις των πολιτών ή ακόμα και όρους διαδικτυακής αναζήτησης προκειμένου βασιζόμενοι σε αυτές να προχωρούν σε απολύσεις ή να απορρίπτουν προσλήψεις.

Μια άλλη διέξοδος αποτελεί η μήνυση σύμφωνα με τους τρέχοντες νόμους. Ακόμα όμως κι αν μια δίκη για δυσφήμιση κερδηθεί η ιστοσελίδα δεν είναι υποχρεωμένη να απομακρύνει το προσβλητικό δημοσίευμα ακριβώς όπως και μια εφημερίδα δεν υποχρεούται να αφαιρέσει από το αρχείο της το επίμαχο άρθρο.

Για τον παραπάνω λόγο ορισμένοι ακαδημαϊκοί προτείνουν τη δημιουργία νέων έννομων δικαιωμάτων που θα εξαναγκάζουν τις ιστοσελίδες να αφαιρούν συκοφαντικό ή ψευδές περιεχόμενο μετά από ξεκάθαρη απόδειξη.

Το πρόβλημα είναι ωστόσο ότι αρκετοί άνθρωποι δεν ανησυχούν τόσο για ψευδείς πληροφορίες που προέρχονται από τρίτους όσο για δικές τους αληθινές πληροφορίες που «ανέβασαν» οι ίδιοι, όταν αυτές τεθούν εκτός πλαισίου ή αποκτήσουν αδικαιολόγητη βαρύτητα. Καθώς οι νόμοι περί δυσφήμισης δεν εφαρμόζονται σε περιπτώσεις αληθών γεγονότων ή δηλώσεων ορισμένοι ακαδημαϊκοί προσβλέπουν στην επέκταση της δυνατότητας μήνυσης σε βάρους αληθινών αλλά προσβλητικών παραβιάσεων του απορρήτου, ένα μάλλον δονκιχωτικό εγχείρημα.

Αμερικανοί δικαστές θεωρούν ότι από τη στιγμή που θα εμπιστευτείς κάτι σε ορισμένους ανθρώπους, δεν μπορείς να τους απαγορεύσεις να μοιραστούν αυτές τις πληροφορίες με τον υπόλοιπο κόσμο. Αυτός είναι ο λόγος που οι πλέον υποσχόμενες λύσεις στο πρόβλημα της διαχείρισης υπαρκτών πληροφοριών με προσβλητικό χαρακτήρα δεν είναι νομικού αλλά τεχνολογικού χαρακτήρα. Αντί να μηνύουμε για πρόκληση βλαβών (ή να προσλαμβάνουμε μια εταιρία για να καθαρίζει για εμάς) χρειάζεται να διερευνήσουμε προληπτικές μεθόδους απομάκρυνσης προσβλητικών λέξεων ή φωτογραφιών.

Ημερομηνία λήξης

Ο συγγραφέας Viktor Mayer- Schönberger στο έργο του “Delete” υπερθεματίζει για μια τεχνολογική επίλυση του προβλήματος που θα μιμείται την ανθρώπινη ιδιότητα της λήθης με μια ενσωματωμένη ημερομηνία λήξης των δεδομένων. Στον κόσμο που οραματίζεται οι χρήστες θα μπορούν πριν αποθηκεύσουν οποιαδήποτε πληροφορία, φωτογραφίες, αποστολές σε blog κλπ να επιλέγουν μια ημερομηνία λήξης για τα δεδομένα.

Πρόκειται για κάθε άλλο παρά φαντασίωση καθώς η Google πρόσφατα αποφάσισε να καταστήσει ανώνυμες όλες τις αναζητήσεις μετά πάροδο 9 μηνών, ενώ η νέα μηχανή αναζήτησης Cuil ανακοίνωσε ότι δεν θα αποθηκεύει καμία αναγνωρίσιμη πληροφορία. Επιπλέον υπάρχουν ήδη μικρής εμβέλειας εφαρμογές εξαφάνισης δεδομένων.

Η εφαρμογή της ημερομηνίας λήξης θα μπορούσε να αφορά και στην τεχνολογία αυτοκαταστροφής ηλεκτρονικών δεδομένων που έχει αναπτυχθεί από ερευνητές στο πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον με την ονομασία «Vanish». Η τεχνολογία κωδικοποιεί τα δεδομένα και κατόπιν «τεμαχίζει» το κλειδί. Καθώς τα κομμάτια της πληροφορίας διαβρώνονται ή σκουριάζουν με την πάροδο του χρόνου, έρχεται μια στιγμή που το έγγραφο δεν μπορεί πλέον να «διαβαστεί» από τον υπολογιστή.

Σύμφωνα με τον Tadayoshi Kohno, σχεδιαστή του «Vanish» το Facebook, αν ήθελε, θα μπορούσε να εφαρμόσει παρόμοια πρόσθετα στην πλατφόρμα του. Μέχρι σήμερα όμως ο εκτελεστικός διευθυντής Zuckerberg κινείται στην αντίθετη κατεύθυνση της διαφάνειας παρά της ιδιωτικότητας, υποστηρίζοντας ότι δεν κάνει τίποτα περισσότερο από τον να υπακούει στο κοινό αίσθημα και τις τρέχουσες κοινωνικές νόρμες που απαιτούν όλο και μεγαλύτερη έκθεση και δημοσιότητα.

