30 Οκτωβρίου 2010

"Στις εισόδους της πλατείας είναι γραμμένη η λέξη «ΕΛΛΑΣ»" o φασισμός στην πλ. Αττικής




ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ, 29/10/2020 ΑΘΗΝΑ, ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΗ - ΧΤΕΣ ΒΡΑΔΥ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Η Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό» δημοσιεύει αυτούσια τη διήγηση, από στόματος τριών ελλήνων σκηνοθετών αυτοπτών μαρτύρων, κάτοικων της περιοχής, ενός πραγματικού περιστατικού. Είναι Πέμπτη, 28 Οκτωβρίου, λίγο μετά τις 9 το βράδυ στην πλατεία Αττικής. Στο κέντρο της πλατείας 7-8 νεαροί 12 ως 20 ετών, κρατούν ξύλα. 2-3"αγανακτισμένες γυναίκες" με σφυρίχτρες που συμπληρώνουν τη βάρδια" εθνοφυλακής" της πλατείας Αττικής, φωνάζουν: “νάτοι, περνάνε”!Δείχνουν στο απέναντι πεζοδρόμιο, όπου περπατούν 2 Αφγανοί. Ο ένας τρέχει, μάλλον ξέρει για τα τάγματα εφόδου της γειτονιάς, ο άλλος κοντοστέκεται. Προσπαθεί να καταλάβει τι γίνεται και να μιλήσει ευγενικά στους νεαρούς Έλληνες, που γρήγορα ορμάνε πάνω του κρατώντας ξύλα, με ευλυγισία όμως αυτός τους ξεφεύγει, φτάνει στον φίλο του που τον περιμένει ουρλιάζοντας στην γωνία και βγαίνουν σώοι έξω από τα σύνορα της πλατείας, έξω από τα σύνορα της «Ελλάδας» (στις εισόδους της πλατείας είναι γραμμένη η λέξη «ΕΛΛΑΣ») Ο Κωνσταντίνος Γιάνναρης και ο Χρήστος Βούπουρας έλληνες, κάτοικοι της περιοχής, βρίσκονται στο απέναντι πεζοδρόμιο και κοιτάζουν το συμβάν. Κι οι δυο είναι μάρτυρες καθημερινών τέτοιων επεισοδίων. «Θα χυθεί αίμα, όπως έγινε στην Αγγλία πριν τριάντα χρόνια. Είναι εισαγόμενοι ακόμη και η μέθοδοι της βίας», σχολιάζει ο Κωνστατίνος Γιάνναρης. Ο πιο επιθετικός νεαρός της ομάδας επιστρέφοντας από τον εκδιωγμό τον απειλεί: "Τί κοιτάς ρε ….;" Ο Κωνστατίνος Γιάνναρης και ο Χρήστος Βούπουρας δεν του απαντούν. Ο νεαρός, όμως, πού διψάει για βίαιη δράση φωνάζει στην υπόλοιπη ομάδα και όλοι στρέφονται οπλισμένοι με ξύλα εναντίον των 2 σκηνοθετών, που μόλις προλαβαίνουν να διασωθούν μέσα στο παρακείμενο μπαγκλατεσιανό κατάστημα όπου ήδη βρίσκεται ο φίλος τους Γιώργος Κόρρας.Τα σιδερένια ρολά του καταστήματος που καταβαίνουν αμέσως τους διασώζουν ενώ οι νεαροί Έλληνες χτυπούν να σπάσουν τα τζάμια και μετά να καταστρέψουν το σιδερένιο ρολό. Εκτός από τους 3 έλληνες, βρίσκονται εγκλωβισμένοι και 10 Μπαγκλαντεσιανοί. Τηλεφωνούν στο 100 και ζητούν προστασία. Πράγματι, 3 περιπολικά έρχονται μέσα σε 3 λεπτά. Οι νεαροί ροπαλοφόροι φεύγουν προς την πλατεία. Ο αστυνομικός που παίρνει τα στοιχεία των Ελλήνων, τους ρωτάει: "Τους γνωρίζετε αυτούς τους Αφγανούς που σας επιτέθηκαν;" Οι τρεις σκηνοθέτες μένουν έκπληκτοι: "Μα ήταν οι Έλληνες αυτοί που μας κυνήγησαν. Οι ίδιοι που προηγουμένως κυνήγησαν τους Αφγανούς". Οι αστυνομικοί συνεχίζουν να συμπληρώνουν τα τυπικά έγγραφα. "Κάτι πρέπει να