Η νέα κανονικότητα της έννοιας του ιδιωτικού

Πρόσφατες δημοσκοπήσεις αλλά και αδημοσίευτα στοιχεία καταδεικνύουν ότι ιδιαίτερα οι νεαρής ηλικίας χρήστες του Facebook στην συντριπτική τους πλειοψηφία όχι μόνο ανησυχούν και ασχολούνται ιδιαίτερα με το προφίλ τους σβήνοντας, διαγράφοντας και αυτολογοκρίνοντας τις προσωπικές πληροφορίες που μοιράζονται αλλά και θεωρούν ότι θα έπρεπε να υπάρχουν νόμοι που να επιτάσσουν την διαγραφή όλων των αποθηκευμένων σε ιστοσελίδες προσωπικών δεδομένων και να δίνουν το δικαίωμα στους χρήστες να πληροφορούνται τι γνωρίζουν οι ιστοσελίδες γι’ αυτούς.

Παρόλα αυτά ο Zuckerberg μπορεί να χει δίκιο όταν αναφέρεται στις μεταβαλλόμενες κοινωνικές νόρμες. Μπαρ και νυχτερινά κέντρα υιοθετούν πλέον πολιτικές που ζητούν από τους πελάτες τους να μην μεταφέρουν τα δρώμενα στους αντίστοιχους χώρους σαν πληροφορίες με τη μορφή blog, φωτογραφιών ή αποστολών στο Twitter.

Η διαμόρφωση συγκεκριμένου ήθους γύρω από την ψηφιακή πληροφορία και το αν αυτή θα πάρει τη μορφή της αδιακρισίας ή στον αντίποδα του σεβασμού μέσω της συγχώρεσης των διαδικτυακών αμαρτιών εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από ευρύτερα ζητήματα περί ιδιωτικότητας που άπτονται των μελετών της συμπεριφορικής ψυχολογίας. Ο ακαδημαϊκός Alessandro Acquisti φοβάται ότι «αν σε 20 χρόνια από σήμερα όλοι έχουμε έναν σκελετό στο μπαούλο του Facebook είναι πιθανό οι άλλοι να μην το απαξιώσουν ως αθώο στραβοπάτημα της νεότητας», καθώς προκαταρκτικά συμπεράσματα της ερευνητικής του ομάδας δείχνουν ότι φήμες που στιγματίζουν, όπως οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ αντέχουν περισσότερο στη συλλογική μνήμη από θετικές πληροφορίες όπως η απονομή ενός βραβείου.

Ο Acquisti αναζητά στρατηγικές ήπιας καθοδήγησης που θα παροτρύνουν τους πολίτες να διστάζουν πριν στείλουν πχ μια φωτογραφία τους ως μεθυσμένοι, κάτι που ήδη εφαρμόζει το Gmail το οποίο σε καλεί να λύσεις απλές μαθηματικές πράξεις πριν στείλεις ένα μήνυμα, ως εγγύηση νηφαλιότητας.

Μια αστεία αλλά παραδόξως αποτελεσματική εναλλακτική θα μπορούσε να είναι η χρήση ενός ανθρωπόμορφου εικονιδίου που θα έριχνε μια επικριτική ματιά πριν κανείς πατήσει ένα πλήκτρο αποστολής, κάτι αντίστοιχο με μια αυστηρή εκδοχή του Microsoft Clippy.

Συγχώρεση

Η ιδέα της ιδιωτικότητας ως μορφή ελέγχου ακούγεται από πολλούς ακαδημαϊκούς, αλλά φαντάζει ιδιαίτερα σκληρό να καταδικάζεις ανθρώπους σαν την Stacy Snyder να ζουν για πάντα με τις συνέπειες, επειδή κάποια στιγμή δεν χρησιμοποίησαν υπεύθυνα τις ρυθμίσεις απορρήτου. Το απόρρητο μας προστατεύει από μια άδικη κρίση που βασίζεται σε ψηφίδες προσωπικών πληροφοριών που διαρρέουν παρά τη θέλησή μας. Από την άλλη όμως μπορούμε κάλλιστα να κριθούμε για παρόμοιες δημόσιες πληροφορίες που εμείς απερίσκεπτα επιλέξαμε να αποκαλύψουμε σε λάθος ακροατήριο.

Άλλωστε αυτό που φαίνεται να ανησυχεί περισσότερο τους ανθρώπους στο διαδίκτυο δεν είναι απλά ο έλεγχος του τι είναι προσωπικό – τι δημόσιο αλλά ο έλεγχος της φήμης. Η ιδέα όμως ότι η φήμη μπορεί να ελεγχθεί από τον ενδιαφερόμενο ανήκει στη σφαίρα της φαντασίας. Αν οι άλλοι δεν έχουν την συναίσθηση να συγχωρήσουν τα ατοπήματά μας ή την εμβρίθεια να μας κρίνουν εντός κάθε φορά των ιδιαίτερων συνθηκών που πλαισιώνουν τις πράξεις μας, τίποτα και κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί για το αντίθετο.

Αν όμως δεν μπορούμε να ελέγξουμε τι σκέφτονται ή λένε οι άλλοι για μας μπορούμε κάλλιστα να ελέγξουμε τη δική μας αντίδραση σε περιεχόμενο που νιώθουμε πως δεν μας εκφράζει. Πρόσφατη έρευνα στο Facebook και άλλες ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης και παρά την ευρέως διαδεδομένη αντίληψη για το αντίθετο, συντείνει στο ότι τα προφίλ των χρηστών αντανακλούν περισσότερο το ποιοι είναι πραγματικά παρά μια εξιδανικευμένη εκδοχή του εαυτού τους.

Ο καθηγητής Gosling είναι αισιόδοξος για τη σημασία της έρευνάς του στην προοπτική της ψηφιακής συγχώρεσης. Καθώς οι τεχνολογίες κοινωνικής δικτύωσης μας εξαναγκάζουν σε μια συγχώνευση ταυτοτήτων –πώς είμαι στο σπίτι, πώς είμαι με την οικογένεια ή τους φίλους, πώς είμαι στη δουλειά- αυτό οδηγεί αναπόφευκτα και σε μια εξοικείωση με τις ενιαίες ταυτότητες των άλλων έτσι που μια φωτογραφία ενός έγκριτου καθηγητή να πίνει μερικά ποτά δεν θα αποτελεί πλέον τόσο μεγάλο σκάνδαλο.

Πολλοί ενδεχομένως καλωσορίζουν το τέλος του κατακερματισμένου εαυτού με την έννοια ότι θα αποθαρρύνει την κακή συμπεριφορά και την υποκρισία. Η αξία όμως της ιδιωτικής ζωής έγκειται στο ότι επιτρέπει στους ανθρώπους να καλλιεργούν διαφορετικές πτυχές της προσωπικότητας τους κάτω από διαφορετικές συνθήκες. Τουλάχιστον λοιπόν για την ώρα η βεβιασμένη συγχώνευση ταυτοτήτων που παλιότερα ήταν διακριτές δεν είναι χωρίς απώλειες με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τη νεαρή δασκάλα Stacy Snyder και το πλήγμα στην καριέρα της.

Αν και η ίδια αρνήθηκε να κάνει οποιαδήποτε δήλωση ο δικηγόρος της με πληροφόρησε σε πρόσφατη συνέντευξη ότι εργάζεται στους ανθρώπινους πόρους. Η επιτυχία της όμως ως ανθρώπου που μπορεί να αλλάζει, να εξελίσσεται μαθαίνοντας από τα λάθη του και ωριμάζοντας δεν έχει σε καμιά περίπτωση να κάνει με το ψηφιακό αρχείο από το οποίο ίσως να μην απαλλαγεί ποτέ ούτε πολύ περισσότερο με την κρίση αγνώστων στη βάση κάποιου ψηφιακού προφίλ. Σε τελική ανάλυση να μας κρίνουν μπορούν μόνο εκείνοι που μας γνωρίζουν και έχουν το χρόνο να αξιολογήσουν τα προτερήματα και τις αδυναμίες μας, πρόσωπο με πρόσωπο, εντός δεδομένων συνθηκών με περίσκεψη και κατανόηση.

*[ΣτΜ] «Επίχρυση εποχή» (Gilded Age) ήταν για τις ΗΠΑ μια εποχή γρήγορης οικονομικής ανάπτυξης, στα χρόνια που ακολούθησαν τον εμφύλιο πόλεμο (1869-1896). Ονομάστηκε έτσι σκωπτικά, από τον τίτλο του βιβλίου του 1873 των Μαρκ Τουέιν και του Τζαρλς Ντάντλεϊ Γουόρνερ The Gilded Age: A Tale of Today, λόγω της υπερβολικής τάσης για επίδειξη πλούτου, που κυριαρχούσε τότε.

Η μετάφραση είναι του Σωτήρη Λάκη σε επιμέλεια της Ανθής Κ., μέλη του μεταφραστικού project του Tvxs.

http://tvxs.gr/news/%CE%AF%CE%BD%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%BD%CE%B5%CF%84-%CE%BC%CE%BC%CE%B5/%CF%84%CE%BF-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B4%CE%AF%CE%BA%CF%84%CF%85%CE%BF-%CF%83%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CE%AF%CE%BD%CE%B5%CE%B9-%CF%8C%CF%84%CE%B9-%CF%84%CE%AF%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%B1-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CE%BE%CE%B5%CF%87%CE%BD%CE%B9%CE%AD%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CF%80%CE%B9%CE%B1

Νέο διεθνές φόρουμ αναρχικών

κάντε κλικ στην εικόνα για να μπείτε στο site

Anarchist International, as a forum project for anarchists, is a part of the larger Anarchy Planet hub. The site's international scope hasn't been established in an organizational sense. It is international in the sense that it is truly open to the general discourse and affairs among the anarchist milieu, and is willing to accommodate international features. Currently, at the time of this introductory post's authoring, there is no popular board that provides an open ended forum for the anarchist milieu as a whole. Some other anarchist message boards have arguably had some success in this but these projects are often either eclipsed by a larger, more successful and complex project, and its specific challenges, or they have failed to provide an adequate means of sustaining dissimilarity in the overall relations between the particular, but always diversifying, discourses and ideas concerning contemporary anarchists. Therefore they don't seem to have struck a balance between intensity of interest and, most importantly, differing orders of interests and activities unhindered in their capacity to deal with their differences and display brilliance in their own ways; all the while, providing some level of open ended service to their users and their own projects. (Apologies for any erroneous generalizations, but I need something like bravado for this project to finally work.)