κάνετε. Στην πλατεία κάθε μέρα τρέχει αίμα. Η βία είναι ανεξέλεγκτη. Θα έχουμε νεκρούς. Είναι ζήτημα χρόνου», επιμένουν οι τρεις. Και η απάντηση έρχεται από έναν άλλο αστυνομικό - δεν έχει ακούσει καλά, δεν θέλει να καταλάβει (;) ποιος ξέρει: "Τί μου λέτε κύριε; Δεν το ξέρω εγώ, που προχτές τους είχαμε κλείσει τους Αφγανούς μέσα στο τζαμί και ήμασταν έτοιμοι να κάνουμε έφοδο και να τους συλλάβουμε, και έρχεται η διαταγή από πάνω: Αφήστε τα παιδιά να φύγουν ; Ακούς ; Τα παιδιά! Μου σηκώνεται η τρίχα, μου φεύγει το κράνος.", φωνάζει ο αγανακτισμένος αστυνομικός! Πρόκειται για το περιστατικό που έγινε εκεί κοντά πριν καμιά δεκαριά μέρες όταν 50 περίπου Χρυσαυγίτες και συμπαραστάτες "αγανακτισμένοι" έσπασαν τα τζάμια του αυτοσχέδιου τζαμιού, χτύπησαν τον ιμάμη, και η αστυνομία έκανε μιάμιση ώρα να απεγκλωβίσει τους Μπαγκλαντεσιανούς που βρίσκονταν μέσα. Οι 3 σκηνοθέτες εξηγούν για πολλοστή φορά ότι οι επιτιθέμενοι δεν είναι Αφγανοί αλλά Έλληνες φασίστες. Οι αστυνομικοί δείχνουν τελικά να καταλαβαίνουν, χαιρετούν και φεύγουν. Ο Γιώργος, ο Χρήστος και ο Κωνσταντίνος, έχουν την αίσθηση ότι τους κοροϊδεύουν μπροστά στα μούτρα τους. Είναι 100% σίγουροι πως η αστυνομία δεν θα κάνει απολύτως τίποτε για να βρει τους δράστες. Εξάλλου, όλη αυτή την ώρα της συνδιαλλαγής για την κατάθεση των συμβάντων, ένας μεσήλικας , καθημερινός θαμώνας και οργανωτής των επιθέσεων είναι μονίμως σε ανοικτή τηλεφωνική σύνδεση. Οι γυναίκες που προπηλακίζουν καθημερινά τους μετανάστες έχουν έρθει στα πέντε μέτρα από το περιπολικό και αφουγκράζονται ό,τι λέγεται. Μια μικρή ομάδα από τους νεαρούς και νεαρές φύλακες της πλατείας περνάει επιδεικτικά δίπλα από την αστυνομία.«Όλοι αυτοί έχουνε δημιουργήσει έναν κλοιό γύρω μας. Κλοιό βίας, κλοιό φανατισμού, κλοιό φασισμού. Ένιωσα απροστάτευτος, ευνουχισμένος, γελοιοποιημένος και σε απελπισία. Ανυπαρξία κράτους, οσμή παρακράτους που θυμίζει άλλες εποχές. Κι η εκκλησία, στην καλύτερη περίπτωση να σιωπά. «Ελλάδα, έτος μηδέν », σχολιάζει ο Χρήστος Βούπουρας. Οι 3 σκηνοθέτες φεύγουν προσεκτικά για να μην ξανασυναντήσουν στο δρόμο τους τη συμμορία. Λίγο αργότερα τους τηλεφωνούν από τα «κεντρικά» της αστυνομίας. Τους ζητούν να επαληθεύσουν την αναφορά που έχουν λάβει από το περιπολικό, ότι δηλαδή τους επιτέθηκαν Αφγανοί και αυτοί διασώθηκαν μπαίνοντας σε ένα Μπαγκλατεσιανό κατάστημα. Για μια ακόμη φορά εξηγούν ότι την επίθεση την δέχτηκαν από οργανωμένη ομάδα Ελλήνων. Την άλλη μέρα το πρωί, κατά τις 10, ο Γιώργος, ξαναπερνά δίπλα από την πλατεία. Η «περιφρούρηση» είναι ξανά παρούσα. «Από πού είσαι»; ρωτάειμια γυναίκα της «φρουράς» έναν προφανώς άγνωστό της άνδρα που ήταν κι αυτός μέλος της ομάδας περιφρούρησης. «Από το Λουτράκι» της απαντάει εκείνος...

Αρχειο αναρτησεων

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...