I'm not going to lie, I don't see the forum becoming a massive hub for anarchists the world over. I wouldn't even know where to begin in really handling something of that size. However, my own intuition guides me to respond to fears, uncertainty, or indifference by stating simply that instead of endeavoring to collect a massive user base and becoming a huge, unwieldy project, Anarchist International would be better understood as a tentatively coördinated tool that, like all useful things, can be picked up when needed and then put down. "Tentatively…" mainly because I have never done this before, but also because I don't want this message board to simply be a vanilla forum that never tries to be something more than whatever stereotype one might apply to it; that never tries to live up to my repeated emphasis of its experimental qualities. This press release is not only an invitation to participation, but also collaboration and commitment to improving the project. Re: Security—Do make a note of the fact that the forums organized for collaboration on projects are only accessible—or viewable, for that matter—by registered users. That is to say, general announcements and regional forums will be open to the public on a read-only basis, but the forum(s) tailored for projects that have necessitated the use of a forum will be protected. I'm not sure how reassuring that is, but at the very least these sort of things aren't open to any person who walks in on the board.

These forums, while having already been named as part of a larger online based project, will only fail to the extent that people do no take a serious interest, do not commit themselves to the nature of the project, and do not contribute to the project; all Anarchy Planet projects stand apart from each other. This has been demonstrated before in that this board failed once because of a lack of interest and a resultant lack of sustainable obligation by its sponsors, and has been resurrected. I, and others involved, are anticipating that this board will be part of a larger movement towards experimentation and dissemination of the skills necessary to establish inspired projects by other anarchists or their fellow travelers.

I am fully open to technical collaboration (i.e., knowledge sharing) with other online projects anarchists have generated. In fact, I am aspiring to it because, frankly, this project won't be able to succeed on its own and with merely me organizing it. Notably, Anarchist Black Cat has successfully facilitated a multilingual message board for anarchists.(Please refer to: Language Support forums… First topic) I have also made sure that Anarkismo's RSS is featured (if only in an improvised fashion, for now) in the News, History, and Culture forum. I'm looking forward to cross-pollination.

Welcome to Anarchist International,

madlib (the site's administrator)
anarchistinternational.org/
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1250251

Nτοκιμαντέρ για το WikiLeaks

Τον τελευταίο χρόνο, το WikiLeaks έχει προκαλέσει αίσθηση παγκοσμίως τόσο για τις αποκαλύψεις που έχει δημοσιεύσει για τον πόλεμο στο Αφγανιστάν και τα τηλεγραφήματα των δυτικών διπλωματών, όσο και για την υπόθεση του ιδρυτή του, Julian Assange, ο οποίοςσυνελήφθη στη Βρετανία μετά από διεθνές ένταλμα σύλληψης της Ιντερπόλ για να αφεθεί ελεύθερος με απόφαση του βρετανικού δικαστηρίου. Σημειώνεται ότι η κατηγορούσα αρχήάσκησε έφεση στην απόφαση αποφυλάκισης.

Οι ρεπόρτερ Jesper Huor και Bosse Lindquist της σουηδικής τηλεόρασης STV ακολούθησαν την οργάνωση από το καλοκαίρι του 2010 με στόχο της δημιουργία ενός πρώτου ντοκιμαντέρ για αυτήν.

Εξετάζουν την πορεία της οργάνωσης, κάποιες από τις κυριότερες αποκαλύψεις της - στο επίκεντρο οι πόλεμοι του Ιρακ και Αφγανιστάν, η οικονομική κρίση στην Ισλανδία, κ.α. - καθώς και τον τρόπο λειτουργίας του οργανισμού. Πάνω από όλα, παρακολουθούν πώς η ίδια η διαρροή της πληροφορίας έχει την ικανότητα να αλλάξει την έκβαση πολιτικών αποτελεσμάτων μιας χώρας καθώς και τη νομοθεσία της.

http://tvxs.gr/webtv/%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%BA%CE%B9%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AD%CF%81/wikirebels-%CF%84%CE%BF-%CF%80%CF%81%CF%8E%CF%84%CE%BF-%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%BA%CE%B9%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AD%CF%81-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-wikileaks

Διείσδυση της Shell σε όλα τα υπουργεία της Νιγηρίας δείχνουν τα τηλεγραφήματα που αποκάλυψε το Wikileaks

Πάρτι με αλκοόλ, σεξ και ναρκωτικά από πρίγκηπες της Σαουδικής Αραβίας, η διείσδυση της Shell σε όλα τα υπουργεία της Νιγηρίας, η βία που απειλεί να ξανακυριεύσει την Κένυα, η γνώση και έμμεση στήριξη των ΗΠΑ για τα εγκλήματα πολέμου της Ουγκάντα και η άποψη των ΗΠΑ για τον «παράφρονα ηγέτη της Ερυθραίας που κρατά ομήρους τους πατριώτες πολίτες της χώρας» είναι μερικά από τα θέματα που θίγουν τα νέα τηλεγραφήματα που αποκάλυψε το Wikileaks και οι διεθνείς εφημερίδες που συνεργάζονται μαζί του. .

Ένα διεφθαρμένο καθεστώς στη Σαουδική Αραβία, που είναι πρόθυμο να επέμβει στον Λίβανο κατά της Χεζμπολάχ και κάνει οργιώδη πάρτι με αλκοόλ, σεξ και ναρκωτικά, αποκαλύπτουν τα τηλεγραφήματα που δόθηκαν στη δημοσιότητα από το WikiLeaks και τις συνεργαζόμενες με αυτό διεθνείς εφημερίδες. Στα τηλεγραφήματα περιγράφονται επίσης διακίνηση όπλων μέσω Σουδάν και Υεμένης προς τη Χαμάς αλλά και αμερικανικές παρεμβάσεις στη Ρωσία υπέρ των Mastercard και Visa.

Τον Μάιο του 2008, ο Σαουδάραβας υπουργός Εξωτερικών, Σαούλ αλ Φεϊζάλ, είχε προτείνει στον Αμερικανό πρεσβευτή Ντέιβιντ Σάτερφιλντ να σταλεί μέσα και γύρω από τη Βηρυτό αραβική δύναμη, με αεροπορική και ναυτική κάλυψη από ΗΠΑ και ΝΑΤΟ, ώστε να αντιμετωπιστεί η Χεζμπολάχ, η οποία τότε είχε καταλάβει μεγάλα τμήματα της πόλης. Η πρόταση δεν εισακούστηκε. Οι Σαουδάραβες πρίγκιπες δεν έχασαν όμως το κέφι τους. Πέρσι, πλούσιος πρίγκιπας της οικογένειας Αλ Θουναγιάν διοργάνωσε δεξίωση με «εργαζόμενα κορίτσια» και Φιλιππινέζους σερβιτόρους που πρόσφεραν άφθονο αλκοόλ. Υπήρχε αυστηρή λίστα 150 προσκεκλημένων ανδρών και γυναικών ηλικίας 20-30 ετών και αυστηρή φρουρά στην πόρτα για τη θρησκευτική αστυνομία.

Δεν υπήρχε καμιά φροντίδα πάντως -παρά τις αντίθετες επίσημες διαβεβαιώσεις του καθεστώτος- ώστε οι σαουδαραβικές δυνάμεις στην Υεμένη, που χτυπούσαν τους σιίτες αντάρτες, να μη σκοτώνουν αθώους αμάχους. Τους θανάτους αμάχων τούς αποκαλύπτει Σαουδάραβας αξιωματούχος, σύμφωνα με τα αμερικανικά τηλεγραφήματα. Τηλεγραφήματα από την Υεμένη δείχνουν ότι οι Αμερικανοί ζητούσαν να πετάξουν στον εναέριο χώρο της για να πιάσουν τα πλοιάρια με όπλα που περνούσαν από την Ερυθρά Θάλασσα και μέσω της Υεμένης και του Σουδάν έφταναν στα παλαιστινιακά εδάφη και στη Χαμάς.

Μία ημέρα μετά την ανακοίνωση της Visa ότι σταματά τις πληρωμές προς τη WikiLeaks, τηλεγραφήματα από τη Μόσχα δείχνουν ότι Αμερικανοί διπλωμάτες προσπάθησαν ιδιαιτέρως να αλλάξει νόμος για τις κάρτες πληρωμών στη Ρωσία, που περνούσε από τη Δούμα, ώστε να μη θιγούν η Visa ή η Mastercard.

Wikileaks: Η Shell «γνωρίζει τα πάντα» για τη Νιγηρία

Η πολυεθνική πετρελαϊκή εταιρία Royal Dutch Shell είχε πρόσβαση σε υπουργεία-κλειδιά στη Νιγηρία καθώς και σε κάθε κίνηση των πολιτικών της πλούσιας σε πετρέλαιο χώρας της Αφρικής, γράφει η εφημερίδα The Guardian επικαλούμενη τηλεγραφήματα διπλωματικών των ΗΠΑ που δημοσιοποίησε το WikiLeaks.

Το κορυφαίο στέλεχος της εταιρίας στη Νιγηρία, η Αν Πικάρντ, φέρεται, κατά τα έγγραφα, να είχε πει σε αμερικανούς διπλωμάτες στην Αμπούτζα τον Οκτώβριο του 2009 ότι η Shell διέθετε πληροφορίες για μυστικές διαπραγματεύσεις, περιλαμβανομένης μιας επιστολής που κατεδείκνυε πως η Νιγηρία είχε υποβάλει προσκλήσεις ενδιαφέροντος για την εκμετάλλευση κοιτασμάτων στην Κίνα.

"Είπε ότι η GON [η κυβέρνηση της Νιγηρίας] έχει ξεχάσει ότι η Shell έχει ανθρώπους σε όλα τα συναρμόδια υπουργεία και ότι η Shell συνεπώς έχει πρόσβαση σε όλα όσα συμβαίνουν στα υπουργεία αυτά", φέρεται να ανέφερε η πρέσβειρα των ΗΠΑ στη Νιγηρία Ρόμπιν Ρενέ Σάντερς σε τηλεγράφημά της στην Ουάσινγκτον, κατά τον Γκάρντιαν.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα η Πικάρντ επεδίωξε να μοιραστεί πληροφορίες σχετικά με την δράση των ανταρτών, η οποία στο αποκορύφωμά της είχε μειώσει κατά το 25% την παραγωγή πετρελαίου. "Υποστήριξε ότι η Shell είχε ‘πληροφορίες’ πως ένας ως τρεις πύραυλοι εδάφους-αέρος (SAMs) μπορεί να έχουν φθάσει στα χέρια των Νιγηριανών αντάρτικων οργανώσεων, αν και εμφανίστηκε κάπως επιφυλακτική για αυτή την πληροφορία και διερωτήθηκε εάν τέτοια ευαίσθητα οπλικά συστήματα θα μπορούσαν να αντέξουν για πολύ στο σκληρό περιβάλλον στο Δέλτα του Νίγηρα".

Αποτελεί ειρωνεία το ότι η Πικάρντ είπε ότι την ανησυχούσε το ότι συζητούσε "ευαίσθητα" θέματα με αξιωματούχους της κυβέρνησης των ΗΠΑ. "Η Πικάρντ μας είπε επανειλημμένα ότι δεν της αρέσει να συζητά με στελέχη της κυβέρνησης των ΗΠΑ διότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ εμφανίζει ‘διαρροές’", αναφέρει το έγγραφο που διέρρευσε.

Κένυα: «Ανεξέλεγκτη διαφθορά μπορεί να την ξανασπρώξει στη βία»

Η Κένυα μπορεί να επιστρέψει στη βία και μάλιστα σε χειρότερη μορφή από αυτήν της κρίσης του 2008 μετά τις εκλογές, εκτός και αν η ανεξέλεγκτη διαφθορά στην κυβερνώσα ελίτ αντιμετωπιστεί, προειδοποιεί σε έκθεσή του προς την Ουάσιγκτον ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Κένυα. Στο τηλεγράφημα του Michael Ranneberger, που γράφτηκε τον Ιανουάριο, ο πρέσβης θίγει τις προσπάθειες για τη μεταρρύθμιση του πολιτικού συστήματος της χώρας. «Ενώ έχουν γίνει ορισμένα θετικά βήματα προς τη μεταρρύθμιση, όμως η παλαιά φρουρά που συνδέεται με την κουλτούρα της ατιμωρησίας εξακολουθεί να αντιστέκεται στη ριζική αλλαγή». Αυτή η κουλτούρα υπάρχει από την ανεξαρτησία της, γράφει, προσθέτοντας ότι ο Πρόεδρος Mwai Kibaki, ο πρωθυπουργός Raila Odinga και «τα περισσότερα μέλη του υπουργικού συμβουλίου και οι αρχηγοί των πολιτικών κομμάτων» αποτελούν μέρος της.

Επίσης αναφέρει, χωρίς όνομα, ένα « πρόσωπο στην Επιτροπή Καταπολέμησης της Διαφθοράς της Κένυας... [το οποίο] εμποδίζει την πρόοδο σε υψηλού επιπέδου έρευνες και έχει δεσμούς απευθείας στο Προεδρικό Μέγαρο». Περιέγραψε επίσης ανώτατο αστυνομικό που έχει στενούς δεσμούς με τον Πρόεδρο, ο οποίος φέρεται να «συνδέεται στενά με την ομάδα θανάτου «kwe kwe» που έχει την ευθύνη για εξωδικαστικές εκτελέσεις». «Η αδυναμία εφαρμογής σημαντικών μεταρρυθμίσεων θα ενισχύσει σε μεγάλο βαθμό τις προοπτικές για μια βίαιη κρίση το 2012 ή και νωρίτερα – κάτι το οποίο θα μπορούσε κάλλιστα να αποδειχθεί πολύ χειρότερο από την τελευταία κρίση μετά τις εκλογές», γράφει ο Ranneberger.

Το 2008, ξέσπασε χάος μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των εκλογών που πολλοί ισχυρίστηκαν ότι χειραγωγήθηκαν από την κυβέρνηση. Περίπου 1.500 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στις βιαιοπραγίες που ακολούθησαν και πάνω από 300.000 αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους. Μετά από εβδομάδες συνομιλιών μεταξύ του κυβερνώντος κόμματος του Κιμπάκι και του ηγέτη της αντιπολίτευσης, Οντίνγκα, συνήφθη συμφωνία που έκανε πρόεδρο τον Κιμπάκι και τον Οντίνγκα πρωθυπουργό. Ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος της Κένυας παραμένει διαιρεμένο, με χιλιάδες άνθρωποι να εξακολουθούν να αδυνατούν να επιστρέψουν στα σπίτια τους ενώ έχει εφαρμοστεί πολύ λίγη δικαιοσύνη στους δράστες.

Περιγράφοντας την Κένυα ως ένα σημαντικό στρατηγικό εταίρο των ΗΠΑ, ο Ranneberger χαρακτήρισε την μάχη κατά της κυρίαρχης ελίτ ως μια παρτίδα σκάκι. «Ενώ δεν είμαστε κακοί σκακιστές, είναι πολύ δύσκολο να προβλεφθεί η επόμενη κίνησή τους ή τα κίνητρα πίσω από τα βήματα μεταρρύθμισης».

ΗΠΑ προς Ουγκάντα: «Ενημερώστε μας όταν θα κάνετε εγκλήματα πολέμου»

Οι ΗΠΑ ζήτησαν από την Ουγκάντα να τους ενημερώνουν όταν ο στρατός της χώρας πρόκειται να διαπράξει εγκλήματα πολέμου χρησιμοποιώντας αμερικανικές πληροφορίες - αλλά δεν προσπάθησε να την αποτρέψει απο αυτά, δείχνουν τα τηλεγραφήματα από την πρεσβεία των ΗΠΑ στην Ουγκάντα που δημοσιοποίησε το Wikileaks χθες.

Οι ΗΠΑ υποστηρίξαν την κυβέρνηση της Ουγκάντα στον αγώνα της κατά του επαναστατικού κινήματος του Αντιστασιακού Στρατού του Κυρίου (LRA), παρέχοντας πληροφορίες και 4,4 εκ. (£ 2,8 εκατ.), στρατιωτικού υλικού ετησίως.

Όμως, πριν από ένα χρόνο αξιωματούχοι ανησύχησαν ότι η Ουγκάντα ήταν ένοχη για εγκλήματα πολέμου στη μακροχρόνια διαμάχη κατά του επαναστατικού κινήματος του Joseph Kony, η οποία φημίζεται για τις σφοδρές αγριότητες της και απαγωγές πολλών παιδιών.

Ο Jerry Lanier, πρέσβης των ΗΠΑ στην Καμπάλα, ανέφερε στις 16 Δεκεμβρίου στην Ουάσιγκτον ο υπουργός άμυνας της χώρας, Crispus Kiyonga, είχε διαβεβαιώσει προφορικά ότι οι αμερικανικές πληροφορίες χρησιμοποιούνται «σύμφωνα με τη νομοθεσία της Ουγκάντα και το δίκαιο των ένοπλων συγκρούσεων. Η δέσμευση αυτή περιλαμβάνει τις αρχές της αναλογικότητας και την ανθρώπινη μεταχείριση των συλληφθέντων μαχητών».

Αλλά, ο Lanier συνεχίζει: «Η Ουγκάντα κατανοεί την ανάγκη να διαβουλεύεται με τις ΗΠΑ εκ των προτέρων εάν ο [στρατός της Ουγκάντα] προτίθεται να χρησιμοποιήσει τις πληροφορίες που παρέχονται από τις ΗΠΑ για τη διενέργεια πράξεων όχι της κυβέρνησης [sic] από το δίκαιο των ένοπλων συγκρούσεων. Η Ουγκάντα κατανοεί και αναγνωρίζει ότι η κατάχρηση των πληροφοριών θα μπορούσε να κάνει τις ΗΠΑ να τερματίσουν αυτή την σχέση ανταλλαγής πληροφοριών».

Ερυθραία: Η φτώχεια και ο πατριωτισμός υπό τον παράφρονα δικτάτορα

Σε μυστικό διπλωματικό τηλεγράφημα από το περασμένο έτος, ο τότε πρέσβης των ΗΠΑ στην Ερυθραία, Ronald McMullen, φαίνεται αποφασισμένος να εντυπωσιάσει το αναγνωστικό κοινό του στην Ουάσιγκτον για το πόσο φοβερή είναι η κατάσταση πραγματικά στο φτωχό αφρικανικό κράτος.

«Οι νέοι της Ερυθραίας φεύγουν μαζικά από τη χώρα τους για να γλιτώσουν, η οικονομία φαίνεται να είναι σε ένα φαύλο κύκλο, οι φυλακές της χώρας είναι ξέχειλες και ο παράφρονας δικτάτορας της χώρας παραμένει σκληρός και προκλητικός», γράφει ο McMullen. «Είναι η χώρα στο χείλος της καταστροφής;» ρωτάει. Ο πρέσβης απαντά την ερώτησή του με ένα τίναγμα του κεφαλιού: «όχι».

Τα χρυσωρυχεία, η τελευταία ιδέα του Isaias για τη διάσωση της οικονομίας, δεν θα πιάσουν, λέει ο McMullen, και το ίδιο ισχύει και για τον φημολογούμενο ανασχηματισμό της κυβέρνησης. Παρόλο όμως που το καθεστώς είναι ένα «βόλι μακριά από την κατάρρευση», οι πολίτες της Ερυθραίας έχουν ισχυρή αίσθηση του πατριωτισμού και της ικανότητάς τους να αντέχουν σε μεγάλες ταλαιπωρίες και στερήσεις, κάτι το οποίο επιτρέπει στον Isaias να προσκολληθεί στην εξουσία. «Κάθε απότομη αλλαγή στην κυβέρνηση είναι πιθανό να ξεκινήσει από τις τάξεις των στρατιωτικών» καταλήγει ο McMullen.

«Το καθεστώς του Isaias είναι πολύ ικανό στο να ελέγχει σχεδόν όλες τις πτυχές της κοινωνίας της Ερυθραίας», γράγει ο McMullen, κάνοντας σύγκριση με τη Ζιμπάμπουε του Ρόμπερτ Μουγκάμπε. «Οι γεωργοί της Ερυθραίας [περίπου το 80% των 5,5 εκατομμυρίων κατοίκων] έχουν βιώσει για πολύ καιρό μια ύπαρξη στην κόψη του ξυραφιού, η οποία οφείλεται στις οριακές βροχοπτώσεις, τις δεκαετίες πολέμου και συμμοριτισμού, καθώς και στη χρήση μεσαιωνικής τεχνολογίας. Ακόμα και πριν από την φρικτή συγκομιδή του προηγούμενου έτους, από τη Unicef είχε υπολογιστεί ότι το 40% των παιδιών της Ερυθραίας ήταν υποσιτισμένα. Παρ 'όλα αυτά, στην Ερυθραία οι πολίτες παραμένουν έντονα πατριώτες».

Νότια Αφρική: Εκπληκτικό επίτευγμα η άνοδος του Τζ. Ζούμα

Η άνοδος του Τζέικομπ Ζούμα στην προεδρία της Νότιας Αφρικής ήταν ένα «εντυπωσιακό επίτευγμα», σύμφωνα με τα αμερικανικά διπλωματικά τηλεγραφήματα. Ο Ζούμα έγινε πρόεδρος της Νότιας Αφρικής τον Μάιο του 2009 μετά από μία σκληρή μάχη για την ηγεσία του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου (ΑΝC) με τον πρώην πρόεδρο, Τάμπο Μπέκι, ο οποίος υποχρεώθηκε από το κυβερνών κόμμα να παραιτηθεί στα τέλη του 2008.

«Η άνοδος του Ζούμα στην κορυφή της νοτιοαφρικανικής πολιτικής, την ίδια στιγμή που σοβαρά ερωτήματα για τον χαρακτήρα του γίνονταν πρωτοσέλιδα, είναι ένα εκπληκτικό πολιτικό επίτευγμα από μόνο του», αναφέρει διπλωματικό τηλεγράφημα που εστάλη από την αμερικανική πρεσβεία στην Πρετόρια πριν ορκιστεί ο Ζούμα στην προεδρία, στις 9 Μαϊου του 2009.

Ο Ζούμα αποτέλεσε αντικείμενο μακράς έρευνας για διαφθορά αλλά εν τέλη οι κατηγορίες για δωροδοκία εις βάρος του αποσύρθηκαν τον Απρίλιο του 2009. Αμερικανοί διπλωμάτες θεωρούσαν τον νοτιοαφρικανό πρόεδρο έμπειρο σε θέματα πολιτικής επιβίωσης και τακτικής, ο οποίος χρησιμοποιούσε προς όφελός του την λαϊκή στήριξη.

Αλλά οι διπλωμάτες εξέφρασαν επίσης την ανησυχία τους για τους δεσμούς του Ζούμα με την αριστερά - το Κομμουνιστικό Κόμμα της Νότιας Αφρικής και την μεγαλύτερη εργατική ομοσπονδία COS. «Ο Μπέκι θεωρούσε ότι μία προεδρία υπό τον Ζούμα θα ήταν καταστροφική για τη Νότια Αφρική και θα δίχαζε το ANC» αναφέρεται σε ένα τηλεγράφημα.

Ο Μπέκι, ο οποίος δέχτηκε έντονη κριτική επειδή δεν κατάφερε να περιορίσει την επιδημία του AIDS στη χώρα του, περιγράφεται σε άλλο διπλωματικό τηλεγράφημα ως «υπερευαίσθητος». «Οι αμερικανοί κυβερνητικοί αξιωματούχοι όταν θα συναντώνται με τον Μπέκι θα πρέπει να είναι προετοιμασμένοι ώστε να αναγνωρίσουν ότι δεν δέχεται εύκολα την κριτική και έχει άμυνες», αναφέρει ένα τηλεγράφημα.

tvxs

Εχουμε κυβερνοπόλεμο

http://pastehtml.com/view/1c9w1be.html


Στην παραπάνω διεύθυνση υπάρχει ένα προγραμματάκι που κάνει DDoS επίθεση στο paypal (ή σε όποια σελίδα θέλετε).

Είναι μια συντονισμένη επίθεση απο χιλιάδες κόσμο ανα τον κόσμο και αφορά το πάγωμα των λογαριασμών του wikileaks απο paypal, mastercard, visa,, κτλ

Περισσότερα http://www.enet.gr/?i=news.el.kosmos&id=231653